Onder grote belangstelling en met Molukse muziek werd op zaterdagmiddag 12 september 2015 het gedenkmonument onthuld op het voormalig kamp Eerde.

Vreugdedans om het monument door Molukse vrouwen.

Klik op deze link voor meer foto’s onthulling monument kamp Eerde

Symbool
Het monument bestaat uit de voet van een oude vlaggenmast die jarenlang midden in het kamp heeft gestaan. De vlaggenmast stond symbool voor de gedisciplineerde wereld op het kamp. Nu is het een blijvende herinnering aan woelige jaren. De tekst van de staander geeft veel weer: “De herinnering is het enige paradijs waaruit we niet verdreven kunnen worden”.

KNIL
Van 1951 tot 1961 verbleven de KNIL-militairen op kamp Eerde (op Landgoed Eerde tussen Ommen en Den Ham) omdat ze niet meer veilig waren op de Molukken. Ze werden gezien als landverraders doordat ze samenwerkten met de Nederlanders, de bezetter van de kolonie. In eerste instantie zou het om tijdelijke opvang gaan, maar uiteindelijk hebben de KNIL-militairen met hun gezinnen er 10 jaar gewoond. Natuurmonumenten heeft samen met de Molukse oud-bewoners van Kamp Eerde ervoor gezorgd dat op het voormalig kamp een plek van bezinning is gekomen die tevens herinnert aan de periode dat de Molukse militairen die hebben gediend in het Koninklijk Nederlands-Indisch Leger (KNIL) er met hun gezinnen moesten verblijven in de jaren ’50. In de dertiger jaren is kamp Eerde opgezet als werkkamp. De Duitsers hebben het in de Tweede Oorlog (40-45) in gebruik gehad en als laatste bood het kamp onderdak aan de leerlingen van de Internationale school Eerde.

In de dertiger jaren snakte iedereen naar werk, maar werk was moeilijk te vinden. Kamp Eerde hielp in de crisisjaren jongeren aan werk.

Ommen, Rijkskamp ‘Eerde’
Klik op deze link voor meer foto’s van werkkamp Eerde

Weerbaar
Eerde was het vierde werkkamp van de “Centrale voor Werkloozenzorg”. De officiële opening van het werkkamp werd verricht op 4 oktober 1935 door minister van Sociale Zaken mr. H.Slingenberg. Dat gebeurde in bijzijn van de kampjongeren en tal van genodigden. Nadat de heer W.J. Hemmes als voorzitter van de Centrale voor Werkloozenzorg een kort woord had gesproken was het de beurt aan de minister. Hij maakte gewag van de moeilijke tijd en sprak de wens uit dat de jongeren zich weerbaar konden maken in de strijd om het bestaan.

Volgend jaar is het 800 jaar geleden dat de Slag bij Ane plaatsvond.

Een diorama van de ‘Slag bij Ane, 28 juli 1227’, aanwezig in het Nationaal Tinnenfigurenmuseum in Ommen.

Jubeljaar
Op 28 juli 1227 versloegen de Drenten (onder leider Rudolf II van Coevorden) het leger van bisschop Otto II van Utrecht. De herdenking en viering van de Slag bij Ane – op de grens van Overijssel en Drenthe – zal in 2027 zal niet ongemerkt voorbijgaan. De gemeenten Coevorden en Hardenberg werken samen met de Overijsselacademie, inwoners, culturele instellingen, musea, ondernemers en het onderwijs. In het jubeljaar worden verschillende activiteiten georganiseerd, zoals theater op locatie, wandel- en fietsroutes, en lesprogramma’s.

De straatnaam Burggraven is afgeleid van een daaraan gelegen oud gedeelte van de rivier de Vecht.

1916. Burggraven met zicht op de zaagmolen.

Aan het Vrijthof stonden vroeger de huizen rondom het plein.

