Categorie archief: Informatiebronnen

Ommen en de Tweede Wereldoorlog (3)

Harry Woertink, Oorlog en Bevrijding

Engels vliegtuig stort neer in Arriërveld – “Zij gaven hun leven voor onze vrijheid”.

De vier oorlogsgraven van de Engelse vliegers op de begraafplaats aan de Hardenbergerweg
Zie ook het album “2e Wereldoorlog” met diverse sub-albums (ca. 750 afbeeldingen en documenten).

Tijdens de Tweede Wereldoorlog stortte op een weiland in het Arriërveld een Engels vliegtuig neer en kostte vier bemanningsleden het leven. Zij gaven hun leven voor onze vrijheid. De viermotorige Stirling-bommenwerper had zijn bombardement op Duitsland voltooid en was op weg naar huis toen het op 20 juni 1942 werd getroffen door een aanval van een Duitse nachtjager. Het vliegtuig kwam terecht in het weiland naast de boerderij van M. Kroese. De vier Engelse vliegers hebben hun laatste rustplaats gevonden op de begraafplaats in Ommen.
In het vliegtuig zaten de volgende acht RAF-bemanningsleden:
James Harold Bailey, 26 jaar, sergeant
Arthur Buckley, 23 jaar (gedood); sergeant
Peter Nixey, 22 jaar (gedood); squadron leader
Carman Douglas Noble, flying officer
Lewis Ross Burgin, 28 jaar, Robert McDonald, sergeant
Douglas Archer Melville (gedood); sergeant (Canadees)
Robert McDonald Mitchell; flying officer (Canadees)
Wilfred Ernest Pearson, (gedood); sergeant

Brandend neergestort
Zes bemanningsleden wisten eruit te springen voordat het vliegtuig neerstortte in het Ommer buitengebied Arriërveld. De 22-jarige piloot Peter Nixey en de 23-jarige Arthur Buckley schutter in de bovenste middelste toren stierven in het vliegtuig. Nog twee bemanningsleden overleven de crash niet. Toen het brandend vliegtuig was neergestort verzamelden omwonenden haastig de lichamen voordat de Duitsers ter plaatse kwamen. Een van hen die de vliegeniers hielp werd hiervoor later zelfs opgepakt en vastgezet op het Duitse gevangenkamp Erika, waar hij werd geslagen en al zijn tanden uitgeslagen. Vervolgens werd hij gedwongen een kuil te graven, waar hij als deel van zijn straf zes dagen lang gehurkt moest leven, met een rooster erop. Lees verder Ommen en de Tweede Wereldoorlog (3) →

Ommen en de Tweede Wereldoorlog (2)

Harry Woertink, Oorlog en Bevrijding

De bevrijding van Ommen kostte tijdens een schermutseling met de Duitse vijand twee Canadese militairen het leven.

De Staghound die door een vijandelijke Pantzerfaust is getroffen, waarbij de inzittenden werden gedood.
Zie ook het album “2e Wereldoorlog” met diverse sub-albums (ca. 750 afbeeldingen en documenten).

Dat gebeurde op 6 april 1945, enkele dagen voordat Ommen echt werd bevrijd. Op de Stationsweg, ter hoogte van waar toen bakker Hengelaar was gevestigd, werd een Staghound door een vijandelijke Pantzerfaust getroffen, waarbij de inzittenden George Thomas Wilson en Gerald Wilfred Soanes werden gedood. Ommen werd uiteindelijk op 11 april 1945 bevrijd en Lemele een dag eerder.

Canadese legertroepen
In het voorjaar van 1945 waren het overwegend Canadese legertroepen die na vijf jaar van onderdrukking zorgden voor de bevrijding van Noord- en Oost-Nederland. Het D-squadron maakte vrijdag 6 april 1945 gebruik van de nog intact zijnde brug in Vroomshoop en bevrijdde in de loop van de voormiddag Den Ham. Vervolgens werden de bossen onder Eerde verkend. Er werd menigmaal slag geleverd met de vijand waarbij een Staghound verloren ging. Het Regiment zette zijn operaties voort in de richting van de Vechtbrug bij Ommen.

