Tijdens de Nationale Herdenking op 4 mei herdenken we alle oorlogsslachtoffers. Dit jaar is het thema “2018. Jaar van verzet”.

Jan Houtman tijdens het verzet.
Foto: OudOmmen

Tijdens de Tweede Wereldoorlog was de rechtstaat buiten werking gesteld. Er was sprake van willekeur, vervolging, terreur en moord. Verreweg de meeste mensen probeerden er het beste van te maken en gingen zoveel mogelijk door met hun dagelijks leven. Een kleine groep kwam in verzet. Kwam op voor de rechten van anderen. Verzette zich tegen onrecht en onrechtvaardigheid.

Tjitske Houtman: Stille getuigen
“Een bijbeltje met bloed en een portemonnee met een oranje lintje. Het zijn de stille getuigen van een moord op 17 november 1944. Het slachtoffer was mijn vader Jan Houtman. Hij zat in het verzet en werd, tijdens zijn vlucht, door Bikker op een brute wijze vermoord. Ik ben geboren in augustus 1943 en was te klein om me hem te herinneren. Wel heb ik veel over hem gehoord en gelezen. Eerst door de verhalen van mijn moeder en later ook door over hem te lezen. Ik kreeg, toen ik een jaar of acht was, een doos met als opschrift “Herinneringen aan je papa”. Daarin zaten brieven, oude persoonsbewijzen, oorkondes en nog veel meer. Als kind heb je daar nog niet zoveel belangstelling voor. Je kijkt er wel eens naar, maar het zegt je zo weinig. Wat ik me wel goed herinner is het feit dat mijn moeder erg overstuur was van het bericht, dat zeven oorlogsmisdadigers ontsnapten uit de gevangenis in Breda. Dit gebeurde eind december 1952. Onder hen Bikker, de man die mijn vader had vermoord.

Daarna gaat je leven weer verder. Ik volg een opleiding, krijgt een baan. Ik trouw en krijg kinderen en dan ineens rond je veertigste loopt het spaak. Ik denk dat ik heel veel dingen heb weggestopt. Je krijgt het advies om meer over je vader te weten te komen en dat advies heb ik opgevolgd. Zo kreeg ik daardoor een illegaliteitsrapport in handen waarin stond wat mijn vader zoal had gedaan. Het begon met de verspreiding van Trouw. Daarnaast maakte hij de foto’s voor persoonsbewijzen voor onderduikers, joden en piloten. Deze laatsten waren ook bij ons ondergedoken. Verder maakte hij vanaf juni 1944 het krantje De Berichtgever. Hierin stonden de meldingen die via de Engelse zender werden opgevangen. Ook heeft hij meegeholpen met overvallen in Dalfsen en Hardenberg. Lees verder “2018. Jaar van verzet” (4) →

OMMEN – De historische vereniging CCO houdt op zaterdag 5 mei een fietstocht langs de oorlogsmonumenten in de gemeente Ommen.

Afwerpterrein Stegeren 1944-45, in dankbare herinnering aan de verzetsgroep Salland gedragen door de steun en zwijgzaamheid van de bevolking.
Foto: Harry Woertink

De fietstocht met begeleiding start om acht uur in de ochtend bij het Streekmuseum in Ommen. Onderweg worden zowel in de kom van Ommen als in het buitengebied diverse monumenten aan gedaan die herinneren aan de strijd en verzet in de Tweede Wereldoorlog.

De route is ongeveer 25 kilometer lang. Onderweg is een koffiestop. Aan het eind van de ochtend zijn de fietsers weer terug. Daarna is er gelegenheid om de expositie over de Tweede Wereldoorlog in het Streekmuseum te bekijken. Opgave vooraf is niet nodig.
Bron: Harry Woertink – 24 april 2018

OMMEN – De historische vereniging CCO organiseert in samenwerking met oud-gevangenen van Kamp Erika op vrijdag 4 mei een dodenherdenking bij het herinneringsmonument op de Besthmenerberg aan de Hammerweg in Ommen.

Overzicht van de 4 mei herdenking op de Besthmenerberg in 2016.
Foto: Natuurlijk Ommen

In verband met de plechtigheden bij het gemeentehuis op dezelfde avond is de herdenking op de Besthmenerberg in tijd vooruitgeschoven. Zodoende heeft iedereen ook de gelegenheid om de herdenking later op de avond bij het gemeentehuis bij te wonen.
Het monument herdenkt de slachtoffers van het gevangenkamp Erika. Bij het monument staat de tekst: ‘Nederland gedenk. Ter nagedachtenis aan hen die deze weg gingen naar het concentratiekamp Erika, waar tussen ’42 – ’45 talloze Nederlanders zijn vernederd, gemarteld en vermoord’. Kamp Erika was tijdens de Tweede Wereldoorlog (1940-1945) in Duitse handen.

