Home

  • Henk Ruiter vertelt over het Varsenerveld

    Even ten noorden van Ommen ligt nog een klein stukje natte heide. Ongerepte natuur. Henk Ruiter vertelt hierover op 13 januari in de bibliotheek, aan de hand van prachtige opnames.

    persfoto-varsenerveld .jpgFoto: Henk Ruiter

    Henk Ruiter: “Even ten noorden van Ommen ligt nog een klein stukje natte heide. Het is restant van wat eens een omvangrijk heide en veen gebied was. In de afgelopen 100 jaar is dit ontgonnen. Ongeveer 0.01% is gespaard gebleven. Zo gaan we blijkbaar met onze natuur om. Getuige enkele natuurbeschrijvingen uit die tijd moet het een paradijs zijn geweest. Als jochie kwam ik er begin jaren ’70 voor het eerst. Ik mocht met m’n vader mee om broedvogels te inventariseren. Er liep nog een schaapskudde en er werd nog turf gestoken. Dit is nog tot in de 80er jaren doorgegaan. Het is in eigendom van de gemeente Ommen. Wanneer heide niet begraasd of gemaaid wordt zal het dichtgroeien tot bos en dit dreigde ook hier te gebeuren.

    In 1997 kwam ik er sinds lange tijd weer terug. Van de bijzondere plantengroei was vrijwel niets meer over. Met een aantal vrijwilligers van de vereniging voor natuur en milieu ‘de Vechtstreek’ is toen een begin gemaakt met het jaarlijks maaien en afvoeren van het maaisel. Dit leidde al binnen enkele jaren tot een spectaculair herstel van zeldzame plantensoorten, met als een van de hoogtepunten de Welriekende nachtorchis. Zoals de naam al verraadt een plant die alleen ’s nacht heerlijk ruikt en bestoven wordt door nachtvlinders met een lange tong. In goede samenwerking met de gemeente zijn er plagwerkzaamheden uitgevoerd in het kader van OBN (overlevingsplan bos en natuur) en er zijn twee vennen uitgediept. Het is ieder jaar weer een genot om te zien hoe het terrein mooier wordt. Dank zij adequaat beheer, uitgevoerd door een groepje enthousiaste vrijwilligers.”

    De lezing, georganiseerd door Ccoba (de Culturele commissie bibliotheek activiteiten), vindt plaats in de bibliotheek aan de Chevalleraustraat in Ommen en begint om 20:00.

    Bron: Henk Ruiter – www.henkruiter.com

  • Zoekplaatje 56

    “Ommen – Cursusterrein” staat op de foto die in 1945 is verzonden. Op de achterzijde heeft de afzender geschreven “Gilwellcursus Ommen”. Waar is dit? (meer…)

  • 17 Op zoek naar … gegevens van Jan Hendrik Seigers verzetsstrijder 1940-1945

    I.v.m. de stamboom Familie Seigers,ben ik op zoek naar gegevens van mijn oom Jan Hendrik Seigers verzetsstrijder 1940-1945. Wie kan mij helpen aan een kopie uit het boek ,,de Ondergrondse. Illegaliteit in Overijssel 1940-1945″ door Coen Hilbrink, het gaat mij om de volgende bladzijden: II/177-185(”Diny’),VI 219,225 en 231 (”Seigers”). Bijvoorbaat mijn dank. (meer…)

    ,

  • Zoekplaatje 55

    Welk “Dorpsstraatje” in Ommen is dit? (meer…)

  • Zoekplaatje 54

    Deze kaart van “Recreatie park Woldhek” is in 1969 gedrukt. Op internet vinden we dit recreatiepark niet terug, wie weet waar dit park is (geweest). (meer…)

  • Koetshuis Eerde wordt kantoor

    OMMEN – De beheereenheid Salland van Natuurmonumenten gaat het voormalige koetshuis op landgoed Eerde gebruiken als kantoor.

    FH043-1bw--.jpgFoto: OudOmmen
    Het voormalige koetshuis op landgoed Eerde in 1990

    Het monumentale gebouw staat aan de Hammerweg, tegenover kasteel Eerde. Het achterste deel wordt verbouwd tot kantoor, het voorste deel is woonhuis. Bij de verbouwing worden de oude cultuurhistorisch waardevolle elementen behouden en versterkt.