Vervolgens doet zich dan op de Stationsweg het gruwelijk drama voor waarbij de twee Canadese soldaten omkomen. Luitenant George Thomas Wilson (24) kwam uit Winnipeg Manitoba Canada en was ten tijde van zijn overlijden getrouwd met Shelia May Wilson. De 22-jarige Trooper Gerald Wilfred Soanes werd geboren op 2 juli 1922 als zoon van Simon en Helen Soanes. Hij werkte eerst als leerling galvaniseerder bij de Hudson Bay Mijn en Smelterij in Flin Flon, Manitoba voor hij zich op 26 juni 1941 als militair meldde. De overige inzittenden van de Staghound, de schutter Trooper D. D. Montgomery, bestuurder Trooper John E. Harkins en de boordschutter en ook tweede bestuurder Trooper H.B. Loker worden door Duitse militairen krijgsgevangen gemaakt. Bij deze aanval brandde ook hotel Paping af.

10 april 1945
Inmiddels wordt op 10 april Lemele bevrijd. Helaas moet hierbij de 32-jarige Hendrik Kleinlugtenbeld uit Dalmsholte het leven laten als hij dodelijk getroffen wordt door een kogel terwijl hij op het land aan het werk is. Om de geallieerde opmars te vertragen, plaatsen de Duitse soldaten bommen onder bruggen. Ook onder de Vechtbrug en onder de duiker van het Ommerkanaal bij de Hardenbergerweg worden bommen gelegd. Lees verder Ommen en de Tweede Wereldoorlog (2) →

Ommen en de Tweede Wereldoorlog (1)

Harry Woertink, Kamp Erika, Oorlog en Bevrijding

Op 10 april 1946 – één jaar na de bevrijding van de gevangenen van het concentratiekamp “Erika” – organiseerden de oud-gevangenen een reünie.

10 april 1946. Burgemeester C.E.W. Nering Bögel legt een krans bij het zojuist onthuld gedenkmonument op de Besthmenerberg ter herinnering aan de slachtoffers van kamp Erika.
Zie ook het album “2e Wereldoorlog”

Het hoogtepunt van deze reünie was de onthulling van het gedenkteken, dat ter nagedachtenis aan de gevallen makkers werd opgericht bij de toegangsweg naar het kamp op de Besthmenerberg, vlak bij de bekende ”Steile Oever” aan de weg Ommen-Den Ham. Ruim 600 oud-gevangenen kwamen af op deze bijeenkomst om de nagedachtenis van hun gevallen lotgenoten te eren en een monument te onthullen. De burgemeester van Ommen, de heer C.E.W. Nering Bögel, plaatste een krans bij de voet van het gedenkteken met de tekst: “Ter nagedachtenis aan onze gevallen kameraden”. Na de sobere plechtigheid werd langs het monument gedefileerd.

De Knackers
Door hun bewakers werden deze gevangenen ook “De Knackers” genoemd een scheldnaam voor luis of parasiet. Gedachtig het voorbeeld van de geuzen die een even benarde tijd hebben doorstaan hebben de oud-gevangenen dezen naam als erenaam gekozen. Na een mars door het vriendelijke stadje trokken de reünisten naar kamp Erika. Hier wachtte echter een grote teleurstelling. Hun kamp waarin thans de handlangers verbleven om te peinzen over hun verraad moest op last van hogerhand gesloten blijven. Zij werden nu verzameld in een grote tent nabij de ingang waar zij werden verwelkomd door de heren Nering Bögel en K. Seinen uit De Krim de ziel van het Erika-trio, die het initiatief nam. Als eerste werd onder algemene instemming besloten een telegram van hulde en trouw te zenden aan H. M. de Koningin.

