De Vechtzomp in Ommen gaat op Koningsdag, 27 april,  om 13.30 uur officieel te water.

In 2017 was de Grammesberghe uit Grambergen op bezoek in Ommen. Dalfsen vaart sinds 2019 met een Vechtzomp op de Vecht. Ommen binnenkort ook.

Rond de feestelijke te waterlating wordt onder auspiciën van de Oranjevereniging aan de Vecht een kleurrijke parade gehouden van versierde fietsen, karren, steltlopers en muziek. “Vechtbonken” is de naam van de parade dat alles met water en de Vecht te maken heeft.

Koeksegeul

De nieuwe Vechtzomp, bedoeld als rondvaartboot, krijgt een insteekhaven en overkapping in de ronding van de Koeksegeul aan de Steenoever. In eerste instantie zou een permanent boothuis komen in de oude Vechtarm bij het zwembad, maar er is geen goedkeuring van het Waterschap. Ook is de oude Vechtarm nog ‘gesloten’ van het open water van de Vecht.

De strategische ligging van Ommen ten opzichte van de Vecht en de Regge zal ongetwijfeld de doorslaggevende stem van de bisschop Otto III zijn geweest om in 1248 Ommen stadsrechten te verlenen.

Plek van de kasteelmotte aan de Zwolseweg, tussen de Regge en de Vecht, een burcht met daarop een toren om de Drenten tegen te houden. Helaas is het “kasteel” eeuwen geleden verloren gegaan en rest alleen nog de motteheuvel.

Samen met Zwolle en Hardenberg vormde Ommen namelijk een versterkte plaats tegen de Drenten, die in opstand waren geweest. Het is dit jaar 775 jaar geleden dat de stadsrechten zijn verleend. Ommen zelf bestaat al langer. Dit is deel 1 van een vervolgserie.

Oversticht

Noordoost-Nederland, toen bekend onder de naam Oversticht, maakte in de late middeleeuwen deel uit van het bisdom Utrecht met aan het hoofd de bisschop. Om de bewoners van de veroverde gebieden in bedwang te kunnen houden werden burchten gebouwd op strategische plekken. Zo ook op het punt waar Vecht en Regge bij elkaar komen. Deze zogeheten kasteelmotte had een dreigende werking onder andere tegen de opstandige Drenten. Een ketting over de rivier was goed om schepen tegen te houden en vaak moest ook tol betaald worden. Vermoedelijk zal de bisschop zijn tenten hebben opgeslagen nabij de plek tussen de Regge en de Vecht.

Slag bij Ane

Kort na 1215 verzamelde de bisschop van Utrecht, Otto II, hier zijn troepen om de Drenten onder leiding van Rudolf van Coevorden te bestrijden. Maar de bisschoppelijke troepen werden verslagen. Doch bisschop Otto liet dat er niet bij zitten en vanuit Ommen zou opnieuw een aanval gedaan worden op de Drenten. Daartoe verzamelde hij in 1227 in Ommen een grote legermacht voor de Slag die de geschiedenisboeken in ging als de ‘Slag bij Ane’. Op 28 juli 1227 werd het bisschoppelijk leger bij Ane totaal verslagen en de bisschop op gruwelijke wijze afgemaakt.

Gerry Arts wordt de nieuwe voorzitter van het Cultuurhistorisch Centrum Ommen (CCO). Zij volgt Berend Jan Warmelink op.

Gerry Arts-Moerman nieuwe voorzitter van het CCO.

Het CCO houdt 20 april haar jaarlijkse ledenvergadering om dit besluit te bekrachtigen. Dan ook wordt Jan Heijink begroet als nieuw bestuurslid ter vervanging van Gerko Warner.

Prachtig ingericht gebouw

Voor het CCO stond 2022 in het teken van de openstelling van het nieuwe museum en het Toeristisch Informatie Punt (TIP), aldus het jaarverslag van de secretaris. “Bezoekers zijn enthousiast over het museum, zo is te lezen in het gastenboek”, laat de secretaris weten.

OMMEN – De gemeente Ommen staat op zaterdag 9 september centraal op de Open Monumentendag.

1905. Wandelen in het Laarbos, Huize Het Laar is zichtbaar op de achtergrond.

Wandelen langs monumenten, genieten van zang in de kerken en openstelling van het buitencentrum Ada’s Hoeve aan de Zwolseweg, zijn enkele onderdelen uit het volle maar aantrekkelijk programma van de Open Monumentendag in Ommen.

OMMEN – Het nieuwste nummer van het Ommer historisch kwartaalblad De Darde Klokke (206) bevat weer mooie historische verhalen.

1959. Verkiezingsbord met plakkaten op de muziektent aan de Markt.

Onderwerpen die dit keer aan de orde komen in het tijdschrift zijn onder andere de school in Witharen en een barbier die het schopt tot dokter. Verder worden lezers aan de hand meegenomen door oud Ommen en is er een hilarisch verhaal van een broodbezorger in vroegere tijden.

