Ook na overname blijft De Darde Klokke luiden

De makers van het historisch tijdschrift De Darde Klokke geven vanaf 1 januari 2027 het stokje over aan een nieuwe generatie.

Krantenfoto uit 1991 ter gelegenheid van het 20-jarig bestaan De Darde Klokke. V.l.n.r. Harry Woertink, Frouwke Doezeman, Dieks Makkinga en Albert van der Vegt.

CCO
De uitgave van het blad wordt ondergebracht bij het CCO (Cultuurhistorisch Centrum Ommen). De naam van het tijdschrift ‘De Darde Klokke’ blijft ongewijzigd. Tot nu toe was De Darde Klokke een organisatie van vrijwilligers met een eigen bestuur. Maar na maar liefst 55 jaar was het bestuur van De Darde Klokke het erover eens dat het goed is het blad over te doen aan de historische vereniging CCO. Het CCO was graag bereid om de uitgave over te nemen. De redactie gaat ook met ingang van 2027 over naar het CCO. De naam van het blad veranderd niet en ook de huidige medewerkers blijven gewoon actief en gaan binnen het CCO een nieuwe werkgroep vormen.
De Darde Klokke komt uit als een kwartaaluitgave voor abonnees. Deels betalen abonnees rechtstreeks aan De Darde Klokke; bij de meeste leden van het CCO maakt het abonnementsgeld onderdeel uit van de contributie. Op dit moment zijn de ledenadministraties van het CCO en De Darde Klokke bezig met het samenvoegen.

1954 – 1971 – 2026
De Darde Klokke staat telkens vol met verhalen met een link naar het verleden. Het eerste nummer van De Darde Klokke verscheen in januari 1954 en hield het vol tot oktober 1962. In 1971 wordt een nieuwe start gemaakt met de uitgave van De Darde Klokke op initiatief van Dieks Makkinga. Zijn broer Martend Makkinga was altijd goed voor interessante artikelen en ook ‘gastschrijvers’ vulden regelmatig de kolommen. Frouwke Doezeman-Makkinga, de dochter van Dieks verzorgde het typewerk en leverde regelmatig gedichtjes in het dialect.
Bijna vanaf het begin zijn ook Albert van de Vegt en Harry Woertink bij De Darde Klokke betrokken. Toen in 1997 de historische vereniging werd opgericht kreeg deze het aanbod om artikelen van de vereniging in De Darde Klokke op te nemen. De Darde Klokke bleef zelfstandig in de vorm van een stichting. Schrijvers toen waren onder anderen Harm Takman, Bats Makkinga, Dieks Horsman, Ben Wösten en Marietje Luttekes.

Begin tweeduizend werd Sir Schokkenbroek gevraagd te helpen met de redactie. Tot aan vandaag de dag verschijnt het tijdschrift om de drie maanden en is verantwoordelijk voor de verslaglegging van een belangrijk deel van de geschiedenis van de regio Ommen, gezien vanuit de ogen en oren van diverse Ommer en Ommenaren. Inclusief ‘losse verkoop’ komt het blad op bijna 1000 adressen. Ter gelegenheid van de viering van 80 jaar Vrijheid in 2015 werd het eerste nummer van dat jaar als themanummer huis-aan-huis verspreid in de gemeente Ommen.

Gedenktekens
Behalve het lezenswaardige tijdschrift, houdt De Darde Klokke zich ook bezig met het vastleggen van de plaatselijke geschiedenis door op verschillende historische plekken gedenktekens aan te brengen. Als voorbeeld werd de winnaar van de Elfstedentocht 1963 Reinier Paping als voormalig inwoner van De Darde Klokke in 1989 voor zijn legendarische zege een plaquette aangeboden, die door hem zelf werd onthuld op de dag af 26 jaar hij als eerste bij Leeuwarden over de finish gleed. Het eerbetoon kreeg nog meer cachet gegeven door ook de winnaar van 1954, Jeen van den Berg, en de glorieuze triomfator van de Elfstedentochten van 1985 en 1986, Evert van Benthem, uit te nodigen.

