Ommen houdt herinnering aan dominee A.C. van Raalte levend

Harry Woertink

Het Van Raaltehuis in Ommen is onlangs gesloopt. Maar de herinnering aan Van Raalte blijft in Ommen wel levend. Deze vader van de Afscheiding krijgt een plaats in het deze herfst te openen cultureel centrum.

Het nu afgebroken Van Raaltehuis aan de dr. A.C. van Raaltestraat.
Foto: OudOmmen.nl

Albertus Christiaan van Raalte (1811-1876) scheidde zich in 1835 af van de Nederlandse Hervormde Kerk. In zijn gemeente Genemuiden begon hij met de opleiding van predikanten. Hij zette die voort in Ommen, waar hij zo’n twintig predikanten opleidde. Van Raalte vertrok in 1846 met een aantal volgelingen naar de VS. Het huis in Ommen waar de theoloog gewoond heeft –en waar hij theologiestudenten lesgaf– kan dus met enig recht de eerste theologische school van de afgescheidenen genoemd worden. Het gebouw aan de Van Raaltestaat raakte de afgelopen jaren echter steeds verder in verval.

De gemeenteraad van Ommen heeft jarenlang naar mogelijkheden gezocht om het historische pand van de sloop te redden. Al in 2007 nam de raad daartoe een motie aan. Wethouder Ko Scheele heeft zich ervoor ingezet om het huis te behouden. Scheele is er, samen met anderen, zelfs voor naar Holland (Michigan) geweest, waar Van Raalte naartoe gegaan was. Hij pleitte daar voor behoud van het huis, maar kreeg geen financiële steun. Ook de Stichting Van Raaltehuis kreeg uiteindelijk niets voor elkaar. Het pand is begin dit jaar gesloopt. Het is nog onbekend wat er met de locatie gaat gebeuren. Misschien komen er woningen. „Dat lag niet aan de familie Takman, de eigenaar van het pand”, zegt wethouder Scheele. „Takman heeft een sloopvergunning voor het pand jarenlang niet geëffectueerd om ons ter wille te zijn. De gemeente heeft samen met hem naar de mogelijkheden gekeken, maar het is niet gelukt. De verzekering wilde het bewuste pand vanwege de bouwvallige staat vanaf 1 januari niet meer verzekeren en daarom ook de ernaast gelegen opstallen van Takman niet.”

De herinnering aan Van Raalte verdwijnt niet uit Ommen, verzekert Scheele. „In het gebouw van het voormalige Streekmuseum verrijst een nieuw cultureel centrum. Daarin komt ruimte voor de geschiedenis van Ommen. Ook Van Raalte krijgt er een hoek. Er komen fysieke herinneringen aan het Van Raaltehuis en beeldmateriaal. De opening van het gebouw vindt plaats in de herfst.” Jan Heijink van Stichting Van Raaltehuis noemt de sloop „jammer maar onvermijdelijk.” Heijink: „We hebben alles geprobeerd, maar het is niet gelukt. We zijn ingehaald door de werkelijkheid.” Hij constateert dat er te weinig draagvlak was voor het behoud van het huis. „Dat bleek uit het geringe aantal reacties na de sloop van de bouwval.” Lees verder Ommen houdt herinnering aan dominee A.C. van Raalte levend →

Historisch Museum Ommen van oud naar nieuw (6)

Harry Woertink, Streekmuseum Ommen

Het Historisch Museum in Ommen wordt vernieuwd. Eerder bekend als “Oudheidkamer” en “Streekmuseum” opent het Historisch Museum dit jaar de deuren van het nieuwe museum. In de aanloop naar de ingebruikname een reeks artikelen over de historie; dit is deel 6.

