In de twintiger jaren van de vorige eeuw stond Ommen volop in de belangstelling.

Het kleine stadje aan de Vecht zou wellicht een geestelijk wereldstad gaan worden passend in het rijtje van Jeruzalem, Rome of Mekka. Hoe kan dat en werd het bewaarheid? Lees het in een serie van 3 verhalen over Ommen, Landgoed Eerde en de Orde van de Ster in het Oosten, opgetekend in 1926. Dit is deel 1.

Belangwekkende geschiedenis

Er is wellicht geen plaats in ons land, die gedurende deze zomer (1926) zo dikwijls en misschien mag ik zeggen, met zoveel geïntrigeerde belangstelling over Nederlandsche lippen is gekomen, als Ommen. Dit vriendelijke doch vrij onbetekenende stadje, gelegen aan de rechteroever van het riviertje de Vecht, tussen Zwolle en onze oostelijke grens, is plotseling bij een groot aantal landgenoten in het brandpunt der belangstelling komen te staan. Het kan wonderlijk lopen. Overigens is het plaatsje niet gehéél zonder betekenis; het heeft namelijk een belangwekkende geschiedenis. Sommige schrijvers van de middeleeuwen sprekend, plaatsen het gradueel na Zwolle, Deventer en Kampen. Gesticht door de domheren van Utrecht, welke voor legerdoeleinden een zo geheten veerstal aan de Vecht lieten zetten, waarna niet minder dan een Bisschopshof en een kerk volgden — deze laatste in de 12e eeuw— heeft het plaatsje Ommen of Ummen, in de 13e eeuw tot stad verheven, door bisschop Otto III, eeuwen lang als het ware in de knel gezeten tussen de voortdurend twistende partijen der Utrechtse bisschoppen enerzijds en anderzijds de vele oproerige vazallen van dezen streek en elders, de heren van Eerde (van Essen) van Rechteren, Coevorden, Voorst, Gelder enzovoorts.

Lezers van kranten werden vroeger regelmatig ‘getrakteerd’ op reisverslagen door de provincie.

Dit is deel 2 van een fietstocht dwars door Overijssel opgetekend in de zomer van 1899. De fietstocht gaat na Ommen verder in zuidelijker richting.

Den volgende ochtend besteeg ik weer mijn karretje en sloeg den weg naar het zuiden in, richting Lemele – Hellendoorn. Na een paar kilometer gereden te hebben, kwam ik aan een tolhek, waar een handwijzer van den ANWB me weer in de gelegenheid stelde om een juiste keuze te doen uit de twee wegen die hier samenkomen. Deze handwijzers die niet alleen den weg naar verschillende plaatsen aanwijzen, maar ook den afstand in kilometers aangeven, juister en onfeilbaarder dan de meest bereidwillige inboorling, zijn een ware uitkomst voor fietsers en wandelaars en de Bond verdient er voor een extra pluimpje. Wat ik hierbij aanbied.

Eerde

Hoewel van plan den weg Lemele – Hellendoorn te nemen, sloeg ik eerst die naar Den Ham in en ik raad ieder die den tijd heeft en iets moois wil zien, aan hetzelfde te doen. Na slechts enige minuten fietsen langs een weg met eerst aan weerszijden dennebos en later geheel in schaduw, vertoont zich aan de rechterhand een brede zijlaan, aan welker einde ligt het kasteel Eerde, eigendom van baron van Pallandt.

De eerste Nederlandse personenauto in Ommen.

Dat was groot nieuws op 1 juni 1959, zo actueel zelfs dat burgemeester Mr C.P. van Reeuwijk als eerste een proefritje mocht maken met garagehouder Johannes Ruitenberg, die de DAF 600 naar Ommen wist te krijgen.

