De rondwandelingen met een gids op de Ommerschans die de vereniging De Ommerschans elke maand organiseert voor belangstellenden doen het goed.

Ook zondagmiddag had zich weer een groep van 15 personen gemeld op de Ommerschans, gelegen op de grens van Ommen en Balkbrug. In een anderhalf uur durende wandeling vertelt de gids over de geschiedenis van het unieke gebied met onder meer verhalen over de muiterij op de schans, de overval door de patriotten. Ook wordt er  aandacht besteed aan de straf-en bedelaarskolonie Ommerschans. Dit jaar is het 200 jaar geleden dat de eerste bedelaars aankwamen op de Ommerschans.

Rijke geschiedenis

De Ommerschans was ooit een aarden schans met vier bastions, een gracht en lunetten. Later een bedelaarsgesticht, nu een natuurmonument. De schans, onder de gemeente Ommen, kent een rijke geschiedenis.

De gemeente Ommen heeft een nieuwe website en huisstijl.

Het nieuwe ommen.nl is sinds vandaag in de lucht, na een symbolische druk op de knop door burgemeester Hans Vroomen. “De website is gebruiksvriendelijk, actueel en ingericht op de bezoeker” aldus Vroomen.

Website

Met de vernieuwing en verbetering van de website zet de gemeente een belangrijke stap in digitale dienstverlening. De nieuwe website is volledig in de nieuwe huisstijl van de gemeente, maar belangrijker is dat de digitale toegankelijkheid enorm is verbeterd. Onder andere door de vormgeving, de verbeterde zoekfunctie en de weergave op mobiel of tablet. Er is meer focus op dienstverlening, waardoor een inwoner makkelijker vindt waar hij, zij of hen voor komt.

Hout uit bossen werd vroeger veel verkocht via publieke verkopingen.

In Ommen bijvoorbeeld op de verschillende landgoederen. De gemeente Ommen, eigenaar van verschillende bossen, verkocht ook jaarlijks hout als de jonge bomen uit de kluiten gewassen waren tot dikke bomen. Een verhaal uit 1962 als in het Ommerbos weer een publieke houtverkoop bij opbod gehouden wordt.

Jans van der Heide

Het geknerp van het zagen van bomen en het slaan van bijlen is voorbij. Ze zijn met man en macht aan het werk geweest om de bomen die voor de verkoop goed zijn om te leggen. Boswachter in gemeentedienst, Jans van der Heide – bij de meesten beter bekend als Jan van Rötger van Stokvis’s Evert Jan – is de baas in het Ommerbos. Hij heeft al ver van tevoren de bomen gemerkt die omgezaagd moeten worden. Ze zijn of krom gegroeid of staan een andere boom in de weg of ze moeten plaatsmaken voor jong plantgoed.

Een bericht ingezonden door de stichting Ommen 775 jaar stadsrechten.

Ommen is een van de oudste Overijsselse steden. Volgend jaar is het 775 jaar geleden dat Ommen haar stadsrechten uit handen van de Utrechtse bisschop Otto III ontving. Nu de Stichting 775 stadsrechten Ommen een feit is, kan er concreet invulling gegeven worden aan de viering van dit bijzondere lustrum.

Vervolg

OMMEN – Gre Pannekoek (80) neemt na 40 jaar afscheid als vrijwilliger van het Historisch Museum Ommen.

Al die tijd was Gre actief als museumgids, kaartjesverkoper en toezichthouder in het museum waar bezoekers een stap in de geschiedenis maken. Door haar lange staat van dienst werd Gre beschouwd als inventaris van het museum, die nog net niet in een vitrine is gezet. Dat vooral ook omdat ze voor alles inzetbaar was.

Leuk om te doen

“Het is mooi geweest na veertig jaar. Ik heb het met veel plezier gedaan. Gezellig ook altijd met een leuke club mensen”, zegt Gre terugkijkend. ”Je komt in contact met allerlei mensen, zowel als het gaat om de museumbezoekers als de vrijwilligers. Maar ik heb eerder gezegd als ik 80 jaar word, dan stop ik ermee.”

In het voorjaar van 2023 zal de zomp te water worden gelaten.

Vrijwilligers leggen momenteel de laatste hand aan het scheepje dat ingezet gaat worden voor rondvaarten op de Vecht. Er wordt gezocht naar een passende naam voor de zomp, die komt te liggen in een drijvend boothuis in een oude Vechtarm ter hoogte van zwembad Olde Vechte.

Scheepsbouwmeester

De gebouwde authentieke Vechtzomp wordt aangedreven door een bijna geruisloze elektromotortje. Oud Ommenaar Harmen Timmerman is als scheepsbouwmeester ingezet bij de bouw van de zomp. Als leidraad gebruikte hij het boek “Varen waar geen water is”. Een boek van Gerrit (Jan) Schutten (1938-2019) over de scheepvaart op riviertjes ten oosten van de IJssel tussen 1300 en 1930. Schutten bracht gedurende zijn leven historische houten vaartuigen in kaart aan de hand van foto’s en schetsen. Zodoende is een rijke cultuur van de vergetelheid onttrokken, wat zelfs uitmondde in de wedergeboorte van enkele historische houten vaartuigen

Vecht

De Vechtzomp voer vanaf midden 17e eeuw over de Vecht. De bevaarbaarheid van de Vecht was destijds zeer afhankelijk van de waterstand, omdat de Vecht een regenrivier is. De zomp had een lengte van zo’n 12 meter en was 2,5 à 3 meter breed. Vooral de diepgang van 40 centimeter maakte het vrachtscheepje geschikt om te varen tussen de Zwolle en Nordhorn.