Rechts het schippershuisje “Foekertshuus” aan de Julianastraat, vernoemd naar een vroegere schipper op de Vecht en van 1997 tot 2000 in gebruik door de HKO.
Foto: OudOmmen

Oudheidkundige vereniging Ommen
De Oudheidkamer kreeg voor het eerst voet aan wal toen in 1963 de gerestaureerde molen met zaagschuur als expositieruimte in gebruik genomen kon nemen. Er bestond in Ommen nog geen vereniging die zich specifiek met onderzoek van de historie bezighield. Daar kwam verandering in toen op 31 maart 1982 de Oudheidkundige vereniging Ommen werd opgericht met verschillende werkgroepen. Oprichters waren destijds de heren G.J. te Rietstap, P.Dievelaar, H. van Dorsten, M.Makkinga, J.Tolk, H.Breukelman en H. Woertink. Deze nieuwe vereniging organiseerde in 1984 een tentoonstelling over de jubilerende Oranjevereniging in de bibliotheek aan de Jan Houtmanstraat en een jaar later was de vereniging organisator van een Bevrijdingsexpositie in het Streekmuseum. In 1989 stond de geschiedenis van de eerste dominee van de gereformeerde kerk van Ommen, dr. A.C. van Raalte, centraal in een expositie in het verenigingsgebouw de Olde Wheeme. Ook hield de vereniging een afgerond onderzoek naar veldnamen in het buitengebied en werd actief deelgenomen aan verschillende archeologische opgravingen. Verder werden vriendschapsbanden aangeknoopt met steden en dorpen aan de Vecht. Dit resulteerde onder andere in een uitwisseling met de schutterij uit Eggerode. Rond 1990 hield de vereniging op met haar voortbestaan wegens gebrek aan bestuursleden.

Historische Kring Ommen
In verenigingsverband werden op 20 januari 1997 verschillende historische activiteiten weer opgepakt met de oprichting van de Historische Kring Ommen, kortweg HKO. Het doel van de vernieuwde HKO was om heemkundige activiteiten te organiseren en onderzoek te bevorderen naar lokale en regionale geschiedenis. Het eerste bestuur van de HKO bestond uit Jan Brouwer (voorzitter), Henk van Elburg (secretaris), Aldien Pasman (penningmeester) en de leden Bart Kiestra, Albert van der Vegt, Luuk Vogelzang en Harry Woertink. Belangstellende leden konden meedraaien in verschillende werkgroepen onder leiding van de bestuursleden en de contactpersonen Bram Ruiter, Henk van Dorsten, Marietje Rhee, Leida Bruins en Henk Vos. In september 1997 kwam Hans Steen het bestuur versterken.

Foekertshuus
De eerste vergadering van het HKO-bestuur werd gehouden in het Streekmuseum en de werkgroepen konden terecht in het Univégebouw. Toen de mogelijkheid zich voordeed het historische pandje het ‘Foekertshuus’ van de gemeente aan de Julianastraat als eigen verenigingshuis in gebruik te nemen werd dat in dank aanvaard. Het oude schippershuisje was nog voorzien van een bedstee, piepklein en werd op temperatuur gehouden met drie kachels. Lees verder Historisch Museum Ommen van oud naar nieuw (6) →

Vereniging hoopt op steun vanuit de bevolking – Museum Palthehof gaat aan de slag met uitbreidingsplannen

Dalfsen, Musea, Ni’jluusn van vrogger

Het gaat er eindelijk van komen: de Historische Vereniging Ni’jluusn van Vrogger gaat Museum Palthehof uitbreiden. Het huidige museum wordt opnieuw ingericht en aan de achterzijde komt een aanbouw in de vorm van een hooiberg.

voorkantpalthehofb6.jpg

Met deze nieuwe ontwikkeling wil de Historische vereniging Ni’jluusn van Vrogger het erfgoed van de streek en het dorp beter en eigentijdser presenteren. De wens tot uitbreiding leeft al heel lang bij de historische vereniging. Eigenlijk al sinds 2004, het jaar van de grote Union-tentoonstelling in museum Palthehof. Inwoners droegen toen veel historisch materiaal aan over de toen honderd jaar bestaande Union-rijwielfabriek. Dat werd na de expositie lange tijd opgeslagen in schuren en garages, en hoewel dat op een verantwoorde manier gebeurde, was deze situatie niet ideaal.

DNA van Dalfsen
Daarnaast heeft de deelname van de historische vereniging aan het projectplan ‘Het DNA van Dalfsen’ in 2017 geleid tot een andere visie op de bestaande collecties en de manier van presenteren. Ook wordt sindsdien samengewerkt met de Historische Kring Dalfsen, waarin de andere kernen van de gemeente opgenomen zijn. Zo krijgt het museum ook binnen de gehele gemeente een verbindende functie. Na jaren van plannen maken en wikken en wegen gaven de leden tijdens de jaarvergadering van september 2020 groen licht voor het verder uitwerken van de plannen.

