De zwaantjes op stok bij de palmpasenoptocht op zaterdag 19 maart 2005 in Ommen waren dit keer weer heel mooi versierd. De jury die de zwaantjes op stok moest beoordelen heeft de palmstok van Noah van Dorsten als de allermooiste uitgeroepen.

Hij kwam dan ook in het bezit van de fel begeerde prijs: een Darde Klokke uurwerkje.
Totaal gingen 45 deelnemers van start op de jaarlijkse palmpasenoptocht die veel bekijks trok. Als een processie trok de jeugd vooraf gegaan door de jeugdslagwerkers van Soli Deo Gloria door de binnenstad van Ommen. Vaak koste het de kinderen veel moeite de zwaar afgeladen sierstokken om hoog te houden. Daarom was de assistentie van de meelopende ouders welkom.

Bij de beoordeling werd vooral gelet of bij het opsieren van de palmpasen gebruik gemaakt is van een geschilde stok. Voorwaarde is dat de broodzwaantjes opgesierd moeten worden met palmtakjes van de Buxusstruik. Verder rozijnen en paaseitjes aan draad geregen en een sinaasappel. De meeste voldeden daar ook wel aan, ondanks dat de versieringen vaak heel creatief waren. Volgens de jury van het organiserende Gemienschop van Oll Ommer, bestaande uit Frouwke Doezeman, Gerrie Horsman en Albert van der Vegt lag de kwaliteit van de versierde zwaantjes dicht bij elkaar.
Alle deelnemers kregen als beloning een reep chocola en een sinaasappel, terwijl de mooiste zwaantjes van de deelnemers, verdeeld in leeftijdscategorieën, in aanmerking kwamen voor een geldprijsje.
Vroeger werd de palmpasenoptocht gehouden op Palmzondag. Kinderen gingen met de palmpasenstok langs de deuren en zongen: “Palm, palm, pasen, eikoerei, als het nog één keer zondag is, dan krijgen wij een ei”, en konden dat rekenen op iets lekkers. Nu wordt in Ommen al jaren de palmpasenoptocht op zaterdag gehouden.

Uitslag:
Allermooiste zwaan en De Darde Klokkeprijs: Nohah van Dorsten.
Groot: 1. Bas Veneman; 2. Iris van Dorsten; 3. Isa Derks.
Middel: 1. Tommy Derks; 2. Vincent Martens; 3. Marlou de Velde.
Klein: 1. Lonieke Wolters; 2. Kim Wolters; 3. Daniet de Velde.

Bron: Historische Kring Ommen – Harry Woertink