Afslager Gerard Stegeman (links): éénmaal, andermaal, verkocht.
Ommerbos
In Ommen bijvoorbeeld door de eigenaren van verschillende landgoederen. Maar ook de gemeente Ommen verkocht als eigenaar van verschillende bossen jaarlijks hout als de jonge bomen uit de kluiten gewassen waren tot dikke bomen. Een verhaal uit 1962 als in het Ommerbos weer een publieke houtverkoop gehouden wordt.
De Brugstraat eind 1800 met op de achtergrond de oude brug over de Vecht.
Vilsteren
Lezers van kranten werden vroeger regelmatig ‘getrakteerd’ op reisverslagen door de provincie. Dit keer een fietstocht dwars door Overijssel opgetekend in de hete zomer van 1899, die in Zwolle begint en ook Ommen aandoet. We pakken de reis op zodra Vilsteren in zicht is.
“Vanaf Hessum tot Vilsteren is de weg prachtig, aan weerszijden twee rijen boomen, waarachter bosschen. Dan zie ik enkele woningen, een molen, twee kerkjes (een oude en een nieuwe), beide RK en een kasteel, bewoond door den heer Cremers. Dit is het dorpje Vilsteren. Vóór ik het zag, had ik nooit van dit dorpje gehoord. En toch verdient het bekend te zijn, daar het behoort tot een der mooiste plekjes van ons land. Geïsoleerd als het is, is zijn mooie ligging zeker aan weinigen bekend. Dit zal zeker anders worden, de fiets toch kent geen geïsoleerdheid en welk wielrijder zou er niet een tijdje trappen voor over hebben om een bezoek te brengen aan dit heerlijk dorpje!
Lees verder ‘Ommen ingedroogd stadje’
1904. Rechts van Het Laar staat het pauwenhuis, dat vroeger diende als oranjerie en rentmeesterwoning, in de volksmond aangeduid als het Tokvoortshuis, genoemd naar de toenmalige rentmeester Tobsvoort.
Nieuwe Wereldleraar
Stichting Twee Vrienden gaat hier een expositie houden over het leven van Krishnamurti en de historie van Het Laar. Het gaat om de benedenverdieping en het terras. De huur gaat in op 1 oktober 2026 en eindigt op 1 september 2027.
Stichting Twee Vrienden (Van Pallandt en Krishnamurti) zet zich in om het gedachtengoed van baron Philip van Pallandt en Jiddu Krishnamurti opnieuw zichtbaar en beleefbaar te maken en duurzaam te borgen in Ommen. Zoals bekend was Ommen ooit een mekka voor spirituele zoekers. Uit de hele wereld stroomden mensen naar die groene stip in het Vechtdal om er een nieuwe wereldleraar te ontmoeten. Dat Ommen plotsklaps op de wereldkaart terechtkwam had alles te maken met de spirituele belangstelling van baron Philip van Pallandt, eigenaar van het landgoed Eerde en lid van de, wereldwijd actieve, Theosofische Vereniging. In 1921 schonk hij het complete landgoed aan de toen nog jonge Krishnamurti. Krishnamurti, die werd gezien als een goeroe, was er vanaf 1924 vaak het middelpunt. Hij moedigde mensen aan te komen tot zelfinzicht en innerlijke bevrijding en in schoonheid en liefde het leven te leven.
Het bevat de wapens van de beide geslachten en is gedekt door een kroon en aan de ene kant een hellebaardier en aan de andere kant een griffioen.
Klik op deze link voor meer foto’s van het interieur van de kerk
Koperen lezenaar
De gegoten koperen lezenaar op de zeventiende-eeuwse preekstoel met de afdruk van de familiewapens is een geschenk geweest van August Leopold baron van Pallandt, rijks vrijheer van Pallandt, heer van Eerde, Beerse en Oosterveen (1701-1779) en Anna Elisabeth van Haersolte, vrouwe van Egede (1715-1790). Zij trouwden op 4 december 1744 in Hellendoorn. Het bevat de wapens van de beide geslachten en is gedekt door een kroon en aan de ene kant een hellebaardier en aan de andere kant een griffioen. Behalve de koperen lezenaar is er ook een nagietsel van ijzer. Deze staat naast de preekstoel en is 19-eeuws.
De gerestaureerde zaagmolen Makkinga’s Mölle naast Historisch Museum Ommen.
Roelof Makkinga liet de molen in 1824 bouwen zodat hij in zijn eigen behoefte aan hout voor zijn timmerbedrijf kon voorzien. Nu de restauratie en ombouw naar de oorspronkelijke staat van zaagmolen klaar is, heeft Ommen er een prachtig monument bij: de enige (oude) zeskante zaagmolen in Nederland die nu weer op kleine schaal hout gaat zagen.
Open Monumentendag
Om dit heugelijke feit te vieren wordt Makkinga’s Mölle op zaterdag 12 september 2026 – Open Monumentendag – om 10.00 uur feestelijk geopend door burgemeester mevrouw Annemiek Jetten. Wij nodigen u van harte uit hierbij aanwezig te zijn en hopen op een zo groot mogelijke opkomst.
