Op vrijdag 14 december organiseren drie oude Ommer verenigingen net als de afgelopen jaren de opmaat naar kerstmis in de Hervormde kerk.

Foto: HKO
Kleinkoor Excelsior

Harmonieorkest Crescendo zal samen met Kleinkoor Excelsior de mooiste kerstmuziek ten gehore brengen. De Historische Kring Ommen lardeert de muziek met een opnieuw een kerstverhaal van Luuk Vogelzang, dat speelt in het grijze verleden van Ommen. Dit jaar is het thema “Licht over de Vecht”. Aanvang 20:00 uur volwassenen € 5, kinderen € 2,50.

Bron: Cees Zoon – 6 december 2012

Op vele plaatsen in onze provincie is op dit moment een wedstrijd in voorbereiding, met als titel “Geef je woonplaats een eigen volksverhaal”.

Afbeelding: http://www.jijenoverijssel.nl

Het verhaal moet een volksverhaal zijn, dat wil zeggen dat we ons zelf maar ook de omgeving daarin herkennen, met een bijpassend product. Vanuit Ommen zijn daar Loek Boer,Peter Kramer,en Luuk Vogelzang mee bezig. Het verhaal speelt zich af op de lemelerberg. En het product, dat hou ik nog even onder de……….pet.

Maar wat heel belangrijk is, dat er veel stemmen worden uitgebracht. Wie de meeste stemmen heeft krijgt de hoofdprijs. Het verhaal met het plan voor het product moet 20 mei binnen zijn, op 1 juni wordt het
winnende verhaal bekend gemaakt. In de periode van 20 mei tot 30 mei kan er gestemd worden. U kunt uw stem uit brengen op http://www.jijenoverijssel.nl. Tot slot; met nog een aantal activiteiten te gaan,wens ik u een mooie zomer toe.
Bron: Berend Jan Warmelink – 9 mei 2012

Op 5 mei 2012 laten de Vechtdalkoetsiers weer oude tijden herleven.

De prachtige authentieke rijtuigen zijn de hele dag in en om Ommen te bewonderen en ook de antieke fietsen zijn dit jaar weer van de partij. Het evenement begint rond 9 uur op de Voormars, waarna om 10 uur wordt gestart met de rit in en om Ommen.

Om 12 uur zijn bij de Oudheidskamer de prijsuitreiking en lunch. Op het Kerkplein vindt om 15 uur het defilé plaats, waarna wordt afgereisd naar het Marktplein om daar de dag met onder meer speakers en muziek met veel gezelligheid af te sluiten.

U KOMT TOCH OOK !
Zie ook het album Rondrit Vechtdalkoetsiers 2011

Bron: Historische Kring Ommen – 20 april 2012

In de loop der jaren heeft de Historische Kring Ommen (HKO) duizenden foto’s weten te verzamelen over alles wal met Ommen te maken heeft. Een groot deel van dit beeldmateriaal is inmiddels gerubriceerd, maar een veel groter deel wacht nog op erkenning en herkenning.

Foto: Vechtdal Centraal
Raadsels oplossen tijdens fotokijkdag HKO

Daarom organiseert de HKO op 24 februari een speciale fotokijkdag. Regelmatig de HKO wordt verrast met stapels foto’s die tevoorschijn zijn gekomen bij het opruimen van kasten, kelders en zolders. De afdrukken zijn vaak afkomstig uit een nalatenschap en meestal is het niet bekend wie erop staan of waar en wanneer de foto’s genomen zijn. Hans Steen bladert in een map vol klassenfoto’s. “Bij sommige foto’s zit een lijst met namen, van andere is er niet eentje bekend. Het fotoarchief van de HKO vormt een belangrijk geschiedenisdocument dat nog waardevoller wordt wanneer we weten wie er op staan. We organiseren daarom een kijkdag en hopen dat we vee! aanloop krijgen van Ommenaren en oud Ommenaren. Zij mogen op die dag uitgebreid grasduinen in de foto’s, waarbij wij natuurlijk hopen op veel herkenning, zodat er een boel raadsels zullen worden opgelost”, zegt hij. “Wanneer je een foto neemt, denk je vaak dat je wel zal onthouden waar en wanneer hij gemaakt is en wie erop staat”, zegt Ge Steen.

