Regelmatig worden de kolommen van de krant gevuld met geschiedschrijving over Ommen of zijn buurtschappen.
Eind jaren 40. Het theehuis van camping “De Roos”, de oudste camping van Nederland.
Afb.: OudOmmen
Zie ook het album “Beerze”
De buurtschap Beerze, bekend om zijn prachtige Saksische boerderijen, bossen en zandverstuivingen, was 40 jaar geleden onderwerp in de krant. In het Nederlands dagblad van 17 juni 1982 lezen we het volgende over Beerze. De oude Saksische boerderijen met hun grote rieten mutsen reiken bijna tot aan de bodem en schijnen iets te verbergen voor de passant. Een als museum of oudheidkamer ingerichte hoeve zul je er niet aantreffen. Voordat je er erg in hebt, ben je er al doorheen gefietst.
Monumentenbeleid
Een bejaarde boer-in-ruste loopt langzaam naar de voor zijn boerderij staande PTT-brievenbus om deze te ontdoen van de post. Ik krijg de kans een praatje met deze oude baas, naar ik later verneem boer Schuurman, te maken. Een paar vragende ogen kijken mij van achter een brilletje model anno 1960 aan. Hoe oud zijn boerderij is? Hij krapt wat onder zijn naar achteren geschoven pet. Na enige bedenktijd schat hij het stichtingsjaar van de hoeve op circa 1600. Maar het gebouw is omstreeks 1850 grondig aan de buitenkant verbouwd. Ja, de boerderij staat onder monumentenzorg. Het is hier mooi wonen. “Maar”, zo doet hij er direct op volgen, “de jeugd trekt weg”. Het dorp vergrijst, omdat er geen huizen in de buurt van de oude “erven” gebouwd mogen worden. Boer Schuurman noemt het de lasten van het monumentenbeleid; het Beerzer schooltje telt als gevolg van het wegtrekken der jeugd amper negen leerlingen met een onderwijzer. Niet dat het leerlingenaantal vroeger altijd hoog is geweest. Het Beerzer schooltje, dat eertijds op de Brink zijn functie vervulde, telde in 1808 z’n twintig leerlingen. In 1855 telde de school al dertig leerlingen. Beerze heeft volgens historicus Van der Aa dan in totaal 150 inwoners, verdeeld over 21 behuizingen. Trekt men die lijn door naar deze tijd, dan zou het schooltje nu op z’n minst een veertigtal kinderen moeten herbergen. Lang niet alle boerderijen vervullen nu nog een agrarische functie, zo blijkt uit het korte gesprek met deze boer-in-ruste die langs de Beerzerweg (de hoofdweg) woont. “Ik heb met m’n vier koetjes altijd goed kunnen boeren”, vertelt hij, al beseft hij wel dat hij door deze bedrijfsomvang werd gerekend tot de categorie van “keuterboeren”. De meeste boeren konden de hoger wordende investeringen niet meer aan en lieten het moderniseren aan anderen over (melktank, ligboxenstal). Boer Schuurman wijst naar een boerderij een paar honderd meter verderop, waar een agrariër z’n tachtig koeien houdt. Het bouwen van een ligboxenstal is dus nog wel mogelijk in Beerze, waar nu al negen boerderijen onder monumentenzorg staan. Lees verder Buurtschap Beerze geeft geheimen prijs








