Den Hof en het mysterie van de waterput

Wel eens gehoord van “Den Hof”? Dit is een benaming die vroeger werd gebruikt voor tuin. De mensen in de stad bezitten vaak geen tuin bij hun woning.

 Den Hof met de waterput.
Foto: Harry Woertink

Dat is nog steeds zo en dat was vroeger ook het geval. Buiten de poort van de stad was echter voldoende ruimte voor het houden van een tuin. Dat gold ook voor de eerste bewoners van dit huis. Zij woonden eerder in het hartje van stad Ommen. Op deze plek hadden ze een hofje om op zomerdag prima te kunnen vertoeven. In de tuin werden voor eigen gebruik aardappelen en groenten gekweekt. Bovendien stonden er enkele appelbomen, perenbomen en kersenbomen. De tuin was omgeven door een grote haag. Je kon er alleen in en uit via een afsluitbaar poortje.

Riant
Rijk geworden door de wolhandel kon de eigenaar van Den Hof zich veroorloven meerdere huizen in Ommen te bouwen. Zo werd op dit riante plekje in 1903 op “Den Hof” een woning voor hem en zijn gezin gebouwd. Wat is dan toepasselijker om de woning de naam te geven van “Den Hof”. Zo gezegd; zo gedaan: het huis kreeg dus de naam “Den Hof”. Dit verklaart dan ook de naam van deze mooie woning. Nog steeds prijkt de naam Den Hof op de gevel van dit markante huis. De huidige tuin is in de vijftiger jaren beduidend kleiner geworden door de aanleg van de naastgelegen straten. Tegenwoordig is hier een logeerhuis gevestigd met de naam “Achter het Behang” en is de woning weer helemaal in de authentieke en oude staat teruggebracht. De erker dateert uit 2015.

Waterput
De waterput in de tuin kent een bijzonder verhaal. Ga er maar even voor zitten. De bank bij de put biedt daarvoor voldoende ruimte. Tegenwoordig komt met een simpele draai het water rijkelijk uit de kraan. Dat was vroeger niet zo. Dan moest je met een emmer naar de waterput. Het was heel makkelijk om water uit de put te halen. Je had alleen een emmer nodig en een lang touw. Je gooide de emmer in het water en je hield het touw natuurlijk aan het eind vast. Was de emmer gevuld met water dan hengelde je met het touw de emmer weer naar boven. De waterput was bovendien een prima hulp bij brand.

Kalebassen
Als jonge bewoners van Den Hof hadden Peter en Jennigje een klein deel van de tuin van Den Hof in gebruik. Ze waren nog jong: Peter 12 en Jennigje 9 jaar. Moeder had voor het kweken van worteltjes, boontjes, witte kool en aardappelen nog voldoende ruimte in de tuin over. Daarom kregen Peter en Jennigje een deel van de tuin waar ze kalebassen mochten laten groeien. Je weet wel van die hele grote joekels. Ze lijken op meloenen, maar dan wel tien keer groter. De zoon van de buren dat was Karel. Hij was even oud als Peter, maar ging wel naar een andere school. Karel wist vorig jaar hele dikke kalebassen te kweken in de tuin van zijn vader. Zo dik en groot dat zelfs de burgemeester en iemand van de krant bij Karel was komen kijken. Dat gaat mij ook lukken en ik weet zeker dat wij dit jaar de grootste kalebas van Ommen gaan kweken, liet Peter aan Karel weten, toen deze hem vertelde dat hij dit jaar weer mee ging doen aan de Kalebassenwedstrijd georganiseerd door de Ommer Courant.

Zon
Op een mooie zonnige dag in het voorjaar pootte Peter en Jennigje samen de pitjes voor de kalebassen in de grond van hun eigen tuintje. Na enkele dagen kwamen de eerste kalebassen al langzaam uit de grond. Maar toen op die ene dag de zon fel doorbrak, was het alsof deze niet meer op hield met schijnen. Alleen in de nacht was er geen zon. Er viel ook geen enkele drup regen. Wat waren de dagen heet en droog. Zo droog zelfs dat dat de kalebaspitjes niet meer verder wilden groeien. Karel was ook al even komen kijken bij Peter en Jennigje en vertelde op huilerige toon dat ook zijn kalebasjes niet meer dan hele kleine kalebasjes bleven. Maar erger nog: ook de waterput bij Karel was door de droogte leeg.

Water
Dat laatste zette Peter op een idee. Behulpzaam liet hij Karel het poortje van de tuin uit. Toen Karel uit het zicht was en de deur op slot, liet Peter snel de emmer zakken in de diepe waterput. En wat bleek: er was en er bleef genoeg water in de put voor de kalebassen. Samen met Jennigje werden de kalebasjes dagelijks voorzien van heerlijk helder water uit de put. Het leek er soms zelfs op dat de kalebassen na een emmertje water lieten weten: “Dank-je-wel Peter en dank-je-wel Jennigje voor dit lekkere verfrissende water”. Het was slechts nog een kwestie van dagen dat er in de tuin Den Hof enorme joekels van kalebassen groeiden. En wat hadden ze samen een plezier in de tuin. Ondanks dat het weken lang heet en droog bleef, hadden de kalebassen op Den Hof niets te klagen. Voor hen was water genoeg. Ook de put bleef altijd goed gevuld met water. Het geheim van de immer tot de rand gevulde waterput is nooit opgelost. Wel dat Peter en Jennigje op de foto in de krant kwamen samen met de burgemeester om te vieren dat ze de dikste en zwaarste kalebas van heel Ommen hadden gekweekt. Dit dankzij het water uit de put van Den Hof.

(Dit is een bedacht verhaal, waar slechts de naamgeving van het pand en het bouwjaar op waarheid berust. HW)

Bron: Harry Woertink – 19 juni 2016

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s