De redactie van de stichting OudOmmen.nl is op zoek naar de heer van de Zuidwind, die heeft gereageerd op twee artikelen m.b.t. fotomateriaal van het 25 jarig jubileum van pastor Hermans.
Het aangegeven mailadres werkt niet of is onjuist. Wilt u contact met ons opnemen via mailadres info@oudommen.nl.
OMMEN – De Rotbrink was vroeger een van de Ommer buurtschappen, maar is helaas ten onder gegaan aan expansiedrift. Gelukkig wordt de naam in herinnering gehouden met de naam van het bedrijventerrein.
1906. De Rotbrink met de brug over het Ommerkanaal, Klumpiesbrugge.
Akkertjes
De Rotbrink maakte samen het Ommerbos, Alteveer en ’t Vlier deel uit van een buurtschap Ommerbos-Rotbrink. Ommen kan zich gelukkig prijzen dat namen van buurten, landerijen of buurten die door uitbreidingsplannen dreigden te verdwijnen met naamgevingen behouden blijven. Zo zijn bijvoorbeeld de wijken de Laarakker, Strangen, Dante en Alteveer genoemd naar vroegere buurten. Het op de Rotbrink gelegen ’t Vlier heeft de betekenis van laaggelegen woeste grond met moerasveen. Op de Rotbrink – begrensd aan de oostkant door de Galgengraven, Hessenweg Oost, verder de Balkerweg en de Ommeres – waren midden 1900 z’n veertig kleine boerderijtjes te vinden met allemaal kleine akkertjes. Deze akkertjes ontstonden door met de schop de heide om te spitten en tot vruchtbare landbouwgrond te maken. Dat waren harde tijden vroeger.
Ingelanden
Al eerder werd de hoge zandrug, de Haar genaamd, aan de noordkant beplant met bomen en kreeg de naam Ommerbosch. De aanplant van bos moest voorkomen dat het witte zand door windstormen verder het gebied in stoof. Boeren uit Ommen breidden hun cultuurgrond uit van de Hamsgoren naar het hoge Rot, het noordelijk deel van de stad. Het naast gelegen oostelijk gedeelte werd toen Rottenbrink genoemd en staat thans dus als de Rotbrink bekend. De eigenaren van de gronden waren verenigd in ‘Ingelanden Rotbrink en omstreken’. De wegen waren niet altijd goed begaanbaar. Een verslag van een vergadering in 1951 leert dat onder voorzitterschap van de heer G.J. Seinen de grondeigenaren na een roerige discussie uiteindelijk besloten de wegen gezamenlijk te verbeteren. Ook de gemeente liet zich van een goede kant zien en stelde hiervoor twee arbeiders gedurende twee weken beschikbaar.
Boerderijtjes
Door uitbreidingsplannen van de gemeente is de Rotbrink in de loop der tijd helemaal opgeslokt. Dat begon met woningbouw en industrie in de Strangen in de zestiger jaren van de vorige eeuw. Later werden ook de Veldkamp en het Nieuweland daar aan toegevoegd. In de zeventiger jaren werd sportpark De Rotbrink en het woonwagenkamp aangelegd. De gemeente kocht vervolgens in 1982 kleine boeren uit voor de bouw op ‘het Rot’ van het huidige gemeentehuis. De expansiedrift ging door in de tachtiger met de realisatie van woonwijk Alteveer, waar kleine boerderijtje in de Slagen, ‘t Vlier en het Alteveer veld moesten ruimen. Wel zijn er gelukkig nog enkele boerderijtjes in het plangebied blijven staan, zoals van de families Pieltjes, Hansman, Jaspers, Makkinga en Schutte. Dit laatste boerderijtje aan de huidige Haarsweg (vroeger Ommerbos-Rotbrink V 35) is in 1953 herbouwd na een brand. Andere aanduidingen van wegen waren Eerste Vlierweg en Tweede Vlierweg, Oude Vlierweg en Nieuwe Vlierweg, Rotbrinksweg en Sluijerweg. Lees verder Buurtschap de Rotbrink ten onder aan expansiedrift
Op vrijdag 13 december is in Raalte een monument onthuld dat herinnert aan de OLDO, de Overijsselse Locaalspoorlijn Deventer Ommen, die van 1910 tot 1935 in bedrijf is geweest.