Voor wat, hoort wat
De Darde Klokke kan altijd rekenen op talloze Ommer en Ommenaren die een bijdrage leveren aan het blad. Daarnaast is er een vast leger van vrijwilligers, die allerlei hand- en spandiensten verrichten, zoals het sorteren, etiketkeren en bezorgen van het blad. Voor wat, hoort wat, want zonder hen geen Darde Klokke. Daarom dat de vrijwilligers jaarlijkse werden gefêteerd met gezellige bijeenkomsten waar een hapje en een drankje niet ontbraken. Ook gingen de vrijwilligers regelmatig opstap naar historische steden. Zo werden onder anderen Deventer, Kampen, Harderwijk, Leeuwarden en Coevorden bezocht.

Historie De Darde Klokke
De historie van Ommen vertelt ons dat er ooit drie luidklokken hebben gehangen in het klokkenhuis van de (Hervormde) kerk in de Brugstraat. In het Rampjaar 1672 is een van deze klokken gestolen door soldaten uit het Münsterland onder leiding van de bisschop van Münster. Het is ze echter niet gelukt de zware luidklok mee te nemen. De soldaten kwamen niet verder dan de haven. Het verhaal vertelt verder dat de zware klok over boord is geslagen, in het water terecht kwam – van wat nu Burggraven wordt genoemd – en op de bodem ligt van een vroegere rivierarm van de Vecht. In 1954 zijn door Ommenaren nog verwoede pogingen ondernomen om de ‘derde klok’ van de bodem te halen. Vanwege de kosten is het niet zover gekomen. Vanaf het ontstaan van dit Ommer historisch tijdschrift wordt de ‘derde klok’ weer symbolisch geluid met de naam “De Darde Klokke”, de naam van dit tijdschrift geschreven in het Ommer dialect.

Het bestuur van de Darde Klokke hoopt en verwacht dat lezers in de nieuwe opzet doorgaan met De Darde Klokke.

Redactie De Darde Klokke

Feestelijk afscheid vrijwilligers van (oude) Darde Klokke

Met een gezellig samenzijn op Erve Vechtdal Koesafari van Simone Koggel hebben de vrijwilligers van De Darde Klokke op feestelijk wijze afscheid genomen van het stichtingsbestuur.

Behalve een hapje ontbrak er ook geen drankje op de feestelijke afscheidsbijeenkomst.

Ongewijzigd
De aanwezigen werden getrakteerd op een smakelijk warm/koud buffet afgesloten met een ijsbuffet. Vanaf 1 januari 2027 gaat het historische tijdschrift over naar de historische vereniging CCO. Voor het stichtingsbestuur van De Darde Klokke aanleiding om als waardering richting de 35 medewerkers hen een afscheidsfeestje aan te bieden. Overigens blijft het blad op dezelfde wijze uitkomen. Ook de naam De Darde Klokke blijft ongewijzigd.

Vanaf 1971 was het aan de huidige redactie om een lezenswaardig blad uit te geven. De Darde Klokke is wijd en zijd alom bekend. Dat is mede mogelijk gemaakt door de medewerking van velen en niet in de laatste plaats dankzij de lezers en adverteerders, die het financieel mogelijk maakten om voor een zo laag mogelijke kostprijs De Darde Klokke uit te geven.

Waardering
De huidige medewerkers – meest leden van het CCO – hebben toegezegd met het blad verbonden te willen blijven, hetzij als schrijver, het driemaandelijks vouwen van het blad of bezorgen. Namens het bestuur van de stichting De Darde Klokke werden de medewerkers toegesproken door Harry Woertink die zijn waardering uitsprak: “Zonder jullie geen Darde Klokke”, aldus Woertink. Voor alle aanwezigen was er een gedenktegel met daarop de tekst: ‘De Darde Klokke 1971 – 2026’, het logo en een fotoprent van een gezicht op Ommen.

Redactie De Darde Klokke

Toegangsbrug Huize Het Laar vernieuwd

Bij Huize Het Laar wordt gewerkt aan de restauratie van de toegangsbrug.

