De Ommer gemeenteraad is akkoord gegaan met het uitvoeringsprogramma voor de activiteiten op het gebied van cultuur en erfgoed.

Zien en doen in en om Ommen (Toeristisch Informatie Centrum TIP)

Aandachtpunten in het uitvoeringsprogramma zijn behalve het culturele aanbod en de samenwerking van organisaties, talentontwikkeling en educatie.

Aanbod cultuur

1957. Winkelier Jan Keizer slaat achter de toonbank de boodschappen aan op de kassa in zijn kruidenierswinkel aan de Brugstraat 25. Alle levensmiddelen waren wel voorradig in de winkel, werden afgewogen en indien nodig verpakt in papierenzakken. Daarnaast werden ook nog boodschappen aan huis bezorgd. Het venten met paard en wagen gebeurde eerst door Jan zelf, daarna door Jan Kleinjan en weer later door Jan Schuttert. In een pand aan de Kerkstraat had Centra een magazijn.

De vader van Jan, Hendrik Keizer, overleed in 1936. Zoon Jan Keizer (1915-2011) nam in 1965 de kruidenierwinkel over van zijn moeder Jennigje Keizer-Weelink en bouwde het uit tot Centra supermarkt. Jan was toen al getrouwd met Alie van der Kolk.

Centra was één van de eerste zelfbedieningswinkels in Ommen. Bekende gezichten in de winkel waren Herman Koggel als winkelchef en Wim Winters die het beheer had over de groente en fruitafdeling. Jan Keizer verkocht de supermarkt in 1974 aan de groothandel N.V. Gebroeders Schuitema. Als nieuwe ondernemer kwam op de Centra-supermarkt de heer Van der Steeg uit Dedemsvaart.

Nieuwe Weme

Centra werd later Komas en verhuisde naar de Markt op de plek waar eerder aannemersbedrijf van Evert Timmerman een woning en werkplaats had. Het kreeg later de naam Nieuwe Weme en was gevestigd naast supermarkt De Boer als concurrenten dus pal naast elkaar op de Markt. Later ging Nieuwe Weme op in Super de Boer. Beide supermarkten werden samengetrokken en heet tegenwoordig JUMBO.

Zie voor meer foto’s het album Brugstraat 25 (Centra)

Tekst: Harry Woertink – Foto: collectie OudOmmen.nl

Op reis met Vincent van Gogh in Drenthe.

Turfschip in Drenthe van Vincent van Gogh

‘Het is hier zo gansch en al wat ik mooi vind’, verzuchtte Vincent van Gogh toen hij vanaf 11 september 1883 in Drenthe verbleef. Hij bleef slechts kort, toch had die periode een grote invloed op zijn werk. In de Ccoba-lezing op dinsdag 10 oktober vertelt Margaret Breukink er alles over. Om 20.00 uur in de Bibliotheek in Ommen.

De Foto- en Filmgroep van het CCO heeft de prijswinnaar bekend gemaakt van de fotowedstrijd.

De winnende foto van Romy Akkerman.
Zie voor meer foto’s het album “Fotowedstrijd Ommen 775 jaar“.

Het ging om een fotowedstrijd wie de meest aansprekende foto met het thema ‘Ommen 775 jaar stadsrechtenr’ maakte.

Het Ommer Mannenkoor presenteert op vrijdag 6 oktober een muzikale vertelling met de titel “Droom de Dag”.

Het koor wordt bijgestaan door een speciaal samengesteld projectkoor.

De “Groene Jager” op de grens met de gemeente Twenterand (Den Ham) herinnert aan een middeleeuws liefdesdrama tussen Gisela en Jonker Arent.

De Groene Jager, een oud tolhuis gelegen op Landgoed Eerde.

Evert van Essen

Het is een oud volksverhaal dat luidt als volgt. Kasteel Eerde maakte ééns deel uit van de vele roofriddernesten van Overijssel en was met Evert van Essen de schrik van de hele streek. Evert van Essen van Eerde had zijn oog laten vallen op Gisela ten Damme (een havezate bij Hellendoorn), een wees wier vader en moeder waren overleden tijdens de “zwarte ziekte”, zoals in de volksmond de pest werd genoemd.

Gisela van Damme verlooft met Jonker Arent

Net over de spoorlijn aan de Hammerweg in Ommen wordt in 1906 de Stoomhoutzagerij Ommen gebouwd met de naam Gerrits & Makkinga.

