OMMEN – De Wolfskuil Groepsaccommodaties in Ommen viert dit jaar haar 75-jarig bestaan.

De grondlegger van De Wolfskuil jonkheer Ocker Repelaer van Molenaarsgraaf (1888-1975). Voor meer foto’s zie het album: “De Wolfskuil Groepsaccommodaties“

Om dit 75-jarig jubileum te benadrukken wordt op donderdagmiddag 13 april een natuur- en belevingspad officieel in gebruik genomen. De route van deze buitengewoon avontuurlijke wandeling gaat door het mooie bosgebied met start vanaf het voedselbos. Hier geeft een informatiepaneel een korte geschiedenis. Onderweg kunnen leuke opdrachten uitgevoerd worden die met de natuur en de directe omgeving te maken hebben.

Jonkheer Repelaer

De Wolfskuil is al 75 jaar een plek waar vele kinderen en jongeren hutten hebben gebouwd, vuurtjes gestookt, bosspelen hebben gedaan en genoten van een vrolijke vakantie. Een buitengewoon avontuur voor kwetsbare jongeren die een steuntje in de rug konden gebruiken. Dit is mogelijk gemaakt door de oprichting van de Hopman Repelaer stichting in april 1948 door jonkheer Ocker Repelaer van Molenaarsgraaf (1888-1975).

Toen zich op een plaats aan de Vecht, waar veel mensen passeerden, een nederzetting vormde waaruit later Ommen ontstond, deed zich al spoedig de behoefte gevoelen aan een kerk.

Zo moet ongeveer de kerk in Ommen er in de middeleeuwen hebben uitgezien. Ommen was klein en compact. Huisjes en boerderijtjes, vaak van hout met stro- of rieten daken, maar de kerk van steen. Dit naar een idee en tekening van Luuk Vogelzang.

De kerk van Ommen is dan ook al zeker zeer oud en ook het oudste gebouw in de kom van Ommen. Niet voor niets dat het kerkgebouw op de Rijks monumentenlijst staat. Tot de Reformatie (1600) was het een rooms katholieke kerk gewijd aan de Ierse heilige Sint Brigida, die ook in het gemeentewapen van Ommen voorkomt.

Bouwjaar

De kerk dateert vermoedelijk uit 1150, maar met zekerheid is vast te stellen dat de kerk in februari 1238 al bestond. Een oorkonde van die datum vermeldt dat bisschop Otto van Utrecht enige inkomsten van die kerk wegschonk aan de Proosdij van Sint-Pieter in Utrecht.

Het wonen tussen de muren van de stad bood de inwoners een zekere beveiliging.

De plek (Brugstraat/De Poffert,) waar ooit de Bruggepoort stond met de stadsmuur, is hier gemarkeerd met een lijn in de bestrating.

Daartegenover werden wel bepaalde eisen gesteld om “borger” van Ommen te kunnen worden. Wilde iemand het borgerschap winnen dan moest hij daartoe een verzoek indienen bij de Magistraat. Werd het goedgevonden dan moest de aanvrager daarvoor een eed afleggen en bovendien een recht betalen, gedeeltelijk in natura en gedeeltelijk in geld. Dat in natura kon de ene keer bier of en wijn zijn, maar ook struikjes of boompjes om op de stadslanderijen uitgeplant te worden. Ook de aanschaf van een leren emmer die gebruikt werd bij de brandweer was een geliefd object om aan nieuwe borgers op te leggen.

De strategische ligging van Ommen ten opzichte van de Vecht en de Regge zal ongetwijfeld de doorslaggevende stem van de bisschop Otto III zijn geweest om in 1248 Ommen stadsrechten te verlenen. Dit is deel 3 van een vervolgserie.

1948. Bij de viering van 700 jaar stadsrechten hebben bewoners van de Bouwstraat/Bouweinde de Arriërpoort nagebouwd op de plek waar deze ooit heeft gestaan.

De bisschop had grote belangen bij de beveiliging van een zijner grenssteden Ommen. In Ommen, gelegen aan een zo belangrijke rivier de Vecht kon immers tol geheven worden om zo de steeds ledige bodem van de schatkist te kunnen vullen. Daags na Bartholomeusdag (24 augustus) op 25 augustus van het jaar 1248 besloot Bisschop Otto III Ommen dan ook stadsrechten te schenken. Daardoor kreeg Ommen dezelfde rechten als Deventer, Kampen en Zwolle.

