OMMEN – In de gemeente Ommen zijn mede op initiatief van De Darde Klokke tal van monumenten geplaatst die de strijd en verzet in de Tweede Wereldoorlog zichtbaar maken.
Foto: Harry Woertink
Herdenkingsmonument aan de muur van het gemeentehuis aan de Chevalleraustraat.
De rotonde op de kruising Hammerweg/Lemelerweg heeft de naam Manitoba rotonde en herinnert aan het Canadese leger of de XII Manitoba Dragoons. Dit Canadese Cavalerie Verkennings Regiment, was in velen delen van het vasteland van Europa, ook in deze regio, zeer actief.
Een plaquette aan de muur van autoshowroom Cents aan de Stationsweg. Hier sneuvelden voor de bevrijding van Ommen op 6 april 1945 de Canadese soldaten luitenant George Thomas Wilson en trooper Gerald Wilfred Soanes door een vijandelijke Panzerfaust.
Een gedenkplaat aan de muur van het oude gemeentehuis op de plek waar op 11 april 1945 de Canadese Black Watch over de oude Vechtbrug kwam om de stad Ommen te bevrijden.
Een koperen plaat op de muur van het gemeentehuis ter herinnering aan de bevrijding door de Canadezen in april 1945, aangeboden door Comité Welcome Veterans op 5 mei 2001.
Een gedenksteen op de Joodse begraafplaats om de Joodse inwoners van Ommen, die in 1942 en 1943 werden weggevoerd blijvend te eren.
Een groot stenen herdenkingsmonument aan de muur van het gemeentehuis, ter herinnering aan de strijd voor de vrijheid tegen de onderdrukking in de oorlogsjaren 1940-1945.
De oorlogsgraven op de begraafplaats aan de Hardenbergerweg van vier gesneuvelde Engelse vliegers die omkwamen op 20 juni 1942 boven Arriërveld.
Een gedenksteen aan de voet van de Besthmenerberg ‘Nederland Gedenk’, ter nagedachtenis aan de slachtoffers van het gevangenkamp Erika.
In Stegeren in de vorm van een grote kei in dankbare herinnering aan de verzetsgroep Salland gedragen door de steun en zwijgzaamheid van de bevolking.
Op het Elf april plein een gedenkplaat voor de medeburgers Herman van Aalderen en Johannes Makkinga, die beiden hun leven verloren bij de voorafgaande beschieting van de stad.
De bevrijdingsdag van Ommen wordt levendig gehouden met een ‘Elf april plein’.
Bron: Harry Woertink – 26 maart 2010
OudOmmen.nl 
De bevrijding door de Canadezen kan ik mij als toen 10 jarige jongen nog herinneren als de dag van gisteren. Zelfs het begin van WOII. Wij woonde in de Wolfskuil waar ook onze held dhr Seigers woonde.
Zelf hadden wij onder supervisie van onze vader een schuilkelder gebouwd. Granaat bestandig.
Zelf kan ik mij herinneren dat ik altijd bij het rangeren van de trien en stond te kijken. ook op de eerste dag dat er een aanval op de brug over de Regge en het station door de geallieerden werd onder nomen. Ik was toen juist weer op weg naar mijn ouderlijke woning en was op dat moment misschien net zo’n 50 tot 75 meter verwijderd van de plaats des onheils. Over mijn tijd in de oorlog en wat wij zoal beleefd hebben zou ik een boek kunnen schrijven. ook over het moment dat dhr Seigers opgepakt werd n.a.v de parachutisten die hij verborgen had. Het bos zag toen zwart van die Hollandse SS mensen. Zelfs was ik toen onder weg naar school. Met het geweer in de rug werden wij naar een in aanbouw zijnd huis geleid en opgesloten, zodat wij onze ouders niet meer konden waarschuwen. Ik weet nog dat ik aan de achterzijde een ruit kapot geslagen heb en mijn broers erdoor naar buiten heb geleid en gewoon onze weg naar school weer zijn ingeslagen. Veel is over die tijd te schrijven . Gewoon gezegd te veel.
LikeLike
Goedendag meneer van der Klip,
interessant verhaal. Het lijkt ons interessant om met u contact te komen om hier meer over te horen.
Lijkt u dat wat?
Groet,
Hans
LikeLike
Beste Hans,
Ik ben sowieso bereid om op het bewuste onderwerp dieper in tegaan.
Je kunt mij bereiken onder tel. 0306883517 of 0636358594
LikeLike
Exact gezegd werd die verkenner voor de toenmalige bakker Hengelaar door een panservuist van de Duitsers getroffen. Er waren toen twee verkenners aldaar. Die andere wagen heeft toen het oude restaurant Paping in brand geschoten en later nog een van die duitsers die zich wilde overgeven de vernieling ingeschoten. En dat was op de terugweg richting lemele. Dat gebeurde allemaal aan de avond voorafgaande aan de artillerie beschietng van de Canadezen.
Enfin daar zou ik ook nog wel het een en ander over kunnen zeggen.
LikeLike
Beste heer Woertink,
Ik had al eens eerder gerageerd op uw stukje over dhr Seigers, aangezien wij namelijk heel dicht bij elkaar woonden tijdens de oorlogsjaren en ook nadien hadden wij nog contact met elkaar. Wij hebben heel wat herinneringen aan de oorlog daar in de wolfskuil. Ik zei al, daar kan ik wel een boek overschrijven.
Ook uw verhalen heb ik met veel aandacht gelezen en haalt heel wat herinneringen bij mij naar boven.
Vraag: zijn er ook nog foto’s over die tijd. Ik kan mij nog herinneren dat er een Joodse slager op de toenmalige veemarkt woonde, die toen afgevooerd zijn naar Duitsland. Dat beeld raak ik ook niet kwijt en eveneens die bordjes in ’t Laar bos waarop stond ,,Verboden voor Joden”. Heel veel beelden zitten over die tijd nog in mijn hoofd.
Met vriendelijke groet, Karel van der Klip
LikeLike