Boekenweek in de Bibliotheek: Gouden Tijden Zwarte Bladzijden

Bibliotheek Ommen

In de bibliotheek aan de Chevalleraustraat en in het filiaal in Lemele wordt vanaf zaterdag 16 maart tijdens de reguliere openingstijden aandacht besteed aan het thema van de Boekenweek Gouden Tijden Zwarte Bladzijden, de geschiedenis van Nederland in beeld.

Afb.: Bibliotheek Ommen
Bundel ‘Gouden Tijden Zwarte Bladzijden’ met daarin verhalen van schrijvers, televisiepersoonlijkheden, artiesten en andere coryfeeën.

Gouden tijden heeft Nederland gekend, vooral de zeventiende eeuw, de Gouden eeuw bracht veel rijkdom. Toch heeft ook elk tijdperk zwarte bladzijden, zaken waar we liever niet aan herinnerd worden. De slavernij, onderdrukking, grote armoede. Prachtige boeken zijn er over geschreven, het grote onrecht in de ‘Max Havelaar’ van Multatuli of het meer persoonlijke leed in ‘Het pauperparadijs’ van de hand van Suzanna Jansen.

Bundel
Speciaal voor de Boekenweek verschijnt de bundel ‘Gouden Tijden Zwarte Bladzijden’ met daarin verhalen van schrijvers, televisiepersoonlijkheden, artiesten en andere coryfeeën. Mooie en pijnlijke herinneringen zoals iedereen ze wel kent, zij hebben ze voor de Boekenweek op papier gezet. Zo schrijft priester Antoine Bodar over een begraven roeping, neemt zangeres Giovanca moedertaal onder de loep en wijdt Erik van Muiswinkel enkele bladzijden aan Piet. Samen met bijdragen van onder andere Job Cohen, Jörgen Raymann en Alexander Rinnooy Kan vormt de bundel nu al een collectors item. Voor de leden van de bibliotheek is een beperkt aantal exemplaren beschikbaar, maar wees er snel bij want op=op.

Nieuwe leden
Voor mensen die zich in de Boekenweek in laten schrijven als lid van de Bibliotheek is er een boekenbon cadeau en een voucher waarmee ze in de boekhandel het door Kees van Kooten geschreven Boekenweekgeschenk af kunnen halen. Dat is dan driedubbel voordeel want met het Boekenweekgeschenk kan op zondag 24 maart de hele dag gratis met de trein worden gereisd.
Bron: Bibliotheek Ommen – 9 maart 2013

Verzameling Wedgwood in Bibliotheek Ommen

Uncategorized

In de bibliotheek aan de Chevalleraustraat staat in de vitrines de verzameling wedgwood van de heer en mevrouw Geerts.

Na een bezoek aan het voormalige Wedgwood Museum in het Groningse Zuidwolde en een vakantie in Engeland was de heer en mevrouw Geerts om, ze hadden hun hart verpand aan de producten van deze gerenommeerde porseleinfabriek. Een paar vazen waren de eerste aankoop die zomer in Engeland. Vooral de geschiedenis achter een voorwerp maakt het Wedgwood voor hen zo interessant. Ook het leven van Josiah Wedgwood, stichter van het merk en in de achttiende eeuw al voorvechter van mensenrechten, maakt indruk.

Inmiddels hebben de heer en mevrouw Geerts een zeer uitgebreide collectie waarbij opvalt dat het niet enkel bloemetjesserviezen betreft, zoals voor veel mensen het beeld van wedgwood is, in tegendeel, de vormgeving en beschildering loopt van strak gestroomlijnd naar uiterst romantisch. Door oudere of dubbele stukken ook weer van de hand te doen hebben deze Ommerse verzamelaars veel contact met andere liefhebbers van het al meer dan 250 jaar oude aardewerkmerk. De verzameling is tot en met 31 maart tijdens de openingsuren van de bibliotheek te bezichtigen.
Bron: Bibliotheek Ommen – 7 maart 2013

27 Ommer Joden herdacht met kleine messing steentjes

Hans Steen

OMMEN – Als herinnering aan de Joodse gemeenschap in Ommen zijn maandagmorgen 4 maart 2013 in Ommen op een achttal locaties 27 Stolpersteine gelegd.

