In het theehuis op de Lemelerberg van de heer D. Stegeman zitten de heren Bosscha met zijn staf uit Zwolle en enkele genodigden rondom het televisie-toestel geschaard, in afwachting van de ontvangst (over een afstand van 138 km).

Foto’s: HKO & OudOmmen
Een van de uitkijktorens is in gebruik geweest voor experimentele televisie-ontvangst
“wij zullen de antenne weer op de uitkijktoren moeten plaatsen”
Zoals bekend wordt dinsdag, donderdag en zaterdagavond Experimentele Televisiezender uitgezonden. Op het programma stond: Demonstratie van een barkeeper hoe men cocktails maakt; een bontmantel-show en het optreden van vier muzikale virtuozen. De lichten werden uitgedraaid en op het projectiescherm verscheen een blauwachtige lichtvlek, waarop het begon te sneeuwen, hetgeen vergezeld ging van een zwak geluid. Na een nauwkeuriger afstemming werd het beeld van de barkeeper zichtbaar, die met zijn shaker druk aan het manoeuvreren was. “Wij hadden het beeld dinsdag j.l. sterker”, verklaarde de heer B., “wij zullen de antenne weer op de uitkijktoren moeten plaatsen”. Een verre van eenvoudige opgave op deze stormachtige avond. De helpers van de heer B., vergezeld van de heer Stegeman trokken naar de 10 meter hoge toren.

Inmiddels werd het toestel naar het café verplaatst en vertelde de heer Bosscha, dat hij reeds enige weken hier aan het experimenteren was en tot de ontdekking was gekomen, dat hoe hoger de antenne geplaatst werd, hoe beter de ontvangst. Volgens Philips is ontvangst buiten een straal van 50 km onmogelijk. Deze bewering is onjuist, want de Lemelerberg ligt hemelsbreed gemeten 138 km van Eindhoven. De antenne was intussen klaar en opnieuw werd ingeschakeld en nu werd een bijzonder helder en fraai beeld ontvangen maar helaas zonder geluid. De heer B. is overtuigd dat hij na enkele proeven ook het geluid nog in orde krijgt. Het is de bedoeling dat dit ontvang-apparaat op de Lemelerberg blijft, een ander toestel wordt in Zwolle geplaatst, waar tot op heden elke ontvangst onmogelijk is gebleken. Met de alhier opgedane ervaringen zal hierin echter verandering komen. Zwollenaren zullen binnenkort ook van televisie kunnen genieten. Wanneer de nieuwe zender in Lopik gereed is, worden de mogelijkheden groter. Burgemeester Nering Bogel met zijn echtgenote woonde ook een deel van de avond bij.

Bron: OudOmmen – uit het archief van Jan Lucas – Map14-036 / 5 december 1950

In de beklaagdenbank schuift een keurige jongeman in een beigekleurig colbertjasje, de donkerbruine broek netjes in de vouw. Zelfverzekerd kijkt deze 25-jarige zoon uit een uitstekend bekend staand Brabants gezin voor zich uit.

Vier uur later zit een jammerlijk hoopje mens te snikken. De advocaat-fiscaal heeft dan twaalf jaar gevangenisstraf geëist wegens doodslag, arrestatie van meer dan honderd onderduikers, mishandeling, dienstneming in vijandelijke krijgsdienst en een roofoverval.

Omgeschoold tot bewaker
Wilhelmus Vogels moest in het begin van de oorlog het rustige Veghel, waar hij als ketelmonteur werkte, verlaten om in Duitsland te gaan werken. Het beviel hem daar in het Derde Rijk maar slecht en dus keerde hij niet van z’n verlof terug. Hij dook onder in het ouderlijk huis. Daar werd hij al spoedig opgepakt en naar het kamp Erica bij Ommen getransporteerd. Veertien dagen later moest Willy met een groep gevangenen aantreden. De kampcommandant deelde hun mede dat zij naar Riga zouden worden gestuurd. Men kon zich echter ook voor de Waffen-SS, de Landstorm Nederland en de Kontrolldlenst melden. Slechts enkelen traden naar voren. Onder hen bevond zich Willy Vogels. Hij kwam bij de Kontrolldienst en werd bewaker in hetzelfde kamp waar ook hij gevangen had gezeten. Wilhelmus Vogels, toen pas 20 jaar oud, had zich in veertien dagen tijds van gevangene tot bewaker laten “omscholen”, zoals de advocaat-fiscaal, mr. Nube, het gisteren uitdrukte.

“Die heb ik …..”
Die omscholing was grondig geweest; Willy paste zich wondergoed aan. Op een nacht in Juli 1940 bewaakte hij een barak in het z.g. palissadenkamp. De barak was overvol en de gevangene Cornelis Ottens kreeg het benauwd en werd onwel. Hij snakte naar frisse lucht en liep daarom naar de deur van de barak die hij opende. Willy Vogels zag dat de deur openging en schoot onmiddellijk. Ottens stortte neer en Willy riep triomfantelijk: “Ha die heb ik. Dat betekent vier dagen verlof en 25 gulden”. Dat was de beloning die een bewaker voor een neergeschoten gevangene ontving. Lees verder Van gevangene tot bewaker – Willy Vogels arresteerde ruim honderd Friese jongens →