Venten

Als het gaat over het venten van brood en kruidenierswaren is er vergeleken met vroeger nog maar weinig veranderd. Nog steeds snellen bestelauto’s stad en land af voor het bezorgen van bestellingen, zo is te lezen.

Vroeger zag je de venters van de slagers, de bakkers en de melkboeren op bakfietsen de boodschappen aan huis bezorgen. Maar ook waren er toen nog venters met paard en wagen. En als het goed ging met het betreffende bedrijf dan werd de vertrouwde viervoeter ingeruild voor een Volkswagenbusje, want als ondernemer ging je mee in de vaart der volkeren. Zaken die vroeger met paard en wagen de boer op gingen waren Jan van de Keizer, later Centra, Kikkert met galanterieën en Van der Beek, kruidenier en comestibles. De venterskar van Keizer werd bestuurd door Schuttert. De “plaats op de bok”, zoals bij een normaal span van paard en wagen, was veranderd door op die plaats de cabine van een oude auto te plaatsen, zat de venter lekker droog omdat het toen ‘s zomers nog wel eens regende en zeker in de herfst. De leidsels van het paard kwamen in de cabine via een scharnierend metalen luikje dat vroeger in auto dienst deed als frisse luchttoevoer.

Klompenjan

Opvallendste van de venterskarren was die van “Klompenjan” oftewel Jan Beniers. Hij handelde in huishoudelijke artikelen en had geen Frans gestudeerd, dus geen galanterieën of comestibles. Ook voor de kar geen “normaal” trekpaard maar een royale pony (goedkoper in ’t voer) en naast huishoudelijke zaken vooral spullen voor de boerderij zoals klompen, klompenjan dus. Naast de ventersafdeling hadden ze ook een winkel aan de Ds. A.C. van Raaltestraat (toen Bouweinde) met speelgoed en andere huishoudelijke zaken. Het opmerkelijkst was dat ze ook een afdeling “kunstgebittenreparatie“ hadden, zonder dat Jan of zijn vrouw tandheelkunde hadden gestudeerd.

Vinkenbuurt aan de noordkant van Ommen is een voornamelijk agrarische gemeenschap die is ontstaan tijdens de ontginning van het Varsenerveld in de 20e eeuw. Ontstaan vanuit woeste gronden is het gebied gemaakt tot een groene oase. De buurtschap heeft een kerk en een klein buurtcentrum en telt circa 430 inwoners met een actief verenigingsleven waaronder een Plaatselijk Belang en een Toneelvereniging.

2007. De kerk aan de Koloniedijk in de Vinkenbuurt

Varsenerveld

Vinkenbuurt lag vroeger officieel in het gebied Varsenerveld onder de gemeente Ambt-Ommen, deel uitmakend van het onmetelijk grote woeste Zuidelijk Ommerveld. Tot eind 1800 was nog sprake van heide, woester gronden, veen en moeras. Op de vroegere vesting de Ommerschans onder de gemeente Stad-Ommen was begin 1800 de Kolonie van Weldadigheid ontstaan. Van hieruit werden de woeste gronden rondom de schans in cultuur gebracht en zogeheten kolonieboerderijen gebouwd. Pioniers, voornamelijk boeren vanuit Nieuwleusen, hadden hun oog laten vallen op de woeste gronden van het Varsenerveld. Ze bouwden boerderijen of andere behuizingen op de hogere delen om zo een bestaan op te kunnen bouwen. Vanaf 1900 rukten schop en scheurploeg helemaal op om de nog overgebleven woestenij in te wisselen voor vruchtbare akkers en weidegronden. Zo werd de huidige buurtschap gesticht. Teunis Jansen begon er een kruidenierswinkeltje, Hassink een klein café en de fiets kon toen gemaakt worden bij Jan Tempelman.

Kerk

Toen nog een kerk ontbrak werd er gekerkt rondom de buurtschap. Hier kwam verandering in toen op 31 mei 1927 een bouwvergunning verkregen werd voor het bouwen van het kerklokaal van de Nederlandse Hervormde kerk aan de Koloniedijk. Dankzij bijeengebracht geld en een stuk grond dat beschikbaar werd gesteld kon met de bouw begonnen worden. Bij gebrek aan een doopvont werd tijdens de eerste doopdienst op 27 november van hetzelfde jaar gebruik gemaakt van een melkkannetje. Sindsdien is wel een en ander veranderd in de kerk. Zo is er in 1949 een consistorie aangebouwd en kreeg het kerkje in 1965 een torentje met luidklokje. Het portaal voor de ingang is in 2014 geplaatst.

Vinken

De Vinkenbuurt was dus onderdeel van het Varsenerveld. In het noordelijk gelegen bos zaten destijds veel vogels, voornamelijk vinken. Een veel gehoorde opmerking was dan ook: “Het lijkt hier wel een vinkenbuurt”. De naam Vinkenbuurt burgerde al snel in, naast de oorspronkelijk naam Varsenerveld. Bij de samenvoeging van Stad- en Ambt-Ommen in 1923 kreeg de buurtschap officieel de naam Vinkenbuurt. Met een kunstwerk voorstellende moeder vink met jong op de hoek Koloniedijk-Prinsenweg wordt de naam van de buurtschap nog eens benadrukt.