Een commissie heeft de behoefte aan ruimte en een eigentijdse presentatie laten vertalen in een aanbouw aan de achterzijde van het museum. Die krijgt de vorm van een hooiberg, een vorm die tevens verwijst naar de historie van de omgeving. Deze krijgt hoge, flexibele wanden en een vide, waarmee de expositiemogelijkheden worden vergroot. Ook kan het museum dan meer bezoekers ontvangen, met name groepen die per bus worden aangevoerd. Het ontwerp is gemaakt door architectenbureau Oost en Authentiek Bouw.

Beperkt budget
De uitbreiding en herinrichting moet met een beperkt budget worden uitgevoerd. Het project bleek te kleinschalig om het door gezamenlijk bouwondernemingen in Nieuwleusen te realiseren, vandaar dat nu gekozen is voor een samenwerking met het Regionaal Techniek Centrum (RTC) Hardenberg. Dit is een regionaal opleidingscentrum, waarvan de vestiging in Nieuwleusen samenwerkt met het Deltion College. De leerlingen krijgen een beroepsopleiding in de bouw, waarbij ze drie à vier dagen per week onder begeleiding werken bij een bouwbedrijf in de regio. Lees verder Vereniging hoopt op steun vanuit de bevolking – Museum Palthehof gaat aan de slag met uitbreidingsplannen →

Wetenswaardigheden uit het archief: Familie Luttekes

Wetenswaardigheden

“Wetenswaardigheden uit het archief” is een artikelreeks van OudOmmen waarbij steeds één actueel onderwerp wordt belicht aan de hand van een opsomming van historische informatie uit het archief van Jan Lucas. Het is een dynamisch artikel, het zal steeds worden bijgewerkt als er nieuwe historische informatie wordt verkregen.

Hendrik Luttekes, bekend als ‘de Smid’.
Foto: OudOmmen
Zie voor meer foto’s het album “Hendrik Luttekes”.

Zie voor meer artikelen uit de categorie “Wetenswaardigheden uit het archief”.

Welke wetenswaardigheden zijn er over de familie Luttekes bekend ?
Wij hebben de volgende informatie (cursief = letterlijk) uit het verleden opgegraven:

Canon van de Ommer: Albert Jan Immink (11)

Canon van de Ommer, Harry Woertink

Een echte “vergaderboer” die zich ten dienste stelde voor de samenleving, zo kan Albert Jan Immink (1903-1970) uit Lemele omschreven worden. Naast zijn taak als boer vervulde Immink tal van publieke functies.

Albert Jan Immink in de reeks ‘Canon van de Ommer’.
Afbeelding: OudOmmen
Zie ook het album “11. Albert Jan Immink”, de verzamelplek voor alles over Albert Jan Immink.

Hij was een gerespecteerd wethouder van de gemeente Ommen en jarenlang voorzitter van de Overijsselse Chr. Boeren- en Tuinders Bond. Ook op kerkelijk terrein was hij actief. Voor de toenmalige politieke partij Christelijke Historische Unie (CHU) heeft Immink ongeveer vijftien jaar tot 1963 zitting gehad in de provinciale staten van Overijssel en had eveneens zitting in het Landbouwschap. Voor zijn verdiensten bij de boerenbond ontving Immink in 1961 een Koninklijke onderscheiding.

Met de paplepel
Albert Jan Immink was betrokken bij de oprichting van de Oranjecommissie in 1938 en in 1948 bij de oprichting van een VVV in Lemele Het aantal functies was op een gegeven moment zo uitgebreid dat hij in 1959 bedankte om zich als kandidaat voor de verkiezingen van Tweede Kamer beschikbaar te stellen. Albert Jan komt uit het gezin van Berend Jan Immink en Hendrika Aleida Middeldorp met nog 6 broers en zusters. Politiek is hem van huis uit met de paplepel ingegoten, want vader Berend Jan Immink maakte van 1911 tot 1935 ook deel uit van de gemeenteraad, waarvan 8 jaar als wethouder. Na zijn afscheid neemt zoon Albert Jan Immink het stokje over en wordt in 1939 benoemd tot wethouder, als opvolger voor Jacob van der Boon.