29 oktober 2026. Werkzaamheden aan de toegangsbrug van Huize Het Laar.

Boogbrug
De brug verbindt Huize Het Laar. Door te zware belasting van de brug zijn diepe scheuren ontstaan. Het gaat om de bakstenen dubbele boogbrug met keermuren (en natuurstenen randen), die de toegang mogelijk maken tot het voorplein van Huize Het Laar. Het muurwerk is witgepleisterd met in het midden een ijzeren spijlenhek bestaande uit dubbele hekvleugels tussen twee stijlen en zijstukken. De spijlen hebben speerpunten, de hekstijlen versierd met dennenappels en een palmet. Langs de zijkanten bevindt zich een eenvoudige balustrade.

Rijksmonument
Door de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed is de toegangsbrug met hek bestempeld als Rijksmonument. Hetzelfde geldt voor de rest van het landgoed en Huize Het Laar. De toegangsbrug met hek wordt van algemeen belang geacht vanwege de ouderdom, als markering van de toegang tot de buitenplaats en als karakteristiek en functioneel onderdeel van de buitenplaats. Om Huize Het Laar te kunnen bereiken is tijdelijk een dam gelegd in de gracht. De brug wordt met pompbemaling drooggehouden. Hoelang de werkzaamheden duren is niet bekend.

2019. Huize Het Laar.

Tekst/foto’s: Harry Woertink

Huis van ‘Twee vrienden’ op Landgoed Het Laar opent deuren op 15 november

OMMEN – Op zondag 15 november 2026 opent op Landgoed Het Laar in Ommen Het Huis van Twee Vrienden.

2026. Het Tobsvoorthuis op Landgoed Het Laar

Nieuwe expositie
Een plek waar het bijzondere verhaal van de Indiase denker Jiddu Krishnamurti en baron Philip van Pallandt wordt verteld. Twee mannen die honderd jaar geleden duizenden mensen vanuit de hele wereld naar Ommen brachten. De opening krijgt een feestelijk tintje met een bijzondere culinaire wandeling door Ommen, waarbij deelnemers als een van de eersten de nieuwe expositie kunnen ontdekken.

Een bijzonder hoofdstuk uit de geschiedenis van Ommen
In de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw groeide Ommen uit tot een internationale ontmoetingsplek. Duizenden mensen reisden naar de beroemde Sterkampen op de Besthmenerberg om te luisteren naar Krishnamurti en samen na te denken over vrijheid, bewustzijn en persoonlijke ontwikkeling. Een belangrijke rol was weggelegd voor baron Philip van Pallandt, eigenaar van Landgoed Eerde. Hij stelde vanuit zijn idealen zijn grond beschikbaar en maakte daarmee deze internationale bijeenkomsten mogelijk. Hun bijzondere vriendschap en de gebeurtenissen die daaruit voortkwamen, vormen een uniek hoofdstuk in de geschiedenis van Ommen.

Bijzondere locatie opent deuren voor publiek
De expositie krijgt een bijzondere plek in het bijgebouw naast Huize Het Laar, op Landgoed Het Laar in Ommen, het zogeheten Tobsvoorthuis. Op zondag 15 november opent het gebouw zijn deuren voor het publiek. Een passende locatie, midden in de omgeving waar een belangrijk deel van deze geschiedenis zich heeft afgespeeld. Bezoekers kunnen hier kennismaken met het verhaal van Krishnamurti en Van Pallandt en ontdekken welke betekenis hun ideeën en bijzondere vriendschap hadden voor Ommen en ver daarbuiten.

De expositie vertelt niet alleen wat zich een eeuw geleden in Ommen afspeelde, maar laat bezoekers ook kennismaken met het gedachtegoed van Krishnamurti en de idealen van Van Pallandt. Vragen over vrijheid, zelfkennis en de manier waarop mensen naar zichzelf en de wereld kijken, vormen daarbij een rode draad. Onderwerpen die destijds duizenden bezoekers naar Ommen brachten, maar ook vandaag nog actueel zijn.

