OMMERSCHANS – De Koloniën van Weldadigheid waaronder de Ommerschans, worden dit jaar geen UNESCO Werelderfgoed. Dit heeft zaterdag het Werelderfgoedcomité besloten in Bahrein.
Het hoofdgebouw van de Ommerschans rond 1900.
Afb.: OudOmmen
UNESCO erkent de Werelderfgoedwaardigheid van de Koloniën, maar heeft aan Nederland en België gevraagd het nominatiedossier aan te passen en opnieuw in te dienen. Mogelijk kan dat al in 2019. De initiatiefnemers van het streven naar de werelderfgoedstatus gaan de komende tijd hard aan de slag om dan wel erkend te worden als werelderfgoed.
Unieke waarde
Dat de inschrijving geen sinecure was bleek na het rapport van het internationale adviesorgaan van UNESCO. Die stelde namelijk voor om alleen Frederiksoord en Wilhelminaoord de status van werelderfgoed te geven, met als reden dat daar het meeste is te zien van de geschiedenis van de voormalige landbouwkoloniën. Maar vertegenwoordigers van andere koloniën wilden daar niets van weten. Achter de schermen is vanaf het advies veel gebeurd. In Bahrein heeft de stuurgroep achter de nominatie veel landen kunnen overtuigen van de unieke waarde van de Koloniën. Daarmee is een belangrijke stap gezet. Er is begrip voor het hele verhaal van de vrije én onvrije Koloniën. Het is nu zaak om de gevonden steun een volgende keer te verzilveren zodat de Koloniën werelderfgoed worden. Dit is nu precies 200 jaar na de oprichting van de eerste Kolonie in Nederland en 25 jaar na de afschaffing van de wet op de landloperij in België. De Koloniën van Weldadigheid zijn ’s werelds eerste, meest grootschalige en langst functionerende voorbeelden van landbouwkoloniën om armoede te bestrijden. Ze zijn voorlopers van onze verzorgingsstaat. Ruim een miljoen Nederlanders en Belgen hebben voorouders in de Koloniën van Weldadigheid. Lees verder Status Werelderfgoed Ommerschans en de andere kolonies uitgesteld






Daarin vertelt Jenni Veijer over haar eerste naailessen en de latere opleidingen die zij met succes afrondde. Als veelzijdig vakvrouw heeft zij heel veel vrouwen in Nieuwleusen de vaardigheden bijgebracht voor het maken van kleding die paste in het eigentijdse modebeeld.