“Maar als je zo’n foto dertig jaar later weer terug ziet. weet je lang niet altijd meer wie er allemaal opstaan. En je kinderen of kleinkinderen weten het al helemaal niet en dat is echt jammer. Wij geven iedereen de tip om dat vanaf nu wel te doen, dat bespaart later een hoop gezoek.”Wanneer de fotokijkdag goed wordt bezocht, wil de HKO vaker een dergelijk evenement organiseren. Wie zolang niet kan wachten, is ook welkom tijdens de maandelijkse foto-inboekavonden. “ledere eerste donderdag van de maand zijn we hier van 14.30 tot 17.00 uur en van 20.00 tot 22 00 uur bezig met het inboeken van de foto’s. Daarbij kunnen we altijd hulp gebruiken”, zegt Joke Feddema. Tot april 2012 heeft de HKO nog onderdak in hun pand aan de Schurinkstraat. daarna moeten ze op zoek gaan naar wat anders. “We hopen voor die tijd een nieuw onderkomen te vinden”, zegt Alie Pot “Het liefst nog wat groter dan hier, want ons archief groeit ondertussen gewoon door. Het is alleen te hopen dat onze subsidie niet helemaal wordt stilgezet, want anders kunnen we de huur niet opbrengen.”

Bron: Vechtdal Centraal – 1 februari 2011

Op de foto bomen bij de zagerij “De Witte Delle” in Junne, wachtend op het moment dat ze verzaagd worden tot onbekante planken of balken. Misschien worden de resten verstookt als brandhout.

Vroeger was hout een belangrijke brandstof in het huishouden, geen luxe product voor de open haard zoals nu.

“Brandhout”, wordt er tegenwoordig gezegd als er iets niet deugt of totaal waardeloos is. Dat is lang niet altijd zo geweest en het is niet eens zo lang geleden dat hout nog een belangrijke brandstof in het huishouden was. Geen luxeproduct zoals nu, voor de gezellige open haard, of voor de allesbrander die dan beide meestal in de buurt van de centrale verwarming staan. In het verre verleden was men heel zuinig op het hout en wanneer iemand zonder toestemming een boom omhakte kon hij rekenen op een forse boete ter waarde van drie oude schilden. Deze gouden munt woog ongeveer 4,5 gram. In de oude markeboeken gold als boete voor iemand die zelfs maar een tak of doornstruik afsloeg al een “old schild”. Men had het hout namelijk nodig voor allerlei doeleinden, niet als brandstof, maar nog meer als bouwmateriaal en geriefhout. Dat dit zuinige beleid het toch moest afleggen tegen de steeds grotere behoefte aan hout, is te zien op oude kaarten.

Op kaarten van rond 1800 zie je grote kale en woeste vlakten: een bewijs dat bomen langzamer groeiden dan de kap- en rooisnelheid van de houtgebruikers. Ommen is nu wel rijkelijk gezegend met bossen en daardoor ook met natuurlijk brandhout, maar al die bossenrijkdom is dus niet eens zo heel erg oud. Toch is te zien in alle beschikbare oude kranten dat er toen al weer een levendige handel was in die houtrijkdom. Vanaf de vroege jaren van 1900 tot enkele decennia na de Tweede Wereldoorlog zijn er de publieke houtverkopen. In het najaar begonnen die openbare houtverkopen en ze liepen de hele winterperiode door. Lees verder HKO reeks – 100 jaar Ommer Nieuws: Zuinig op ‘brandhout’ (20) →

Op de foto een huisslachting zoals dat toen genoemd werd. Het varken werd thuis geslacht en verwerkt tot hammen, grote zijden spek, inmaak en natuurlijk worst.

Na lekker vetgemest te zijn, werd het omstreeks november dan zonder schroom aan de ladder gehangen. Daarna was het een taak voor het varken om zijn kostgezin de schrale winter door te helpen.

Zijn niet zo lange, maar toch goede leven had het varken niet alleen in een varkenshok, maar vaak ook nog in een afgeschoten stuk weide doorgebracht. Zo’n varken met een vaste bestemming kreeg een speciale band met de familie en werd als dat enigszins kon dan ook extra verwend. Alle etensresten, als die er waren, gingen naar het varken. Ook de valappels van onder de appelboom die er niet zo goed meer uit zagen, belandden met een fraaie boog voor zijn wroetende neus. Voor de jongsten van de familie was het in het najaar dan ook leuk, om met handenvol de eikels, die ze bijeengezocht hadden, aan het varken te voeren.