Van hernieuwde belangstelling naar een nieuwe expositie
De bijzondere geschiedenis kwam opnieuw volop in de belangstelling dankzij het boek De goeroe en de baron van journalist Rick Nieman en de gelijknamige podcastserie van Sacha de Boer. Die aandacht vormde mede de aanleiding voor een lokaal initiatief om het verhaal opnieuw zichtbaar en beleefbaar te maken. Vanuit deze ambitie ontstond Stichting De Twee Vrienden. Een succesvolle crowdfundingactie, de inzet van vele vrijwilligers en de betrokkenheid van lokale organisaties maakten de realisatie van de expositie mogelijk. De afgelopen maanden is hard gewerkt om het gebouw gereed te maken en de tentoonstelling vorm te geven.
Met de opening zet de stichting een belangrijke stap om dit bijzondere erfgoed onder de aandacht te brengen van inwoners, bezoekers en toekomstige generaties.

Feestelijke opening met culinaire wandeling
De opening van Het Huis van Twee Vrienden wordt op zondag 15 november gevierd met een bijzondere culinaire wandeling van Food La Route. Tijdens deze middag komen natuur, geschiedenis, filosofie en culinair genieten samen.

Drie Ommer horecazaken werken mee aan deze speciale editie: Hotel & Restaurant Wildthout, Ekkelenkamp en Van Eerten. Deelnemers wandelen langs bijzondere plekken in Ommen en genieten bij de drie locaties van vegetarische gerechten met bijpassende drankjes, geïnspireerd op de tijd van de Sterkampen. Onderweg ontdekken zij meer over het gedachtegoed van Krishnamurti en de bijzondere geschiedenis van Ommen.

De culinaire wandeling begint om 13.00 uur en deelname kost €75 per persoon.

Meer informatie over de expositie is te vinden op http://www.huisvantweevrienden.nl.

Meer informatie over de culinaire wandeling en reserveren via www.foodlaroute.nl/nl/event/ommen.

Bron: Marketing Ommen

Van een oude ijzeren ophaalbrug naar een nieuwe betonnen brug over de Vecht in Ommen

“De nieuwe betonnen Vechtbrug te Ommen, de ontbrekende schakel in den gemoderniseerden verkeersweg Achter hoek-Twente naar het Noorden, is bijna voltooid en zal nog dit jaar in gebruik worden genomen”, koppen verschillende kranten medio 1936 over de voortgang van de nieuwe brug over de Vecht bij Ommen.

1940. De nieuwe betonnen brug over de Vecht. In het midden het gemeentehuis.
Zie voor meer foto’s het album “Vechtbrug”.

Aftands
De kranten vervolgen: “De brug waarmee Ommen het op dat moment mee moet doen vormt al jaren een flessenhals voor het verkeer tussen het noorden en het zuiden van ons land. De uit 1868 daterende ijzeren ophaalbrug is aftands en veel te smal voor het drukke doorgaande verkeer, is de algemene mening”.

Stremming
Dat de brug vraagt om vernieuwing en verbreding klinkt ook door aan het adres van het Ommer gemeentebestuur. Vooral ook omdat de ANWB en de Bond van bedrijfsautohouders maatregelen vragen. Daar komt ook nog bij dat de klap van de brug niet altijd goed functioneert met als gevolg stremming van het verkeer. Bovendien vraagt de ANWB om verbetering van de Stationsweg, die tot toen uit veldkeien bestond. Voor het verkeer in het algemeen en voor het toerisme in het bijzonder, aldus de ANWB en wijst op het belang van aansluiting van meerdere verkeerswegen, zoals de grintweg Zwolle-Ommen, de grintweg naar Almelo Goor en Deventer en de nieuwe klinkerweg naar Mariënberg en Hardenberg. In 1927 wordt de brug gesloten voor vrachten zwaarder dan 3600 kilogram omdat de brug zwaarder niet meer aan kan. De Bond van bedrijfsautohouders wijst in de strijd voor een nieuwe brug dat de Vechtbrug de enige rechtstreekse autoverbinding is tussen Twente en noorden. Door de sluiting van de brug bij Ommen is men noodzaakt telkens 50 kilometer om te rijden.