Erve Immink
Tijdens zijn leven was Immink boer op “Erve Immink” aan de Lemelerweg in Lemele, een gemengd bedrijf van 26 hectare. Bij het boerenwerk wordt hij geassisteerd door zijn ongehuwde en inwonende broer Bernard, terwijl zijn vader Berend Jan ook zijn leven slijt op Erve Immink. Op 1 september 1938 trouwde Albert Jan met Jansje te Kiefte (1912-1991) uit Lemelerveld. Uit dit huwelijk werden 3 dochters geboren: Aat, Iet en Anneke.

Op 22 september 1962 raakte de Ommer wethouder betrokken bij een treinbotsing in Vilsteren waar hij één van de treinpassagiers is die op weg zijn naar Zwolle. De trein ontspoorde en vloog in brand. Immink belandt met brandwonden enkele dagen in het ziekenhuis. Alle reizigers overleven de ramp. Niet de man uit Vilsteren die met zijn bromfiets de onbewaakte overweg overstak.

Imminkhoeve
Op 3 maart 1970 overlijdt Immink. Hij is dan 66 jaar. “Erve Immink” die ruim drie en een halve eeuw het trotse bezit van de Imminks was geweest wordt verkocht. In maart 1972 komt de stichting Vakantiecentrum voor Gehandicapten tot stand en in december van dat jaar koopt deze stichting de “Erve Immink”, bestaande uit een boerderij met woongedeelte, twee stallen, een veldschuur, een schaapskooi en 3,6 hectaren grond. Uit respect voor de laatste bewoners krijgt het de naam “Imminkhoeve”, een vakantieoord voor mensen met een beperking.

Ter ere van Immink, die de belangen van het dorp Lemele met veel inzet vertegenwoordigde, is in Lemele een straat naar hem genoemd: de wethouder Imminkstraat.

Bron: Harry Woertink – 17 maart 2021

Gemeenteraad ziet hospice in de Piet Hein wel zitten

Gebouwen, Harry Woertink

OMMEN – De gemeenteraad van Ommen ziet de vestiging van een hospice in het pand Piet Hein aan de Zeesserweg 5 in Ommen wel zitten, maar wil zich daarover niet uitspreken.

Het pand Piet Hein aan de Zeesserweg 5 in 1937, in gebruik als kraamcentrum.
Afb.: OudOmmen

“We gaan dan op de stoel zitten van het bestuur van de Baron Mulertstichting”, motiveerde CDA’er Marinus Dunnewind.

Aanleiding was een motie van de oppositie waarin de gemeenteraad gevraagd werd het pand te bestemmen voor een hospice. De motie was ingegeven door het voornemen van de Baron Mulertstichting om het pand in de verkoop te zetten. Het CDA deed het verzoek aan het stichtingsbestuur te wachten met de verkoop tot uitsluitsel is verkregen over de haalbaarheid van een hospice. LPO en de Christen Unie sloten zich daarbij aan. Vooral ook omdat wethouder Bart Jaspers Faijer aan had gegeven de gevoelens van de raad te benadrukken, maar dat het aan de Baron Mulertstichting is.

Doelstelling
Volgens de coalitie past een hospice bij uitstek in de doelstelling die de baron destijds voor ogen had, maar moet een andere route gekozen worden. “De gemeente heeft meer eigen panden van de hand gedaan met achteraf spijt, laat ons dat niet weer overkomen”, pleitte PvdA’er Hilbert Moerman.

De Baron Mulertstichting werd in 1933 in het leven geroepen door het overlijden van Frederik Eliza Baron Mulert. De baron was begaan met het welzijn van de mensen in Ommen en maakte de gemeente Ommen eigenaar van het landhuis “Piet Hein” met het doel het landhuis “Piet Hein” te exploiteren als inrichting voor verpleging van zieken.

Zie ook: Baron Mulertstichting houdt statuten tegen het licht

Bron: Harry Woertink – 9 maart 2021

Tom Waes kan niet om Ommen heen

Harry Woertink

OMMEN – De actie vanuit Ommen om het groene hart van Overijssel in het favoriete televisieprogramma Reizen Waes van de Belgische programmamaker Tom Waes te krijgen heeft meerdere reacties opgeleverd.