Foto’s: HKO
Monument ter herinnering aan de OLDO, de Overijsselse Locaalspoorlijn Deventer Ommen.
Van de vele bruggen die de lijn heeft geteld zijn er nog maar twee overgebleven. Bij de rotonde op de kruising van de Ceintuurbaan en de Nieuwe Deventerweg ligt een van die twee bruggen, vrijwel halverwege het tracé van de vroegere spoorlijn. Op die plek is op initiatief van de Historische Vereniging Raalte een monument geplaatst, dat bestaat uit een serie originele spoorstaven die in een boog zijn opgesteld. Een plaquette herinnert aan de roemruchte geschiedenis.
Over de spoorlijn Deventer – Ommen is dit jaar een boekje geschreven door Bert Terlouw en Wim Gerrits. Het bevat talloze oude foto´s van de spoorlijn en stations alsmede recente foto´s van restanten van de spoorlijn. Kaarten van het tracé en een wandelroute van Deventer naar Ommen completeren dit interessante boek. Het is o.a. verkrijgbaar bij boekhandel Bruna in Ommen.
De gemeente Raalte is de tweede die een monument voor de OLDO heeft geplaatst, na de gemeente Deventer bij het vroegere station Diepenveen-Oost. Zou het in 2014 niet de beurt kunnen zijn aan de gemeente Ommen, het eindpunt van de spoorlijn?
Bron: HKO – 14 december 2013
OMMEN – Na meer dan veertig jaar is Harry Woertink gestopt als notarismedewerker. De geboren en getogen Ommer heeft afscheid genomen van het notariskantoor Bentum en Nijboer in Ommen om met vervroegd pensioen te gaan.
Woertink sluit voorgoed de deur.
Foto’s: Bentum Nijboer Notarissen
Harry Woertink (60) begon op 1 februari 1973 aan het van oudsher bekende Ommer notariskantoor van notaris H.F. Maris, dat toen nog aan het Kerkplein was gevestigd. Na het afscheid van Maris op 1 januari 1990 werd notaris mr. Gerhard Smelt zijn nieuwe werkgever. Het notariskantoor was toen al verhuisd naar de Varsenerpoort 1. Op 6 januari 1999 stopte Smelt als notaris en werd het notariskantoor overgenomen door notaris mr. Bert Spruijt, die op zijn beurt het kantoor op 1 augustus 2011 overdeed aan Bentum en Nijboer Notarissen, met mr. Jan Willem Bentum als notaris. Woertink zegt zijn werk altijd met heel veel plezier gedaan te hebben, maar vindt het na veertig jaar wel genoeg. “Ik heb zin om andere leuke dingen te doen. Mijn interesses liggen in de geschiedenis van Ommen en ook de plaatselijke politiek trekt me. Verder de natuur in met lange wandelingen of fietsen.”
Naast zijn werk als notarisklerk heeft Woertink al die jaren niet stil gezeten voor de Ommer gemeenschap. Zo was hij onder andere betrokken bij de oprichting van een basketbalclub en een atletiekclub in Ommen. Ook maakte hij acht jaar deel uit van de gemeenteraad en was Woertink meer dan 25 jaar correspondent voor de weekkrant “Ommer Nieuws”. Bijna 35 jaar lang is Woertink bestuurslid van het Ommer streekmuseum en maakt even zo lang deel uit van de redactie van het historisch tijdschrift De Darde Klokke. Sinds de oprichting in 1997 is Woertink bestuurslid van de Historische Kring. Allemaal vrijwilligerswerk, waarmee Woertink zoals hij zegt graag mee door zal gaan.