Foto: Harry Woertink
Zes stolpersteine op een rij bij Dr. A.C. van Raaltestraat 1 met de namen van de vermoorde Joden.
Zie voor meer foto’s het album “2013 – Stolpersteine gelegd”.

De belangstelling bij deze officiële plechtigheid was groot. Een speciale rol was weggelegd voor leerlingen van de basisscholen Kardoen en Dennenkamp en jeugdleden van voetbalvereniging OVC’21. Tijdens het leggen van de steentjes waren zij het die de namen noemden van de vermoorde Ommer Joden en vervolgens lichtjes plaatsten en witte rozen legden. Met de kleine messing steentjes van tien bij tien centimeter worden de 27 Ommer Joden herdacht die in de Tweede Wereldoorlog zijn afgevoerd naar vernietigingskampen. Op de steentjes zijn hun namen vermeld en de datum van overlijden. Het gaat om de volgende acht locaties: Gasthuisstraat 15, Markt 4, Brugstraat 18, Brugstraat 19, Kerkplein 6, Kerkplein 7, Dr. A.C. van Raaltestraat 1 en Dr. A.C. van Raaltestraat 5. Bij de woning Dr. A.C. van Raaltestraat waren vanachter het raam foto’s geplaatst met daarop de vermoorde Joden uit Ommen die daar gewoond hebben.

Vooraf aan de plechtigheid waren er toespraken in het gebouw De Kern door burgemeester Marc Jan Ahne en Opperrabbijn Binyomin Jacobs. Stadsdichter Jannes Kuik heeft over de stenenlegging een gedicht gemaakt die hij voorlas. Na vorig jaar oktober al een herdenkingstocht te hebben georganiseerd was het de Stichting Herdenking Joods Ommen die het initiatief nam tot de legging van de Stolpersteine. Een kunstproject van de Duitse kunstenaar Gunter Demnig. Het Duitse woord Stolpersteine is te vertalen als ‘struikelsteen’: om de tekst te kunnen lezen moet men vooroverstaan en zich buigen, als respect voor degene die op de steen wordt herdacht. Dankzij financiële bijdragen van particulieren kon het project tot stand gebracht worden. De Darde Klokke, Oll Ommer en de HKO waren samen goed voor bijna 1500 euro.

De geschiedenis van de ondergang van de Joodse gemeente in Ommen in de Tweede Wereld Oorlog is een vrijwel onbeschreven bladzijde in de geschiedenis van Ommen. Om die geschiedenis niet verloren te laten gaan is vorig jaar de stichting Herdenking Joods Ommen opgericht. In zijn toespraak gaf Opperrabijn Binyomin Jacobs een compliment aan het adres van de stichting op de wijze waarop de Joodse geschiedenis levend wordt gehouden. Op 9 april 2013 presenteert de stichting een brochure waarin de wandelroute wordt beschreven die voert langs de acht voormalige woonadressen van de weggevoerde Joodse medeburgers, verder langs de voormalige synagoge en de Joodse begraafplaats. Lees verder 27 Ommer Joden herdacht met kleine messing steentjes →

Ccoba presenteert ‘Ik ben van Rottum’ met Wiepke Toxopeus

Bibliotheek Ommen

Ccoba, de culturele commissie bibliotheek activiteiten, organiseert op dinsdag 12 maart in de bibliotheek aan de Chevalleraustraat een lezing met Wiepke Toxopeus.

ccoba.JPGWiepke Toxopeus is opgegroeid op Rottumeroog, haar vader was daar evenals haar grootvader, als voogd aangesteld. Op Rottum had ze het echte eilandgevoel, strand, zee, duinen, wadden, vogels, zeehonden, helm en lamsoor blijven symbolen van een bijzondere jeugd. Hier begon haar liefde voor het prachtige Waddengebied waar ze nu nog steeds als wadloopgids werkt. Ook de geschiedenis van Rottum is boeiend, het kleinste eiland van de Waddenzee bruiste ooit van bedrijvigheid, monniken, zeerovers, kooplui, een ‘malle’ graaf en voogden hebben door de eeuwen heen het eiland bevolkt. Het eiland is in de loop der eeuwen van ligging en omvang veranderd, een proces dat nog steeds gaande is.

