Wie heeft er zoveel energie en dus kosten voor over gehad om deze wallen op te werpen? Welk zinnig doel hebben ze gediend?

Luchtfoto met de twee raadselachtige evenwijdig lopende wallen op de zuidhelling van de Lemelerberg.
Zie ook Zoekplaatje 78.

Geert Bakker vraagt zich al jaren af hoe de twee evenwijdige wallen op de zuidhelling van de Lemelerberg zijn ontstaan:
“Al vanaf mijn eerste verblijf in het huisje op de zuidhelling van de Lemelerberg ben ik geïntrigeerd door de brede evenwijdige wallen die daar dwars op het pad de hellingen doorsnijden en de weilanden aan weerskanten van de berg verbinden. De onderste steekt tussen het huisje en het bankje van Albert van Oene de weg over en de bovenste loopt dicht langs het houtschuurtje. Gemeten met de lineaal van Google Earth liggen ze op 130 meter van elkaar.

Sinds kort staan op www.globeassistant.org/earthconnector/kadaster/watwastoen alle oude stafkaarten, de zogenoemde Bonneblaadjes, van heel Nederland nu voor een ieder ter inzage. Op deze oude kaarten staat tussen deze twee wallen tussen omstreeks 1883 en 1909 een reep ‘bos’ ingetekend en wel voornamelijk op het oostelijke deel vanaf de plek waar nu het huisje staat. Mijn aanduiding ‘bos’ is onder voorbehoud, want ik heb de legenda van die kaarten nog niet gevonden, maar de donkere, bijna zwarte kleur van die strook is vrijwel dezelfde als van het nu nog aanwezig bos bij De Zonnebloem. Daar zie je ook dat de bovenste wal zich voortzet in de huidige Bergweg.

Wellicht vraagt het enige oefening om met die oude stafkaarten en het tegenwoordige satellietbeeld van Google Earth te ‘spelen’ maar het went snel. Met de transparantieregelschuif rechtsboven kun je het oude en huidige beeld naadloos in elkaar laten overgaan. Buitengewoon fascinerend! Je ziet zo ook waar inmiddels verdwenen oude wegen over berg en es hebben gelopen en waar schaapskooien stonden. Lees verder Bos tussen twee evenwijdig lopende wallen op de zuidhelling van de Lemelerberg? →

Zaterdag jl. waren alle vrijwilligers die op eniger wijze een taak verrichten in ’t Lemels Arfgoed uitgenodigd voor een stamppotbuffet op de Imminkhoeve.
Foto’s: Stichting ’t Lemels Arfgoed
Voorafgaand ging de DOR-ploeg (Dikke Steen Ontbloot- en Reinigingsploeg) op de platte kar naar de Lemelerberg om de dikke steen te zuiveren van blad, dode takken te verwijderen en het bankje schoon te borstelen. Om 12 uur voegden zij zich bij de andere vrijwilligers en werd eerst een drankje genuttigd. Burgemeester Kok was hierbij aanwezig, want alle vrijwilligers kregen een officieel certificaat “Vrijwilliger 2010 van ’t Lemels Arfgoed”.

De burgemeester reikte de eerste certificaten uit aan Henk Runherd, Jan Tempert en Bertha Manenschijn. Vervolgens ging het hele gezelschap als dank voor het jarenlange vrijwillige werk aan tafel en werd een heerlijk stamppotbuffet genuttigd. De bijna vijftig vrijwilligers gingen voldaan naar huis met de toezegging dat ook op hen gerekend kon worden in de toekomst.

Bron: Stichting ’t Lemels Arfgoed – 22 januari 2011

In de bibliotheek aan de Chevalleraustraat worden tot 24 februari tekeningen van Ommenaar Jeroen Bijl tentoongesteld. Bijl, vooral bekend van zijn aquarellistische werk, laat hij met deze portrettekeningen zien een veelzijdig kunstenaar te zijn.

