Hij komt, hij komt, die lieve goede Sint

Sinterklaas is onderweg

Sint Nicolaas intocht van 1920 en 1937.

Uit betrouwbare bron vernemen wij dat de Goedheiligman onderweg is en hij Ommen niet zal vergeten. De aankomst van de boot aan de Vechtkade zal zijn zaterdagmiddag 14 november rond 14 uur.

In 1920 werd Sinterklaas in Ommen binnengehaald op schimmel met muziek en een grote schare belangstellenden. De foto laat zien dat het gezelschap zich op de brug bevindt, komende vanaf de Voorbrug. Links een besneeuwd Hotel De Zon.

Het andere plaatje is gemaakt in 1937 eveneens op de (vernieuwde) Vechtbrug en in de sneeuw. Hier zit Sinterklaas in een arrenslee. Rechtsachter het gemeentehuis van toen.

Tekst: Harry Woertink – Foto: OudOmmen.nl

Den Hof een bisschoppelijke boerenplaats in Ommen (2)

Den Hof, een grote boerenplaats, even buiten de bebouwde kom in de nabijheid van de Vecht behoorde toe aan de Bisschop van Utrecht.

 Kadastrale kaart van Stad Ommen in 1832 met de grote boerenplaats erve “Den Hof” (rood omlijnd).
Afb.: Collectie Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, documentnummer MIN04041B02

Het was een gebouwencomplex, bestaande uit een groot huis, een schuur en twee schaapskooien. Tijdens de eerste Munsterse oorlog in 1665 genoot Ommen de twijfelachtige eer om de bisschop van Munster van 25 september tot begin oktober 1665 onderdak te verlenen. Hij resideerde op Den Hof.

Den Hof was een van de leengoederen die waarschijnlijk in de 11de-14de eeuw door de bisschop van Utrecht uitgegeven zijn aan tot hem in een onderhorigheids- of horigheidsverhouding staande dienstmannen. Velen van deze dienstmannen hadden – evenzeer waarschijnlijk – oorspronkelijk horig goed bezeten, dat omgezet was in leengoed. De leenheer gaf de lenen uit aan de leenman. Oorspronkelijk verleende de leenman aan de leenheer bepaalde diensten, bijvoorbeeld militaire hulp. Bovendien was de belening tijdelijk. Na overlijden van de leenman verviel het leen weer aan de leenheer. Geleidelijk aan – zeker na de middeleeuwen – werden de lenen erfelijk in de familie van de leenman, die ze zelfs kon verkopen. Toch bleef er een door het leenrecht geregelde verhouding tussen leenman en leenheer. Dit leenrecht bepaalde onder andere op welke wijze lenen van de ene op de andere leenman konden worden overgedragen; hetzij door vererving hetzij door verkoop.

Mans voor vrouwen zullen het leen behouden
Bij het leenstelsel gold: ‘De oudste op straat, naasten in graat, mans voor vrouwen zullen het leen behouden’. Enige vorm van kadastrale vastlegging van ligging, omvang en aard van de leengoederen en tiendrechten bestond in het algemeen niet, wat in de praktijk goede voorwaarden inhield voor het in vergetelheid raken van de leenplicht en voor verduistering van leengoederen. Daarbij speelde onder andere de veel voorkomende verandering van naam van leengoederen of gedeelten daarvan een rol. We kunnen er dan ook op rekenen, dat langs dergelijke wegen vele leengoederen en -rechten uit het zicht zijn verdwenen. Lees verder Den Hof een bisschoppelijke boerenplaats in Ommen (2) →

Den Hof een bisschoppelijke boerenplaats in Ommen (1)

Eerder bekend als “Huis ten Hage” en ook “Huijs den Hagen” en later als “Erve Den Hof’ bezat Ommen in vroegere eeuwen een bisschoppelijk hof.

 Kadastrale kaart van Stad Ommen in 1832 met de grote boerenplaats erve “Den Hof” (rood omlijnd). Het stond ongeveer op de plek van het huidige Zorgcentrum Oldenhaghen.
Afb.: Collectie Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, documentnummer MIN04041B02

Deze grote boerenplaats, even buiten de bebouwde kom in de nabijheid van de Vecht behoorde toe aan de Bisschop van Utrecht. Het was een gebouwencomplex, bestaande uit een groot huis, een schuur en twee schaapskooien. Verhalen uit de overlevering vertellen dat de deel van het huis zo groot was dat een met twee paarden bespannen wagen op de deel kon omkeren. In 1665 genoot Bisschop van Munster er zelfs onderdak.

