Keetenkamp Beerze: vakantie in geschilderde tramhokjes

“Keetenkamp” heette het zomerkamp in Beerze. “Huisjes van Van Putten”, zo werden de houten huisjes ook wel genoemd die aan de Gemoelaksweg hebben gestaan.

 De huisjes op het Keetenkamp in Beerze waren stuk voor stuk kunstwerken.
Foto: Henk Schuurman
Zie voor meer afbeeldingen het album “Keetenkamp”.

Deze huisjes werden gebruikt voor het houden van zomerkampen door mensen die dicht bij de natuur stonden. Ze stonden op korte afstand van de spoorlijn Ommen-Mariënberg. Tot 15 mei 1933 was in Beerze nog een halteplaats van de Nederlandse Spoorwegen. De minder vleierige benaming voor het zomerkamp “Keetenkamp” had te maken dat meer sprake was van keet dan van huisje. Westerlingen vierden hier in de zomermaanden hun vakantie midden in de natuur maar onder echte primitieve omstandigheden. De keten zijn in de twintiger jaren gebouwd met toestemming van Dirk Hendrik (Wallis) de Vries, die tot 1923 eigenaar was van landgoed Beerze en daar ook zelf een zomerhuis bezat.

De huisjes zijn gebouwd van oude houten wachthuisjes afkomstig van de Amsterdamse trammaatschappij. Daar was ing. Theodorus Egbertus van Putten (geboren 1872) van 1918 tot 1932 tramdirecteur. Hij zorgde er voor dat de tramhuisjes in Beerze weer een nieuwe bestemming kregen, vandaar ook de benaming “Huisjes van Van Putten”. Met name verbleef daar ook jaarlijks zijn autistische zoon Jan van Putten. Deze heeft als kunstschilder van de groene tramhuisjes stuk voor stuk ware kunstwerken gemaakt door ze van verschillende dierschilderingen te voorzien. Mevrouw Van Putten sliep tijdens haar verblijf op het zomerkamp in hotel De Zon in Ommen. De matrassen in de huisjes werden in de wintermaanden opgeslagen in de schuur van baron Bentinck, die vanaf 1925 op Huis Beerze woonde. Het verhaal gaat dat ten tijde dat jonkheer Röell op Beerze woonde prinses Juliana wel eens in een van de tramhuisjes verbleef. In de tachtiger jaren zijn de huisjes afgebroken.

Kunst
Ondanks de desolate toestand van de huisjes waren ze een kunstwerk. Dierenfiguren uit de jungle, vogels, octopussen, vissen en ook portretten waren te zien op de planken van de huisjes. Ook werden griezelige monsters uitgebeeld en het kakhuisje was zelfs van buiten èn van binnen beschilderd. Bernard Melenhorst en Arie Hurink uit Ommen hielpen destijds met het opruimen van het “Keetenkamp”. Kort voor de sloop zijn foto’s gemaakt. Helaas zijn slechts enkele beschilderde planken bewaard gebleven.

Gemoelak
Dirk Hendrik (Wallis) de Vries (1863-1928) ging in 1883 naar Indië om in Noordoost-Celebes te gaan werken voor de Moluksche Handels-Vennootschap. De vader van T.E. van Putten was eveneens werkzaam in Nederlands-Indië. Het contact tussen Wallis De Vries en de familie Van Putten is waarschijnlijk ontstaan doordat de vader van T.E. van Putten eveneens werkzaam was in Nederlands-Indië. Dat een deel van het boscomplex in Beerze de naam Gemoelak kreeg heeft naar alle waarschijnlijkheid te maken dat van 1922 tot 1935 het voormalig schoolgebouw in Beerze eigendom was van mr. Willem Melchior Wijt, Hoofd Commies ter Provinciale Griffie in Zwolle en later Griffier der Staten van Overijssel. Het was het zomerverblijf van deze familie. De naam Gemoelak (of Gemulak) verwijst naar een landerij in Midden Java die eigendom is geweest van de grootvader van Mr. W. M. Wijt. De bewoner van de oude school (van 1922 tot zijn overlijden in 1935) zou daarom een deel van zijn grondbezit in Beerze die naam hebben gegeven. Op 4 december 1959 heeft de Ommer gemeenteraad besloten om de weg de naam Gemoelaksweg te noemen, aangezien aan deze zandweg tussen de Beerzerhaar en de Beerzerweg nog niet eerder een naam was toebedacht.

Bron: Harry Woertink – 22 december 2015 (laatste update 11 december 2016)

6 gedachten over “Keetenkamp Beerze: vakantie in geschilderde tramhokjes

  1. De schildering van de grote stier was het meest intrigerend; deze keek je altijd aan, vanaf welke hoek je er ook naar keek. Het verhaal klopt zoals ik het ook herinner uit mijn jeugd als zoon van de tuinman/bosbaas van meneer Roell. Alleen het verhaal over Juliana moesten we maar met een korreltje zout nemen. Ik schat zelf overigens in dat de huisjes er tot in de jaren negentig hebben gestaan.

    Like

  2. De twee kinderen op mijn drie foto’s zijn mijn oomzeggers Anja en Wim Schuurman, resp. geboren in 1971 en 1974. Mijn broer Jan, overleden in 1993, was hun vader.Langs de huisjes wandelend trof ik wel eens stelletjes aan die meer belangstelling voor elkaar hadden dan voor de kunst …

    Like

  3. Dat klopt ,mijn vader Arie Hurink en Bernard Melenhorst hebben de keten afgebroken. Ik woonde destijds in de Noordoostpolder.Mijn man heeft 2 keten opgehaald met de tractor / aanhangwagen. Een keet werd een kippenhok en de andere keet werd een speelhuis voor onze kinderen.We hebben er nog veel plezier van gehad.En ja de beschilderde keten waren prachtig!!

    De derde keet is naar de Ommerschans gegaan,daar woonde Hettie Steen met Hans Delissen in een kerkje.Deze keet is door hen nooit in elkaar gezet.

    Like

  4. Op YouTube :Johan Lohuis staat nog een film van de afbraak in 1987 en een kort gesprek met fam.van putten.
    Redactie OudOmmen: Hartelijk dank voor de tip Allard !!
    We hebben de video toegevoegd aan het album “Keetenkamp

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s