OMMEN – In de vroege ochtend van woensdag 11 april 1945 kwamen Canadese troepen via de brug over de Vecht Ommen binnen. Ommen was bevrijd.

Vandaag, 75 jaar na dato, hebben burgemeester Hans Vroomen en Harry Woertink van de Stichting Ommen 75 jaar vrijheid, een krans gelegd bij de plaquette die herinnert aan deze bevrijding.
Foto: Harry Woertink
Zie voor meer foto’s het album “75 jaar bevrijding”.

Burgemeester Hans Vroomen: “Vanmorgen hebben we in alle stilte en rust een krans gelegd. Door de huidige omstandigheden hebben we dit anders en kleiner moeten doen dan vooraf gepland. Ik had bedacht om vandaag te zeggen: We zijn vrij! Maar ik realiseer me dat die vrijheid vandaag beperkt is. Door de maatregelen die getroffen zijn om het coronavirus in te dammen kunnen veel dingen niet. Met de kranslegging willen we toch op gepaste manier onze eer betuigen aan diegene die zo hard gevochten hebben voor de bevrijding van onze gemeente. Ik vind het daarom mooi om te zien dat er vandaag zoveel vlaggen hangen in Ommen. Maar niet alleen in Ommen zelf, ook in de andere plaatsen in onze gemeente wordt of is op gepaste wijze aandacht besteed aan de bevrijding 75 jaar geleden. Deze saamhorigheid doet mij goed. En juist deze saamhorigheid zorgt ervoor dat we samen door deze periode heen komen, daar ben ik van overtuigd.”

Plaquette voor de Canadese bevrijder
De krans is vanmorgen gelegd bij de koperen plaquette aan de muur van het gemeentehuis in Ommen. Deze plaquette herinnert aan de bevrijding van Ommen door The Black Watch van de XII Manitoba Dragoons, onderdeel van het Canadese leger. De plaquette is op 5 mei 2001 aangeboden door het Comité Welcome Veterans.

Chocola en vrede
Zoals dat 75 jaar geleden ook gebeurde zijn vandaag op ruime schaal chocolarepen uitgedeeld in Ommen. Alle verzorgingscentra en woningen waar ouderen gehuisvest zijn bezocht om in de brievenbus een reepje chocola achter te laten. In verzorgingscentrum Oldenhaghen zijn 200 reepjes achter gelaten waar de verzorging toezegde dat de reepjes op de goede plek komen. Het Kerkplein is vanaf vandaag omgedoopt tot “Plein van de Vrede” waar voor vandaag tal van activiteiten zouden plaatsvinden. Supermarkt Jumbo deed ook vandaag mee aan deze chocola-actie.

Bron: Harry Woertink – 11 april 2020

Op woensdag 11 april 1945 werd Ommen bevrijd. Beerzerveld en Beerze waren al eerder bevrijd. Er werd op de grens van Den Ham en Ommen in de laatste dagen nog volop strijd gevoerd tussen nog aanwezige Duitse soldaten en voornamelijk het verzet.

Op de grens van Ommen en Mariënberg herinnert een monument aan de periode 1940-1945, een beeld van een treurende moeder met kind.
Foto: Harry Woertink
Zie voor meer afbeeldingen het album “Verzet WO2”.

Op 5 april 1945 achtervolgde een groep verzetsmensen Duitse soldaten in de richting van Beerze. In een open veld werden Geert Oosterveen en Gerrit Willem Nijboer uit Beerzerveld alsmede Hendrik Jan Schipper uit Westerhaar bij een vuurgevecht dodelijk getroffen. Ook vielen er enkele zwaar gewonden onder de verzetsstrijders. Met behulp van een aantal Canadese gevechtsvoertuigen werd het pleit beslecht. Dit gevecht met het einde van de oorlog in zicht, staat bekend als de “Slag bij de Vosseboer”. De vreugde van de bevolking ging voor de familieleden van de gesneuvelden gepaard met onvoorstelbaar leed. Deze periode van de oorlog weet Henk Schuurman uit Beerze, toen 9 jaar, zich nog goed te herinneren:

Herinneringen
“Beerze beleefde begin april 1945 een spannende week. De bevrijders hadden Beerzerveld op 5 april al bereikt. In Ommen zelf moest tot 11 april gewacht worden. In die tussentijd gebeurde er van alles. Je hoorde dat Gait-Willem van Kromhof (G.W. Nijboer) op 6 april het leven verloren had bij een vuurgevecht met Duitse soldaten in het Flier. Op een dag verschenen er in Beerze een paar Canadese pantserwagens die zich ook weer terugtrokken. De volgende dag liepen er Duitse soldaten in Beerze. Ze verbleven bij Meisterboer. Cor Smit, onderduiker bij Tiks, ging vermomd als boerenknecht daar poolshoogte nemen. Een gevaarlijke onderneming, die goed afliep. Er gingen geruchten rond dat we de nacht zouden moeten doorbrengen in de ruterdelle, in het bos achter Withaar, om te schuilen. Men was bang voor beschietingen en branden. Gelukkig kwam het niet zover. In die week begonnen veel Duitsers te vluchten. Vaak met paard en wagen. Er kwamen hele kolonnes volgepakte wagens uit de richting Ommen. De paarden werden door zweepslagen opgejaagd, want de Duitsers hadden haast. Lees verder Angstigste oorlogsdagen in Beerze – Herinneringen van Henk Schuurman →

Ommen – Zaterdag 11 april is het 75 jaar geleden dat Ommen van de Duitse bezetter is bevrijd. Dat willen we ondanks de huidige situatie in de wereld niet ongemerkt voorbij laten gaan.

11 april – De vlag mag uit
Afbeelding: Ronald Bakker

De Stichting Ommen 75 jaar Vrijheid en VechtdalLeeft TV hebben daarom de handen ineen geslagen en vragen de bevolking van Ommen massaal mee te doen.

Massaal vlaggen filmen
Het plan is als volgt: Ommenaren hangen op zaterdag 11 april aanstaande de vlag uit. Maar dat niet alleen, want daar kunnen de inwoners een filmpje of een foto van maken en insturen naar vlag@ommen75jaarvrijheid.nl.

Op 11 april zal ook VechtdalLeeft TV met een camera door de gemeente gaan om zoveel mogelijk wapperende vlaggen vast te leggen. Met alle filmpjes en foto’s maakt VechtdalLeeft TV dan een mooie compilatie.

Vlaggenprotocol
De vlag, zonder wimpel mag naar buiten om 6.45 uur, het moment van zonsopgang en moet met zonsondergang gestreken worden. Eerder of later vlaggen kan, maar dan moet de vlag verlicht zijn.

Bron: Ronald Bakker – 3 april 2020

Tijdens de Tweede Wereldoorlog was de rechtsstaat buitenwerking gesteld. Er was sprake van willekeur, vervolging, terreur en moord.

Jan Houtman
Afbeelding: OudOmmen

Verreweg de meeste mensen probeerden er het beste van te maken en gingen zoveel mogelijk door met hun dagelijks leven. Een kleine groep kwam in verzet. Kwam op voor de rechten van anderen. Verzette zich tegen onrecht en onrechtvaardigheid. Jan Houtman (1917-1944) was één van deze dappere mensen. Hij zorgde voor de verspreiding van de toen illegale krant Trouw in Ommen en omgeving. Verder maakte hij foto’s voor vervalste persoonsbewijzen voor onderduikers, piloten en joden. Begin 1943 bracht hij bij hem thuis geallieerde piloten onder en verzorgde hij ook het verdere transport. Jan Houtman maakte vanaf juni 1944 het krantje ‘De Berichtgever’. Hierin stonden de meldingen die via de Engelse zender werden opgevangen. Houtman was betrokken bij de kraak van een distributiekantoor voor bonkaarten in Dalfsen. De verzetsgroep waar Houtman lid van was, had een schuilplaats in Rechteren onder de gemeente Dalfsen. Jan Houtman had samen met zijn ouders en broer Peter een werkplaats aan de Balkerweg in Ommen. De hele familie Houtman was actief in het verzet en was af en toe ondergedoken op de toen nog nieuwe, maar zeer afgelegen boerderij van de familie Van der Heide aan de Dwarsdijk 5.

