Het herstellen in oude glorie van ‘Makkinga’s mölle’ inspireerde Jan Woelders tot het maken van een gedicht, natuurlijk zoals we van hem gewend zijn, in de moedersproake.

1912. Zaagmolen Ommen.

De möl’ns van Omm(en)

In ’t harte van’t Vechtdal ligt het mooie stadje Omm,
woar de Regge en Vecht rustig deur stroom’m.
En woar de toerist’n graag komt, om doar rustig te kun’n weg droom’m,
doar stoat ök de vief trotse koornmöl’ns van Omm,
die woelige tied’n deurstond’n.

Hun wiek’n draai’n sierluk rond met waai’n van de wind,
Met elke draai een echo ut verleed’n, alle viefe eensgezind.
De möllenoar dut gesteudig zien wark, met alle geduld,
maald ut koor’n, en zorgt dat de maalzak’n weer wut ‘e vult.
Tiedloze tafereel’n , die nooit goat verveel’n.

Een traditie die nooit ‘v leur’n mag goa, dat mut bliem bestoan,
met oale verhaal’n van vrögger, ut harde wark met de haand.
De boer’n die mud zaai’n um te kun’n oost’n van’t laand 
Um dan dize mooie bodemriekdom’m
Te kun’n loat’n maal’n in iene van möl’ns in Omm.

Maar dize möl’ns bint deur de joar’n, weer in ere hersteld noar oalde glorie
De mölle op Den Oordt wut weer ‘n zaagmölle, noar oalde historie  
Met vulle vriewilligers wut der an ‘e warkt, dat maakt Omm zo mooi.
Een zeskantige stellingmölle uniek in zien soort
“Makkinga’s mölle”, ‘n zaagmölle, en hij is te zien op Den Oordt.

Jan Woelders, aug 2024.