    Zo verandert er aan de buitengevel met de karakteristieke hoge ramen niets en blijven binnen de voederbakken voor de paarden intact. De verbouwing is inmiddels van start gegaan en duurt naar verwachting zes tot acht maanden.

    Natuurmonumenten verwacht dat de werkzaamheden voor de bewoners en bezoekers van Eerde tijdelijk wat overlast kunnen geven.

    Bron: Ommer Nieuws – 24 december 2008

  • HKO reeks – 100 jaar Ommer Nieuws: Beer danst voor geld (18)

    Deze foto is genomen op de hoek van de Kruisstraat en het Vrijthof. Met een beer aan de ketting die eventueel kan dansen als erom gevraagd en ervoor betaald wordt, proberen de mannen van de foto hun boterham op te scharrelen.

    BQ027-1dw--.jpgFoto: OudOmmen
    Mensen uit Oost-Europa proberen hun kostje bij elkaar te scharrelen door een voorstelling te geven met een dansende beer. Ook in Ommen.

    Dit is waarschijnlijk het moment waarop de heren berenbegelei-ders aangehouden en ondervraagd worden door de marechaussee. Wat was er namelijk gebeurd?
    Om met een beer geld te verdienen, was het de eenvoudigste manier van reizen om dit gewoon lopend te doen. Vaak waren de beerbegeleiders mensen uit Oost-Europa: Hongaren, Bulgaren, meestal zigeuners. Ver hoefde je nooit te lopen, elk gehucht was geschikt voor een kleine voorstelling. Soms leverde het alleen maar een maaltijd op, of een warme slaapplaats voor de nacht, maar vaak meer. Had je geen onderdak voor de nacht en was het dichtstbijzijnde dorp te ver om voor de duisternis inviel dit te bereiken, dan was elke boerderij goed voor een privé-voorstelling.

    De boer maar meestal de boerin had die vreemde snoeshanen vanachter het glas natuurlijk al lang zien aankomen. En met een ‘gutte gut wat mut die lue hier op’n dam’ rende ze naar achter om de boer te waorschouw’n det dur vremd vollek was op’t arf. Door al die commotie kwam alles wat benen had, kinderen, honden en katten naar buiten. Onder gemiauw, geblaf en geschreeuw van de kinderen en het gehuil van de jongste kon de voorstelling dan beginnen. Och en als je zoiets beleeft, een beer op je eigen erf, die kan dansen terwijl die vreemde mannen rare kunsten maken, dan is je avond goed. Ook al kan je die mannen amper verstaan, sprekend in een taal nog moeilijker dan het Vriezenveens, ze mogen aanschuiven en mee-eten. Al smakken ze met het eten veel harder dan tandeloze opa, misschien hoor je aan tafel een nieuw vreemd verhaal of laten ze nog een nooit eerder vertoonde kunst zien. (meer…)

  • Fotoherkenning in de Historiekamer

    In het kader van het 25-jarig jubileum van de Historische Vereniging Hardenberg en omgeving organiseert de Werkgroep Fotoherkenning tussen kerst en oudejaarsdag op 29 en 30 december speciale foto herkenningsdagen.

    De Historische Vereniging Hardenberg beschikt over heel veel historische groepsfoto’s van personen uit de omgeving waarvan ze (voor een deel) niet weten wie er op staan. Zo zijn er bij voorbeeld heel veel trouwfoto’s van bruidsparen die destijds nog door de heer Boekhoven zijn getrouwd en waarvan niet bekend is wie het bruidspaar is. Maar ook foto’s van examenklassen, jubilea enzovoort. Hardenberg, Heemse, Bergentheim enzovoort.

    U kunt hen helpen door even binnen te lopen in de studiezaal van de Historiekamer aan de Voorstaat 34. Onder het genot van een kop koffie en een ‘kniepertie’ kunt u dan door de mappen bladeren en op het bijbehorende formulier de naam van de u bekende personen invullen. Uw medewerking kan voor de jubilerende vereniging van veel betekenis zijn.

    Bron: De Toren – 24 december 2008

  • Soms was het haast teveel – ‘Met schrijven is geen droog brood te verdienen, ga jij maar een vak leren’

    DALMSHOLTE – door Erna Ekkelkamp – “Telkens als ik in het boek aan het lezen ben, realiseer ik me; wat bijzonder, dit heeft zich allemaal in mijn eigen huis afgespeeld.”