Bruut vermoord
Helaas haalt Jan Houtman niet het einde van de oorlog. Hij moet het verzetswerk bekopen met de dood. Op het moment dat Houtman bezig is met daden van verzet wordt hij op 17 november 1944 op brute wijze vermoord nadat hij is aangehouden door de Kontroll Kommando-man Herbertus Bikker van het gevreesde Kamp Erika uit Ommen. Houtman is in het bezit van een blik benzine en vertelt die voor kleding geruild te hebben in Hoonhorst. Op de boerderij van Klink, waar hij goed bekend is, wil hij dat uitleggen in bijzijn van Bikker. Maar Houtman probeert dan te vluchten. Hij wil via de achterdeur weg, maar deze deur is vastgebonden. Bikker schiet op hem, waardoor Houtman gewond raakt. Houtman weet te vluchten achter de op stal staande koeien. Weer schiet Bikker en doodt Houtman. De 27-jarige Houtman laat echtgenote en dochtertje Tjitske achter.

Jan Houtman ligt begraven op de begraafplaats aan de Hardenbergerweg in Ommen. Vele jaren later schrijft dochter Tjitske die haar vader niet gekend heeft het volgende: “Een bijbeltje met bloed en een portemonnee met een oranje lintje. Het zijn de stille getuigen van een moord op 17 november 1944. Het slachtoffer was mijn vader Jan Houtman. Hij zat in het verzet en werd, tijdens zijn vlucht, door Bikker op een brute wijze vermoord. Ik ben geboren in augustus 1943 en was te klein om me hem te herinneren. Wel heb ik veel over hem gehoord en gelezen. Eerst door de verhalen van mijn moeder en later ook door over hem te lezen. Ik kreeg, toen ik een jaar of acht was, een doos met als opschrift “Herinneringen aan je papa”. Daarin zaten brieven, oude persoonsbewijzen, oorkondes en nog veel meer. Als kind heb je daar nog niet zoveel belangstelling voor. Je kijkt er wel eens naar, maar het zegt je zo weinig. Wat ik me wel goed herinner is het feit dat mijn moeder erg overstuur was van het bericht, dat zeven oorlogsmisdadigers ontsnapten uit de gevangenis in Breda. Dit gebeurde eind december 1952. Onder hen Bikker, de man die mijn vader had vermoord. Daarna gaat je leven weer verder. Ik volg een opleiding, krijgt een baan. Ik trouw en krijg kinderen en dan ineens rond je veertigste loopt het spaak. Lees verder Dapper verzetswerk kost Jan Houtman het leven →

De Koloniën van Weldadigheid in Ommerschans heeft het European Heritage Label (Europees erfgoedlabel) gekregen.

‘Gezigt op het gesticht voor bedelaars binnen de Ommerschans, in Overijssel, van de achter zijde’.
Afbeelding: OudOmmen

De Europese Commissie heeft op 31 maart dit label toegekend aan tien erfgoederen die een belangrijke rol spelen in de geschiedenis en totstandkoming van cultureel Europa of in totstandkoming van de Europese Unie. In Europa zijn nu in totaal 48 erfgoederen met het Europese erfgoedlabel. In Nederland hebben het Vredespaleis, Herinneringscentrum Kamp Westerbork en het Verdrag van Maastricht dit label.

Wethouder Ko Scheele is trots op het behalen van deze prestigieuze titel: “Fijn dat Ommen in deze moeilijke tijd ook positief nieuws heeft. De benoeming is een erkenning voor het vele werk dat de vrijwilligers van de Ommerschans hebben verricht. De Ommerschans heeft, omdat er niet veel gebouwen meer bewaard zijn gebleven, vooral haar verhaal. Dan is een informatiecentrum erg belangrijk. Daar kunnen we nu met extra motivatie mee aan de slag.”

De Koloniën van Weldadigheid
De Koloniën van Weldadigheid zijn opgericht in het begin van de 19de eeuw om armoede te bestrijden via werk in speciaal daarvoor ingerichte landbouwkoloniën. Ruim 1 miljoen Nederlanders en Belgen hebben voorouders die in de Koloniën van Weldadigheid gewoond en gewerkt hebben. De Koloniën van Weldadigheid hebben de levens van veel van onze voorouders ingrijpend veranderd. Maar ook onze kijk op bijvoorbeeld zorg, onderwijs en detentie. De bezoekerscentra in Nederland en België brengen die geschiedenis samen voor het voetlicht voor huidige en toekomstige generaties.

De Koloniën van Weldadigheid kennen vier bezoekerscentra. Dit zijn Museum de Proefkolonie in Frederiksoord, Bezoekerscentrum Kolonie 5-7 in Merksplas (Vlaanderen BE), het Nationaal Gevangenismuseum in Veenhuizen en verder het te ontwikkelen bezoekerscentrum bij de Ommerschans.