Ter nagedachtenis van onze gevallen makkers 1940—1945
De heer K. Seinen sprak een kort openingswoord, waarna korte bevelen weerklonken. De soldaten presenteerden het geweer, terwijl de burgemeester van Ommen het monument onthulde en een krans legde. Ook door ex-gevangenen werden kransen gelegd aan de voet van een eenvoudig monument dat het opschrift draagt: „Ter nagedachtenis van onze gevallen makkers 1940—1945. De oud-gevangenen van Erika. 10 april 1946.” Lees verder Ommen en de Tweede Wereldoorlog (1) →

Twisten op de Ommer Teenager Shows

Harry Woertink

In de voetsporen van de zestiger jaren. Was je toen jong dan zat je in Ommen goed als je van twistende, rockende en swingende muziek hield.

Foto: Herman van Keeken, alias Hank Hermans (met licht kostuum) en zijn manager Charles delen handtekeningen uit. Op de achtergrond de teenagers Ferdinand Kampman (met bril) Herman Hollak, Wim Woertink (midden) en achter Van Keeken Henk Woertink. Vooraan in witte jas Hennie Caspers.

Ommer Teenager Show

Het waren de Ommer teenagers Mieke, Jenny en Frouwke Makkinga die in de zestiger jaren vijf jaar achtereen groot succes oogsten met de ‘Ommer Teenager Show’. De jeugd kwam vroeger massaal op de Ommer teenagershows af. Jongens en meisjes, overal vandaan, veelal in leer en kleurige shirts genoten van rock en roll in Ommen. Het was dan ook stoelen opzij en twisten op de muziek.

In de organisatie werden de zusjes Makkinga gesteund door ‘manager’ en pa-lief Dieks Makkinga, toen allen wonende aan de Gasthuisstraat 25 in Ommen. In de beginjaren was het een soort van talentenjacht met veel muziekgroepjes. De zusjes Makkinga toonden dan tevens hun zangkwaliteiten. Volgens de zusjes Makkinga was er in Ommen nooit echt iets voor de teenagers te doen, daarom namen zij de organisatie van de Ommer Teenager Show op zich, telkens gehouden op Tweede Paasdag, voor het eerst in 1961. De eerste show speelde zich af in de kantine van de Sociale Werkplaats bij het NS-station, goed voor duizend bezoekers.

Uitverkochte zaal

Het succes was toen zo groot dat er een  uitverkochte zaal was en zo doende honderden tieners teleurgesteld moesten worden omdat er geen plek meer voor ze was. Voor de show in 1962 werd daarom gekozen voor een ruime tent aan de Zeesserweg, goed voor 1600 personen. Een jaar later werd het evenement gehouden in het openluchttheater Het Laar. In 1964 werd een tent op de Markt neergezet. Ook het laatste jaar was een grote tent op de Markt het onderkomen van de Ommer Teenagershow, door sceptici ook wel aangeduid als: de teennagelshow. Van natte en koude voeten was er geen last, want stilzitten was er niet bij. Het was twisten, binnen en buiten de tent op muziek van hun twist-idolen.

Beschermheer Baron van Pallandt

Baron Philip Dirk van Pallandt van Eerde was de beschermheer van de Teenager Show Ommen. Enige bescherming was nodig ook, want na het eerste daverend succes op Tweede Paasdag in 1961 kwam er kritiek uit onverwachte hoek: dominee J.L. Bloemsma van de Hervormde kerk hekelde dat de Teenagershow op een Tweede Paasdag werd gehouden. Een discussie barste toen los, in zowel de Hervormde kerkbode als in het Ommer Nieuwsblad. Alles goed, maar geen Teenagershow op Tweede Paasdag, was de teneur. De organisatie trok zich er echter niks van aan, want ook de volgende shows werden onder grote belangstelling op Tweede Paasdag gehouden. Elk jaar werd een speciale ‘Teenager-Expres’-krant huis-aan-huis verspreid met daarin het programma en een voorwoord van burgemeester C.P. van Reeuwijk of beschermheer baron Van Pallandt. Met de advertentieopbrengsten werden de kosten gedekt. Lees verder Twisten op de Ommer Teenager Shows →

Familie Mulder eeuw lang bewoner de Arendshorst in Varsen

Harry Woertink, Kastelen & Havezates

De ooit bekende havezate de Arendshorst is niet meer. Op de plek van de in 1836 afgebroken havezate in Varsen kwam een nieuwe boerderij met de naam Boschkamp, eigendom van de heer van Vilsteren, Petrus Franciscus Helmich. Die zag zijn eigendommen in Vilsteren en Varsen gescheiden door de rivier de Vecht.

