OMMEN – Tijdens de Nationale Dodenherdenking, vandaag 4 mei, werd onder grote belangstelling op de begraafplaats aan de Hardenbergerweg en de Joodse begraafplaats een bloemenceremonie gehouden.

Wethouder Leo Bongers plaatst bloemen bij het monument van de vier vliegers. (foto: Ronald Bakker)

Engelse vliegers
Om 11 uur werden er bloemen geplaatst op de graven van de burgerslachtoffers en de graven van de slachtoffers van kamp Erika. Ook bij de graven van de vier Engelse militaire vliegers werden bloemen en een krans gelegd. Zij vonden hier hun laatste rustplaats toen hun vliegtuig op 20 juni 1942 neerstortte in het Arriërveld. Na twee minuten stilte was er een defilé langs de graven waar de aanwezigen bloemen legden. Bij het monument van de vliegers hielden twee veteranen de wacht.

Joodse begraafplaats
Aansluitend werden ook bloemen gelegd bij de Joodse begraafplaats aan de Van Raaltestraat. Jannes Kuik, oud Ommer stadsdichter, droeg een gedicht voor. Een gedeelte uit zijn gedicht:

De stekels van verdriet
Omarm de stekels van verdriet, laat je nimmer leiden naar de broosheid van het zwijgen.
Het zijn de stekels die laten begrijpen dat Sobibor, Bergen-Belsen, Auschwitz, doen leiden naar de dodenmars van het bloeddoorlopen niets.
Zwachtel het verdriet van dit beroofde leven in de warmte van je geest. Het zijn de namen op de stenen die in ademloze stilte tot ons spreken.
“Ik was een mens…mag ik weer mens…een kind weer kind zijn. Het zijn zij! die moesten zwijgen in de schaduw van de dood ons doen begrijpen, om die stekels van de rouw, samensmeltend mete bezinning van de hoop, schuilend en verzachtend menswaardig in een open hart te rijgen. Zullen wij hier vandaag de gekerfde namen die zijn vermorzeld door het nietsontziend geweten, met de stekels van verdriet en de vrijheid van het woord verder dragen, om reizend bij de haltes van de tijd, in de luwte van de kwade dagen samen het geluid van stilte gaan herdenken. “Jullie zijn gehoord, gezien en niet vergeten”.

Foto hieronder: Twee veteranen houden de wacht tijdens het defilé. Bij de graven staat een kruis met de tekst: ‘There is a corner of a foreign field, that is forever England’ [fragment van het gedicht The Soldier van Rupert Brooke] [Vertaling: Er is een hoek van een veld in den vreemde, dat voor altijd Engeland is.]

Tekst en drie onderste foto’s: Harry Woertink