Het programma voor 4 mei 2018 op de Besthmenerberg ziet er als volgt uit:
17:30 uur verzamelen parkeerplaats Steile Oever
17:40 uur vertrek naar het herdenkingsmonument
17:45 uur toespraken/declamaties: a. burgemeester Hans Vroomen; b. Harry Burgers namens oud-gevangen Kamp Erika; c. gedicht Krijn Braakman, Lisanne Grotenhuis en Anouk Bauwer; d. gedicht “Verzet” Sophie Habers
17:58 uur The Last Post
18:00 uur twee minuten stilte
18:02 uur zingen Wilhelmus, twee coupletten, gevolgd door defilé en bloemlegging. De bloemen voor de burgemeester, oud-gevangenen en scholieren worden aangereikt door Tygo Habers.
Na afloop is er gelegenheid om koffie te drinken in het bezoekerscentrum de Besthmenermolen.

Bron: Harry Woertink – 24 april 2018

OMMEN – Met een aubade, Oranjemarkt, grote optocht en vuurwerk wordt op vrijdag 27 april in Ommen Koningsdag 2018 uitbundig gevierd.

2017 – de aubade bij zorgcentrum Oldenhaghen in Ommen.
Foto: OudOmmen
Zie voor meer foto’s het album “Koningsdag 2017”.

Op de dag zelf zijn er ook tal van festiviteiten op het feestterrein aan de Koesteeg. In het centrum zorgt de plaatselijke horeca voor veel entertainment en feest. Aan de vooravond,26 april, kan het publiek genieten van versierde fietsen en karren die door de kom van Ommen trekken. Ook de versierde straten dragen bij dat Koningsdag in Ommen een bijzondere dag wordt. Grote publiekstrekker is altijd de folkloristische optocht waar met name de scholen strijden om de felbegeerde prijzen van de mooist versierde wagen. De optocht van Koningsdag won vorig jaar de Cultuurprijs van Ommen. Een mooie opsteker voor de organiserende Oranjevereniging. Koningsdag wordt afgesloten met vuurwerk boven de Vecht.

Ballonnen
Om een einde te maken aan de al jarenlange discussie over milieuschade door ballonnen, doet Oranjevereniging Ommen dit jaar op Koningsdag de ballonnen aan een touwtje, zodat ze aan de grond blijven. Een twaalftal grote ballonnen in de kleuren oranje, rood, wit en blauw gaat op Koningsdag tijdens de aubade bij zorgcentrum Oldenhaghen in Ommen de lucht in. Alternatief voor de zwerm aan ballonnen die traditioneel op dit jaarlijkse moment door kinderen worden losgelaten. Met deze grote ballonnen blijft het plezier van kleurige blikvangers in de lucht, terwijl we het milieu niet schaden, is de uitleg van het Oranjevereniging-bestuur. Het alternatief betekent wel het einde van de traditionele ballonwedstrijd in Ommen, waarbij kinderen een kaartje aan de ballon meegeven om te kijken welke ballon het verst komt.

Programma donderdag 26 april 2018 Lees verder Ommen staat weer een uitbundig Oranjefeest te wachten →

De oudste nederzettingen in de gemeente Ommen liggen langs Vecht en Regge. Alle zijn het esdorpen, zo men wil gehuchten (met uitzondering dan natuurlijk van het stadje Ommen), die de kern vormden van gelijknamige marke.

Lemele heeft als flank-esdorp de boerderijen geconcentreerd langs een zijde van de bouwes.
Afb.: OudOmmen

Groot zijn deze nederzettingen niet. In de loop der tijden zijn wel huizen bijgebouwd, doch dan meest verspreid in het veld. Vele boerderijen in de gehuchten zijn al eeuwen oud. Alleen in de kern van Lemele zijn meer huizen bijgebouwd dan daarbuiten. De oude nederzettingen zijn zo gelegen, dat de afstand tot de 3 delen, die tezamen de basis vormden van het toenmalige agrarische bedrijf, namelijk de es (met het bouwland), de wei- en hooilanden (marsen en maten) en het „veld” (waar men de schapen weidde en plaggen stak) gering is. De wei- en hooilanden grenzen overal onmiddellijk aan de rivier, de essen soms, het veld nooit. In de regel ligt de es tussen mars en veld in, doch waar de es onmiddellijk tegen de rivieroever aanligt is deze situatie een weinig verschoven. Vilsteren, Varsen, Ommen, Arriën, Junne en Besthmen hebben als kern-esdorpen hun gesloten karakter bewaard. Stegeren, Zeesse, Giethmen, Eerde en Archem zijn in te delen als losse esdorpen, waarbij een kern niet of in geringe mate ontwikkeld is. Beerze en Lemele tenslotte zijn flank-esdorpen van losse structuur met de boerderijen geconcentreerd langs een zijde van de bouwes.