1905. Vrijthof met achter de toren van de hervormde kerk. Links is een deel van de stadspomp te zien.
Klik op deze link voor meer foto’s van het Vrijthof

Veldkeitjes
Het begon eigenlijk met kleine boerenbedrijven. Voor de huizen en dus op het plein lagen de mesthopen en de varkens liepen er vrij rond. Om te verhinderen dat deze op het naburige kerkhof kwamen, was tussen het daar toen staande stadhuis en de daartegenover liggende woning een rooster in de straat gemaakt. Verder was het afgerasterd. De boerenbedrijven verdwenen langzamerhand. Met lindebomen en verharding met veldkeitjes kreeg het een heel ander aanzien.

Het karakteristieke pand, bekend als boekhandel van Eerten, kreeg met ingang van mei 2026 een nieuwe invulling: Jan van Elburg opende hier zijn derde horecazaak.

Het karakteristieke pandje aan de Kruisstraat 1 

Rijke geschiedenis
Sinds de restauratie in 2007 is het winkeltje aan de Kruisstraat 1 weer in authentieke staat terug. Voordien stond het voormalig boekwinkeltje er maar haveloos bij. Na de restauratie vestigde zich hier een modewinkel. Deze is inmiddels verhuisd. Voor Van Elburg aanleiding zijn horeca imperium uit te breiden als verlengstuk van zijn bestaande aanbod.
Over de rijke geschiedenis van het pand gaat dit verhaal.

Koffiehuis
In opdracht van Baron F.E. Mulert is dit pand in 1903 gebouwd als “Koffiehuis van den Volksbond”. In 1908 werd hier de eerste “Oprechte Ommer Courant” gedrukt. Na eerst als woonhuis en bakkerij dienst gedaan te hebben liet Baron F.E. Mulert het pand in 1903 verbouwen tot een “Koffiehuis van den Volksbond” met als doel de jeugd van de straat te houden. Maar de jeugd kwam er niet en als ze zich wel eens liet zien werd de boel op de kop gezet omdat de kasteleins die regelmatig werden opgevolgd er geen orde konden houden. Toen de hele inventaris nog eens weer kort en klein werd geslagen was de maat vol: de tent ging voor goed op slot.

Van Eerten
Het pand werd in 1908 gekocht door Dirk van Eerten. Die begon er een drukkerij waaraan verbonden de uitgave van een plaatselijk blad, de Oprechte Ommer Courant. Eerst met Fikkert als compagnon, later met zijn twee zonen Jacob en Abraham. Op de boogtrommel van het zoldervenster staat het jaartal ‘1903’ en aan de weerszijden de tekst: “van Eerten en Zonen, boek- courant- en handelsdrukkerij”. Lees verder Ommen historisch belicht (13) Van koffiehuis, drukkerij, kledingwinkel naar horecazaak →

De straat met de naam “Achter de Geuren” lag vanaf de Bouwstraat oorspronkelijk tot aan de Burggraven.

1935. Achter de Geuren (met pomp). Aan het eind van de straat kruist de Bouwstraat en gaat over in Gasthuisstraat.

Tuinstraat
De naam Achter de Geuren verwijst naar de tuinen (Gaarden/Gören/Geuren) die vroeger achter de stadswallen lagen tussen deze straat en de Walstraat. De tuinen moesten in 1936 plaats maken voor de aanleg van een nieuwe (rond)weg. Voordien ging het verkeer door het centrum van Ommen. Omdat het verkeer regelmatig in de knoop zat werd een rondweg om Ommen aangelegd.
Gevolg was wel dat Achter de Geuren werd gesplitst in twee delen: een deel bleef Achter de Geuren en het nieuwe deel kreeg als straatnaam Prinses Julianastraat. Omstreeks 1956 werd de naam Achter de Geuren op verzoek van aanwonenden gewijzigd in Tuinstraat. Daardoor verdween een historische naam.

Tekst/foto: Harry Woertink