Na lekker vetgemest te zijn, werd het omstreeks november dan zonder schroom aan de ladder gehangen. Daarna was het een taak voor het varken om zijn kostgezin de schrale winter door te helpen. Zijn vlees was een belangrijke voedingsbron om die koude periode te kunnen overbruggen. Het was altijd een geruststellende gedachte dat er zoveel goed, maar vooral genoeg eten in voorraad zou zijn. Ook een opwindende gedachte was, dat alles wat niet duurzaam genoeg was, binnen een zeer korte tijd opgegeten moest worden.

Buren kwamen helpen en moesten daarbij natuurlijk ook taxeren hoe dik het spek bij dit varken wel niet was. Verstandig was om de dikte van het spek enige mate aan te dikken. De slacht was een jaarlijks terugkerend, bijna feestelijk evenement in het huishouden, dat zelfs schilders belangrijk genoeg vonden om er een schilderij aan te wijden. Zo is op een bekend schilderij van Rembrandt van Rijn is een geslachte os te zien. Dat het in de vroegere tijden niet altijd spekkie naar ieders bekkie was, lezen we in de “Oprechte Ommer Courant” van 7 mei 1932. De bacon export naar Engeland is in die tijd bijna gehalveerd. Lees verder HKO reeks – 100 jaar Ommer Nieuws: Spekvet voor de winter (19) →

Deze foto is genomen op de hoek van de Kruisstraat en het Vrijthof. Met een beer aan de ketting die eventueel kan dansen als erom gevraagd en ervoor betaald wordt, proberen de mannen van de foto hun boterham op te scharrelen.

Foto: OudOmmen
Mensen uit Oost-Europa proberen hun kostje bij elkaar te scharrelen door een voorstelling te geven met een dansende beer. Ook in Ommen.

Dit is waarschijnlijk het moment waarop de heren berenbegelei-ders aangehouden en ondervraagd worden door de marechaussee. Wat was er namelijk gebeurd?
Om met een beer geld te verdienen, was het de eenvoudigste manier van reizen om dit gewoon lopend te doen. Vaak waren de beerbegeleiders mensen uit Oost-Europa: Hongaren, Bulgaren, meestal zigeuners. Ver hoefde je nooit te lopen, elk gehucht was geschikt voor een kleine voorstelling. Soms leverde het alleen maar een maaltijd op, of een warme slaapplaats voor de nacht, maar vaak meer. Had je geen onderdak voor de nacht en was het dichtstbijzijnde dorp te ver om voor de duisternis inviel dit te bereiken, dan was elke boerderij goed voor een privé-voorstelling.

De boer maar meestal de boerin had die vreemde snoeshanen vanachter het glas natuurlijk al lang zien aankomen. En met een ‘gutte gut wat mut die lue hier op’n dam’ rende ze naar achter om de boer te waorschouw’n det dur vremd vollek was op’t arf. Door al die commotie kwam alles wat benen had, kinderen, honden en katten naar buiten. Onder gemiauw, geblaf en geschreeuw van de kinderen en het gehuil van de jongste kon de voorstelling dan beginnen. Och en als je zoiets beleeft, een beer op je eigen erf, die kan dansen terwijl die vreemde mannen rare kunsten maken, dan is je avond goed. Ook al kan je die mannen amper verstaan, sprekend in een taal nog moeilijker dan het Vriezenveens, ze mogen aanschuiven en mee-eten. Al smakken ze met het eten veel harder dan tandeloze opa, misschien hoor je aan tafel een nieuw vreemd verhaal of laten ze nog een nooit eerder vertoonde kunst zien. Lees verder HKO reeks – 100 jaar Ommer Nieuws: Beer danst voor geld (18) →

Werd het Sinterklaasfeest in het verleden ook zo uitbundig gevierd als tegenwoordig? Bij mijn zoektocht in een aantal oude jaargangen van het ‘Ommernieuws’ vind je alleen rondom 5 december wat sinterklaasadvertenties.

Foto: OudOmmen
Sint Nicolaas rijdt Ommen binnen. De stoet rijdt over de Vechtbrug, met op de achtergrond Hotel De Zon. Een prachtig plaatje, waarschijnlijk gemaakt in de dertiger jaren.