Waren de marke gehuchten oorspronkelijk de enige nederzettingen, naderhand zijn er talrijke boerderijen gesticht in het „veld”. Na de markedelingen ± 1850 werd steeds meer woeste grond tot cultuurgrond gemaakt en nam het getal der boerderijen buiten de oude vestigingen toe. De betekenis van de kunstmest voor de ontginningen moet eveneens hoog worden aangeslagen. Ook de hoogveenontginningen, zowel ten zuiden van de Dedemsvaart als ten oosten van het Overijssels kanaal van Almelo naar de Haandrik, bereidden de weg tot nieuwe vestigingen. Een bijzondere rol speelden de kanalen bij de ontsluiting van sommige gedeelten der gemeente-, met name het Lemelerveld, waar zich aan het kanaal enige fabrieken vestigden. Lees verder Ommen. Lang geleden (10, slot) →

OMMEN – Bastiaan Woertink (29) is woensdag geslaagd als molenaar. Als vrijwilliger bij de Stichting Ommer Molens mag Woertink voortaan zelfstandig als Gilde-molenaar draaien op elke molen.

De geslaagde molenaar Bastiaan Woertink.
Foto: Harry Woertink
Zie voor meer foto’s het album “Molenaar Bastiaan Woertink”.

De nieuwe molenaar van de Gilde van vrijwillige molenaars heeft zijn opleiding in eigen vrije tijd gevolgd, voornamelijk zaterdags, naast zijn baan als elektromonteur. Het examen vond plaats op molen “d’Olde Zwarver” aan de IJssel in Kampen en bestond uit praktijk en theorie. Bastiaan moest hier zijn opgedane kennis en kunde om een windmolen te laten draaien tonen aan een drietal examinatoren. Begonnen werd met praktijkopdrachten buiten, dus het bedienen van de molen. Vervolgens het theoriegedeelte in de kap van de molen en op de meelzolder. Tenslotte nog het gedeelte over het lezen van weerkaarten en de praktische inzichten van de weersomstandigheden. Na anderhalf uur stond het voor de examinatoren vast: Woertink het diploma van de Gilde van Vrijwillige Molenaars en Ommen een molenaar rijker. Meer dan 200 uren draaien op verschillende molens, waar de molen in Vriezenveen als lesmolen diende gingen hier aan vooraf.

Trots
Als nieuw molenaar voor de Ommer molens zegt Bastiaan Woertink trots te zijn met zijn behaalde molenaarsdiploma. “Het werken met molens is geweldig leuk. De oude techniek van de molen. Het draaien van de wieken. Kijken naar de weersomstandigheden. Het heeft drie jaar geduurd, maar het was de moeite waard dit er voor over te hebben”, aldus Bastiaan Woertink. Ook het bestuur van de Stichting Ommer Molens deelt in de vreugde van de jonge molenaar. “Heel mooi voor onze molens. We kunnen altijd nieuwe molenaars gebruiken. Hoe vaker de molens draaien hoe beter voor de molens”, aldus Johan Otten, voorzitter van de stichting Ommer Molens. Na het bekend worden van de uitslag van het examen werd Woertink gefeliciteerd en in de bloemetjes gezet door het bestuur van de Ommer molenstichting, die hiervoor naar Kampen was gereisd. Ook collega-molenaars waren naar Kampen gekomen om hun nieuwe collega in het zonnetje te zetten. Bij terugkomst in Ommen kwam de nieuwe molenaar tot de ontdekking dat de wieken van de Ommer molens speciaal voor hem in de vreugdestand waren gezet.

Bron: Harry Woertink – 18 april 2018

Tijdens de Nationale Herdenking op 4 mei herdenken we alle oorlogsslachtoffers. Dit jaar is het thema “2018. Jaar van verzet”.

Op de grens van Ommen en Mariënberg herinnert een monument aan de periode 1940-1945, een beeld van een treurende moeder met kind.
Foto: Harry Woertink
Zie voor meer afbeeldingen het album “Verzet WO2”.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog was de rechtstaat buiten werking gesteld. Er was sprake van willekeur, vervolging, terreur en moord. Verreweg de meeste mensen probeerden er het beste van te maken en gingen zoveel mogelijk door met hun dagelijks leven. Een kleine groep kwam in verzet. Kwam op voor de rechten van anderen. Verzette zich tegen onrecht en onrechtvaardigheid.

