Een gedicht in ’t dialect over de betekenis van Pasen

Het aansteken van het paasvuur aan de Zeesserweg in 1954 door burgemeester C.P. van Reeuwijk. (foto ter illustratie)

Doar hang ’n Jesus an’t kruus,
Spiekers deur Oen haan’n en voet’n sloane.
Jezus lag doar in dat graf, drie daag’n lang.
Deur zien eig’n Va verloat’n,
Zulf’s Oen eig’n moat’n hebt Oe verroan’n,

Het is volbracht, waar’n Oen letste woord’n.
Toch was dat nie het letste wat wie van Oe heur’n,
Ie bint op he stoan ut het graf,
En zo verloste Ie oos van oose straf.

Het mooiste cadeau wa’j oos ooit hebt ‘e geem,
Ie bint veur oos sturm, ma dat brach oos het leem.
En op oose beurt, geef wie Oe oos leem,
Wie beloofd Oe oos eeuwige trouw.

Ök a faale wie iedere keer weer,
Ie bint veur alteid oose Heer.

Wie zingt noe halleluja en preest Oen grote naam,
Oen pad is de weg die wie wilt goan.

Jan Woelders, maart – dialectmoand 2024.