Publiek van alle kanten

“Vrijdag heeft de firma J. Ruitenberg de eerste personen-DAF gelanceerd. De Ommenaren hebben een fijne neus voor nieuws, want toen de sierlijke blauwe wagen voor het gemeentehuis stopte, stroomde het publiek van alle kanten toe” weet de krant op 1 juni 1959 te melden. Op de foto blijkt dat ook, want iedereen wil toch wel even weten hoe de eerste auto van de door Van Doorne’s  Automobiel Fabriek (DAF) geproduceerde auto er uit ziet. “De bakkers lieten zelfs hun oven even in de steek om een kijkje te nemen bij deze eerste Nederlandse personenauto”, aldus de krant die uit de menigte van belangstellenden ook bakker Wijnand Harmsen wist te onderscheiden om te vervolgen met “Burgemeester Mr. C. P. van Reeuwijk reed persoonlijk de proefrit door Ommen”.

Dit jaar is het 75 jaar geleden dat in Ommen voor het eerst in clubverband aan gymnastiek kon worden gedaan.

Energy Ommen is de naam van de gymclub, die ontstaan is door de fusie van twee gymnastiekverenigingen: OKK (Oefening Kweekt Kracht) en GVO (Gymnastiek Vereniging Ommen). GVO werd opgericht in 1947; vijf jaar later (1952) werd OKK opgericht. Het verschil was dat OKK aansluiting vond bij de Nederlandse Christelijke Gymnastiek Verbond en GVO bij de algemene Nederlandse Gymnastiek Verbond.

Terug in de tijd

Terug in de tijd met enkele (oude) verhalen over de oudste club GVO toen de vereniging amper was opgericht. In 1950 gaf de jonge GVO haar tweede jaarlijkse uitvoering die door vele autoriteiten werd bijgewoond. Ook de belangstelling van de zijde van de bevolking was zeer groot. Onder de bekwame leiding van de heer M. Huisman werd het zeer gevarieerde programma vlot afgewerkt.

OMMEN – Om Ommen beter te verkopen als toeristengemeente gaat de gemeente Ommen vier jaar lang jaarlijks 150.000 euro uittrekken.

Het geld komt als subsidie terecht bij de nieuw op te richten “Stichting Marketing Ommen”. De gemeenteraad wordt gevraagd het mogelijk te maken dat de stichting van de grond komt en dat er een marketingcoördinator wordt aangesteld. Deze laatste wordt ingezet voor evenementen en culturele activiteiten, waardoor verlenging van het toeristenseizoen wordt gefaciliteerd en ook het aanbod voor eigen inwoners.

Versnipperde promotie

De nieuwe stichting Marketing Ommen zal de versnipperde promotie van Ommen slagvaardig en professioneel aan moeten aanpakken. Gesteld wordt dat met 2,5 miljoen overnachtingen in het Vechtdal waarvan een groot deel in Ommen en circa € 5 miljoen bestedingen in Ommen, de belangen groot zijn en Ommen daarom niet om een professionele aanpak heen kan.

OMMEN – De Stolpersteine in Ommen die herinneren aan Joods Ommen worden voortaan beheerd en onderhouden door leerlingen van het Vechtdal College in Ommen.

Maandagmiddag volgde bij een van de steentjes door de stichting Herdenking Joods Ommen een symbolische overdracht aan Havo/VWO-3 leerlingen van de school. Zij kregen hiervoor enkele schoonmaakmiddelen aangereikt. De bedoeling is dat leerlingen van het Vechtdal College voortaan op de jaarlijkse Holocaust Memorial Day (27 januari) de Stolpersteine schoonmaken.

1942-2022

VECHTDAL – Met vijftig verhalen over levend erfgoed langs de Overijsselse rivier is deze week een nieuw boek uitgekomen met de titel “Kiek in het Vechtdal”.

Door Zwollenaar Wim Eikelboom is een greep gedaan uit het immaterieel erfgoed langs de Vecht tussen Gramsbergen en Zwolle en vervat in een boekwerk, met foto’s van Gijs Dragt.

Eiertikken

GIETHMEN – Kijken naar je eigen woonomgeving en in het landschap unieke plekken ontdekken.

