“Het rustige Ommen, dat alleen op marktdagen een meer dan gewone bedrijvigheid kent, is een oud stadje met een veelbewogen historie.”

1939. Gezicht op Ommen met de op 29 september 1937 officieel in gebruik genomen nieuwe brug over de Vecht

Verkeersbrug
“In de laatste jaren heeft men aan de verbetering van het wegennet groote aandacht besteed, zoodat men ‘zonder schokken’ het landelijk gelegen ‘stedeke’ kan bereiken. Een belangrijke verbetering die kortgeleden tot stand kwam is de nieuwe verkeersbrug over de Vecht, het riviertje door de Romeinen met “Fectio” aangeduid en ook genoemd Fehta (h = ch),waarin de beteekenis van “velieren” en “varen” wordt teruggevonden”, zo valt te lezen in een tijdschrift uit 1939 dat de aandacht op Ommen legt.

Stadsrechten
“Het was in de eerste helft der 13e eeuw dat de Bisschop van Utrecht, begrijpende dat er om de oproerige edelen in bedwang te houden, geen beter middel was, dan den opkomenden derden of burgerstand te begunstigen, het besluit nam het getal steden in het Oversticht te vermeerderen, waartoe hij in 1248 aan Ommen de stadsrechten, een bijzondere privilegie in die dagen, verleende.

Waterputten waren er niet alleen voor het drinkwater, maar dienden bij brand ook als bluswater.

1913. De Brugstraat met de stadspomp aan de noordkant van de Herv. kerk. In 1930 is het pand achter de pomp verbouwd tot winkel met bakkerij voor de familie Hurink.
Zie voor meer afbeeldingen het album “(Stads-) putten en pompen“.

Vrijthof
Op het plein van het Vrijthof houdt een steen met inscriptie een oude brandput uit 1860  in herinnering. Toen in 1985/1986 het Vrijthof opnieuw werd ingericht is deze vroegere brandput gemarkeerd met een granieten deksel van 1 bij 1 meter met daarop de tekst: “Brandput, anno 1860”. Deze ondergrondse brandput kwam tevoorschijn bij de renovatie van de riolering en bestrating op het Vrijthof. Deze put was opgebouwd uit stenen die op elkaar waren gestapeld met een diameter van ca 1,5 meter en liep naar boven toe taps toe en afgedekt met hout en circa tachtig centimeter zand. Om de put niet te beschadigen heeft men deze laten zitten en weer afgedekt. In het kader van de werkzaamheden is toen een granieten steen er bovenop geplaatst om aan te geven dat hier een put onder de grond zit (Het putdeksel is dus in 1986 gemaakt).

Lees verder Van waterput en pomp naar kraan (2) →

Koud- of warmwater; het maakt allemaal niet uit: met een simpele draai vloeit het water rijkelijk uit de kraan. Dat was vroeger niet zo. Dan moest je met een emmer naar een van de stadspompen.

1970. Links de stadspomp aan de Varsenerstraat met rechts Sander Makkinga voor zijn huis (nu Jumbo).
Zie voor meer afbeeldingen het album “(Stads-) putten en pompen“.

Luxe
Het was al een luxe wanneer iemand een pomp in huis had. Om (grond)water uit de pomp te krijgen moest je de zwengel op en neer bewegen. Eeuwenlang waren de Ommenaren voor water aangewezen op gemeenschappelijke waterputten. De putten waren voorzien van een putpaal en een zwengel. Later werd de put deze ingeruild voor een pomp.

Putmeester
De stad was opgedeeld in zogenaamde putwijken. De inwoners van die wijken waren zelf verantwoordelijk voor het onderhoud van de putten met aan het hoofd een putmeester. In Stad-Ommen waren de volgende publieke waterputten. 1. Herv.kerk noordzijde; 2. Herv. kerk zuidzijde; 3. Vrijthof; 4. Bouweinde zuid; 5. Middenstraat; 6. Varsenerstraat; 7. Achterstraat; 8. Markt west; 9. Markt oost; 10. Bouweinde.

Lees verder Van waterput en pomp naar kraan (1) →