Originele stadsbrief verloren

De originele stadsbrief waaruit blijkt dat Ommen op 25 augustus 1248 stadsrechten kreeg is verloren. Wel zijn later meerdere keren de stadsrechten van Ommen bevestigd. Toch is er wel eens discussie of de Ommer stadsrechten echt zijn.

De strategische ligging van Ommen ten opzichte van de Vecht en de Regge zal ongetwijfeld de doorslaggevende stem van de bisschop Otto III zijn geweest om in 1248 Ommen stadsrechten te verlenen.

In 1998 bij de viering van Ommen 750 jaar stadsrechten werd een standbeeld van bisschop Otto III op het Vrijthof geplaatst als herinnering dat hij in 1248 Ommen stadsrechten verleende.

Samen met Zwolle en Hardenberg vormde Ommen namelijk een versterkte plaats tegen de Drenten, die in opstand waren geweest. Dit is deel 2 van een vervolgserie.

De naam Ommen

Om als plaats stadsrechten te krijgen moest je natuurlijk wel bestaan. Wanneer dat voor het eerst is geweest voor Ommen is niet goed vast te stellen en wanneer de eerste bewoners hier kwamen evenmin. Wel is bekend dat omstreeks het jaar 1000 aan de Vecht mensen woonden, op de plek wat thans de plaats Ommen is.

De Vechtzomp in Ommen gaat op Koningsdag, 27 april,  om 13.30 uur officieel te water.

In 2017 was de Grammesberghe uit Grambergen op bezoek in Ommen. Dalfsen vaart sinds 2019 met een Vechtzomp op de Vecht. Ommen binnenkort ook.

Rond de feestelijke te waterlating wordt onder auspiciën van de Oranjevereniging aan de Vecht een kleurrijke parade gehouden van versierde fietsen, karren, steltlopers en muziek. “Vechtbonken” is de naam van de parade dat alles met water en de Vecht te maken heeft.

Koeksegeul

De nieuwe Vechtzomp, bedoeld als rondvaartboot, krijgt een insteekhaven en overkapping in de ronding van de Koeksegeul aan de Steenoever. In eerste instantie zou een permanent boothuis komen in de oude Vechtarm bij het zwembad, maar er is geen goedkeuring van het Waterschap. Ook is de oude Vechtarm nog ‘gesloten’ van het open water van de Vecht.

De strategische ligging van Ommen ten opzichte van de Vecht en de Regge zal ongetwijfeld de doorslaggevende stem van de bisschop Otto III zijn geweest om in 1248 Ommen stadsrechten te verlenen.

Plek van de kasteelmotte aan de Zwolseweg, tussen de Regge en de Vecht, een burcht met daarop een toren om de Drenten tegen te houden. Helaas is het “kasteel” eeuwen geleden verloren gegaan en rest alleen nog de motteheuvel.

Samen met Zwolle en Hardenberg vormde Ommen namelijk een versterkte plaats tegen de Drenten, die in opstand waren geweest. Het is dit jaar 775 jaar geleden dat de stadsrechten zijn verleend. Ommen zelf bestaat al langer. Dit is deel 1 van een vervolgserie.

Oversticht

Noordoost-Nederland, toen bekend onder de naam Oversticht, maakte in de late middeleeuwen deel uit van het bisdom Utrecht met aan het hoofd de bisschop. Om de bewoners van de veroverde gebieden in bedwang te kunnen houden werden burchten gebouwd op strategische plekken. Zo ook op het punt waar Vecht en Regge bij elkaar komen. Deze zogeheten kasteelmotte had een dreigende werking onder andere tegen de opstandige Drenten. Een ketting over de rivier was goed om schepen tegen te houden en vaak moest ook tol betaald worden. Vermoedelijk zal de bisschop zijn tenten hebben opgeslagen nabij de plek tussen de Regge en de Vecht.