Schaatsen op de binnengracht van havezate Arendshorst in 1978 met op de achtergrond de oude boerderij.
Foto: Wim Mulder
Zie ook het album “Arendhorsterweg 2 (Havezate Arendshorst)”.

Mulder
De boerderij Boschkamp is ongeveer een eeuw lang bewoond geweest door de familie Mulder. Deze familie kwam uit Wijthmen, onder de rook van Zwolle en bewoonden in Varsen eerst de boerderij de Hogenkamp. Jans Mulder kocht de Hogenkamp van de weduwe Mollink. Jans Mulder was weduwnaar van Willemina Zwaaftink. Uit dat huwelijk is Willem Mulder geboren. Jans Mulder is weer hertrouwd met Johanna Maria Tielbeke, weduwe van Hermanus Mollink. Jans Mulder is er dus bij in getrouwd op de Hogenkamp. Uit dat huwelijk zijn weer 6 kinderen geboren, waarvan 3 levenloos. Na het overlijden van Jans werd de boerderij overgenomen door de dochter Berendina (Diene) Mulder, die trouwde met Mans Kodden. Nog steeds is de Hogenkamp eigendom van de familie Kodden. Nadat Willem Mulder zijn jonge jaren gewoond heeft op de Hogenkamp samen met zijn zussen Johanna (Anna), Maria (Marie) en Diene, maakte Willem in 1916 de overstap naar de Boschkamp. Willem trouwde op 3 november 1916 met Maria Theodora Meulman en kon de boerderij Boschkamp met de bijbehorende gronden pachten van de heer van Vilsteren. Willem Mulder was in de buurt beter bekend met de bijnaam “Hogenkamps-Willem”.

De naam Boschkamp in relatie met de naam Arendshorst
Zowel in de aankondiging van de openbare verkoop in 1857 en 1878 is er sprake van erve Boschkamp, voormalige havezate Arendshorst. Dat had te maken dat ten tijde van de volkstelling de familie Boschkamp er woonde. Nadien kom je deze naam niet meer tegen. Ook op de kaarten en de topografische kaarten is de naam Arendshorst zo gebleven, echter tot 1980. Nadien is de naam op de topografische kaarten verplaatst naar de kampeerboerderij en de camping. Mulders zijn in de volksmond dan ook geboren op de havezate Arendshorst (compleet met een binnen gracht en een buiten gracht). Na de oorlog is het gebruik van “De Belten” gewijzigd in camping Arendshorst en werd de boerderij Hogenkamp, kampeerboerderij Arendshorst. Lees verder Familie Mulder eeuw lang bewoner de Arendshorst in Varsen →

Ommen op weg naar 775 jaar stadsrechten (1)

Harry Woertink

In 2023 is het 775 jaar geleden dat de gemeente Ommen stadsrechten kreeg. Deze mijlpaal laat de gemeente niet ongemerkt voorbij gaan.

De in brons gegoten beeld van bisschop Otto III. Het was deze bisschop van Utrecht die in 1248 Ommen stadrechten verleende.
Foto: Harry Woertink
Zie link voor de foto in groot formaat met een beschrijving van de betekenis van het beeld.

Op weg naar dit jubileum zal de website OudOmmen.nl aandacht besteden aan de festiviteiten zoals die 25 jaar geleden werden georganiseerd in het kader van Ommen 750 jaar stadsrechten.

Thema Middeleeuwen
Ommen vierde op 25 augustus 1998 op uitbundige wijze dat het stadje 750 jaar geleden stadsrechten kreeg. Thema van het jubileumfeest was de Middeleeuwen. Het werd een dag met volksvermaak, muziek en drama en middeleeuwse ambachten. De viering begon rond drie uur ’s middags met een bijeenkomst aan de Vecht, bijgewoond door honderden genodigden, waaronder vertegenwoordigers van buurgemeenten, het voltallig bestuur van de provincie Overijssel en vertegenwoordigers van partner gemeente Recke en het Poolse Znin.

