‘Erika geen geschiedenis om trots op te zijn’

Aan de voet van de Besthemerberg in Ommen is gisteren onder grote belangstelling een herinneringsmonument ter nagedachtenis aan kamp Erika onthuld.

Als oud-gevangenen van het Duitse strafkamp onthulden Willem Spijkers uit Meppel en John Cordell uit Zuidwolde het gedenkbord waarop in het kort de geschiedenis van het kamp is omschreven. Op de plek zelf hield een gedenksteen en een houten kruis de geschiedenis in leven. Het kruis is vernieuwd en er is nu ook een zitbank geplaatst. Met het weghalen van de Nederlandse driekleur werd het bord zichtbaar. Ook werd een minuut stilte in acht genomen. ‘Een kamp met geschiedenis, maar wel een geschiedenis waar je niet trots op hoeft te zijn’, aldus Berend Jan Warmelink, voorzitter van de Historische Kring Ommen. Volgens hem is het echter de taak van de Historische Kring om de geschiedenis niet alleen toegankelijker te maken, maar ze ook onder de aandacht te brengen.

Initiatief
Burgemeester Arend ten Oever prees het initiatief van de Historische Kring. ‘Het gevoel zoals de oud-gevangenen zouden hebben over de plek kan ik niet beschrijven’, aldus Ten Oever. ‘Dit uitgestrekte gebied heeft in een korte periode verschillende bestemmingen gehad die alles te maken hadden met liefde en leed van mensen’ Daarbij werd ook de sympathie van Krishnamurti en de Orde van de Ster uit het Oosten niet onbelicht gelaten. Daar kwam een einde aan toen de Duitsers beslag legden op het gebied.

Eerst werd Erika gebruikt als oefenkamp ten behoeve van de SS. Later kreeg het een andere bestemming. Een verzamelplaats van mensen die door de Duitsers niet werden gerespecteerd. Tijdens de laatste maanden van de oorlog heeft kamp Erika zeker 500 gevangenen geteld die slecht zijn behandeld. Volgens Ten Oever behoort ook bezinning bij het onthullen van een monument. ‘Laat deze gedenksteen het symbool zijn in deze omgeving van voorjaar – zomer – herfst en winter. Ik spreek de wens uit dat nog heel veel mensen de geschiedenis van deze omgeving tijdens een heerlijke wandeling in hun gedachten beleven’, aldus Ten Oever.

Bron: Harry Woertink – 5 mei 2006

5 gedachten over “‘Erika geen geschiedenis om trots op te zijn’

  1. Beste mensen,

    ik zocht wat meer info over de kampbewakers de zgn KK mannen.
    Meet i.h.b. zoek ik info- over de KK-er Joseph Johan Faure .
    Onder zijn leiding werden er veel arrestaties verricht in 1944.

    Kunt u hem helpen of weet u iemand die hier veel over weet?

    Vr .gr van W.Kappe, Nijkerk

    Like

  2. Beste samenstellers en bezoekers van deze site. In 1946 verbleef ik samen met mijn broer in een kamp in de omgeving Bergentheim – Ommen. Het kamp heette “Zonneland”. Is het voormalige kamp Erica mogelijk later omgedoopt tot kamp voor kinderen met ondervoedingsproblematiek? Wie kan mij verder helpen en zo ja, zijn er foto’s uit die tijd?
    Met vriendelijke groet,
    Leo Feijten

    Like

  3. Ik heb het bericht van Leo Feijten gelezen. Ik ben daar ook in, ik denk 1946 drie weken geweest in het kader aan te sterken van de oorlogsontberingen. Dat het kamp Zonneland heette weet ik niet. Vreemd vond ik dat de kampdirecteur als commandant werd aangesproken. In de barak waar ik mijn bed en kastje had waren circa 20 jongens ondergebracht. Heel vreemd vond ik ook dat de voor die barak aangewezen zuster in onze kamer sliep. Ook heb ik voor het eerst van mijn leven gezien hoe een paar oudere jongens zich bevredigden, liggend op het bovenste bed en omringt door andere jongens. Verder heb ik in de kantine op de piano de vlooienmars leren spelen en werd door een groep kinderen de musical ‘Repelsteeltje’ingestudeerd en later voor de andere kinderen uitgevoerd. Bij een vossenjacht in het natuurgebied liep ik op vlucht door een naar ik meende kuil met (stroo)haksen maar het was een vennetje met stinkend modderwater. Bij aankomst in het kamp heeft niemand van de leiding zich over mij ontfermt ten aanzien van de lichaamsreiniging en verschoning. Kortom, ik had geen positive indruk van het geheel en in het bijzonder niet van de leiding.

    Like

  4. Denk niet dat de Ommen regering je iets zal laten weten. Alles word geheim gehouden. Zelfs liegen ze wanneer je iets precies vraagt. Ik had de Ommen Politie gevraagd om mij te laten weten hoe mijn vader was gestorven in dat gruwelijke kamp. Ze schreven mij dat hij in 1943 was gestorven “van algehele uitputting”. Ik heb de persoon zelf ontmoet die mij een boekje die hij heeft geschreven wat hij zelf gezien heeft – mijn vader was LEVEND BEGRAVEN op bevel van Lagerführer Diepgrond die nooit gestraft was voor mijn vaders moord en de moord van drie mannen die hij zelf in the nek (SS stijl) had doogeschoten en hun lichanmen langs de weg liet voor andere mensen te vinden. Koningin Juliana heeft hem vrijgezet omdat ze niet van de doodstraf hield en omdat Diepgrond “buikpijn had” – leuk hoor? Ik heb nu meer dan 40 jaren onderzoek gedaan in de misdaden van de lijders in Ommen, Kamp Erika and de Nedelandse Justitie en gerechtshoven in Amsterdam en Arnhem. Ga naar NIOD in Amsterdam, ze hebben heel veel, maar ze willen nu ook niet meer met my spreken of schrijven.

    Like

Geef een reactie op willem kappe Reactie annuleren