Oversticht
Overijssel maakte tot 1528 deel uit van het bisdom Utrecht en het noordelijke gebied van het land genaamd Oversticht. De bisschop had zowel geestelijk als wereldlijk de macht. Na 1528 kwam de soevereiniteit over Overijssel aan de vorsten uit het Habsburgse Huis, eerst Karel V en later Philips II. Na de Opstand in de Nederlanden (1566-1576) kwam die soevereiniteit tenslotte aan de Staten van Overijssel. Toen de Marken werden ingevoerd betekende dat ook de Bisschop aandelen verkreeg in de Marken, zogeheten ‘hoven’. Bekend is dat in de Marken van Ommen, Stegeren, Arriën, Varsen, Vilsteren en Archem dergelijke hoven bestonden. De hofbewoners moesten de Bisschop bijstaan met “hof- en krijgsdiensten”. Ze moesten dan ook in het bezit zijn van paard, harnas, speer of wapen. Bij het verminderen van de macht van de Bisschop werkte de hofbewoners zich steeds meer op. Hun huizen werden later havezaten. De geschiedenis van het bisschoppelijk hof is even oud als de geschiedenis van Ommen zelf. In het Oversticht, later de provincie Overijssel, waren meerdere soortgelijke bezittingen met een eigen rechtsgebied en wijze van rechtspraak.

Burgerschap
Voor het beheer van “Den Hof” was een Hofmeijer aangesteld die er ook woonde. De Hofmeijer was een geziene persoon als het ging om bestuurszaken. Met zijn mening in kwesties werd danig rekening gehouden. De personen verbonden aan een bisschoppelijk hof waren niet vrij. In oude stadsstukken werden ze Hovelieden genoemd. Om het burgerschap (of borgerschap) van de stad te krijgen moest de stad een gunst verlenen of moest de Hofheer zich vrijkopen. Lees verder Den Hof een bisschoppelijke boerenplaats in Ommen (1) →

Ommen ooit stad van boeren en burgers

Ommen was vroeger voornamelijk een agrarische gemeente.

1920. Boerderijtje van boer E.J. Makkinga  op de hoek Middenstraat/Karnemelkstraat (later bakkerij nu Scapino). Alledaags tafereeltje het schrobben van de melkbussen.

Boerenbedrijfjes
In de kom van Ommen waren verschillende boerenbedrijfjes te vinden. De eigenaren hadden hun weide- en bouwgronden buiten de kom liggen (Mars, Ommeresch, Laarakkers). Het landelijk karakter van Ommen kwam hierdoor sterk naar voren, want industrie van enige omvang is hier vroeger nooit geweest. Toen er nog geen melkfabrieken waren maakten de boeren zelf boter en brachten die aan de man of vrouw op de wekelijks warenmarkt.
In latere jaren toen, door grote behoefte aan woonruimte, uitbreiding van de bebouwde kom was, werden landerijen daar rondom herschapen in woonblokken.

Brugstraat
Van de straten is de Brugstraat zeker de oudste. Deze straat ook wel Grotestraat genoemd ligt vanaf de doorwaarbare plaats in de Vecht, waar in 1492 de eerste brug werd gelegd. Langs die straat en rondom de kerk hebben zich de eerste bewoners gevestigd. Er kwamen wat neringdoenden en ook bouwden er de meer gegoeden hun huizen.
In 1807 was de Brugstraat al verhard met kleine veldkeitjes die afkomstig waren van de Lemelerberg. Kater met klinkers. Geleidelijk aan werd deze verharding ook toegepast in de andere straten. De trottoirs of stoepen langs de straat waren eigendom van de bewoners. Aan weerszijden had men vaak ijzeren paaltjes gezet, met een ketting aan de muur verbonden. Deze beletten de voorbijgangers over de stoep en voor de ramen langs te lopen. Veel verkeer was er niet. Op mooie zomeravonden zat men buiten en maakte een buurpraatje of genoot van de rust.

1906. De Brugstraat op marktdag.

Tekst: Harry Woertink – Foto’s: OudOmmen.nl

Uitgebreid onderwijs van oude pastorie naar Vechtdal college

Na de oorlog 1940-1945 leefde er bij velen in Ommen de wens om een christelijke school voor uitgebreid lager onderwijs te starten.

1980. De Groen van Prinsterer MAVO toen nog aan de Baron van Fridaghstraat.

School met den bijbel
Het bestuur van de Gereformeerde schoolvereniging richtte zich in 1946 tot het gemeentebestuur. Die ging voortvarend te werk, zodat in de voormalige Gereformeerde pastorie aan de Lagen Oordt op 16 december 1946 de school officieel geopend kon worden. De school begon met 37 leerlingen, verdeeld over twee klassen. Tot hoofd van de school werd benoemd R. Postma uit Coevorden, die vanaf 1 februari 1947 assistentie kreeg van H. Stolmeijer uit Vriezenveen. Toen vanuit Hervormde kring ook gekozen werd voor christelijk onderwijs kwam er een samenwerking voor de ULO-school en werd met de Gereformeerden op 21 maart 1947 opgericht de vereniging: “Vereniging tot oprichting en instandhouding van een school met de Bijbel voor uitgebreid lager onderwijs in Ommen”.

Groen van Prinsterer
Lees verder Uitgebreid onderwijs van oude pastorie naar Vechtdal college →

Koningin Julianaschool: van leren naar wonen

De oude Koningin Julianaschool aan de Sandbergstraat 2A maakt plaats voor woningbouw.

