In de Tweede Wereldoorlog bevond op de Besthmenerberg zich een Duits gevangenkamp, kamp Erika.

Eerste exemplaar boek over Kamp Erika voor Rikus van Heerde uit handen van Hester den Boer.
De ontberingen voor de kampbewoners waren vreselijk. Een zwarte bladzijde in de geschiedenis, waar we niet aan voorbij kunnen. De gevangenen, voornamelijk niet-Joodse mannen, werden hier niet bewaakt door Duitsers, maar door Nederlanders. Martelingen en excessief geweld waren aan de orde van de dag, zeker 180 gevangenen kwamen om.
Op 4 mei 2023 vindt de jaarlijkse herdenking plaatst bij het monument van kamp Erika.
Reünie
Kamp Erika mag dan niet bij iedereen bekend zijn, toch wordt elk jaar hier herdacht dat tussen 1942-1945 talloze Nederlanders zijn vernederd, gemarteld en vermoord. Een jaar nadat het kamp was bevrijd werd door oud gevangenen een reünie op de Besthmenerberg gehouden. Niet op het barakkenkamp zelf, dat nog als interneringskamp in gebruik was, maar aan het begin van de toegangsweg. De bewakers noemden de gevangenen “Knackers”, een scheldnaam voor luis of parasiet. Gedachtig het voorbeeld van de geuzen die een even benarde tijd hebben doorstaan hebben de oud-gevangenen nadien deze naam als erenaam gekozen. Het hoogtepunt van deze reünie was de onthulling van het gedenkteken, dat ter nagedachtenis aan de gevallen makkers werd opgericht bij de toegangsweg naar het kamp op de Besthmenerberg, vlak bij de bekende ”Steile Oever” aan de weg Ommen-Den Ham.
Lees verder Kamp Erika zwarte bladzijde in de geschiedenis