Bron: Harry Woertink – 2 april 2020

Jaap Beekman (Maurits) onderhield de contacten met het hoofdkwartier in Londen als marconist van de groep “Evert” in Stegeren. Een grote hoeveelheid berichten werd vanaf verschillende plaatsen doorgegeven. Een impressie (ongecorrigeerd weergegeven).

Op een verscheurde foto een deel van de verzetsgroep Stegeren met staand in het midden met baret commandant Jan Nieboer uit Vroomshoop.
Foto: archief Hans Nieboer

• 4 October, 1944.
  From Charades via Wensun. Commandant R.B.B. van Overijssel verzoekt dringend om wapens stop Acht stop Waarom komen jullie toch niet stop Ik zit hier niet voor Jan Lul stop UE ICIGV adressen voor agenten zijn voorradig stoop Radio slagzin is Eendracht maakt macht.
• 6 October, 1944.
  From Charades via Wensun. Alles dus begrepen stop Dan het kamp Ommen door jullie vernietigd worden stop Momenteel bevinden zich er alleen repeat alleen Staatspolitie en Duitschers die zich beestachtig in dezer streken gedragen stop Ze zijn in huis Eerde en barakken bij Besthemerberg.
• 10 October, 1944.
  From Charades via Wensun. Kunt U voor het receptie committeé vijftien of meer militaire overjassen sturen stop Deze arme duivels leven in een hut in het bosch en hebben het snachts zeer koud.
• 15 October, 1944.
  From Charades via Wensun. Wilt u volgende dringende boodschap per radio aan Nederlandsche volk meedeelen stop Twee vier stop Zwijgt rpt zwijgt zelfs tegenover naaste familie over alles wat U toevallig hoort of ziet van ondergrondsche organisaties en maakt namen van verraders of verdachten hiervan aan deze organisatie bekend.
• 31 October, 1944.
  From Charades via Wensum. Wij hebben weer tevergeefs gezocht naar tabak stop Receptie committe zeer teleurgesteld want deze kerels moeten hard werken stop Vier zes stop U kunt gerust een maand salaris van mijn bankrekening nemen om rookartikelen voor ons te koopen stop Klets natte pakjes met bedorven eierpoeder kunt u gerust in Engeland houden stop Bedankt voor zendmateriaal.
• 14 November, 1944.
  From Charades to Wensum. Bij R.V.V.Marienberg bevinden zich zes Amerikanen. Stop. Zij zijn afkomstig uit neergeschoten vliegtuigen en zijn FREDO maanden in Holland stop Wij hebben hen bewapend en zij willen gaarne met de verzetsbeweging meevechten stop Wenscht U nadere bijzonderheden omtrent deze zes.
• 16 November, 1944.
  From Charades to Wensun. V1 wordt momenteel afgeschoten in Gaasterland omgeving De Lemmer vanaf auto’s en een betonnen startbaan. Lees verder Zendberichten Droppingsveld Evert →

“Ajax”, was de naam van de voetbalploeg uit Ommen dat in de dertiger jaren van de vorige speelde op de “Paardeweide” in het Laarbos. Het ging om een stel vrienden dat zich op zaterdag vrij kon maken om een potje voetbal te spelen.

Ajax – 21-5-34. V.l.n.r. achter: Hendrik Middendorp, Jan Middendorp, Herman van Aalderen AJzn., bestuurslid Herman van Aalderen Rzn., Harm Takman en Gerrit Makkinga. Midden: Albertus Makkinga, Johannes van Aalderen, Hendrik van Aalderen. Voor: Mannes Makkinga, Gerrit Schuurman en Jan Makkinga.
Foto: Archief familie van der Boon

Er was al wel een voetbalvereniging in Ommen. De in 1921 opgerichte Ommer Voetbal Club (OVC), maar dat speelde op zondag voetbal. Daarom dat in augustus 1933 Ommen een nieuwe voetbalclub rijker wordt. De nieuwe club laat zich in hetzelfde jaar nog inschrijven bij de “Afdeeling 3 van den Christelijke Voetbalbond”. Een jaar later werd er gevoetbald in competitieverband. Kwam Ajax op zaterdag spelers te kort dan waren de OVC’ers Jan- en Gerrit Makkinga niks te beroerd om ook voor Ajax een potje mee te voetballen; dat kon toen nog. De twee broers Makkinga hebben overigens heel lang gevoetbald in het eerste elftal van OVC.