1919. De stoomhoutzagerij van Gerrits & Makkinga aan de spoorlijn.
Zie voor meer afbeeldingen het album “Stoomhoutzagerij“

Stoom
De spoorlijn is dan nog maar enkele jaren in gebruik. Om een stoommachine om te zetten in een beweging moet water verwarmd worden totdat het kookt. Het werken met water en vuur verklaart daarom de hoge schoorsteen naast de zagerij.

OMMEN – In uniform compleet met stropdas en pet. Een zwart uniform in de winter en in de zomer een vaal groen uniform.

Deze foto is gemaakt in 1952 ter gelegenheid van het afscheid van postkantoordirecteur Aaldrik Klein. De namen staan verderop in dit artikel.
Zie voor meer materiaal van de PTT in Ommen het album “Markt 17 – Postkantoor”.

Het is bijna niet meer voor te stellen, maar zo kleedde zich vroeger een postbesteller van de PTT (Staatsbedrijf der Posterijen, Telegrafie en Telefonie). En dan hebben we het over de jaren tot eind van de zestiger jaren toen de postbode behalve de postbezorging er ook voor zorgde dat in het buitengebied postwissels konden worden verzilverd. Vaak was dat het AOW-geld voor ouderen die toen nog niet over een bank- of girorekening beschikten. Bij de postbode kon je ook postzegels kopen of de post aan hem meegeven. Vaak waren dat voor de bestellers de koffieadresjes.

Eed
Een postbesteller mocht niet uit de school klappen van wat hij mogelijk las op briefkaarten of anders te weten kwam. Hiervoor moest aan het begin van de dienstbetrekking zelfs een eed worden afgelegd.

Lees verder Toen de post nog post was →

“Laten we alles eerst maar slopen, daarna zien we wel verder”.

1970. Varsenerstraat. V.l.n.r Het pand van Van Elburg, dan het reeds dichtgetimmerde pand van de familie Rietberg. Op het braakliggend terrein kwam de eerste Aldiwinkel (nu HEMA). Verderop het pand van de familie Makkinga en in het midden van de familie Horsman. Tussenin is het pand van de familie Hengelaar nog zichtbaar. Rechts de laatste Ommer stadspomp.
Klik op deze link voor meer foto’s van de Varsenerstraat

Deze gedachte om eerst gaan slopen en dan maar zien wat er voor terugkomt, speelde ooit bij het Ommer gemeentebestuur. Zo werd eind zestig/begin zeventiger jaren van de vorige eeuw een deel van de Ommer binnenstad afgebroken. Het moest allemaal groter en meer. Wat er voor terug kwam waren puisten van bouwwerken; aan het kleinschalige karakter van het Ommer centrum werd totaal voorbij gelopen.

Afkeuring stadsveranderingen

Zo zou bijvoorbeeld ook het karakteristieke pand aan de Kruisstraat 1 in Ommen met de grond gelijk gemaakt moeten worden.

“Dorado voor vrije dagen”, kopt een krant in 1953 als de Besthmenerberg ontdekt wordt door vakantiegangers.

Huisje “De Eik” een van de eerste vakantiehuisjes op Vakantie-vreugd.

De Stichting Vakantie-vreugd heeft een groot terrein op de Besthmenerberg kunnen huren om duizenden mensen vakantie te kunnen laten vieren in de bossen van Ommen. De krant doet verslag en wijst ook op mogelijkheden voor de toekomst voor uitwisseling van vakantiemogelijkheden.

“Het is voor iemand, die de kunst verstaat om van het leven te genieten en vooral van zijn vakantie de fijnste dagen van het jaar te maken, waarschijnlijk moeilijk te aanvaarden, dat er ook mensen zijn, die min of meer met die vakantie geen raad weten. Dat kan komen door gebrek aan initiatief, aan inzicht ook om een vakantie prettig te besteden. Er zijn ook financiële- en tenslotte ook huishoudelijke omstandigheden, die toch altijd nog een betrekkelijk groot aantal van hen, die het hele jaar door hard werken, belemmeren om echt te genieten van hun vakantie, om te komen tot vakantievreugd.

Er is in de afgelopen jaren al een en ander gedokterd aan de vakantiebesteding. Er zijn comités in het leven geroepen, die zich tot taak stelden anderen te leren, hoe men nu een vakantie moest doorbrengen en tenslotte is er ook gekomen het scheppen van mogelijkheden om vakantie goed en goedkoop door te brengen.

Sociaal toerisme

Het sociaal toerisme heeft een grote vlucht genomen en allen, die zich op het terrein van het toerisme bewegen hebben rekening te houden met de vakantie-der-massa, welke zich van jaar tot jaar meer openbaart als een uiting, waarbij niet het reizen een middel is om tot het doel te geraken, doch doel in zichzelf geworden is. Men trekt het land door, reist van Noord naar Zuid en van Oost naar West, en als men er al eens toe komt om hier of daar wat langer te blijven, dan gaat men toch niet zoals onze ouders „en pension”, doch zoekt naar een andere oplossing om ergens goedkoop en toch goed een week of langer te vertoeven.