“Mijn kantoorwerkzaamheden lagen grotendeels op het gebied van nalatenschappen. Klanten adviseren over vaak moeilijke aangelegenheden. De persoonlijke contacten met de mensen lagen mij wel”, aldus Woertink. In de tijd dat het nog voor kwam dat onroerend goed onder de hamer kwam of inboedel via veiling werd verkocht was Woertink veilingmeester. “In veertig jaar heb ik veel dingen zien veranderen. Ook op het gebied van kantoorautomatisering. Van typemachine tot computer en van losse dossiermappen naar digitale archivering”. Het officieel afscheid is gevierd met de medewerkers van het notariskantoor. Lees verder Harry Woertink gestopt als notarismedewerker
Dat het Vechtdal veel mooie dingen voortbrengt, wist iedereen al. Een van die mooie dingen is een geweldige fruitoogst.
Boerderijwinkel de Groene Marke uit Ommen en Dalfsen en Streekproductenwinkel de Baander uit Hardenberg waren dan ook blij verrast met de enorme hoeveelheden appels en peren die de Vechtdalbewoners hebben ingeleverd tijdens de oogstdagen. Gezamenlijk hebben de winkels appelsap laten persen en de 12000 ingeleverde kilo’s fruit stond garant voor 8000 liter heerlijk PUUR VECHTDALSAP. Dus laat de winter maar komen.
Een gedeelte van het sap gaat terug naar degene die het fruit heeft ingebracht. Het overige sap gaat gretig over de toonbank bij de Groene Marke en de Baander. Ook menig inwoner van het Vechtdal of daarbuiten ziet een of meerder flessen terug in zijn kerstpakket. De Groene Marke en de Baander danken alle inwoners van het Vechtdal die fruit hebben ingebracht. Mede door hun inzet is het een succes geworden. Het Vechtdal is op de goede weg, er is weer een duurzaam, puur en eerlijk streekproduct in de markt gezet. Extra vitamientjes nodig voor de winter? De Groene Marke en de Baander hebben ze voor u in het schap staan. Op uw gezondheid!
Bron: Kaasboerderij Heileuver – 5 december 2013
Na een lang reces tengevolge van de nieuwbouw van de kaasmakerij, start Heileuvers Schilderijenhuis weer met een nieuwe expositie.
Foto: http://www.heileuver.nl
Schilderijenhuis Heileuver
De uit Dalfsen afkomstige Heleen Goudbeek bijt de spit af met haar solo –tentoonstelling. Heleen draagt een warm hart toe aan het boerenleven en dat is te zien in haar werk; tedere pasgeboren kalfjes, stoere stierenkoppen, trotse moederkoeien met kalfjes, eigenwijze varkens en lieve, aaibare schapen. Ook het menselijk portret weet zij als geen ander te vangen in zijn tederheid en persoonlijkheid. Met een juiste toets van verf , penseel en gevoel weet zij treffende schilderijen te maken die een ieder reken, zowel kinderen als volwassenen.
Stap in de wereld van Heleen en ontdek al het moois rondom je heen.
De expositie is te zien tot 3 jan 2014. Geopend ma-wo-do-vr van 9.00 tot 18.00, zat 9.00 tot 17.00 di , zo- en feestdagen gesloten. Heileuvers Schilderijenhuis, Dalmsholterdijk 17 Dalmsholte. http://www.heileuver.nl, info@heileuver.nl.
Bron: Kaasboerderij Heileuver – 28 november 2013
In het kader van verdwenen Ommerse bedrijven, deze keer een verhaal over de kruidendrogerij “Angelica” aan de Haven.
Angelica, uit de tijd dat het Ommerkanaal met Haven nog in gebruik was.
