In de bibliotheek aan de Chevalleraustraat is de verzameling beren van Mw. Van Eldik uit Ommen te bewonderen.

Afbeelding Bibliotheek Ommen

Mw. Van Eldik is een kleine vijftien jaar geleden met verzamelen begonnen. Beren hebben haar vanaf klein aangesproken maar in haar jeugd, nog voor de Tweede Wereldoorlog was er thuis geen geld om veel speelgoed te kopen. Toen de kans zich voordeed is ze alsnog met het thema beren aan de slag gegaan en al snel had ze een uitgebreide verzameling. Zo groot zelfs dat ze geregeld iets weggeeft aan bekenden.

Het zijn niet alleen knuffels, de verzameling bevat juist heel veel andere materialen. Zo zijn er theeserviesjes, boekensteunen, trommeltjes en fotolijstjes met beren. Ook boekjes van beroemde beren als Winnie de Poeh, Bruintje Beer en Bolke de Beer ontbreken niet. En er staat niet alleen een potje honing omdat beren daar zo van houden, er is ook een vis tentoongesteld, het hoofdvoedsel van menig beer. De verzameling beren is tot 30 december tijdens de openingsuren van de bibliotheek te bezichtigen.
Bron: Bibliotheek Ommen – 4 november 2011

De canon is in opdracht van de gemeente Ommen door de Historische Kring Ommen in samenwerking met de IJsselacademie gemaakt. In de canon staat ‘wat iedere Ommenaar in elk geval zou moeten weten over de geschiedenis en cultuur van de gemeente’.

Bron: http://www.regiocanons.nl

Arrien heeft de brink terug. De geschiedenis in de Ommer buurschap is daarmee weer tot leven gekomen. Op zaterdag 29 oktober werd de brink, op de kruising van de Hardenbergerweg, Brinkweg, Coevorderweg en Ridderinkweg, officieel geopend door wethouder Ilona Lagas.

Foto: Harry Woertink
Het kalf is zo juist op de sokkel geplaatst en het touw kan er vanaf waarmee het naar de sokkel was geleid door wethouder Ilona Lagas.

Een kunstwerk van oud ijzer, gevormd door beeldend kunstenaar Erik Schutte tot een kalfje, markeert de brink. Door de N34, de weg Ommen-Witte Paal, is Arriën lange tijd gespleten geweest. Een reconstructie van de weg in opdracht van de gemeente Ommen zorgde er voor dat de oude brink weer zijn centrale functie heeft terug gekregen. Echter, niet eerder dan nadat vanuit Plaatselijk Belang Arriën daar jaren lang is gepleit. Een brink was bedoeld als vergaarplaats voor vee. Daarom staan de schuren met de achterkant naar de brink gericht. Maar een brink was ook een plek waar mensen de laatste nieuwtjes met elkaar uitwisselden. Als het aan Plaatselijk Belang Arriën ligt krijgt de brink die functie weer terug. Op de centrale brink met gras en bomen staan bankjes en informatieborden over de buurschap en start een wandelroute.

De buurschap Arriën is van oorsprong een esdorp, met akkers op de hoge es tussen de Vecht en de buurschap en graslanden op de lager gelegen marsgronden. Later was sprake van de Marke Arriën. Op de hogere zandruggen langs de Vecht ontstonden al gauw buurschappen met een sterk gemeenschapsgevoel. Al vanaf 1381 is sprake van de buurschap ‘Eryen’, dat later ‘Arriën’ wordt. Een buurschap wordt gezien als de oudste lokale organisatievorm. Vaak is in buurschappen sprake van noaberschap, waar men elkaar bijstand bood bij geboorte, huwelijk, ziekte of dood, maar ook praktisch te hulp schoot bij de oogst of schade. Eeuwenlang waren er ongeschreven wetten, maar naarmate de bevolking toename ontstond een organisatie, de marke. De marke regelde het gebruik van de gemeenschappelijke gronden. Zij hadden hun eigen rechtspraak met een markerecht. Daarin werd het gebruik van de woeste gronden geregeld, zoals het hakken van hout, de voor- en naweide, het weiden van varkens op eikels in het bos, de veedrift en het schutten van vee. (meer…)