Afb: Bibliotheek Ommen

Portretten van ouderen, kinderen en ook van dieren vormen de hoofdmoot van de tentoonstelling. Zo zijn er twee oude dames te zien, de één kregel de wereld inkijkend, de ander lijdzaam voor zich uit starend. De jongeman met borreltje, vanaf twee kanten getekend, maakt een glimlach los. De kinderen ontroeren. Jeroen Bijl was aanvankelijk helemaal niet gecharmeerd van tekenen en schilderen. In tegenstelling tot zijn zussen die naar de kunstacademie gingen, trok hij naar zee. De wereld zeeën bevaren, dat is wat hem trok. Hij heeft ze allemaal gezien, achter elke horizon lokte een nieuwe waardoor heel veel landschappen zijn deel zijn geworden. Toen Bijl na tientallen jaren aan de wal kwam bleek ruimte voor hem onontbeerlijk. Hij en zijn vrouw vonden een schitterende plek in het Vechtdal met wat minder water maar met veel ruimte en horizon.

Tijdens een vakantie, terwijl de kinderen op de veranda zaten te tekenen, nam Bijl ook het schetsboek ter hand en zijn eerste landschapstekening ontstond ter plekke. Vervolgens ging hij teken- en aquarelleercursussen volgen, werd lid van de kunstenaarsvereniging Palet in Zwolle, verdiepte zich in de techniek van de verschillende stijlen en kan zich nu geen dag meer zonder potlood, penseel en papier voorstellen. Hij werkt veel in opdracht, geeft cursussen en staat in de zomer graag op een kunstmarkt. Zijn hobby is zijn beroep geworden. Meer informatie over Jeroen Bijl en zijn workshops is te vinden op de website www.achteresch.nl. De expositie is tot 24 februari tijdens de openingstijden van de bibliotheek te bezichtigen.

Bron: Bibliotheek Ommen – 16 januari 2011

De Stichting OudOmmen.nl heeft een interessant stukje geschiedenis over de buurtschap Besthmen bij Ommen ontvangen van de familie van Pesch uit Den Haag en inmiddels gepubliceerd op de site.

Foto: OudOmmen
1920 – De familie van Pesch bij hun verbouwde boerderij die de naam ´Besthmer Esch´ kreeg.

De grootvader van de heer van Pesch, Dr. A.J. van Pesch, woonde in het begin van de vorige eeuw in Amsterdam en was daar directeur van een 3-jarige HBS. Hij had biologie gestudeerd en was ook buiten zijn werk zeer geïnteresseerd in de natuur. Dit is zeker één van de redenen geweest dat hij in 1917 de boerderij van Woertink kocht aan de Bergweg 14 in Besthmen. Twee jaar later liet hij de boerderij verbouwen door architect Th. W. Rueter en hij gaf het huis de naam ‘Besthmer Esch’.

Vrijwel elke vakantie ging het gezin per trein naar Ommen. Dr. A. J. van Pesch hielp soms alleen bij het inladen van de vele koffers in Amsterdam en ging dan zelf per fiets. Na zijn pensionering in 1946 ging hij permanent in de ‘Besthmer Esch’ wonen met zijn vrouw Hillo van Pesch-Bakhuis. Behalve z’n eigen gezin fotografeerde van Pesch ook in de buurtschap Besthmen.

In 1969 ging zoon Hans van Pesch met pensioen. Hij heeft het huis toen opnieuw laten verbouwen en ging er met zijn vrouw Mas van Pesch-Schaafsma wonen. Er kwam een aanbouw waarin zijn vader A. J. van Pesch tot zijn dood in 1972 heeft gewoond. Na het overlijden van Hans van Pesch in 1996 heeft een dochter van hem er nog een aantal jaren gewoond. Veel van de foto’s, die destijds door de familie van Pesch zijn gemaakt, o.a. van de families Woertink, Warner, Batterink, Schuttert, Groen, Praas, Maneschijn, Apeldoorn, Stokvisch en Blikman, zijn vanaf 14 januari te zien op OudOmmen.nl (album “Familie van Pesch”).

Bron: OudOmmen – 14 januari 2011