    ON0812240001b-.jpgFoto: Erna Ekkelkamp
    De neven Dieks Horsman en Johan van Dorsten voor het ‘spullegie’ van Albert en Aaltje Horsman, de ouders van Dieks. “Mooi om je familiegeschiedenis te lezen”

    In zijn handen houdt Dieks Horsman het boek ‘Soms was het haast teveel’, dat door zijn neef, de schrijver Johan van Dorsten, werd geschreven over het leven van zijn ouders. Een familiegeschiedenis in romanvorm. Dat is eens iets anders dan een droge stamboom, en heel gewild, ervaart Johan van Dorsten. “Ik krijg vaak verzoeken om over bepaalde mensen te schrijven”, vertelt de 82-jarige schrijver. “Maar daar ga ik alleen op in als het om interessante mensen gaat. Het moet tenslotte wel een mooi verhaal worden. Vijftien jaar geleden heb ik een boek geschreven over mijn grootouders, die ook de grootouders van Dieks zijn. Na ‘Lied aan de Vecht’ heb ik verscheidene boeken geschreven, maar nu wilde ik weer eens iets over mijn eigen familie schrijven.” Johan van Dorsten schreef in totaal bijna veertig boeken.

    Hij begon hiermee na zijn vervroegd pensioen, dat betekent dat hij gemiddeld tweemaal per jaar een boek aflevert. Zolang hij zich kan herinneren was het zijn wens om schrijver te worden. Maar zijn vader, kleermaker Gerrit Jan van Dorsten, zag dat niet zitten. “Daar is geen droog brood mee te verdienen. Ga jij maar gewoon een vak leren.” Dat deed Johan, maar het schrijven liet hem niet los. “In 1960 kregen we na een paar zoons, eindelijk een dochter. Daar was ik zo blij mee, dat ik in één adem een kinderboekje schreef, dat nog werd uitgegeven ook. Daarna schreef ik een boek over Staphorst. Ook dat werd uitgegeven, maar leverde zo weinig op, dat ik ermee stopte”, vertelt hij. Pas toen hij op 57-jarige leeftijd werd wegbezuinigd bij zijn baas, besloot hij de pen opnieuw op te pakken. “Voor de vorm heb ik geprotesteerd tegen mijn gedwongen ontslag, maar in mijn hart dacht ik: mooier kan het niet. Nu kan ik schrijven, terwijl het geld gewoon binnenkomt.” Inmiddels is Van Dorsten met name in de christelijke hoek, een bekend schrijver. (meer…)

  • Wat doen (bekende) Ommenaren met de kerst? “Kalkoenfilet met asperges”

    OMMEN – De nichtjes Marietje Luttekes, Gé Steen, Rie Bos en Marie Steen nemen tijdens de kerstmarkt alvast een voorproefje op de feestdagen.

    ON0812240003b-.jpgFoto: Erna Ekkelkamp
    De nichtjes Marietje Luttekes, Gé Steen, Rie Bos en Marie Steen.

    Na een rondwandeling langs de kraampjes gaan ze aan de koffie bij Flater. “Uiteraard bij Flater, want in dit pand woonden ooit onze grootouders Gerrit Steen en Janna Foekert”, zeggen ze trots. Tijdens de koffie bespreken ze de komende feestdagen.

    De zussen Rie en Gé komen om beurten bij elkaar op bezoek. “Op de eerste dag komt Gé bij mij, de tweede dag ga ik naar Gé”, vertelt Rie. “Dan komen tante Jo en Gerald Galenkamp ook, dus dat wordt gezellig.”

    Het kerstmenu willen ze eigenlijk liever nog niet verklappen, maar vooruit dan maar: het wordt kalkoenfilet met asperges en witlof met ham en kaas. Marietje blijft lekker thuis en hoopt dat echtgenoot Gerrit aan het kokkerellen slaat. “Hij is kok geweest, dus hij kan het goed. Hij mag het alleen wel wat vaker doen”, knipoogt ze. En Marie? Die heeft nog niets besloten, maar wordt ter plekke uitgenodigd door nicht Marietje.

    Bron: Ommer Nieuws – 24 december 2008