CSO
Met het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog in mei 1940 was het met “Ajax” gedaan. Het duurde tot 1949 eer de zaterdagvoetballers weer bij elkaar kwamen. Dit keer met als doel het opnieuw oprichten van een voetbalvereniging voor op de zaterdag. Zo gezegd, zo gedaan. Door toedoen van gereformeerd dominee K.J. Schaafsma werd het geen algemene vereniging maar eentje op christelijke grondslag onder de naam: Christelijke Sportclub Ommen (CSO) met behalve voetbal ook een korfbalafdeling. Er wordt onder andere getraind achter de school in Witharen. Vervolgens dient een terrein aan de Koesteeg als accommodatie en sinds 1952 is de Paardeweide in het Laarbos het domein. In totaal voetbalde CSO zeven seizoenen in de afdeling Zwolle van de KNVB.

Sparta en OZC
Door het gebrek aan spelers was het in 1957 afgelopen met voetbal op zaterdag. Niet lang, want op 22 april 1959 wordt een nieuwe voetbalvereniging opgericht met de naam “Sparta”. Echter, de gekozen naam “Sparta” wordt niet goed gekeurd door de KNVB. Daarom wordt het “OZC”. Deze afkorting staat voor Ommer Zaterdag Club. Meer dan 60 jaar na de oprichting wordt er nog steeds gevoetbald onder de naam OZC. De voetbalvelden op De Paardeweide zijn in 1967 ingewisseld voor voetbalvelden aan de Haarsweg. In 1976 kon de overstap gemaakt worden naar een nieuw sportpark met de naam De Rotbrink aan de Balkerweg. Vervolgens is in 2008 verkast naar sportpark Westbroek aan de noordoost kant van Ommen.

Bron: Harry Woertink – 25 maart 2020

Tijdens de bevrijding van Ommen moesten tijdens een schermutseling met de Duitse vijand twee Canadese militairen het leven laten. Dat gebeurde op 6 april 1945, enkele dagen voordat Ommen echt werd bevrijd.

Stationsweg, april 1945. Pand Banketbakker G. Hengelaar – met de op 6 april getroffen Staghound, waarbij George Thomas Wilson (24 jaar) en Gerald Wilfred Soanes (22 jaar) om het leven kwamen.
Foto: OudOmmen
Zie voor meer foto’s de albums “2e Wereldoorlog/Bevrijding”.

Op de Stationsweg, ter hoogte van waar toen bakker Hengelaar was gevestigd, werd een Staghound door een vijandelijke Pantzerfaust getroffen, waarbij de inzittenden George Thomas Wilson en Gerald Wilfred Soanes werden gedood. Luitenant George Thomas Wilson (24) kwam uit Winnipeg Manitoba Canada en was ten tijde van zijn overlijden getrouwd met Shelia May Wilson. De 22-jarige Trooper Gerald Wilfred Soanes werd geboren op 2 juli 1922 als zoon van Simon en Helen Soanes. Hij werkte eerst als leerling galvaniseerder bij de Hudson Bay Mijn en Smelterij in Flin Flon, Manitoba voor hij zich op 26 juni 1941 als militair meldde. De overige inzittenden van de Staghound, de schutter Trooper D. D. Montgomery, bestuurder Trooper John E. Harkins en de boordschutter en tevens tweede bestuurder Trooper H.B. Loker worden door Duitse militairen krijgsgevangen gemaakt. Bij deze aanval brandde ook hotel Paping af.

Plaquette
Een plaquette aan de muur van een pand aan de Stationsweg 17 in Ommen houdt dit afschuwelijk moment in herinnering:

Ter nagedachtenis.
Op deze plaats sneuvelden voor de bevrijding van Ommen de 6e april 1945
Lieutenant George Thomas Wilson, 24 jaar en
Trooper Gerald Wilfred Soanes, 22 jaar
Leden van het D Squadron van het 18th Armoured Car Regiment (XII Manitoba Dragoons) Royal Canadian Armoured Corps
“De Darde Klokke”
Deze plaquette is geplaatst op 6 april 1990 door initiatiefnemer De Darde Klokke uit Ommen en bevat tevens een Engelse versie van de tekst. Lees verder Bevrijding van Ommen kostte twee Canadese soldaten het leven →