De Nieuwebrug in de dertiger jaren. Vanaf het erf van toen de familie Aan ’t Rot (huisnaam ‘Willems’) is de oude Reggebrug te zien. De ophaalbrug is zonder twijfel talloze keren geopend op de Reggeschippers in hun zompen doorgang te verlenen.
.jpg)
Foto HKO
De Nieuwebrug in de dertiger jaren
Albert aan ’t Rot is bezig emmers water te putten. Op de achtergrond is uitspanning Nieuwebrug zichtbaar, sinds 1879 in het bezit van de familie Eggengoor. Reeds in 1387 ligt hier een brug over de Regge. Deze wordt dan al ‘Nye Brugghe’ genoemd. Kort na de Tweede Wereldoorlog zijn tussen Eerde en Archem – een eindje stroomopwaarts van de huidige brug – de zware houten funderingen gevonden van een brug, die daar al vóór 1387 heeft gelegen. Hendrik Jan Warmelink, een schoonzoon van Albert aan ’t Rot, is vanaf 1951 bewoner van de (herbouwde) boerderij ‘Willems’ aan de Lemelerweg 8. Rond de bevrijding van Ommen is niet alleen de boerderij ‘Willems’ gebombardeerd, maar ook de brug op deze foto. Als noodoplossing wordt een Baileybrug over de Regge gelegd. Het is dan hoog water in de rivier. De noodbrug is zelfs geheel overstroomd.
De melk van de boeren ten zuiden van de Regge moet wel naar de zuivelfabriek in Ommen. Geen nood, balancerend over de brede leuning van de Baileybrug brengen de boeren de melkbussen één voor één naar de overkant. Besthmener collega-boeren vervoeren de melkbussen verder naar ‘De Vechtstreek’. De 81-jarige mevrouw Eggengoor weet nog dat in 1945 grote deuren en blinden uit café Nieuwebrug op de noodbrug werden gelegd om de doortocht van geallieerde soldaten mogelijk te maken. Deze grote deuren worden na de oorlog weer keurig hersteld en zijn nu in al hun sierlijkheid nog te bewonderen in het restaurant.
Bron: Ommer Nieuws – 19 november 1997
OudOmmen.nl 
Byzonder om deze foto te zien van de oude brug bij “nieuwe brug”. Als kind, vanaf mijn 4e jaar, kwam ik veel bij de familie aan ’t Rot en Warmelink. Heb Albert aan ’t Rot en zijn familie goed gekend en vooral ook de verhalen aangehoord, van hem, zijn vrouw en dochter, over deze oude brug en de oude boerderij. Een bombardement verwoeste zowel de brug als de boerderij. Hij nam me mee naar de plaats waar de oude boerderij had gestaan en vertelde waar de waterput stond. Een aantal bomen markeren volgens mij nog steeds de plaats waar de voorzijde van de boerderij heeft gestaan. Net niet op de foto te zien. De boerderij heeft links van de fotograaf gestaan. Heb begrepen dat veel puin van de boerderij in de Regge is beland. Het zien van deze foto, en ook anderen, nu vele jaren later heeft toch wel iets byzonders en bevestigen de verhalen van toen. Ik kon er toen alleen maar iets bij verzinnen. Ook het markante silhouet van Albert aan ’t Rot is herkenbaar. Heb hem echter alleen maar gekend als oude man. In zijn laatste levensuur heb ik nog afscheid van hem kunnen nemen. Als tiener was zoiets voor mij de eerste keer en een emotionele gebeurtenis. Die morgen was ik daar om de koeien te melken. Halverwege werd ik gevraagd om te stoppen met melken en binnen te komen. We hebben toen allen aan zijn bed gezeten toen hij overleed. Daarna heb ik het melken afgemaakt. Zijn markante houding echter, zie foto, maar dan met beide handen rustend op zijn stok, op oude leeftijd, staande op de deel, af en toe met de stok een pluk hooi voor de koeien schuivend, terwijl ik met de koeien bezig was, zal mij altijd bijblijven. Een foto met voor mij een byzondere herinnering dus. Een dierbare herinnering aan Willems Ab, zoals hij in de buurt bekend stond !!
LikeLike