Kasteel Eerde hoofdkwartier van de Sterkampen in Ommen.
Foto: OudOmmen

De gemeente Ommen ontbreekt nog in het rijtje. Initiatiefneemster Annie Ekkelenkamp kreeg meerdere reacties van personen en instanties. “Waes Reizen kan niet om Ommen heen”, aldus Annie. Ze doet dan ook een nieuwe oproep aan iedereen om te reageren. Wie ook van mening is dat Ommen zich in de kijker moet zetten kan mailen aan tips@reizenwaes.be. De Stichting Lampyris – die het gedachtengoed van Krishnamurti-in-Ommen in ere houdt – reageerde als volgt:

“Geachte heer T. Waes, Beste Tom,

Naar aanleiding van de correspondentie tussen u en Annie Ekkelenkamp, waarin zij voorstelde om Ommen en met name de aanwezigheid van Krishnamurti in Ommen, in uw programma’s op te nemen, het volgende. Als Stichting Lampyris houden we ons al zo’n 20 jaar bezig om op een verantwoorde wijze Krishnamurti en de Sterkampen de juiste plaats in de geschiedenis te geven. Dit niet alleen in Ommen, maar ook in de (inter)nationale geschiedenis van de jaren 20 en 30 van de vorige eeuw. Annie Ekkelenkamp heeft al enigszins aangegeven welke impact de Sterkampen hadden in Ommen. Daarbij kan ook nog vermeld worden dat honderden journalisten uit de gehele wereld naar Ommen kwamen om daar verslag te doen van deze bijeenkomsten. De toespraken van Krishnamurti werden life uitgezonden over de hele wereld. Beroemdheden zoals de dirigent Leopold Stokowski (New York Philharmonic Symphonic Orchestra) kwamen naar Ommen om met Krishnamurti te spreken. Het Sterkamp zelf werd aangelegd door het architectenbureau Brinkman en Van der Vlugt, de ontwerpers van de Van Nelle fabriek in Overschie (bij Rotterdam), die tot het Werelderfgoed behoort. Het zijn slechts enkele voorbeelden.

Wandelgids
Als Stichting hebben we deze geschiedenis vorm gegeven in onze Wandelgids Krishnamurti in Ommen. Wandelen langs vergeten paden, die inmiddels een tweede druk heeft beleefd. Op verzoek sturen we u graag een exemplaar. Daarnaast verlenen we onze medewerking aan allerlei programma’s door diverse media. Dit mede vanwege onze ervaring in presentaties en ons beeld- en geluidsarchief dat we graag ter beschikking stellen aan de media en voor wetenschappelijk onderzoek. Enkele jaren geleden hebben we een documentaire laten maken, die nog eens het unieke karakter van deze gebeurtenissen onderstreept. U kunt deze inzien op https://www.youtube.com/watch?v=PV8VHVxP8oE&t=68s. Ook onze site www.krishnamurti-in-ommen.nl geeft veel informatie. Er zou nog veel meer te vertellen zijn, maar we hopen u hierbij nieuwsgierig gemaakt te hebben naar deze bijzondere gebeurtenissen, en zijn uiteraard in alle opzichten bereid om medewerking te verlenen aan een eventuele uitzending.
Vriendelijk groetend, namens de Stichting Lampyris, Siem van Eeten”.

Bron: Harry Woertink – 3 maart 2021

De Darde Klokke duikt met jongste uitgave in de geschiedenis van de Gereformeerde kerk Ommen

De Darde Klokke, Harry Woertink

OMMEN – In de nieuwste uitgave van het historisch tijdschrift De Darde Klokke (198) verhalen die herinneren aan de Tweede Wereldoorlog.

De jongste uitgave van het Ommer historisch tijdschrift De Darde Klokke (198).

Verder komt de rijke geschiedenis van de Gereformeerde kerk aan de Bouwstraat uitgebreid aan bod. Na de oprichting van de kerk werd op 11 december 1835 de eerste kerkdienst gehouden op een boerendeel.