Wiepke Toxopeus heeft al haar ervaringen en kennis over dit bijzonder eiland in een boek verwerkt: ‘Ik ben van Rottum’. Aan de hand hiervan vertelt ze deze avond over haar wedervaardigheden in het Waddengebied en met prachtige foto’s toont ze de laatste ‘wildernis’ van Nederland. In de pauze is er gelegenheid het boek te kopen en te laten signeren. De avond begint om 20.00 uur en de entree bedraagt E 5,00. Vrienden van Ccoba betalen E 2,50. Dat is inclusief koffie/thee. Kaarten zijn tijdens de openingsuren verkrijgbaar bij de informatiebalie van de bibliotheek. Ook op de avond zelf is er kaartverkoop. Openingstijden: maandag, woensdag en vrijdag: 13.00 – 20.00 uur; zaterdag: 10.00 – 12.00 uur; dinsdag en donderdag: gesloten. Tel. 0529-452158. Deze informatie is ook te vinden op de website http://www.ccobavanommen.blogspot.com.

Bron: Bibliotheek Ommen – 27 februari 2013

Ommen op de kaart

Gemeente Ommen

Zoals u op deze pagina kunt lezen, of wellicht al elders hebt gehoord of gelezen, is Ommen genomineerd voor de titel ‘Wandelgemeente 2013’.

Samen met Midden-Drenthe en Wassenaar gaat Ommen de strijd aan om deze titel binnen te halen. Een mooie titel die mensen in het land op het idee kan brengen om in Ommen te gaan wandelen. Iets wat uiteraard voor een toeristische gemeente als de onze erg belangrijk is. Zeker in een tijd dat ondernemers het moeilijk hebben, kan deze publiciteit ons goed helpen om Ommen weer op de kaart te zetten en toeristen te blijven trekken.Afgelopen week was de voorjaarsvakantie en heb ik zelf met mijn gezin ook weer kunnen genieten van de prachtige wandelroutes die Ommen te bieden heeft. De route die ingezonden is voor verkiezing voert over de Lemelerberg en de Archemerberg en is met name bijzonder, omdat er nauwelijks verharde paden in voorkomen. Een ander evenement dat veel bezoekers naar Ommen trekt is Koninginnedag. Met name de optocht trekt altijd veel bekijks en vele vrijwilligers steken er veel tijd en energie in om de wagens te maken.

Het moet dan ook een moeilijk besluit zijn geweest voor het bestuur om de optocht niet door te laten gaan. Maar dit hebben ze in overleg met hun leden, toch evenwichtig genomen. Laten we dan volgend jaar met z’n allen dubbele energie steken in de eerste optocht voor onze koning. Afgelopen woensdag mocht ik vanaf camping Lemeler Esch met eigenaresse Wilma Ellenbroek Radio Oost te woord staan. Toch bijzonder dat een camping onderdeel is van de wandelroute. De route gaat dwars over de camping. Wat het meteen mogelijk maakt om in het Boscafé een kop koffie te drinken. In april wordt duidelijk of Ommen de rest van het jaar deze titel mag gaan voeren. Tot 7 april kan nog gestemd worden op de site van de wandelkrant, http://www.wandelkrant.nl. Met vriendelijke groet, Marc-Jan Ahne.

Bron: Gemeente Ommen – 25 februari 2013

Een mens is pas vergeten als zijn naam vergeten is

Informatiebronnen

Streep hun namen niet door al zijn zij tot stof vergaan. Streep hun namen niet door alsof ze nooit hebben bestaan. Noem hun naam en laat me weten dat ook jij niet zult vergeten… Het zijn dichtregels uit een bekend gedicht dat gaat over de mensen van voorbij. Maar voorbij is niet vergeten. De laatste dichtregel spreekt over een opdracht. Noem hun naam en daardoor worden de mensen van voorbij niet vergeten. De dichtregels sluiten aan bij het motto van de Duitse kunstenaar Gunter Demnig dat hij heeft ontleend aan de Thora: “Een mens is pas vergeten als zijn naam vergeten is.”