Kruiden als grondstof voor pillen, poeders en drankjes
Tot aan de 2e wereldoorlog was er weinig belangstelling voor het verbouwen van kruiden in ons land. De oorlogsperiode bracht hier echter verandering in. Direct na de oorlog steeg de vraag naar kruiden aanzienlijk omdat in de oorlog de voorraden waren opgebruikt voor de productie van geneesmiddelen. Om te bezien of het klimaat in Nederland geschikt was voor het verbouwen van kruiden werden in proeftuinen verschillende soorten getest.
Werk voor kleine boeren
De opzet van de drie landbouworganisaties was om juist kleine boeren de kruiden te laten verbouwen zodat deze boeren een beter bestaan zouden krijgen. Zo werd door de provinciale Landbouworganisaties in Overijssel een kruidentelersvereniging opgezet in het gebied Ommen, Dalfsen, Raalte en Hardenberg.
Al voor de 2e wereldoorlog had de regering al plannen om iets te doen aan de deplorabele toestand van de kleine boeren. Het was vooral een idee van de latere minister Mansholt om al het grondbezit van de kleine boeren te nationaliseren. Vervolgens konden deze boeren zoveel mogelijk op hun eigen bedrijf blijven werken. Door een betere voorlichting en doelmatiger bedrijfsvoering, intensieve teelten en steun in natura zou er een beter resultaat behaald kunnen worden. Deze plannen zijn echter nooit tot uitvoering gekomen, ten dele doordat de oorlog uitbrak. Lees verder Angelica – klein begonnen, klein gebleven, maar toch belangrijk
De Ommerschans heeft een belangrijke rol gespeeld in de opvang van bedelaars in de 19e eeuw. De Historische Vereniging in Nieuwleusen houdt op maandagavond 2 december een ledenbijeenkomst waarvoor schrijver Wil Schackmann is uitgenodigd. Hij vertelt over het bedelaarsgesticht en over de betrokkenheid van Nieuwleusen bij de Ommerschans.
Wil Schackmann schreef in 2013 het boek ‘De bedelaarskolonie’, met als ondertitel ‘De Ommerschans, het eerste landelijk gesticht voor luilevende armen’.
Afb.: Wil Schackmann
Er zijn aan het begin van de negentiende eeuw in ons land “luilevende armen” die in plaats van te werken liever hun hand ophouden. Men noemt ze “ene grief voor onze natuur, luije buiken, onbeschaamde deugnieten, zedelooze voorwerpen”. In het in 1822 opgerichte bedelaarsgesticht de Ommerschans zullen die eens hard worden aangepakt en heropgevoed. Uit alle windstreken, van Hoorn tot Veere, en van Brussel tot Groningen, worden de bedelaars naar dit nieuwe instituut “opgezonden”. Wil Schackmann schreef in 2013 het boek “De bedelaarskolonie”, met als ondertitel “De Ommerschans, het eerste landelijk gesticht voor luilevende armen”. Dankzij zijn kennis van het archief kan hij niet alleen de dagelijkse gang van zaken in het gesticht beschrijven, maar weet hij ook veel van de bewoners op de voet te volgen. Met veel liefde voor het onderwerp en de mensen die er een rol in spelen, en met oog voor vermakelijke details. En met opmerkelijke conclusies. Want zijn het wel allemaal bedelaars die er terecht komen?
Nieuwleusen is een van de plaatsen die regelmatig bedelaars bij het gesticht aflevert. Maar altijd personen die geen band met de plaats hebben, vermoedelijk zijn het mensen die vrijwillig vanuit hun eigen woonplaats richting de Ommerschans trekken en dan in de buurt een gemeentebestuur opzoeken dat hen aflevert. Zo brengt Nieuwleusen op 21 mei 1823 de 21-jarige Pieternella Hendriks uit Leeuwarden met een dochtertje van twee jaar en de 36-jarige Elisabeth Jansen uit Amsterdam met een zoontje van vier. Vermoedelijk weduwen (de kinderen hebben een andere achternaam dan de moeders) die de kost niet konden verdienen en besluiten zich zelf bij het gesticht te melden. Het speelt allemaal in een tijd dat het sociaal vangnet nog niet was uitgevonden. Dat merkt ook Andrie Erlie, ongeveer veertig jaar en herkenbaar aan “een sabel houw over de neus en lip”, die na zijn eerste opname eind 1824 is vrijgelaten, maar in de maatschappij niet aan de kost kan komen en zich mei 1825 meldt bij het gemeentebestuur van Nieuwleusen.
