Van der Beek aan de Brugstraat 29 was in het verre verleden één van de belangrijkste winkels in Ommen.
1982. Van der Beek, Brugstraat 29 (foto: collectie OudOmmen.nl)
Ook een van vader op zoon bedrijf. Begonnen in 1834 door Johannes Everhardus van der Beek en in 1888 overgenomen door zijn zoon Pieter Anthonie van der Beek en weer later, in 1922, door Johan van der Beek. In 1962 werd Pieter van der Beek eigenaar en later kwam ook de vijfde generatie in de persoon van zoon Johan van der Beek in de zaak.
1957. Winkelier Jan Keizer slaat achter de toonbank de boodschappen aan op de kassa in zijn kruidenierswinkel aan de Brugstraat 25. Alle levensmiddelen waren wel voorradig in de winkel, werden afgewogen en indien nodig verpakt in papierenzakken. Daarnaast werden ook nog boodschappen aan huis bezorgd. Het venten met paard en wagen gebeurde eerst door Jan zelf, daarna door Jan Kleinjan en weer later door Jan Schuttert. In een pand aan de Kerkstraat had Centra een magazijn.
De vader van Jan, Hendrik Keizer, overleed in 1936. Zoon Jan Keizer (1915-2011) nam in 1965 de kruidenierwinkel over van zijn moeder Jennigje Keizer-Weelink en bouwde het uit tot Centra supermarkt. Jan was toen al getrouwd met Alie van der Kolk.
Centra was één van de eerste zelfbedieningswinkels in Ommen. Bekende gezichten in de winkel waren Herman Koggel als winkelchef en Wim Winters die het beheer had over de groente en fruitafdeling. Jan Keizer verkocht de supermarkt in 1974 aan de groothandel N.V. Gebroeders Schuitema. Als nieuwe ondernemer kwam op de Centra-supermarkt de heer Van der Steeg uit Dedemsvaart.
Nieuwe Weme
Centra werd later Komas en verhuisde naar de Markt op de plek waar eerder aannemersbedrijf van Evert Timmerman een woning en werkplaats had. Het kreeg later de naam Nieuwe Weme en was gevestigd naast supermarkt De Boer als concurrenten dus pal naast elkaar op de Markt. Later ging Nieuwe Weme op in Super de Boer. Beide supermarkten werden samengetrokken en heet tegenwoordig JUMBO.
‘Het is hier zo gansch en al wat ik mooi vind’, verzuchtte Vincent van Gogh toen hij vanaf 11 september 1883 in Drenthe verbleef. Hij bleef slechts kort, toch had die periode een grote invloed op zijn werk. In de Ccoba-lezing op dinsdag 10 oktober vertelt Margaret Breukink er alles over. Om 20.00 uur in de Bibliotheek in Ommen.
De “Groene Jager” op de grens met de gemeente Twenterand (Den Ham) herinnert aan een middeleeuws liefdesdrama tussen Gisela en Jonker Arent.
De Groene Jager, een oud tolhuis gelegen op Landgoed Eerde.
Evert van Essen
Het is een oud volksverhaal dat luidt als volgt. Kasteel Eerde maakte ééns deel uit van de vele roofriddernesten van Overijssel en was met Evert van Essen de schrik van de hele streek. Evert van Essen van Eerde had zijn oog laten vallen op Gisela ten Damme (een havezate bij Hellendoorn), een wees wier vader en moeder waren overleden tijdens de “zwarte ziekte”, zoals in de volksmond de pest werd genoemd.
Net over de spoorlijn aan de Hammerweg in Ommen wordt in 1906 de Stoomhoutzagerij Ommen gebouwd met de naam Gerrits & Makkinga.
1919. De stoomhoutzagerij van Gerrits & Makkinga aan de spoorlijn.
Zie voor meer afbeeldingen het album “Stoomhoutzagerij“
Stoom De spoorlijn is dan nog maar enkele jaren in gebruik. Om een stoommachine om te zetten in een beweging moet water verwarmd worden totdat het kookt. Het werken met water en vuur verklaart daarom de hoge schoorsteen naast de zagerij.
OMMEN – In uniform compleet met stropdas en pet. Een zwart uniform in de winter en in de zomer een vaal groen uniform.
Deze foto is gemaakt in 1952 ter gelegenheid van het afscheid van postkantoordirecteur Aaldrik Klein. De namen staan verderop in dit artikel.
Zie voor meer materiaal van de PTT in Ommen het album “Markt 17 – Postkantoor”.
Het is bijna niet meer voor te stellen, maar zo kleedde zich vroeger een postbesteller van de PTT (Staatsbedrijf der Posterijen, Telegrafie en Telefonie). En dan hebben we het over de jaren tot eind van de zestiger jaren toen de postbode behalve de postbezorging er ook voor zorgde dat in het buitengebied postwissels konden worden verzilverd. Vaak was dat het AOW-geld voor ouderen die toen nog niet over een bank- of girorekening beschikten. Bij de postbode kon je ook postzegels kopen of de post aan hem meegeven. Vaak waren dat voor de bestellers de koffieadresjes.
Eed Een postbesteller mocht niet uit de school klappen van wat hij mogelijk las op briefkaarten of anders te weten kwam. Hiervoor moest aan het begin van de dienstbetrekking zelfs een eed worden afgelegd.
“Laten we alles eerst maar slopen, daarna zien we wel verder”.
1970. Varsenerstraat. V.l.n.r Het pand van Van Elburg, dan het reeds dichtgetimmerde pand van de familie Rietberg. Op het braakliggend terrein kwam de eerste Aldiwinkel (nu HEMA). Verderop het pand van de familie Makkinga en in het midden van de familie Horsman. Tussenin is het pand van de familie Hengelaar nog zichtbaar. Rechts de laatste Ommer stadspomp. Klik op deze link voor meer foto’s van de Varsenerstraat
Deze gedachte om eerst gaan slopen en dan maar zien wat er voor terugkomt, speelde ooit bij het Ommer gemeentebestuur. Zo werd eind zestig/begin zeventiger jaren van de vorige eeuw een deel van de Ommer binnenstad afgebroken. Het moest allemaal groter en meer. Wat er voor terug kwam waren puisten van bouwwerken; aan het kleinschalige karakter van het Ommer centrum werd totaal voorbij gelopen.
Afkeuring stadsveranderingen
Zo zou bijvoorbeeld ook het karakteristieke pand aan de Kruisstraat 1 in Ommen met de grond gelijk gemaakt moeten worden.
Deze foto is gemaakt in 1952 ter gelegenheid van het afscheid van postkantoordirecteur Aaldrik Klein. De namen staan verderop in dit artikel.
OudOmmen.nl 