Dat deden zaterdagmorgen de bewoners van de Ommer buurtschap Giethmen. Gezeten in een huifkar werden 25 bewoners uit de buurtschap vanaf camping Bergzicht rondgereden om op tal van unieke plekken in het eeuwenoude landschap van Giethmen stil te staan en bijzondere ontdekkingen te doen. Ook om verhalen en herinneringen via de methode “Landschap in Zicht” op te halen. Zo werd onder andere het Giethmener Kerkbrugje over de rivier de Regge, de markegrens van de naastgelegen buurtschap Dalmsholte en het oude brinkje bezocht.

Landschap Overijssel – Plaatselijk Belang

OMMEN – Op 3 oktober 2022 is het exact 80 jaar geleden dat de eerste Joden in Ommen tijdens de Tweede Wereldoorlog vanuit hun huizen werden opgehaald om vervolgens te worden vermoord in vernietigingskampen.

Als herinnering aan de Joodse gemeenschap zijn op 4 maart 2013 op initiatief van de Stichting Herdenking Joods Ommen op een achttal locaties verspreid in Ommen 27 zogeheten stolpersteine gelegd. Deze stolpersteine markeren de huizen waar laatstelijk Joden hebben gewoond. Op de koperen steentjes zijn vermeld de namen, geboorteplaats en -datum en de plaats en datum waarop de Ommer Joden zijn vermoord.

Symbolische overdracht

Lezers van kranten werden vroeger regelmatig ‘getrakteerd’ op reisverslagen door de provincie.

Al vaker hebben we hier van dit soort reisverhalen kunnen lezen. Dit keer een fietstocht dwars door Overijssel opgetekend in de hete zomer van 1899, die in Zwolle begint en ook Ommen aandoet. We pakken de reis op zodra Vilsteren in zicht is.

Vilsteren

“Vanaf Hessum tot Vilsteren is de weg prachtig, aan weerszijden twee rijen boomen, waarachter bosschen. Dan zie ik enkele woningen, een molen, twee kerkjes (een oude en een nieuwe), beide RK en een kasteel, bewoond door den heer Cremers. Dit is het dorpje Vilsteren. Vóór ik het zag, had ik nooit van dit dorpje gehoord. En toch verdient het bekend te zijn, daar het behoort tot een der mooiste plekjes van ons land. Geïsoleerd als het is, is zijn mooie ligging zeker aan weinigen bekend. Dit zal zeker anders worden, de fiets toch kent geen geïsoleerdheid en welk wielrijder zou er niet een tijdje trappen voor over hebben om een bezoek te brengen aan dit heerlijk dorpje!

Voorbij Vilsteren was de weg nog altijd goed, aan weerszijden berken, wier zilverige baat zoo aardig doet tegen het omringende groen. Weldra bereikte ik de brug over de Regge. Ik betaalde 1 cent bruggeld en passeerde de zwarte ijzeren ophaalbrug, als een geraamte staande over het riviertje. Heel in de diepte zag ik nog een beetje water. En dan te weten, dat het ’s winters zoo kan rijzen, dat het de omliggende velden vaak blank zet. Ze hadden die blankheid nu wel eens noodig, dor en verdroogd als ze daar lagen in de gloeiende zomerhitte. Een oogenblik later bereikte ik Ommen.

Ommen

Ommen ligt aan de Noordzijde, rechteroever, van de Vecht en daar ik van de Zuidzijde kwam, moest ik de rivier over om in de stad te komen. Bij deze gelegenheid bleek me al duidelijk de leukigheid der goede Ommenaren. Ze hebben namelijk indertijd een brug over de Vecht gebouwd en bepaald, dat ieder die er overging, ander-halven cent bruggeld moest offeren, uitgezonderd de Ommenaars zelf. Zoo werden de kosten van bruggenbouw allengs betaald door wie er het minst gebruik van maken, de vreemdelingen.