Over de brug
Als het Werkfonds met 46.500 gulden over de brug komt neemt de gemeenteraad op voorstel van burgemeester en wethouders het besluit tot het bouwen van een nieuwe betonnen Vechtbrug tegelijk met een rondweg langs de zuidoostzijde van de kom. In de zomer in 1936 wordt een begin gemaakt met het vervangen van de ijzeren brug voor een betonnen brug. Daarom wordt tijdelijk op ongeveer 50 meter ten westen van de tegenwoordige brug een noodbrug gelegd. De bouw van de nieuwe betonnen brug verloopt goed.

Lees verder Van een oude ijzeren ophaalbrug naar een nieuwe betonnen brug over de Vecht in Ommen →

Giethemer kerkpad en Giethemer kerkbrugje

Een bijzonder pad in Giethmen is het kerkpad met voetbrugje, ook wel het Giethemer kerkbrugje genoemd. Het Giethemer kerkpad pad loopt vanaf de buurtschap Giethmen naar Ommen.

Het Giethemer Kerkbrugje met zonsopkomst.
Zie voor meer foto’s het album “Giethemer Kerkpad”.

Kerkgangers uit Giethmen liepen deze afstand elke zondag om de kerk in Ommen te bezoeken. Het was in de regel ook de kortste afstand naar Ommen voor een bezoek aan de wekelijkse (waren)markt. De rivier Regge werd toen overgestoken met een zelf bedienend bootje. Als dat niet kon werd gebruik gemaakt van de verderop gelegen Nieuwebrug of Laarbrug.

Voetbrugje over de Regge
Voor het eerst werd het als voetbrugje bedoelde oversteek over de Regge aangelegd omstreeks 1905, toen ook de Regge als rivier werd verbeterd. De eigenaar van landgoed Vilsteren, destijds de heer Pathuis Cremers, betaalde de aanlegkosten van het ijzeren voetbrugje in ruil voor het jachtrecht in Giethmen. Het Giethemer voetbrugje met een ophaalsysteem om boten ongehinderd te kunnen laten passeren kwam in eigendom van de gemeente en ook de onderhoudskosten. In de dertiger jaren van de vorige eeuw werd regelmatig gesteggeld over het onderhoud. De gemeente was van mening dat de onderhoudskosten ook voor rekening van de bewoners van de buurtschap Giethmen kwam à 25 gulden gedurende dertig jaar.

Brug vernieuwd
In 1987 heeft de gemeente Ommen het voetbrugje volledig vernieuwd. De ophaalconstructie die de vorige brug wel kende is toen in hout nagemaakt en werkt ook niet als zodanig. Het kerkpad en voetbrugje wordt veel gebruikt door fietsers en wandelaars.

Reparatie
In 2020 onderging het kerkbrugje een reparatie. Aannemer Salbam uit Vilsteren heeft toen de gescheurde houten bovenligger vervangen. Het laatste halfjaar daarvoor werd de brug met noodvoorzieningen ondersteund. Ook werden er nieuwe schoren geplaatst en de kettingen vervangen.

Al die maatregelen waren bedoeld om de huidige brug nog enkele jaren veilig te kunnen gebruiken, in afwachting van volledige vervanging. Volgens het college van burgemeester en wethouders van Ommen is dat moment nu aangebroken. Een gemeentelijke inspectie in februari 2026 wees uit dat de brug kampt met ernstige houtrot. De kosten van vervanging van de brug worden geschat op 725.000 euro.

Tekst/foto: Harry Woertink

Boerderij Erve Slotman eerder herberg Ommerhaar (Bisschopshaar)

Aan de noordkant van Ommen aan de Hessenweg West 1 staat boerderij “Erve Slotman”.