Op de grens van Ommen en Mariënberg herinnert een monument aan de periode 1940-1945. Dit oorlogsmonument is een beeld van een treurende moeder met kind. “Een dochter zonder vader, een vrouw zonder haar man. De oorlog scheurde het gezin uit elkaar. De mannen te werk gesteld, de vrouwen bleven achter. Sterke vrouwen met verdriet”, aldus de tekst op de sokkel. Onder het beeld de namen: P.H. Wolfert, W. Oordt, M. Grendelman, K. Huibers, H. de Lange, G.W. Nijboer, G. Oosterveen en H.J. Schippers. Acht namen van mensen uit Beerze, Beerzerveld, en Mariënberg. Acht namen van mensen die indertijd ruw uit het hart van hun familie en uit de samenleving zijn weggerukt. Het beeld van een moeder met dochter waarbij het meisje het hoofd omhoog geheven heeft naar de moeder: zoekend naar steun en troost, terwijl ook de moeder haar hoofd omhoog heft en haar arm beschermend om het meisje heeft gelegd. Op deze plek leeft de herinnering voort. Hier wordt jaarlijks op 4 mei op passende wijze herdacht dat vrijheid niet vanzelfsprekend is. Het verhaal dat achter deze acht namen schuil gaat, moeten we blijvend doorgeven.

Kees Wolfert: Hoe ik als kind de oorlog beleefde
“In de vroege morgen van 10 mei 1940 werden we opgeschrikt door harde knallen en glasgerinkel. Ik was 6 jaar en op 1 april voor het eerst naar school gegaan. En nu was het oorlog, al besefte je natuurlijk niet wat dit betekende. De knallen werden veroorzaakt door het opblazen van de bruggen over het water. Heel veel ruiten in ons huis waren stuk. Het was die dag prachtig weer. In de morgen was het kanon, dat bij de spoorlijn stond verdwenen. Ook de Nederlandse soldaten, die in de “Olde Mölle” ondergebracht waren, vertrokken in de vroege morgen, om achter de IJssellinie te gaan. Lees verder “2018. Jaar van verzet” (3) →

In 1930 waren er volgens de Landbouwtelling in Ommen 103 „landarbeiders” met minder dan 1 ha grond en wel 18 met 5-15 are, 20 met 15-20 are, 29 met 25-50 are en 36 met 50 are-1 ha.

Alle bewoners van het dorp Vilsteren wonen op een stukje grond van het landgoed en zijn dus pachter, erfpachter of huurder.
Foto: OudOmmen

Men kan op grond van de uitkomsten der Landbouwinventarisatie en verder op grond van de overweging, dat eigenlijke landarbeiders in het zandgebied heel weinig voorkomen, zonder bezwaar aannemen, dat een groot deel van deze grondgebruikers in het veenkoloniale gebied woonde. Belangstelling voor grond was er dus wel. Deze belangstelling wordt toch niet alleen gestimuleerd door het besef, dat men hetgeen men zelf verbouwt niet behoeft te kopen. Het is ook zo, dat velen in het verwerven van grond een middel zien om zich op te werken tot zelfstandigheid, een mogelijkheid, die in de gemeente Ommen, waar nog woeste gronden liggen, altijd heeft bestaan.

Er zijn in Ommen 24 landarbeidersplaatsjes uitgegeven volgens de Landarbeiderswet. Daarvan zijn er 15 gelegen op zandgrond en 9 op dalgrond (uitsluitend Beerzerveld). Het kleinste plaatsje is 74 are groot, het grootste 2,98 ha. Het gemeentebestuur, dat de uitvoering der Landarbeiderswet behartigt, acht een oppervlakte van 1-1 % ha passend. Blijkbaar wil het van de landarbeiders kleine boeren maken. Men ziet dan ook, dat in de eerste plaats de plaatsjeshouders nog grond bijpachten en in de tweede plaats, dat een koe wordt gehouden en de oppervlakte grasland de oppervlakte bouwland evenaart. Verbouwd worden rogge en aardappelen. Er zijn op deze wijze micro-(gemengde) bedrijven ontstaan, wat niet de bedoeling is van de Landarbeiderswet. De plaatsjes op de dalgrond variëren in oppervlakte van 79 are tot 2 ha. Het is duidelijk, dat een plaatsjeshouder met een dergelijk grondgebruik niet in staat is regelmatig op een akkerbouwbedrijf te werken tenzij hij zijn eigen land verwaarloost. Het is ook zo, dat er zich onder de plaatsjeshouders enkelen bevinden, die uit de boerenstand stammen en zich langs deze weg tot boer trachten op te werken.

Dat de vrouw en eventueel de kinderen op de landarbeidersplaatsjes hard mee moeten werken spreekt vanzelf. Terwijl men voor de Landarbeiderswet in Ommen wel belangstelling heeft gehad en er enige tientallen plaatsjes zijn ontstaan, is er door de gemeente in het kader van deze wet geen los land uitgegeven en is van interesse daarvoor ook nimmer iets gebleken. Dit behoeft niet een aanwijzing te zijn, dat de belangstelling voor grond gering is, daar vlak buiten het dalgrondgebied op de vrije markt los land te pachten was, zij het niet goedkoop. Lees verder Ommen. Lang geleden (9) →