De ledenbijeenkomst van “Ni’jluusn van vrogger” vindt plaats in de zaal bij de Ontmoetingskerk en begint om 19.30 uur. Voor leden is de entree gratis. Overige belangstellenden mogen voor € 5,00 de lezing bijwonen. In de pauze is het boek “De Bedelaarskolonie” te koop. Lees verder Lezing Ommerschans bij historische vereniging
Ccoba, de culturele commissie bibliotheek activiteiten, organiseert op dinsdag 12 november in de bibliotheek aan de Chevalleraustraat een lezing over ‘Het IJzeren Gordijn’ de grens die veertig jaar lang Duitsland verdeelde.
Het IJzeren Gordijn
Foto: Bibliotheek Ommen
‘De grens die verdween’, zo noemt Klaas Hoogenboezem Het IJzeren Gordijn door Duitsland. We zijn het al bijna weer vergeten maar dertig jaar geleden was de in 1949 gebouwde deling tussen oost en west een vast gegeven. Niemand dacht dat het ooit anders zou worden. Waarom werd de muur gesticht, hoe was het om dicht bij de best bewaakte grens ter wereld te wonen, hoe kwam de Wende tot stand? Geschiedkundige Hoogenboezem laat aan de hand van beelden zien hoe het allemaal heeft kunnen gebeuren.
De avond begint om 20.00 uur en de entree bedraagt € 7,00. Vrienden van Ccoba betalen € 3,00, bibliotheekleden € 5,00. Dat is inclusief koffie/thee. Kaarten zijn alleen verkrijgbaar op de avond zelf, er is geen voorverkoop in verband met de verbouwing van de Bibliotheek. Wel kan worden gereserveerd via de website van de Bibliotheek: http://www.bibliotheekommen.nl. Deze informatie is ook te vinden op de website http://www.ccobavanommen.blogspot.com.
Bron: Bibliotheek Ommen – 1 november 2013
OMMEN – In samenwerking met Vechtdal Centraal start de stichting OudOmmen.nl in gelijknamige krant een nieuwe fotorubriek ‘(Oud) Ommenaren in beeld’ met oude foto’s.
“(Oud) Ommenaren in beeld”: Klik op deze banner in de linker zijbalk om naar de 2-wekelijks in Vechtdal Centraal gepubliceerde foto te gaan voor het het plaatsen van een reactie.
De bedoeling is om in deze twee wekelijkse fotorubriek onbekende (oud)Ommenaren op te sporen om hun namen (alsnog) te vermelden bij de betreffende foto’s. Het gaat met name om foto’s van personen (merendeel groeps- en klassenfoto’s) waarvan een of meer namen onbekend zijn bij OudOmmen.nl. De reeds bekende namen worden wel vermeld. Het verzoek aan de lezers van Vechtdal Centraal is om de nog onbekende namen aan te leveren. Dat kan via de site van Vechtdal Centraal of op papier, aangeleverd bijvoorkeur in de brievenbus van het Streekmuseum in Ommen, gevestigd in molen Den Oordt.
OudOmmen.nl heeft in haar 7,5 jarig bestaan veel historisch materiaal verzameld en gepubliceerd op haar webarchief. In de vorm van onder andere verhalen, reacties, documenten en foto’s is hiervoor door tal van mensen een bijdrage geleverd. Maar langzamerhand wordt het steeds duidelijker dat er een belangrijk onderdeel is onderbelicht: namelijk de mens achter al deze historie. Zonder deze mensen waren die verhalen er niet geweest of waren die verhalen niet interessant of niet compleet.
OudOmmen.nl 