Sneeuw betekende vroeger skiën op de Lemelerberg.

1975. Winterplezier op de Lemelerberg.

Drukte
Kranten besteedden vroeger uitgebreid aandacht aan de mogelijkheid van het skiën of sleetje-rijden op de Lemelerberg. Ook de hotelier van Park 1813 op de Lemelerberg bracht graag deze wintersport onder de aandacht van een groot publiek. Gevolg was vaak een enorme drukte met name in de weekenden. Dat zinde niet iedereen. Ook Herman Wigbels niet. De in Ommen wonende journalist maakte in maart 1963 op persoonlijke titel zijn ongenoegen kenbaar aan het provinciaal bestuur. Hij verzocht maatregelen te nemen om het verkeer, het bezoek en het sportgebeuren te spreiden over meerdere punten van de Lemelerberg. Hier zijn epistel van toen aan de provincie:

“Op een zonnige winterse zondagmiddag besloten mijn vrouw en ik naar de Lemelerberg te gaan om er met enige van onze kinderen te genieten van de wintervreugden als skiën, sleetje-rijden en dergelijk. Wij hebben enkele jaren op de flank van de Lemelerberg gewoond en dus wisten we ook dat wij niet de enigen op de berg zouden zijn. Ondanks deze verwachting werden wij volkomen overrompeld door de enorme drukte die er al om 2 uur in de middag aan het begin van de Kerkweg heerste. Auto, na auto kwam aanrijden en allen draaiden de Kerkweg in, waar men zover het oog kon reiken, bumper aan bumper reed.

Opstopping
Wij gingen te voet over het fietspad de weg op en haalden lopend al gauw de auto’s weer in die ons tevoren waren gepasseerd; de oorzaak lag juist voorbij de bocht, waar de waai- en stuifsneeuw terzijde van de weg was geworpen maar waarbij onvoldoende wegbreedte was vrijgemaakt. Van de berg terugkerende auto’s moesten uitwijken voor de berg opkomende wagens, raakten vast in de sneeuw en binnen de korst mogelijke tijd was het een enorme opstopping, die verergerd werd door auto’s die men terzijde van de weg had geparkeerd.

Uit de krant van oktober 1942.

1961. Mestkarren van G.J. Paarhuis die een boerderij had waar de uitrijkant zich bevond aan toen Achter de Geuren, nu Tuinstraat.

Achter de Geuren
“Bij besluit van den burgemeester zijn enkele straatnamen gewijzigd. Door den aanleg van de Emmastraat is een gedeelte van Achter de Geuren in deze straat opgenomen, waardoor laatstgenoemde straat in twee deelen is gesplitst Het gedeelte van broodbakkerij van Elburg tot de tuin van Gerrits in de Walstraat blijft thans Achter de Geuren heeten terwijl het stuk Walstraat van Gerrits tot Horsman vervalt en opgenomen wordt in Achter de Geuren.

_{foto: Winter 1979. Sneeuw ruimen in de Gasthuisstraat}

We tellen de dagen af van het oude jaar en gaan richting 2026.

De website OudOmmen.nl heeft het afgelopen jaar de lezer met veel plezier mogen bedienen met de historie van Ommen en omstreken. Ook in het nieuwe jaar willen we ons daar weer graag voor inzetten!

Wij wensen iedereen een gelukkig en een gezond 2026!

Stichting OudOmmen.nl

“Het Vechtwater stijgt!”

1946. De Vecht in Ommen met hoog water. Achter is molen Den Oord te zien en op de voorgrond de brug over de Vecht

Een verhaal van vroeger over de Vecht die toen vaak buiten haar oevers trad.

Houten dammen
“De menschen, die aan de oevers van deze kleine, maar wilde rivier wonen, weten wat dat beteekent. Zij zijn door vele overstroomingservaringen wijs geworden en ze nemen hun maatregelen, tegen den tijd, dat ijs en sneeuw, ver over de grenzen gaan smelten. Dan worden stallen ontruimd en voor de deeldeuren van de oude Saksische boerderijen in de buurt van Gramsbergen en Ommen, Dalfsen en de heerlijkheid Rechteren verrijzen houten dammen, die het water moeten keeren.

Brug bij Ommen
Want het water komt. Met dreunend geweld perst het zich een weg onder de nieuwe betonnen brug bij Ommen.

Vroeger een stadsboerderijtje, later koetshuis, daarna winkel/woonhuis en nu het mooiste woonhuis aan de Bouwstraat.