Grote groep bedrijven sloeg handen ineen

Tegen deze achtergrond moet men het streven zien van een groot aantal bedrijven, die de stichting „Vakantie-vreugd” hebben gevormd, welke een groot vakantieverblijf te Wijk aan Zee, het vakantiehuis „Westerduin” en het landgoed „De Besthmenerberg” te Ommen exploiteert. In deze stichting nemen deel de Koninklijke Machinefabriek Gebr. Stork & Co. N.V. te Hengelo, de initiatiefneemster, Stork-Apparaten te Amsterdam, de Kon. Ned. Katoenspinnerij, Demka te Utrecht, Beckerson Brummen, de Kon. Nederlandse Zoutindustrie, de Nederlandse Spoorwegen en de Hoogovens, de Esso, Philips Telecommunicatie te Hilversum, terwijl met andere bedrijven nog onderhandelingen gaande zijn.

De stichting „Vakantie-Vreugd” heeft een 140 hectare groot recreatieterrein te Ommen gehuurd, waar 32 kampeerhuisjes staan, enige grote groepsverblijven te vinden zijn en waar voor drieduizend personen gelegenheid is om te kamperen.

Openluchttheaters

Deze mogelijkheden om een vakantie door te brengen zijn gegroepeerd rond een kampeercentrum met kantoor, winkel, restaurant en twee openluchttheaters. Dit jaar opent de stichting haar werk met een groot Pico-kamp der V.C.J.C., dat door 4000 gasten zal worden bezocht. De grote gebeurtenissen zullen zich afspelen rond het grote openluchttheater, dat aan 4500 personen plaats biedt en dat het vorig jaar door werkloze textielarbeiders keurig van betonnen zitplaatsen is voorzien.

In de komende zomer komt dit openluchttheater ook voor andere doeleinden in gebruik. Er zijn al contacten gelegd, welke leiden in de richting van belangrijke gebeurtenissen. Het staat het stichtingsbestuur voor ogen om niet alleen uitstekende beroepsgezelschappen in dit theater te laten optreden, doch ook amateurs, waarbij o.m. gedacht is aan gezelschappen uit Twente, welke zich op het gebied van revue en cabaret, muziek, zang en dans bewegen.

Het vorig jaar al is de stichting „Vakantie-Vreugd” met haar werk begonnen. Er waren toen in Ommen al 22000 overnachtingen. Dit jaar zal de stichting haar vleugels nog verder uitslaan. In de eerste plaats zullen werknemers van de deelnemende bedrijven gelegenheid krijgen om in Ommen te verblijven of in „Westerduin” te Wijk aan Zee hun vakantie door te brengen, doch daarnaast zal men, voor zover er plaats is, ook voor anderen de deuren wagenwijd openstellen. Vele scholen, clubs en verenigingen maakten al van de kampeeraccommodatie gebruik, velen vertoefden in de groepsgebouwen, welke een capaciteit hebben van 136 personen.

Internationale samenwerking

Voor wie benieuwd is naar de resultaten van deze vorm van sociaal toerisme kan worden meegedeeld, dat deze uitermate gunstig zijn. Het lijdt geen twijfel of men opent hier vakantiemogelijkheid voor duizenden. De terreinen te Ommen openen wijde perspectieven, terwijl voor de toekomst nog andere mogelijkheden open staan. We kunnen ons indenken, dat zij, die al meermalen gebruik maakten van de gelegenheid om b.v. in Ommen te kamperen, wel eens ergens anders naar toe willen. In dit verband is het niet denkbeeldig, dat de stichting later nog eens overgaat tot exploitatie van terreinen elders in het land, bij voorbeeld in Zuid-Limburg. Deze vorm van sociaal toerisme leeft niet alleen in Nederland. In Denemarken was men al langer met de ontwikkeling van deze plannen bezig; er zijn diverse van deze groepsrecreatie-oorden. Het ligt voor de hand, dat mettertijd getracht zou kunnen worden te komen tot uitwisseling. Nederlandse werkers zouden dan in Denemarken hun vakantie kunnen doorbrengen, Denen zouden eens naar Ommen of Westerduin kunnen komen.”

1953. Openluchttheater op de Besthmenerberg

Tekst: Harry Woertink – Foto’s: collectie OudOmmen.nl