1970. Koningin Julianaschool gebouwd in 1950 en in 1981 afgebroken.

Sloop
Het oude schoolgebouw is inmiddels gesloopt. De plannen zijn dat hier ongeveer 22 nieuwe huurappartementen worden gebouwd, verdeeld over drie woonlagen. De voorlopige verdeling van de nieuwbouw ziet er als volgt uit: 2/3 sociale huurwoningen en 1/3 vrije sector huurwoningen, bestemd voor alleenstaanden, senioren en kleine gezinnen.

Lees verder Koningin Julianaschool: van leren naar wonen →

Van woonhuis, pakhuis, bistro, snackbar naar twee stadsappartementen

Zoals het ruim 50 jaar geleden werd gebouwd, zo ziet nog steeds de gevel van Bermerstraat 20 er uit.

Bermerstraat met links het pand met de twee nieuwe appartementen.

Historisch karakter
Na een periode van leegstand is het pand gerenoveerd tot twee stadsappartementen. Bij de renovatie is de herkenbare uitstraling aan de buitenkant vrijwel volledig intact gebleven, zodat het pand zijn vertrouwde plek in het straatbeeld heeft behouden. Daarmee blijft ook het historische karakter van de Bermerstraat zichtbaar aanwezig.

Lees verder Van woonhuis, pakhuis, bistro, snackbar naar twee stadsappartementen →

Bermerstraat in de lift

Het aangezicht van de Bermerstraat wordt vernieuwd.

Impressie van de nieuwbouw Bermerstraat 1.

Nieuwe invulling
In de straat komt een nieuw complex en twee horecapanden zijn na leegstand gerenoveerd tot stadsappartementen, waarmee de Bermerstraat weer meer allure krijgt.
Aan de Bermerstraat 1 zijn inmiddels de werkzaamheden gestart en krijgt deze vervallen plek een nieuwe invulling. Nu nog een open gat in het centrum van Ommen, maar binnenkort verrijkt met 14 nieuwe woonappartementen en een winkelruimte. Op de begane grond komt een winkelruimte, met twee appartementen aan de linkerzijde. Deze appartementen liggen iets verhoogd ten opzichte van het straatniveau, waardoor bewoners extra privacy en een prettig uitzicht ervaren.

Lees verder Bermerstraat in de lift →

Ommen vroeger (1923)

“Ommen, gelegen in het centrum van Overijssel, dateert uit het begin der middeleeuwen”.

1918. Gezicht op Ommen met op de achtergrond de hervormde kerk. Rechts de pijp van het gemeentelijke opwekkingsbedrijf aan de Walstraat, die een deel van de kom van Ommen van stroom kon voorzien.

Bleekgezicht
Een verhaal over Ommen en omgeving uit 1923, geschreven in de taal van toen. “Wist men vroeger weinig van deze omgeving af, in de laatste jaren heeft zij hare beteekenis gekregen en zij dankt die uitsluitend aan haar schoonheid. Zij, die hiervan genoten, gewagen dan ook allen met opgetogenheid over het afwisselende van wat de natuur hier biedt. Uitgestrekte bosschen met lommerrijke lanen en heerlijke plekjes, bieden den wandelaar ruimschoots gelegenheid zich over te geven aan stille rust.

Lees verder Ommen vroeger (1923) →

Varkensmarkt in Ommen was een boerenzondag

“Boerenzondag” werd de wekelijkse markt op dinsdag ook wel genoemd. Naast een warenmarkt was er in Ommen ook wekelijks een varkensmarkt.

 Ca. 1900. Met een kleedwagen worden de biggen aangevoerd voor de Varkensmarkt; op de achtergrond het Kantongerecht.
Zie ook het album “Varkensmarkt”.

Elke boer uit de omgeving bezocht de markt om niet alleen te handelen maar ook om elkaar te ontmoeten. De klompen werden voor die boerenzondag schoon geschuurd en men hees zich in het beste pak.

Een van de grootste veemarkten in Overijssel
In de dertiger jaren tot aan de oorlog behoorde de varkensmarkt in Ommen tot een van de grootste varkensmarkten in Overijssel. Behalve handel werd de markt later ook een groot toeristisch trekpleister. Marktkraampjes met (boeren)gereedschap, touwen, werkkleding en klompen maar ook kramen met (gebakken) vis of leverworst complementeerden de varkensmarkt.

Handjeklap
De varkensmarkt werd gefaciliteerd door de gemeente, die ook zorgden voor korven en bakken, later houten hekken om de levende dieren bij elkaar te houden. Bij het betreden van de markt door de handelaren werden de dieren geteld en later ook het gewicht vastgesteld. Een dierenarts hield toezicht op het welzijn van de varkens en biggen. De handel was altijd spectaculair om te zien. Volgens een vast ritueel van loven en bieden werd uiteindelijk via handjeklap een prijs afgesproken. De boeren betaalden meestal contant. De betaling vond onder het genot van een stevige borrel plaats in een van de vele cafés rondom de markt. Terwijl de mannen zakendeden, gingen de boerinnen inkopen doen in de binnenstad. Met name op dinsdag wemelde het daar van de boerinnen in klederdracht. De Ommer winkeliers deden dan ook goeie zaken op marktdag. Lees verder Varkensmarkt in Ommen was een boerenzondag →