Ommer lied
Als eerste brachten schoolkinderen het speciaal voor de gelegenheid gecomponeerde “Ommer Lied” ten gehore. Met een kanonschot werd een zomp verwelkomd, waarmee monseigneur dr. J.A. de Kok als vertegenwoordiger van de bisschop van Utrecht Ommen werd binnengevaren. Vervolgens waren er verschillende toespraken om vervolgens richting Vrijthof te gaan. Hier werd de in brons gegoten beeld van bisschop Otto III onthuld. Het was deze bisschop van Utrecht die in 1248 Ommen stadrechten verleende. Het beeldje was een cadeau van de 100-jarige plaatselijke Rabobank en vervaardigd door beeldhouwster Kiny Copinga.

Bedelaar
Het Ommer centrum was helemaal in middeleeuwse sferen. Ommenaren hadden massaal gehoor gegeven aan de oproep om in middeleeuwse kleding op het feest te komen. De meest originele klederdracht kwam in aanmerking voor een prijs. Aan het eind van de middag kwam een tiental genomineerden op de muziektent zodat het publiek mee mocht beslissen. Dat wees Gert Jan Bastiaans als winnaar aan. Hij was gekleed als een slonzige bedelaar. Behalve de eerste prijs wist hij deze dag ook nog eens 25 gulden te aalmoezen.

Os aan het spit
De hele middag traden middeleeuwse figuranten op in het Ommer centrum met dolle drama, zoals kluchten, rechtspraken, waarzeggers, vuurspuwers en middeleeuwse dans en muziek. Op de Markt waren demonstraties van oude ambachten. De middeleeuwse maaltijd aan het eind van de dag was goed voor een file eetlustigen, die zich tegoed deden aan onder andere vlees van een os aan het spit.
Het avondprogramma werd ingevuld met zang in de feesttent waar een achttal koren optraden op. De herdenkingsdag werd afgesloten met een groot vuurwerk. Lees verder Ommen op weg naar 775 jaar stadsrechten (1) →

Jaarlijkse fietstocht Oll Ommer en het CCO viel prima in de smaak

CCO (Cultuurhistorisch Centrum Ommen), Gemienschop van 0ll Ommer, Harry Woertink

De jaarlijkse fietstocht voor leden van de Gemienschop van Oll Ommer en het CCO kon voor het eerst na de pandemie weer worden gehouden.

Enkele deelnemers van de gezamenlijke fietstocht van Oll Ommer en het CCO.
Foto: Harry Woertink
Zie ook het album “Jaarlijkse fietstocht”

Vrijdagavond was het weer zover en iedereen had er ook zin in, zo bleek. Totaal melden zich maar liefst 100 deelnemers van beide historische verenigingen. Het Historisch Museum diende als vertrekpunt. De fietstocht van 25 kilometer ging door de omgeving van Ommen.

Samendoen
Oll Ommer en het CCO organiseren de fietstocht nu al jaren samen. “De één houdt zich bezig met folklore en de andere graaft diep in de plaatselijke geschiedenis. Maar eerder had ieder het zijne. Ongeveer twintig jaar geleden is besloten om het samen te doen. Vooral ook omdat de leden vaak lid zijn van beide verenigingen. En altijd met veel succes en belangstelling”, aldus Aldien Pasman, die samen met Alie Pot verantwoordelijk was voor het uitstippelen van de fietsroute.

Eindpunt
Het eindpunt was dit keer landgoed “Den Woeste Heide” van Wim en Janny van der Heide, waar halverwege de avond het vuur goed heet was opgestoken voor de afsluitende barbecue in de buitenlucht. Iedereen liet het eten prima smaken. Bovendien werkte het mooie weer ook aan het geslaagde evenement. “Het zijn altijd hele gemoedelijke en gezellige ontmoetingen. Iedereen maakt met elkaar een praatje, contacten worden onderhouden en nieuwtjes uitgewisseld”, weet Aldien Pasman. Lees verder Jaarlijkse fietstocht Oll Ommer en het CCO viel prima in de smaak →

Vesting Ommen een plan uit 1819 met wallen en bastions dat niet tot uitvoer kwam

Harry Woertink

Na de Franse Tijd (1795-1813) waren er plannen om Ommen tot vestingstad om te vormen.

