OMMEN – Afgelopen zondag is zeker niet zomaar ongemerkt voorbij gegaan. De tweede zondag in mei, wasl dit jaar officieel de honderdste moederdag! Misschien niet de honderdste in Nederland en hoogstwaarschijnlijk ook niet de honderdste in Ommen.

Baron Van Pallandt liet het zorgzame van zijn moeder terugkomen in de bouw van een beschut hofje en gaf het haar naam: het Edithhof.

Toch organiseerde Anna Jarvis uit West Virginia, al in 1908 speciaal voor haar moeder, de eerste Moederdag. Dit was om haar moeder te herdenken die in de burgeroorlog heel veel had gedaan om te zorgen dat hulpbehoevende moeders voedsel en medicijnen kregen. Moeders gedenken en bedenken op deze dag met allerlei attenties is in de loop van de tijd wel aangeslagen, zo blijkt uit de torenhoge piek in de omzet van geurtjes, bloemen en chocolade. Het is nu een door de commercie liefdevol, tot bijna wurgens toe omhelsde en bejubelde dag, waar iemand met een moeder niet zomaar omheen kan. Dus zul je (nog net geen moeten), ook een blijk van waardering richting je moeder moeten laten zien op deze speciale dag. Daarom is een bloemetje om je dankbaarheid en liefde te tonen ongeveer de minimaal verplichte exercitie voor elk kind. De bloemenhandel heeft ons in een onlosmakelijke houdgreep wat die dag betreft. Misschien willen we ook niets anders en liever? Soms zijn er mensen die hun genegenheid op een andere manier willen tonen, zonder plantjes of boeketten. Het liefst zien ze hun moeder op een voetstuk. Zodat die moeder absoluut niet vergeten kan worden. De zoon die zo dacht was baron Van Pallandt.

Hij liet het zorgzame van zijn moeder terug komen in zijn bouwactiviteiten van een groot huis en een beschut hofje. Dit beetje buitenlands aandoend hofje is te zien op de foto. Het bestaat uit een groep van vijf dubbele woningen, met riet gedekt, aan een kant toegankelijk via een poortje. Ze staan aan de zuidkant van Ommen en zijn gebouwd in 1928. De woningen waren bedoeld voor arbeidersgezinnen, hierin komt weer de zorg voor de minderbedeelden naar voren. Dit was het eerste grote sociale huurwoningbouwproject in Ommen. Beide bouwwerken, het Edithhuis en het andere, de Edithhof, kregen de naam van zijn moeder. Van het andere bouwproject lezen we in de Oprechte Ommer Courant van 26 maart 1932 onder het kopje Jaarverslag ‘Edith-Huis’: “Wie kent nu niet het lage huis met rieten dak op weg naar het station, en wie heeft er nu niet gehoord van de kleintjes die er naar school gaan, de grooten die er club hebben, of over de bibliotheek hooren spreken? Werkelijk, we mogen er ons op beroemen zoo’n mooi huis te hebben”. Na alle activiteiten die in het huis plaats vinden beschreven te hebben besluit de schrijver met; “Uit het aangehaalde blijkt wel dat er in het Edithhuis gewerkt wordt! Wij hopen dan ook dat dit huis tot de groei en bloei van Ommen nog veel moge bijdragen en zich in de stijgende belangstelling van ons Ommenaren moge verheugen”. De schrijver uit 1932 kan gerust zijn, die belangstelling is er nog steeds en heeft geresulteerd voor het Edithhof in een plaats op de gemeentelijke monumentenlijst. Loop er eens langs, het is beslist de moeite waard. Het hoeft niet op moederdag, maar bedenk wel als je het hofje bekijkt, dat een bloemetje op die ene speciale dag, of op een andere dag, niet eens zoveel moeite is!

Foto’s en nieuwtjes
De foto’s in deze rubriek komen uit het archief van de tienjarige Historische Kring Ommen. In samenhang met deze foto’s zullen we proberen ook een nieuwsfeit(je) te halen uit het grote krantenarchief van het honderdjarige Ommernieuws.

Bron: Ommer Nieuws – 14 mei 2008

Meer afleveringen uit: “HKO reeks – 100 jaar Ommer Nieuws“