Lees verder Ommen historisch belicht (12) Vinkenbuurt groene oase →

OMMEN – De Stichting 775 jaar stadsrechten Ommen krijgt een vervolgsubsidie van 80.000 euro van de gemeente Ommen.

Met de toegezegde subsidie kan de stichting het programma rondom de viering van het jubileumjaar 2023 verder vormgeven. De vervolgsubsidie is de tweede subsidie die de Stichting 775 stadsrechten Ommen ontvangt van de gemeente Ommen. In 2022 ontving de stichting een startsubsidie van 10.000 euro om de eerste kosten te dekken.

Het Hervormd Zangkoor in Ommen werd opgericht op 28 februari 1933, dus bestaat dit jaar het gemengd koor 90 jaar.

Het Hervormd Zangkoor in het oprichtingsjaar 1933. Achter v.l.n.r: Albert Jan Vosjan , Jennigje Steen, Janna Steen, Jansje Schuurman, Hendrikje Stegeman, Jaap Huisman, Frederika Schuurman, Aaltje Steen, Jo Schuurman, Dien Kampman, Rika Makkinga, Katrien Makkinga, Harm Oldeman, Diena Kampman, Toos Meijer, Mannes Steen en Hendrik Ekkelkamp. Voor v.l.n.r: Alida Ekkelkamp, Marie Ekkelkamp, Jennigje van Aalderen, Jan Vosjan, nn, Sjennie Ekkelkamp, nn, nn

Directeur

Ooit begon het koor met 35 leden en stond onder leiding van dirigent of “directeur”, zoals hij vroeger werd genoemd, de heer Kwakkel. Jan Vosjan was de eerste voorzitter. Er werd gerepeteerd in het lokaal achter de kerk aan het Kerkplein waar ook catechisatie en kleuterschool werden gehouden. In het begin kwamen de leden hoofdzakelijk uit de kom van Ommen, maar later, door het gebruik van fiets en auto, kwamen ze uit de gehele gemeente.

Hervormd Centrum

De jaarlijkse uitvoeringen werden in de beginjaren gehouden in het koetshuis van hotel De Zon. Voor de pauze trad het koor op en daarna volgde een toneelstuk. Deze avonden trokken altijd veel publiek, zodat het koor nog lang heeft opgetreden in De Zon.

Beroepen van vroeger van mensen ten dienste van de stad. In deze vervolgserie belichten we hun taak en bijzonderheden. In deel 10, de stadsvilder.

Zicht op de Oord met de zaagmolen uit 1824.

De stadsvilder zorgde voor het villen van de waardevolle huid van gestorven dieren. De vilder ontfermde zich over zieke beesten die hij doodde en vilde; hij ruimde ook de kadavers op van dieren. Oude paarden werden vroeger voor het vel en de botten verkocht.

Ommen is op zoek geweest naar zijn vermaarde derde klok die eens in de toren van de Hervormde kerk moet hebben gehangen.

Voorjaar 1954: de boringen naar de derde klok in volle gang.

Plaats delict waar werd gezocht: de Burggraven, ooit de haven voor de zompen van de Ommer Vechtschippers. Maar de bodem heeft dit geheim niet willen prijsgeven. Verder onderzoek werd gestaakt vanwege de hoge kosten die er mee gemoeid waren. De “darde klokke” zal daarom een sage blijven, al blijft een kern van waarheid bestaan, zo weet de Ommer krant in 1954 te melden over de zoektocht naar de koperen klok.

Gemienschop van Oll Ommer

De Gemienschop van 0ll Ommer, de vereniging van Ommenaren, die zich met de geschiedenis van het Vechtstadje bezig houdt, vindt het welletjes nadat er rond driehonderd gulden voor grondboringen zijn neergeteld, boringen, die wel een vermoeden sterkten, maar verder negatief resultaat opleverde. Een stukje metaal, dat daarbij naar boven werd gebracht bleek niet van een klok afkomstig te zijn het was rood koper. En dan is er verder de zekerheid, dat er op ruim 11 meter diepte onder een aardappelveldje dicht bij de vervallen molen op den Oord een hard voorwerp zit, waar de puls niet doorheen kon komen. De wichelroedeloper Hulsegge, die de vermoedelijke plaats van Ommens derde klok heeft aangewezen, is van mening dat dit harde voorwerp inderdaad de klok is. Maar zelfs geen schilfertje brons is bovengekomen en zo ontbreekt elk overtuigend bewijs dat de derde klok daar dicht bij de Vecht nog diep onder de grond zit.

Eerst drie toen twee

Het is een hardnekkige overlevering, die van Ommens dërde klokke. Er hangen nu in het klokkenhuis van de Hervormde kerk twee klokken, maar elke rechtgeaarde Ommer kan vertellen dat er vroeger drie moeten zijn geweest. En met één van die klokken is het een vreemde geschiedenis. Er zijn zelfs verschillende lezingen van.