Afb.: Wikimedia Commons
Gunter Demnig toont twee Stolpersteine

De kunstenaar, nu zestig, werd geboren in het naoorlogse Berlijn. Hij volgde in de Duitse hoofdstad een opleiding aan de Hogeschool voor Beeldende Kunsten en later aan de Kunstacademie van Kassel. De kunstenaar is thans bekend om de Stolpersteine. In de zomer van 1997 plaatste Demnig twee kleine gedenksteentjes voor de broers Matthias en Johann Nobis in het zuid Duitse dorp Sankt Georgen, nabij Salzburg. De broers, Jehova getuigen, werden in januari 1940 gefusilleerd door de nazi’s. Van een afstand vallen de gedenkstenen niet op. Het zijn kleine stenen van tien bij tien centimeter ingeklemd tussen de stenen van de straat. Wanneer de voorbijganger dichterbij komt vallen de stenen pas op. Je wordt gedwongen om je pas in te houden en je hoofd naar voren te buigen om de tekst op het steentje te lezen. Omdat je erover struikelt met je hoofd en je hart, en je moet buigen om de tekst te kunnen lezen. Zo werden de herdenkingsstenen in figuurlijke zin struikelstenen, ‘Stolpersteine’.
Na de eerste stenen volgden er snel meer. De Stolpersteine werden herdenkingsstenen voor alle mensen die tijdens de Tweede Wereldoorlog door de nazi’s zijn verdreven uit hun huizen, gedeporteerd, vermoord of door hen zijn opgejaagd zodat zij zich genoodzaakt zagen om te vluchten in de dood. Het gaat dan niet enkel om Joodse medeburgers, maar ook om de Sinti en Roma, homoseksuelen en Jehova’s getuigen.

Op de stenen zit een messing plaatje en daarin wordt de naam, geboortedatum, deportatiedatum en plaats en datum van overlijden met de hand in gestanst. Nadat de eerste Stolpersteine in Duitsland werden geplaats, gaat het project ook over de landsgrenzen heen en liggen de stenen ook in ondermeer België, Oostenrijk, Italië, Hongarije, Tsjechië, Polen, Oekraïne, Noorwegen. Ondanks dat blijft de kunstenaar de stenen zelf met de hand in de straten leggen. Het handwerk van de kunstenaar vormt zo een duidelijk contrast met de georganiseerde, industrie-achtige vernietiging van door de nazi’s achtergestelde bevolkingsgroepen.
Lees verder Een mens is pas vergeten als zijn naam vergeten is →

De Darde Klokke met vergeten kunstschilder Dorel van der Heide

De Darde Klokke

De Darde Klokke met vergeten kunstschilder Dorel van der HeideOMMEN – Het ‘Bliekie’ was vroeger dè speelplek voor de Ommer jeugd. Je kon er spelen, voetballen, zwemmen of zomaar in het gras liggen.

En op weg er naar toe kwam je langs een vuilstort, waar altijd wel iets smeulde en rookte. Het stonk naar verbande schoenzolen en je kon er interessante dingen vinden. Het speelveldje bevond zich tussen rivier de Vecht en molen Den Oordt en werd vroeger ook gebruikt door de Ommer huisvrouwen om er het wasgoed te bleken, vandaar de naam ‘Bliekie’. Oud Ommernaar Henk van Elburg kan zich het allemaal nog herinneren en mijmert over vroeger in het nieuwste nummer van het Ommer historisch tijdschrift De Darde Klokke.

Verder wordt in De Darde Klokke een zoektocht uigezet naar een vergeten kunstschilder. Zijn naam is Dorel van der Heide, die veel heidelandschappen schilderde, waarvan een groot deel de Lemelerberg als onderwerp heeft.