2018. Boerderij Erve Slotman
Klik op deze link voor meer foto’s boerderij Erve Slotman

Nieuwbouwwijkje
Ooit was hier herberg “Bisschopshaar” gevestigd voor de Hessenrijders. De boerderij kreeg na vijftien jaar leegstand in 2017 weer een woonbestemming. Dit na een grondige restauratie met als resultaat een boerderij met rieten dak, erf, hooiberg en wagenschuur die er oogstrelend uitziet en is een sieraad voor de omgeving is. De boerderij was ooit eigendom van de familie Slotman. De laatste officiële bewoonster was Gerritdina Slotman. Sinds het overlijden in 2003 van Gerrtdina Slotman heeft het pand leeg gestaan. Projectontwikkelaar Credo uit Oosterbeek koopt dan vervolgens de boerderij van de erfgenamen met de bedoeling op de plek een klein nieuwbouwwijkje te realiseren. Dit zorgt voor veel weerstand. De sloop van de historische boerderij is voor velen onacceptabel en ook omwonenden beginnen zich te roeren. Ze wensen geen nieuwe bebouwing in hun achtertuin.

Lees verder Boerderij Erve Slotman eerder herberg Ommerhaar (Bisschopshaar) →

Zundag weer verjöarsviseet

Heftan tattat

Zundag weer verjöarsviseet

en iej weet wa hoo’t dat geet:

Herman hef zoo zeek ewes,

Graads mut ok weer oonder t mes,

Trui hebt z’ alns a vort-enomn,

Kloas is oet de tied ekomn,

Leida hef zon pien in t lief,

oo, dat aarme, aarme wief.

En hoo is t dan noe met Bernard?

Heftan tattat! Heftan tattat!

Hee har völs te völ patat had

en doo hef e t dus an t hart had.

Dat genöal, oo man oo man,

doodzeek goa’j op hoes op an.

Willem Andries Wilmink (Enschede, 25 oktober 1936 – aldaar, 2 augustus 2003) was een Nederlandse neerlandicus en vooral dichter, schrijver en zanger. Vandaag zou hij 90 jaar zijn geworden. Ter ere van hem bovenstaand gedicht van zijn hand in het Twents.

Tekst/foto: Harry Woertink – (Foto: ter illustratie)

Lezing over Kamp Erika

Op de najaarsvergadering, donderdag 19 november van het Cultuurhistorisch Centrum Ommen (CCO) houdt Jan Scholten uit Ommen een lezing over het gevangenkamp Erika.

1943. Gevangenen van kamp Erika werden veelal tewerkgesteld bij boeren. Een groep op terugweg naar het kamp marcheert hier door de Bouwstraat (links is een deel van de Gereformeerde kerk zichtbaar)

Besthmenerberg
De CCO-bijeenkomst wordt gehouden in De Kern aan de Bouwstraat en begint om 20.00 uur waar eerst enkele bestuurlijke zaken van de vereniging aan de orde komen.
Kamp Erika op de Besthmenerberg was tijdens de Tweede Wereldoorlog (1940-1945) in handen van de Duitse bezetter. Tussen 1942 en 1945 zijn er talloze Nederlanders vernederd, gemarteld en vermoord.

Lees verder Lezing over Kamp Erika →

Landgoed Junne zondag te zien bij tv-programma ‘Vroege Vogels’

Landgoed Junne is zondag 25 oktober om 19.25 uur onderwerp van ‘Vroege Vogels’ het wekelijks tv-programma over natuur en milieu.

Doorkijkje in Junne richting de Vecht.

Steenanjer
Op Landgoed Junne aan de rivier de Vecht wisselen stuifzandvlaktes, uiterwaarden en productiebossen elkaar af. In het water zwemt de kleine modderkruiper. En aan de oevers van rivier grazen koeien en bloeit de iconische steenanjer. De schrale graslanden overstromen regelmatig, waarbij rivierwater wat extra zand en kalk op de bodem afzet. Dat is net genoeg voor een bijzondere plantengroep om zich te handhaven: de stroomdalflora. Natuur en milieu De Vechtstreek vrijwilliger Henk Ruiter weet er alles van.

Lees verder Landgoed Junne zondag te zien bij tv-programma ‘Vroege Vogels’ →