Aangrijpend verhaal
In het jongste nummer verder een aangrijpend verhaal over Kurt Alfred Warschauer, een Joodse jongen uit Duitsland, die terecht kwam op de Quakerschool in Eerde, opgericht door het Genootschap der Vrienden, beter bekend onder de naam Quakers. In 1939 opende de Quakers op Eerde ook een landbouwschool. Toen eind maart 1943 door de Duitse bezetter bekend werd gemaakt dat Nederland Jodenvrij zou worden, besloot Kurt onder te duiken. Hij vond onderdak in Lemelerveld bij dominee Bram Vogelaar en zijn vrouw Tan, die actief waren binnen de illegaliteit. Ook Kurt raakte betrokken bij het verzetswerk. Gedurende de oorlog nam de gereformeerde pastorie aan de Kerkstraat in Lemelerveld meer en meer een centrale plaats in binnen het verzet in de omgeving. Vogelaar had contact met onder meer verzetsman Jan Seigers uit Ommen en collega dominee Slomp uit Heemse, die beter bekend was als Frits de Zwerver.

Jan Houtman
Op 17 november 1944 ging het verschrikkelijk mis. Op die dag werd de Ommer verzetsman Jan Houtman aangehouden bij een controle. Hij werd meegenomen naar een boerderij in Hoonhorst en toen hij daar probeerde te vluchtten werd hij doodgeschoten. Diezelfde nacht volgde er een inval in de Gereformeerde kerk in Lemelerveld. Hierbij werden wapens gevonden die verborgen zaten tussen de zolder en het dak. Gelukkig wist de dominee Vogelaar en ook Kurt te ontkomen. Na de oorlog meldde Kurt zich als vrijwilliger bij het oorlogsvrijwilligersbataljon en werd in dienst van Nederland naar Indië gestuurd om daar ‘orde en vrede’ te brengen. Na zijn verblijf in Nederlands-Indië werd Kurt Warschauer in juni 1947 genaturaliseerd tot Nederlander. Lees verder De Darde Klokke duikt met jongste uitgave in de geschiedenis van de Gereformeerde kerk Ommen →

Historisch Museum Ommen van oud naar nieuw (5)

Harry Woertink, Streekmuseum Ommen

Het Historisch Museum in Ommen wordt vernieuwd. Eerder bekend als “Oudheidkamer” en “Streekmuseum” opent het Historisch Museum dit jaar de deuren van het nieuwe museum. In de aanloop naar de ingebruikname een reeks artikelen over de historie; dit is deel 5.

Koninklijk bezoek in 1998 met v.l.n.r.: Jan Mulder, Ted Aarents, Harry Woertink, Henk Soer en koningin Beatrix.
Foto: OudOmmen
Zie voor meer foto’s de albums (en subalbums) “Molen Den Oordt / Streekmuseum” en “2021/01 – Inrichting nieuwbouw”.

Levend museum
Na de uitbreiding in 1986 is het leuk in het museum, voor zowel bezoekers als voor de vrijwilligers. Aan beiden is geen gebrek. Na het afscheid van Gerard Kelderman treedt in 1996 Henk Soer aan als beheerder. Soer weet samen met de vrijwilligers het museum op te krikken tot een levend museum. Een museum waar de bezoeker op prettige wijze kennis kan maken met de historie van Ommen en omgeving. Met de vele aansprekende nevenactiviteiten stijgen ook de bezoekersaantallen. Behalve de eigen collectie zijn er regelmatig wisselexposities, boek- en antiektaxaties, films en bevrijdingstentoonstellingen. Ook is er de start van de jaarlijkse Open Monumentendag en worden jaarlijks populaire bustochten georganiseerd. Verder worden in de vakanties de Sallandse zomermarkten gehouden en de jaarlijkse bloemententoonstellingen samen met Groei en Bloei en de Bijenvereniging.