Het “Vestingplan Ommen 1819” geprojecteerd over de huidige kaart.
Afb.: OudOmmen
Zie ook het album “Vestingplan Ommen 1819”

Om de oostgrenzen van het jonge Koninkrijk der Nederlanden te beschermen, zou Ommen worden omgebouwd tot een stervormige vestingstad met grachten, wallen, een groot exercitieterrein en onderkomen voor 3.000 soldaten. Dit alles met als doel het land te verdedigen tegen invallen. De vesting zou aan beide kanten van de Vecht komen te liggen, zodat de rivier er dwars doorheen stroomde. Andere steden, zoals bijvoorbeeld Zwolle en Coevorden waren hierin al voorgegaan. Zover kwam het in Ommen niet. Door militaire ontwikkelingen werd het nut van een vesting als verdedigingswerk niet meer ingezien. Kleinere vestingen werden formeel opgeheven. Tegen het einde van de 19e eeuw beginnen ook veel voormalige vestingsteden met de ontmanteling van de verdedigingswerken. Ze worden aangewend voor uitbreiding van de stad, de aanleg van parken en worden de singels (al dan niet gedeeltelijk) omgebouwd tot havens.

Ommen zou een heel ander aanzien krijgen
Onder de titel “Vestingplan Ommen 1819” stelde Inspecteur-Generaal der Fortificatiën vesting- en waterbouwkundige baron C.R.T. Krayenhoff, een ontwerp-vestingplan op. Hiervoor diende een situatiekaart van Ommen, in 1817 en 1818 opgemeten door landmeter Johan Caspers Hogel, als basis. Ommen zou na uitvoering van die plannen zijn veranderd in een heuse vestingstad. Met wallen, bastions, kazernes, paardenstallen en soldaten. Het zou de stad Ommen dan ook een heel ander aanzien hebben gegeven.

Op de ontwerp vestingskaart zijn de verdedigingswerken goed te zien met opgehoogde aarden wallen met bastions op de hoeken. Het exercitieterrein zou moeten komen op de hoek, ongeveer tussen de Middenstraat en de Varsenerpoort/Varsenerstraat, met rondom gebouwen voor huisvesting van de kommandant en de officiers. Hier was ook een ingang tot de vesting met de hoofwacht gepland. Lees verder Vesting Ommen een plan uit 1819 met wallen en bastions dat niet tot uitvoer kwam →

De Ommer Bissingh, jaarmarkt op de tweede dinsdag van juli

Harry Woertink, Oude gebruiken & tradities

Ooit was de Ommer Bissingh – de tweede dinsdag in juli – de grootste jaarmarkt in onze streek.

De Ommer Bissingh in 1908
Afb.: OudOmmen
Zie ook het album “Ommer Bissingh”

Deze werd gehouden op De Voormars en nog eerder op de weide gelegen aan de noordwestkant van de Vecht, waar nu de haven ligt. De Ommer Bissingh staat nog steeds op de agenda, maar al jaren niet meer met een zo uitgebreid aanbod van marktkramen.

De jaarmarkt zelf is verplaatst. Sinds 2018 slingeren de marktkramen van de Ommer Bissingh zich door de straten en pleinen in het centrum van Ommen. De verplaatsing was destijds een beslissing van de nieuwe organisator van de jaarmarkt, de Stichting Ommer Bissingh Evenementen. Dit om de bezoekers ook naar het centrum te trekken en De Voormars vrij te houden voor parkeren. Vroeger werden de Ommenaren reeds dagen tevoren in de sfeer gebracht van de populairste jaarmarkt; een jaarmarkt die van heinde en verre bezoekers trok. Een bericht uit de krant van 1952 schrijft het volgende over de Ommer Bissingh (toen nog zonder een h op het eind):