De advertenties zijn meestal zonder afbeelding en vaak alleen maar voor erg nuttige cadeaus. Wanten, sokophouders, dassen e.d. Het meest luxueuze cadeau wat aangeprezen werd waren vulpennen, daarnaast had je natuurlijk de plaatselijke bakkers met allerlei lekkers zoals taaitaai, pepernoten, speculaas en marsepein. In de aanwezige jaargangen uit de vroege twintiger jaren staan geen afbeeldingen van de goedheiligman. Als er al afbeeldingen in de advertenties staan zijn het meestal tekeningen. Op de achterpagina van de krant van 28 novemberl936 kom ik een Sint tegen. Op een mooie tekening is te zien hoe Piet met een zak vol Stertabak bij Sinterklaas binnen komt vallen. Een landelijk bedrijf prijst hier haar overheerlijk geurende pijptabak aan. De Sint was er dus niet alleen voor de kleintjes, maar ook de volwassenen pikten een graantje mee.

In de meer officiële berichtgeving komt de Sint alleen maar voor in de Sint Nicolaasmarkt en dan lees je nog alleen maar hoe de handel in koeien, varkens en biggen zich bewoog. Zelfs bij de handel in paarden wordt nog geen klein zijsprongetje gemaakt naar een ‘willige’ handel in schimmels! Bij het plaatselijk nieuws van 8-12-1923 verschijnt Sint Nicolaas toch nog in een berichtje. In Ommen had de oudercom-missie de gewone ouderavond vervangen door een Sint Nicolaasfeest. Lees verder HKO reeks – 100 jaar Ommer Nieuws: Sint was altijd al royaal (17) →

OMMEN – Op deze foto uit 1944 staat de motorbrandspuit die achter een heel functionele auto gekoppeld kon worden. Het was namelijk niet alleen een brandweerauto, maar ook een rouwauto, ziekenauto en af en toe een taxi.

Deze motorbrandspuit, die achter een heel functionele auto kon worden gekoppeld, deed in 1944 in Ommen niet alleen dienst als brandweerauto, maar ook als rouwauto, ziekenauto en taxi.

Economisch gezien heel slim. Alleen, hoe moest het als er tijdens een begrafenis ergens een ongeluk gebeurde en op een andere plaats brand uitbrak? De eerste krant die iets vermeldt over een brandspuit in Ommen is de krant van november 1916 daarin staat het raadsbesluit om een nieuwe brandspuit te kopen. Hiervoor moet de gemeente wel een lening aangaan, want er zal ook nog een onderdak voor diezelfde spuit gebouwd moeten worden. Men gaat heel voortvarend te werk, in mei 1917 staat het volgende artikeltje in de krant: ‘Jongstleden donderdagnamiddag, 6 uur, werd de nieuwe brandspuit geprobeerd, geleverd door de gebr. Van Bergen te Midwolda. Lees verder HKO reeks – 100 jaar Ommer Nieuws: Geen brand meer te vrezen (16) →

Op deze foto van de molen in Vilsteren is aan de ‘linker’ wiek te zien, maar meer nog aan de schoven op het land, dat het een oudere foto moet zijn.

De functie van deze molen komt hier heel mooi uit, met deze grote roggeoogst zo rondom de molen gegroepeerd. Voordat er gemalen kan worden, zal de rogge eerst nog gedorst moeten worden. Met de machine of is het nog de tijd van de vlegel? Door het mooie weer op de foto en al die zware schoven wordt een beeld opgewekt van geluk en overvloed, brood genoeg voor iedereen.

Dat dit niet altijd zo was, lezen we in enkele Oprechte Ommer Couranten uit 1917. Hierin staat een aankondiging waaruit blijkt dat de distributieregeling voor brood, bloem, meel en rogge die in december 1916 is vastgesteld door de regering, in werking treedt. Elke bewoner uit Ommen kon begin 1917 een wittebroodkaart, (nee, geen gratis huwelijksreis) bruinbrood-kaart of roggebroodkaart krijgen. Die aanvraag moest gaan via je eigen bakker. Kon dat niet dan mocht de aanvraag voor een bonkaart ook via de gemeentesecretarie lopen. Het gebruik van broodkaarten zal 5 februari ingaan. Door een ingezonden brief wil een lezer de gebruikers alvast op enkele dingen opmerkzaam maken. Deze lezer is met een weegschaal en veel verschillende broodsoorten druk bezig geweest. Lees verder HKO reeks – 100 jaar Ommer Nieuws: Wit en bruin op de bon (15) →