Met vriendelijke groeten
Bestuur, molenaars en zagers van de Stichting Ommer Molens
De 20.000e bezoeker was Abdulahi uit Ommen. Hij werd feestelijk verrast door secretaris Age Koster en ontving een jaarabonnement voor seizoen 2027.
Zonnig seizoen
Een mooie mijlpaal in een zonnig seizoen waarin veel inwoners, vakantiegangers en andere bezoekers het zwembad weten te vinden. Reden genoeg voor een feestje. Daarom verstopt Openluchtbad Olde Vechte op zaterdagmorgen 15 augustus vanaf 9.00 uur maar liefst 55 badeendjes in het centrum van Ommen, waarmee de vinders een leuke prijs kunnen winnen.
Met de ludieke badeendjesactie wil het zwembad deze mooie mijlpaal samen met Ommen vieren en laten zien dat het een bijzonder goed seizoen beleeft.
Vacant
Totaal hebben 36 personen gesolliciteerd bij de Commissaris van de Koning Andries Heidema. Het gaat om 13 vrouwen en 23 mannen. De leeftijd van de kandidaten ligt tussen de 35 en 62 jaar. De kandidaten hebben verschillende professionele achtergronden, zowel in het openbaar bestuur al daarbuiten.
Het burgemeestersambt in Ommen is sinds 10 april van dit jaar vacant door het vertrek van burgemeester Hans Vroomen. Sinds die tijd is Annemiek Jetten waarnemend burgemeester. Achtergrond procedure Op 2 juli heeft de gemeenteraad van Ommen het profiel van de nieuwe burgemeester vastgesteld. De sollicitatietermijn liep van 7 juli tot en met 7 augustus. Met het sluiten van de sollicitatietermijn begint de volgende fase, waarbij de Commissaris van de Koning zich verder verdiept in de sollicitanten en gesprekken voert. Daarna deelt hij zijn bevindingen met de vertrouwenscommissie, een commissie bestaande uit raadsleden, en wordt er een selectie gemaakt.
Selectie
De vertrouwenscommissie gaat met deze selectie van kandidaten in gesprek. Op basis van deze gesprekken brengt de commissie verslag uit aan de gemeenteraad van Ommen en doet een aanbeveling. Het is uiteindelijk aan de raad om de beste kandidaat voor Ommen bij de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties voor te dragen. De minister gaat met de kandidaat in gesprek en draagt deze vervolgens voor benoeming voor bij de Koning. Naar verwachting kan de nieuwe burgemeester voor de gemeente Ommen in januari aan de slag.
Bron: Gemeente Ommen
Foto: Spelweek Ommen in 2000
Hutten bouwen
Voordat de basisscholen weer beginnen wordt de jaarlijkse spelweek georganiseerd. Sinds 1975 is deze spelweek er voor de jeugd van 4 tot en met 12 jaar. De belangtelling is altijd groot. Ook dit jaar zijn de uitgegeven deelnemerskaarten uitverkocht. Vanaf maandagmorgen 10 augustus tot en met vrijdag 14 augustus verzamelen vijf dagen lang de kinderen zich bij de Carrousel om mee te doen aan tal van spelactiviteiten. Een week vol bouwen, spelen, sporten, op pad gaan en vooral heel veel plezier maken. Hoofdmoot is toch wel het bouwen van hutten op het grasveld, gelegen tussen het gemeentehuis en de Carrousel. Elk jaar wordt gewerkt met een thema. Dit keer is dat ‘Beroepen’.
Foto’s: Spelweek Ommen in 2000
Tekst: Harry Woertink – Foto’s: Jan Ezendam
De Hongerige Wolf is al vele eeuwenlang een bekend punt tussen Ommen en Hardenberg. Vroeger een boerderij met een herberg.
Herberg De Hongerige Wolf ca. 1950.
Zie ook het album “Restaurant De Hongerige Wolf”
De Hongerige Wolf is een van oudsher bekende pleisterplaats aan de vroegere Hessenweg, de vroegere zeer belangrijke verbinding naar Duitsland. Het is door de eeuwen heen een boerderij geweest waarvan de eigenaar een vergunning voor het onderbrengen en verzorgen van gasten bezat; een herberg en plaats waar paarden op hun lange reis werden verzorgd of verwisseld. Naast de boerderij stond een schuur met “doorrit” waar paard en wagen van doortrekkende reizigers konden worden gestald. De laatste bewoner van de herberg was Egbert Stoevelaar, die in 1966 het pand verkocht aan Jurjen Pool. Toen kwam er een café-restaurant dat in 1976 afbrandde, maar De Hongerige Wolf kwam terug.