Onkruid verwijderen
“Als de jaarmarkt weer in zicht is worden in Ommen reeds maatregelen genomen om deze dag zo goed mogelijk te doen verlopen. De stadsomroeper heeft de bewoners in de kom aan het werk gezet met zijn bekendmaking. dat het gras en onkruid tussen de stenen voor de woningen verwijderd dient te worden. Men ziet dan ook vele Ommenaren verwoed aan het wieden. Zij die aan dit vermaan geen gevolg geven, lonen kans op een proces-verbaal. De naleving van dit voorschrift wordt de zaterdag voor de Bissing gecontroleerd door een gemeenteambtenaar. Vroeger geschiedde dit door de burgemeester zelf, die in een open landauer door de straten reed. Verder krijgen de bewoners op de maandag voorafgaande aan de jaarmarkt bezoek van een metselaar, gewapend met troffel, die komt controleren of de schoorstenen geveegd zijn en of er geen lek inzit. Lees verder De Ommer Bissingh, jaarmarkt op de tweede dinsdag van juli →

Typisch trapgeveltje pastorie van RK-kerk op de Ommerschans

Harry Woertink, Ommerschans

Op de Ommerschans hebben ooit twee kerken gestaan. Nu staat er nog één, de Boskerk, die dienst doet als Thomashuis.

De Rooms-Katholieke pastorie, gebouwd in 1869 en afgebroken in 1935.
Afb.: Vereniging De Ommerschans
Zie ook het album “Pastorie R.K. Kerk Ommerschans”

De andere kerk stond direct bij binnenkomst van de schans aan de rechterzijde, en is in 1900 afgebroken. Hier ging het om een Rooms-Katholieke Kerk met pastorie gebouwd in 1869 voor de Bedelaarskolonie “De Ommerschans”.

De pastorie, die na de sloop van de kerk in 1900 overeind bleef, had een typisch trapgeveltje. Het trok destijds aandacht van velen zo blijkt uit een beschrijving uit 1930 die het volgende laat weten: “Terzijde van den weg tusschen Balkbrug en Ommen staat, aan ’t eind van een grasperk, een hoog huis, dat gestadig de aandacht van vreemdelingen blijft trekken; touristen laten hun auto stoppen om het te beschouwen. ’t Is de voormalige pastorie der sinds lang afgebroken R.K. Kerk van de „Ommerschans”. De zijdeur, op onze foto te zien, is de hoofdingang; de beide beneden ramen van het hooge middendeel zijn die van wat men in ’n pastorie de zaal pleegt te noemen; er staat daar nog een min of meer monumentale schoorsteenmantel, zij ’t van eenvoudig stucadoorswerk. Aan het smeedwerk der scharnieren van de buitendeuren valt nog te zien, dat het huis indertijd gebouwd is als deel van ’n meer dan alledaagsch complex: kerk en pastorie.

Men zal toegeven, dat het pand met zijn typischen trapgevel en mooie verhoudingen een aangenamen indruk maakt en de gedachte opwekt: wat zal de kerk, die erbij behoorde, een merkwaardig bouwwerk geweest zijn. Naar dit huis te oordelen, was de onbekende architect — misschien voerde hij in zijn tijd dezen naam niet eens — een vakman, die zijn werk verstond. Het bedehuis werd afgebroken toen op ’t laatst der vorige eeuw het gesticht „Ommerschans” — sindsdien ook al grootendeels verdwenen — buiten gebruik werd gesteld. De pastorie werd door een inwendige verbouwing in twee beambten-woningen gesplitst en doet nog als zoodanig dienst”, tot zover de beschrijving uit 1930.

Pastorie bewoond door twee gezinnen
De pastorie werd na de sloop van de kerk geschikt gemaakt voor bewoning door twee gezinnen van ambtenaren van het toenmalige Rijksopvoedingsgesticht voor jongens. De bewoning heeft geduurd tot 1935. Daarna werd ook de pastorie afgebroken. Vervolgens kwam er een nieuwe woning op de plek met als huisadres Balkerweg 73. Lees verder Typisch trapgeveltje pastorie van RK-kerk op de Ommerschans →