OMMEN – Blijft het landhuis Zeesserweg 5 in Ommen, bekend als “Huize Piet Hein”, eigendom van de gemeente of wordt het verpatst.

Als het aan de gemeenteraad ligt wordt het pand geschikt gemaakt voor een hospice.

Het monumentale pand staat al geruime tijd leeg en lijkt te verkrotten, zonder dat er actie wordt genomen over de toekomst van het pand. Daarom dat leden van de politieke partijen PvdA, VOV, VVD en D66 zaterdag de handen uit de mouwen staken.

Schop, schoffel, bezem en hark werden ingezet om de grote tuin met veel bomen rondom het landhuis er weer goed uit te laten zien. Er was veel blad te vegen en ook het gras moest nodig worden gemaaid.

Ludieke actie

Het ging om een ludieke actie, want de toekomst van het pand is nog steeds ongewis en dus vraagt de politiek om actie. “Straks komt er een hoog hek omheen, of een schutting. Het mag niet in particuliere handen vallen. Dit is een prachtige plek voor een hospice en daarmee doe je gelijk eer aan de gedachte van baron Mulert”, zo redeneren de initiatiefnemers van deze actie voor het behoud van Huize Piet Hein en de komst van een hospice.

Baron Mulertstichting

In 1933 werd De Baron Mulertstichting in het leven geroepen door het overlijden van Frederik Eliza Baron Mulert. De baron was begaan met het welzijn van de mensen in Ommen en maakte de gemeente Ommen eigenaar van het landhuis “Piet Hein” met het doel het te exploiteren als inrichting voor verpleging van zieken.

Tekst: Harry Woertink – Foto: Willem Lampe

Lees hier meer over de baron Mulertstichting :

OMMEN – Het zat er aan te komen, zaterdag 8 oktober 2022 was het zover: de 1000ste bezoekers voor het Historisch Museum Ommen – sinds de opening in maart van dit jaar – kon welkom geheten worden.

Het waren Frie en Corina Hesselberth uit Tilburg, die op vakantie in Marknesse, een dagje naar Ommen gingen om een bezoekje te brengen aan het museum.

Uiteraard waren ze zeer verrast toen ze uit handen van de museumvrijwilligers, Gerrit Steen en Erik Lamberts, 2 boeken en een prachtig boeket bloemen kregen overhandigd.

Tekst en foto: Historisch Museum Ommen

In de zestiger jaren van de vorige eeuw verrees op landgoed Vilsteren een groot compressorstation van de Nederlandse Gasunie.

Dit om het om het aardgas uit Slochteren een boost te geven verder het land in. Over hoe het gas in 1965 de rest van Nederland bereikt. Deel 2.

Gouden jongens

Het tempo van het buizenleggen wordt in belangrijke mate bepaald door de lassers. Het zijn de “gouden jongens” van de aannemers, mannen, die in de hele wereld hebben gewerkt, in woeste berggebieden, in de bloedhete woestijn en in het oerwoud. Hun namen staan met gulden letters in de personeelslijsten van de maatschappijen vermeld. Ze zijn altijd van huis, volgen de duizenden kilometers lange pijpleidingen en zien alle werelddelen. Maar dit handjevol gespecialiseerde topvaklui heeft voor het landschap weinig oog. Hun taak is het de twaalf meter lange buizen feilloos aan elkaar te lassen. Deze mannen worden voortdurend op de vingers gekeken; bovendien wordt er van iedere las een röntgenfoto gemaakt. Die las heeft een nummer en de foto wordt in het archief bewaard. In vuile pakken, met besmeurd gezicht en echte “werkhanden” verrichten ze hun taak, nauwelijks sprekend want het werk eist hen volledig op. Honderden kilometers lasnaad komen er onder hun handen vandaan. Als ze veertig jaar zijn kunnen ze zoveel hebben verdiend dat ze nooit van hun leven meer inde in de acetyleenvlam behoeven te kijken. De heren verdienen namelijk gemiddeld 5000 gulden per maand. De toplassers toucheren een salaris waarvoor de directeur van een flink bedrijf zich niet zou behoeven te schamen. Ook enkele Nederlanders hebben zich kunnen scharen bij het handje vol gouden jongens van de buizenleggers. Ze werken bij buitenlandse maatschappijen.

Vlak land

In de zestiger jaren van de vorige eeuw verrees op landgoed Vilsteren een groot compressorstation van de Nederlandse Gasunie.

Dit om het om het aardgas uit Slochteren een boost te geven verder het land in. Later is in Vilsteren ook een mengstation gebouwd, die stikstof uit de lucht mengt met het gas tot het Slochteren-niveau, nodig vanwege de groeiende import uit het buitenland van hoogcalorisch gas met veel minder stikstof. Over hoe het gas in 1965 de rest van Nederland bereikt. Deel 1.

Een kilometer per dag

Als het gas in Groningen wordt ontdekt komen er overal pijpleidingen om Nederland aan te sluiten. Een kilometer per dag vordert de buisleiding, die het aardgas van Slochteren naar Vilsteren zal transporteren. Vilsteren is het grote verdeelstation in het Nederlandse hoofdvoedingsnet van de Nederlandse Gasunie, dat eind 1965 ruim 750 km lang zal zijn. Van hier takt de leiding, die hij de Groningse gasputten is begonnen, af naar het westen, het zuiden en het oosten.