Om vroeger in het Ommerbos te komen of naar de Rotbrink moest de Rotbrinksbrug gepasseerd worden. De brug over het Ommerkanaal werd ook wel ‘Klumpies brugge’ genoemd, een verwijzing naar de huisnaam van de boerderij die het dichtst bij de brug gelegen was en eigendom van de familie Timmerman. Zij haalden het tolgeld binnen met een klomp bevestigd aan een stok die de passerende schippers werd toegestoken. Dieks Horsman verhaalt over verdwenen boerderijen op de Rotbrink.

Het nieuwste nummer 166 is te koop bij boekhandel Bruna in de Kruisstraat in Ommen en wordt deze week bij de abonnees bezorgd.

Bron: Harry Woertink – 23 februari 2013
(redactie OudOmmen: zie ook Index Darde Klokke)

Joodse medeburgers blijven in herinnering van Ommenaren

Informatiebronnen

In het afgelopen najaar kwamen enkele honderden mensen af op de door de Stichting Herdenking Joods Ommen georganiseerde herdenking.

De rondgang langs de huizen waaruit de Ommer Joodse medeburgers in de Tweede Wereldoorlog zijn weggevoerd verliep zwijgzaam. Het schemer van de avond en de regen zorgden voor een passende sfeer. Enkel de namen van zij die nooit meer terugkwamen klonken en werden zolang de mensen passeerden steeds genoemd.

Foto: OudOmmen
Gompel de Levie en echtgenote E. de Levie-Leman voor hun winkel in de Brugstraat

De zevenentwintig Joodse slachtoffers uit Ommen blijven in herinnering. Op maandag 4 maart wordt voor elk van hen een Stolperstein geplaatst voor hun voormalige woning. De Stolpersteine, letterlijk vertaald als struikelstenen zijn bedoeld om slachtoffers van het Duitse regime in de Tweede Wereldoorlog te herinneren. Voorbijgangers zullen niet letterlijk struikelen, maar wel met hun gedachten. Het kunstproject is opgestart door de Duitse kunstenaar Gunter Demnig. In heel Europa zijn inmiddels tienduizenden van deze stolpersteine door hem geplaatst, op ruim vijfhonderd locaties. Op maandag 4 maart zullen ’s morgens de zevenentwintig stenen door de kunstenaar zelf worden geplaatst. Belangstellenden kunnen tussen 08.00 en 08.30 uur inlopen in De Kern aan de Bouwstraat. Daarna zullen burgemeester Ahne, opperrabbijn Jacobs en stadsdichter Jannes Kuik kort het woord voeren waarna het gezelschap de verschillende adressen zal bezoeken voor de daadwerkelijke plaatsing van de Stolpersteine.

Belangstellende zijn uitgenodigd, maar worden wel gevraagd zich aan te melden via herdenkingjoodsommen@hotmail.com. Voor meer informatie kunt u kijken op http://www.joodsommen.nl. Wanneer u het initiatief financieel wilt ondersteunen kunt u contact opnemen via eerder genoemd mail adres of de website.
Bron: Gerko Warner – 17 februari 2013

Boekbespreking (9) – Anekdotes uit 100 jaar Vilsteren

Boekbespreking

‘Vilsteren, een dromerig dorpje in de Vechtvallei. Om de ‘tip’, de brink van het dorpje, staan enkele geel-zwart geluikte boerderijen, de kerk, de pastorie, de herberg, de korenmolen, en het Huis Vilsteren.

Afb.: OudOmmen
Anekdotes uit 100 jaar Vilsteren

De tijd lijkt er te hebben stilgestaan, maar dat is niet zo. Net zoals overal is ook Vilsteren meegegroeid met de tijd en zijn ook binnen de muren van de romantische dorpswoningen radio, tv, computers en internet niet meer weg te denken uit het dagelijks leven. Alleen de ouderen onder de bevolking kunnen zich nog goed herinneren hoe het vroeger was. In dit boek kijken zij terug naar de tijd dat het leven in Vilsteren werd bepaald door landheer en pastoor. De tijd dat het water niet uit de kraan kwam, maar uit put of pomp. De tijd dat een auto iets zeldzaams was en het land werd bewerkt met behulp van een paard. De lange zomers en de gezellige winteravonden. De gepoetste kachel en het geslachte varken’, zo luiden de eerste regels uit het voorwoord van dit door Erna Ekkelkamp geschreven boek, dat uitgegeven werd door het Plaatselijk Belang Vilsteren. De foto’s werden gemaakt door Erna Ekkelkamp, Ignace Ekkelkamp, Ingrid van der Velde en Ineke Wunnink. De archieffoto’s zijn afkomstig van OudOmmen.nl: Tjeerd de Leeuw en Jan Hendriks.