Koninklijk bezoek
Hoogtepunt in het bestaan van het museum was het museumbezoek door Koningin Beatrix op 24 maart 1998. Bij haar aankomst in Ommen mocht Ellenoor van der Veen uit Lemele op haar (negende) verjaardag een bosje groene rozen aan de Koningin aanbieden. De mensen stonden rijen dik opgesteld om maar geen glimp te missen van het koninklijk bezoek aan Ommen. Het leek op een heuse Koninginnedag. Eerst bracht Beatrix een bezoekje aan het Tolhuis. Streekmuseum-voorzitter Jan Lucas had de eer had om de Koningin samen met een stralende burgemeester Bernard Kobes rond te leiden. Toen twee in Sallandse klederdracht gestoken poppen gepasseerd waren kwam Beatrix voor een eeuwenoud weefgetouw te staan waar Guusje Muller aan het weven was. “O, u bent echt!” lachte de Koningin Guusje toe. De Koningin bleek grote belangstelling te hebben voor het museum die voor haar komst nog even extra was opgepoetst. Na de rondleiding bood burgemeester Kobes een gouden Ommer vijfje aan die ter gelegenheid van Ommen 750 jaar zijn uitgegeven. “Een heel mooi museum”, luidde het compliment van de Koningin na afloop. Lees verder Historisch Museum Ommen van oud naar nieuw (5) →

Baron Mulertstichting houdt statuten tegen het licht

Gebouwen, Harry Woertink

OMMEN – De Baron Mulertstichting gaat haar pand aan de Zeesserweg 5 verkopen. Ook gaat de stichting meer afstand nemen van de gemeente.

Huize Piet Hein aan de Zeesserweg 5 in Ommen in 1918.
Afbeelding: OudOmmen
Zie voor meer afbeeldingen en informatie de albums “Huize Piet Hein” en “F.E. Baron Mulertstichting”.

De Baron Mulertstichting ondersteunt jaarlijks een incidenteel doel of project uit het sociaal domein, de gezondheidszorg of sport en cultuur.

Baron Mulert
De stichting werd in het leven geroepen door oud zeeofficier Frederik Eliza Baron Mulert, geboren op 9 december 1858. Deze heeft carrière gemaakt bij de Koninklijke Marine. De H.M. Torpedoboot ‘Piet Hein’ was de laatste boot waarop hij gediend heeft als commanderend officier. Hij heeft zijn huis aan de Zeesserweg vernoemd naar de ‘Piet Hein’. De baron was begaan met het welzijn van de mensen in Ommen. Door zijn overlijden op 26 februari 1933 werd de gemeente Ommen eigenaresse van het landhuis “Piet Hein”. De ‘F.E. Baron Mulert Stichting’ werd in het leven geroepen met als doel het landhuis “Piet Hein” te exploiteren als inrichting voor verpleging van zieken. Inmiddels is die doelstelling gewijzigd in het bevorderen van welzijn van mensen en wordt het landhuis verhuurd als kantoor. Wel worden jaarlijks uitkeringen gedaan.

Verkoop
Aanleiding van de verkoop is dat de stichting de bestaande situatie onlangs geëvalueerd heeft. Hieruit zijn een aantal belangrijke conclusies naar voren gekomen. De samenstelling van het bestuur past minder goed bij deze tijd. Een grotere afstand tussen de stichting en het college van burgemeester en wethouders ligt heden ten dage meer voor de hand. Hiervoor zal een voorstel voorbereid worden om de statuten te wijzigen. De gemeente Ommen behoudt wél een controlerende taak, maar deelname aan het bestuur door vertegenwoordigers van de gemeente is niet meer vanzelfsprekend. Het toekennen van subsidies moet zo objectief mogelijk worden. Ook gaat het bestuur onderzoeken of het mogelijk is dichter bij de oorspronkelijke doelstelling van de baron te blijven: meer gericht op zorg en minder op andere maatschappelijke activiteiten. Het huis aan de Zeesserweg wordt niet langer gebruikt zoals Baron Mulert dit oorspronkelijk had bedoeld. De stichting vindt dat het pand daarmee een onevenwichtige belasting is op het vermogen van Baron Mulert en dat het derhalve verkocht kan worden. Het geld dat uit de verkoop vrijkomt kan worden toegevoegd aan het vermogen van de stichting. In de komende tijd moeten de plannen meer vorm krijgen en worden deze besproken. Eind van dit jaar zal het stichtingsbestuur zich in een nieuwe vorm presenteren.

Zie voor meer informatie over de familie Mulert: Mulert historisch nauw verbonden met Ommen

Bron: Harry Woertink – 19 februari 2021