De kleine buurtwinkels zoals op de foto, zijn allemaal verdwenen. Ook de mensen die daarbij hoorden zijn verdwenen, die net als hier op de foto altijd ‘achter’ bezig waren.
Wie kent ze nog, de kleine buurtwinkels, zoals deze van Frederik van Lenthe in Witharen.
Ook bijna verdwenen zijn de winkeldeuren met een bel en klepel die, zodra je de deur een beetje hardhandig open deed, de bel heel nijdig en langdurig met veel kabaal heen en weer deed slingeren. Of het was een al iets moderner kruidenier met op de deur een elektrisch deurcontact waarbij de zoemer met een hees kreungeluid door bleef gaan als je de deur onbedoeld op een kier liet staan. Verdwenen is ook het grote kasboek dat hier nog pontificaal naast de weegschaal ligt en daarmee ook verdwenen het onbegrensde vertrouwen wat de winkelier had in het betaalgedrag van zijn klanten. Uiteindelijk betaalden die wel, aan het eind van de week, of soms na een halfjaar. Hoewel er ook kleine zelfstandigen waren die zelf schuldig waren aan het lakse betaalgedrag, ze stuurden maar één keer in het jaar een afrekening!
Als kleine jongen hoorde ik hoe mijn moeder na een klein praatje, hier de boodschappen stuk voor stuk opnoemde waarna ze ook in die volgorde bijeengezocht werden. Met af en toe een vraag er tussen door van ‘hoeveel” gingen alle boodschappen via de toonbank in de tas. Zodra het laatste zorgvuldig in de tas stopte kwam de onvermijdelijke vraag, ‘ betaal.’n of op-schriem’n?’ Deze gang van zaken en een winkelier die schijnbaar geen enkel belang scheen te hechten aan betalen of geld, opende een hele grote snoephorizon voor mij. Lees verder HKO reeks – 100 jaar Ommer Nieuws: Betaal’n of opschriem’n? (5)
OudOmmen.nl 