In ‘Anekdotes uit 100 jaar Vilsteren’ vertellen diverse inwoners van Vilsteren hun eigen bijzondere verhalen over het dorpsleven in Vilsteren zoals het vroeger was. Dat leverde bijzondere anekdotes en prachtige persoonlijke verhalen op, die een unieke inkijk geven in het Vilsteren van vroeger en nu. Anna Koggel met haar ‘winkel van sinkel’, de gebroeders Bloo, de gezusters Koggel, Leida Bloo, Win Otte, Ben Gerritsen, Dini Noordman, Herman Lankhorst, Dooremeuje, Hopman Van der Jeugd, Herman Hendriks, Harry Schoorlemmer, Frits Tijhaar, Wim Herbrink en Liesbeth Cremers nemen met hun bijzondere anekdotes en verhalen de lezer(es) mee naar lang vervlogen tijden, waarin het leven niet altijd even gemakkelijk en geluk ook niet altijd gewoon was, en waarin landheer en mijnheer pastoor het voor het zeggen hadden in Vilsteren. Voor de kost moest hard gewerkt worden, en kinderen moesten dikwijls van jongs af aan mee werken thuis en op de boerderij, waardoor er weinig tijd was voor school en spelen. Lief en leed, boeiende, humoristische, realistische en soms verdrietige verhalen wisselen elkaar af in dit vlot geschreven en zeer prettig leesbare boek.

Bron: Miny Vroegindewey – 11 februari 2013

Boekbespreking (8) – Veldzicht vanuit het verleden gezien

Boekbespreking

‘Evenals de Ommerschans heeft ook Veldzicht twee bestemmingen gehad.

Afb.: OudOmmen
Veldzicht vanuit het verleden gezien

Gebouwd in de laatste jaren van 1800 als Rijks Opvoedings Gesticht werd het in de dertiger jaren omgedoopt tot Rijksasiel voor psychopaten”, zo luiden de eerste regels uit het derde hoofdstuk van het door C. van de Uitvlugt geschreven boek ‘Veldzicht vanuit het verleden gezien’. Aan de hand van vele bijzondere en unieke afbeeldingen en foto’s wordt in dit boek het ontstaan en de geschiedenis van Forensisch Psychiatrisch Centrum (FPC) Veldzicht te Balkbrug beschreven, dat tot 1930 diende als Rijks Opvoedings Gesticht voor ontspoorde jongens.

In Veldzicht was veel aandacht voor nuttige arbeid, die voornamelijk bestond uit land en tuinbouw en een afdeling ambachten, waarbij de pupillen een degelijke vakopleiding kregen. Na 1930 kreeg Veldzicht een nieuwe bestemming als Rijksasiel voor psychopaten, en werden de eerste ter beschikkinggestelden in Veldzicht ondergebracht.

Het in 1991 uitgegeven boek geeft een bijzonder beeld weer van de ontwikkelingen bij Veldzicht, dat niet meer weg te denken is uit Balkbrug, waarmee het zo onlosmakelijk verbonden is. Verder wordt in dit boek ook uitgebreid aandacht besteed aan de Ommerschans, dat in de 19e eeuw gebruikt werd als gesticht voor bedelaars, beheerd door de Maatschappij van Weldadigheid en later door de Nederlandse staat. ‘Veldzicht vanuit het verleden gezien’ is een bijzonder interessant boek met vele unieke afbeeldingen en foto’s.

Bron: Miny Vroegindewey – 11 februari 2013