Naam
De eeuwenoude herberg De Hongerige Wolf dankt zijn naam aan een aardige middeleeuwse love-story, die zich hier moet hebben afgespeeld. Ene Jonker Rudolf zou – door stom toeval – op het laatste moment zijn geliefde Jonkvrouw Ida uit de klauwen van een hongerige wolf hebben kunnen bevrijden. Het was een gebeurtenis waar de hele streek vol van was en zo valt het te begrijpen, dat niet zo lang na de mislukte aanval van het ondier dicht bij de bewuste plek een herberg werd gebouwd, die de toepasselijke naam “De Hongerige Wolf” kreeg.
Egbert Stoevelaar
In 1958 was nog sprake van oude wat vervallen behuizing met naast de deur een vaag beschilderd houten bord, waarop met wat goede wil een vervaarlijke wolf in het woud is te onderscheiden en duidelijker daaronder: “Hongerige Wolf. Zwak alcoholische dranken. E. Stoevelaar”. De op het bord genoemde Egbert Stoevelaar was toen 79 jaar en hij woonde, evenals zijn zoon, in een noodwoning terzijde van de oude herberg annex boerderij. De zaak was natuurlijk toen dat De Hongerige Wolf een paar jaar eerder zulke kwalijke ouderdomsverschijnselen vertoonde, dat er een bordje “onbewoonbaar verklaarde woning” voor de ramen kwam te hangen. Dat hield niet zozeer direct verband met de scheuren en de verzakkingen dan wel met het nogal zeldzame feit, dat uit de eeuwenoude muren en het hout miljoenen insectjes gekropen kwamen. Lees verder Herberg De Hongerige Wolf, een van oudsher bekende pleisterplaats aan de Hessenweg
Roodbruine Vechtdal runderen grazen in de graslanden van het natuurgebied langs de Vecht.
Opvallende borden
Althans dat beloven de borden aan de rand van ‘Erve Vechtdal – Koesafari’ aan de Larinkmars. “Stress Vrije Zone” zo luidt het opschrift van de opvallende borden die de route aangeven naar de locatie, gelegen dicht aan de Vecht en ontsloten door een fietspad over de Larinkmars. Er zijn meer opvallende (verkeers)borden die Varsen sieren: “Let op! Er kan nog een koe aankomen”.
Deze borden verwijzen eveneens naar de locatie van de Erve Vechtdal Koesafari, waar kuddes Roodbruine Vechtdal runderen grazen in de graslanden van het natuurgebied aan de Vecht en koeien soms het fietspad oversteken.
Marke Varsen
De buurtschap Varsen was eerder een van de veertien boerenmarken in de gemeente Ommen. Gelegen aan de Vecht waren de gronden vanwege het diverse keren overstromen van de Vecht goed bemest. De oorspronkelijke bewoners beoefenden de landbouw. Er werd gejaagd op wild en er werd vis gevangen in de Vecht. Als esdorp werden de hoger gelegen gronden gebruikt als akkerland voor onder andere rogge. Op de lager gelegen ‘marsen’ de wei en hooilanden, graasden de koeien.
Onbegaanbaar
De Vecht is niet altijd de rustig door het landschap slingerde rivier geweest die hij nu is. Vroeger was het een wilde rivier die de gebieden aan de Vecht regelmatig deed overstromen. Gevolg was dat kinderen uit Varsen dikwijls de school in Ommen niet konden bereiken, doordat de weg door overstroming van de Vecht onbegaanbaar was gewonden. Om de kinderen toch naar school te kunnen laten gaan, bouwden de boeren in 1779 stiekem hun eigen school op de brink. Voor de bouw van deze school is pas achteraf toestemming gevraagd. De school heeft zeker 60 jaar gestaan, maar is lang verdwenen.
Schippersherberg
Het overstromen van de Vecht maakte het leven in Varsen er niet gemakkelijker op. Waar de Vecht en Regge samenkomen stond eerder de boerderij met de bewoners Asse Geerts en Clasien Roelofs. De boerderij had twee namen: “Den Stramp” of “Dunnewind”. Over de strook (Stramp) waaide vaak een sliertige of dunne wind. Omdat de boerderij dicht bij de Vecht was gelegen werd deze boerderij vroeger ook gebruikt als een soort herberg voor de schippers. Door overstromingen van de Vecht kwamen vele bunders lage grond steeds onder water te staan en was de erve Dunnewind helemaal geïsoleerd.
Toen bleek dat Bentheimer zandsteen een regionale en zelfs landelijke betekening kreeg, ging de Vecht een belangrijke rol spelen als transportader. Tien eeuwen lang (900 – 1900) werd Bentheimer zandsteen vanuit graafschap Bentheim over de Vecht vervoerd. Onder andere de bloei van de Vecht zorgde voor de opkomst van de nodige schippersherbergen. Door het drukke scheepvaartverkeer vestigden zich om de 3 – 5 kilometer enkele boeren op een hoog plekje aan de Vecht, waar dan tevens een schippersherberg kwam. Veel boeren verdienden op deze wijze een aardig centje bij.
Klik op deze link voor de geschiedenis van Erve Vechtdal Koesafari
Tekst/foto’s: Harry Woertink
OudOmmen.nl 