Bouwstraat 6 en 7, (gemeentelijk monument) in kerstsfeer.

Gemeentelijk monument
Vanwege de feestdagen is het voormalig woon/winkelpand aan de Bouwstraat feestelijk versierd en niet te missen door passsanten. We hebben het over het pand van de familie Bemboom, ooit door de gemeente gerangschikt als gemeentelijke monument.

“Het rustige Ommen, dat alleen op marktdagen een meer dan gewone bedrijvigheid kent, is een oud stadje met een veelbewogen historie.”

1939. Gezicht op Ommen met de op 29 september 1937 officieel in gebruik genomen nieuwe brug over de Vecht

Verkeersbrug
“In de laatste jaren heeft men aan de verbetering van het wegennet groote aandacht besteed, zoodat men ‘zonder schokken’ het landelijk gelegen ‘stedeke’ kan bereiken. Een belangrijke verbetering die kortgeleden tot stand kwam is de nieuwe verkeersbrug over de Vecht, het riviertje door de Romeinen met “Fectio” aangeduid en ook genoemd Fehta (h = ch),waarin de beteekenis van “velieren” en “varen” wordt teruggevonden”, zo valt te lezen in een tijdschrift uit 1939 dat de aandacht op Ommen legt.

Stadsrechten
“Het was in de eerste helft der 13e eeuw dat de Bisschop van Utrecht, begrijpende dat er om de oproerige edelen in bedwang te houden, geen beter middel was, dan den opkomenden derden of burgerstand te begunstigen, het besluit nam het getal steden in het Oversticht te vermeerderen, waartoe hij in 1248 aan Ommen de stadsrechten, een bijzondere privilegie in die dagen, verleende.

Waterputten waren er niet alleen voor het drinkwater, maar dienden bij brand ook als bluswater.

1913. De Brugstraat met de stadspomp aan de noordkant van de Herv. kerk. In 1930 is het pand achter de pomp verbouwd tot winkel met bakkerij voor de familie Hurink.
Zie voor meer afbeeldingen het album “(Stads-) putten en pompen“.

Vrijthof
Op het plein van het Vrijthof houdt een steen met inscriptie een oude brandput uit 1860  in herinnering. Toen in 1985/1986 het Vrijthof opnieuw werd ingericht is deze vroegere brandput gemarkeerd met een granieten deksel van 1 bij 1 meter met daarop de tekst: “Brandput, anno 1860”. Deze ondergrondse brandput kwam tevoorschijn bij de renovatie van de riolering en bestrating op het Vrijthof. Deze put was opgebouwd uit stenen die op elkaar waren gestapeld met een diameter van ca 1,5 meter en liep naar boven toe taps toe en afgedekt met hout en circa tachtig centimeter zand. Om de put niet te beschadigen heeft men deze laten zitten en weer afgedekt. In het kader van de werkzaamheden is toen een granieten steen er bovenop geplaatst om aan te geven dat hier een put onder de grond zit (Het putdeksel is dus in 1986 gemaakt).

Lees verder Van waterput en pomp naar kraan (2) →

Koud- of warmwater; het maakt allemaal niet uit: met een simpele draai vloeit het water rijkelijk uit de kraan. Dat was vroeger niet zo. Dan moest je met een emmer naar een van de stadspompen.

1970. Links de stadspomp aan de Varsenerstraat met rechts Sander Makkinga voor zijn huis (nu Jumbo).
Zie voor meer afbeeldingen het album “(Stads-) putten en pompen“.

Luxe
Het was al een luxe wanneer iemand een pomp in huis had. Om (grond)water uit de pomp te krijgen moest je de zwengel op en neer bewegen. Eeuwenlang waren de Ommenaren voor water aangewezen op gemeenschappelijke waterputten. De putten waren voorzien van een putpaal en een zwengel. Later werd de put deze ingeruild voor een pomp.

Putmeester
De stad was opgedeeld in zogenaamde putwijken. De inwoners van die wijken waren zelf verantwoordelijk voor het onderhoud van de putten met aan het hoofd een putmeester. In Stad-Ommen waren de volgende publieke waterputten. 1. Herv.kerk noordzijde; 2. Herv. kerk zuidzijde; 3. Vrijthof; 4. Bouweinde zuid; 5. Middenstraat; 6. Varsenerstraat; 7. Achterstraat; 8. Markt west; 9. Markt oost; 10. Bouweinde.

Lees verder Van waterput en pomp naar kraan (1) →