Met de trein van- en naar Ommen.

1902. Station Ommen in aanbouw door aannemer A. Groothengel uit Borne. Links het stationsgebouw, midden het magazijn met urinoir en toilet. Rechts het waterreservoir.
Klik op deze link voor meer afbeeldingen:

Noord-Ooster Lokaal Spoorwegmaatschappij
Het kan al meer dan 120 jaar om per spoor te worden vervoerd naar werk, school of andere bestemmingen.

De spoorlijn en het stationsgebouw in Ommen werden geopend op 15 januari 1903, toen bekend als de Noord-Ooster Lokaal Spoorweg Maatschappij. De eerste treinen die richting Zwolle gingen waren stoomlocomotieven met stopplaatsen in Vilsteren, Rechteren, Dalfsen, Emmen/Marshoek en Herfte/Veldhoek. Vilsteren en Dalfsen hadden een station, de overigen alleen een halte.

Cuypers
De stationsgebouwen werden door niemand minder dan Eduard Cuypers ontworpen, een neef én leerling van de beroemde bouwmeester P.J.H. Cuypers. Na een officiële aanbesteding van het stationsgebouw in Ommen werd de bouw gegund aan de Bornse aannemer firma A. Groothengel. Deze aannemer wist ook de opdracht voor de bouw van de stationsgebouwen in Vilsteren en Dalfsen in de wacht te slepen. Het betekende dat een groot aantal vakbekwame timmerlieden werden gezocht en gevonden uit de naaste omgeving, voor een loon van 20 cent per uur.

Watertanks
Om de locomotieven van water te voorzien werd aan de oostkant van het stationsgebouw een houten reservoirgebouw gerealiseerd met 2 watertanks. De stoomlocomotief stelde zich hier dan op om de watertank van de locomotief te kunnen vullen. Aan de westkant bevond zich de stenen goederenloods met schuifdeuren. In de uitbouw aan spoorzijde werden de seinen, wissels, overwegen en overpaden bediend door de spoorbeambte.

Vier treinen
Volgens de toenmalige officiële reisgids, spoorden gedurende de zomerdienst van 1903 tussen Zwolle en Ommen per dag vier treinen heen en terug. Deze hadden een rijtijd van 45 minuten. Toen de lijn Zwolle-Ommen al ruim twee jaar in gebruik was, opende op 1 februari 1905 het aansluitende gedeelte Ommen-Hardenberg. Vijf maanden later (op 1 juli 1905) werd al tot Coevorden gereden en op 1 november van datzelfde jaar was de lijn in noordelijke richting doorgetrokken, waardoor men van Zwolle uit ook Emmen rechtstreeks per spoor kon bereiken. Op 1 oktober 1906 werd de zijtak Mariënberg-Almelo in gebruik genomen, waardoor Zwolle ook met laatstgenoemde stad een rechtstreekse verbinding kreeg.

Onrendabele lijn
De lijn vanaf Emmen naar Stadskanaal werd in 1938 opgeheven omdat ze niet renderend genoeg was. In 1939 was er zelfs sprake van de opheffing van de lijn Zwolle-Emmen doch een gevoerde actie leidde tot andere gedachten. In de tachtiger jaren van de vorige eeuw zijn opnieuw plannen om de onrendabele lijn op te heffen. Ook nu weer komt het niet zover. De exploitatie komt in 2012 in handen van de provincies Overijssel en Drenthe en wordt verzorgd door Arriva onder de naam “Vechtdallijnen”. De treindiensten worden verzorgd met de Spurt van Blauwnet. Dit is een samenwerkingsverband van Arriva met Keolis – Syntus.

Spoor 7
Door vernieuwingen aan het spoor kwam een eind aan de handbediening. De kaartverkoop en het in- en uit checken werd een automaten aangelegenheid. Toen ook de wachtruimte op slot ging kreeg Ommen te maken met een leeg stationsgebouw. Tot 1 november 2009, toen werd in het pand waar voorheen treinkaartjes werden verkocht, de wachtruimte en het onderkomen waar het spoorpersoneel de seinen en wissels bedienden, een restaurant gevestigd met de naam ‘Spoor 7’. Er ging eerst wel een ingrijpende verbouwing aan vooraf, zodat bezoekers ontvangen konden worden in een sfeervol ingericht restaurant voor een kopje koffie terwijl je wacht op mensen die met de trein komen, een uitgebreide lunch of een snelle hap vlak voor de trein vertrekt.

Deel 2 van deze serie is hier te lezen:

Tekst: Harry Woertink – Foto: collectie OudOmmen.nl