Slag bij Ane

Kort na 1215 verzamelde de bisschop van Utrecht, Otto II, hier zijn troepen om de Drenten onder leiding van Rudolf van Coevorden te bestrijden. Maar de bisschoppelijke troepen werden verslagen. Doch bisschop Otto liet dat er niet bij zitten en vanuit Ommen zou opnieuw een aanval gedaan worden op de Drenten. Daartoe verzamelde hij in 1227 in Ommen een grote legermacht voor de Slag die de geschiedenisboeken in ging als de ‘Slag bij Ane’. Op 28 juli 1227 werd het bisschoppelijk leger bij Ane totaal verslagen en de bisschop op gruwelijke wijze afgemaakt.

Gerry Arts wordt de nieuwe voorzitter van het Cultuurhistorisch Centrum Ommen (CCO). Zij volgt Berend Jan Warmelink op.

Gerry Arts-Moerman nieuwe voorzitter van het CCO.

Het CCO houdt 20 april haar jaarlijkse ledenvergadering om dit besluit te bekrachtigen. Dan ook wordt Jan Heijink begroet als nieuw bestuurslid ter vervanging van Gerko Warner.

Prachtig ingericht gebouw

Voor het CCO stond 2022 in het teken van de openstelling van het nieuwe museum en het Toeristisch Informatie Punt (TIP), aldus het jaarverslag van de secretaris. “Bezoekers zijn enthousiast over het museum, zo is te lezen in het gastenboek”, laat de secretaris weten.

OMMEN – De gemeente Ommen staat op zaterdag 9 september centraal op de Open Monumentendag.

1905. Wandelen in het Laarbos, Huize Het Laar is zichtbaar op de achtergrond.

Wandelen langs monumenten, genieten van zang in de kerken en openstelling van het buitencentrum Ada’s Hoeve aan de Zwolseweg, zijn enkele onderdelen uit het volle maar aantrekkelijk programma van de Open Monumentendag in Ommen.

OMMEN – Het nieuwste nummer van het Ommer historisch kwartaalblad De Darde Klokke (206) bevat weer mooie historische verhalen.

1959. Verkiezingsbord met plakkaten op de muziektent aan de Markt.

Onderwerpen die dit keer aan de orde komen in het tijdschrift zijn onder andere de school in Witharen en een barbier die het schopt tot dokter. Verder worden lezers aan de hand meegenomen door oud Ommen en is er een hilarisch verhaal van een broodbezorger in vroegere tijden.

Venten

Als het gaat over het venten van brood en kruidenierswaren is er vergeleken met vroeger nog maar weinig veranderd. Nog steeds snellen bestelauto’s stad en land af voor het bezorgen van bestellingen, zo is te lezen.

Vroeger zag je de venters van de slagers, de bakkers en de melkboeren op bakfietsen de boodschappen aan huis bezorgen. Maar ook waren er toen nog venters met paard en wagen. En als het goed ging met het betreffende bedrijf dan werd de vertrouwde viervoeter ingeruild voor een Volkswagenbusje, want als ondernemer ging je mee in de vaart der volkeren. Zaken die vroeger met paard en wagen de boer op gingen waren Jan van de Keizer, later Centra, Kikkert met galanterieën en Van der Beek, kruidenier en comestibles. De venterskar van Keizer werd bestuurd door Schuttert. De “plaats op de bok”, zoals bij een normaal span van paard en wagen, was veranderd door op die plaats de cabine van een oude auto te plaatsen, zat de venter lekker droog omdat het toen ‘s zomers nog wel eens regende en zeker in de herfst. De leidsels van het paard kwamen in de cabine via een scharnierend metalen luikje dat vroeger in auto dienst deed als frisse luchttoevoer.

Klompenjan

Opvallendste van de venterskarren was die van “Klompenjan” oftewel Jan Beniers. Hij handelde in huishoudelijke artikelen en had geen Frans gestudeerd, dus geen galanterieën of comestibles. Ook voor de kar geen “normaal” trekpaard maar een royale pony (goedkoper in ’t voer) en naast huishoudelijke zaken vooral spullen voor de boerderij zoals klompen, klompenjan dus. Naast de ventersafdeling hadden ze ook een winkel aan de Ds. A.C. van Raaltestraat (toen Bouweinde) met speelgoed en andere huishoudelijke zaken. Het opmerkelijkst was dat ze ook een afdeling “kunstgebittenreparatie“ hadden, zonder dat Jan of zijn vrouw tandheelkunde hadden gestudeerd.