OMMEN – De Vereniging Natuur en Milieu De Vechtstreek organiseert op vrijdag 6 maart 2015 een thema-avond over landgoed Het Laar. Thema van deze bijeenkomst in Huize Het Laer is “Landgoed Het Laar: Behoud, herstel of ontwikkeling?”. Aanvang 20.00 uur.

Huize Het Laar in 1981.
Foto: OudOmmen

Het landgoed Het Laar kent een lange geschiedenis. Het vroegere kasteel is na verschillende belegeringen, vernieuwingen en eigenaren, uitgegroeid tot een gerestaureerde havezathe. Het eertijds aangelegde park in de Engelse en Franse landschapsstijl is zeer gevarieerd qua opbouw en verschijningsvorm. Door al deze ontwikkelingen heeft het landgoed grote cultuurhistorische, landschappelijke en natuurwaarden gekregen en is daardoor als rijksmonument aangewezen. Deze groene parel kan rekenen op veel bezoek van Ommenaren en toeristen. De ontwikkelingen in het landgoed staan echter niet stil. Zo heeft het Waterschap Vechtstromen (voorheen Regge en Dinkel) in samenwerking met de gemeente Ommen en Het Oversticht en in overleg met de Vereniging Natuur en Milieu De Vechtstreek, de waterhuishouding verbeterd en een gedeelte van dit rijksmonument opgeknapt. Ook zijn er vergevorderde plannen om de Stadsboerderij te verplaatsen naar het hertenkamp bij Het Laar.

Blijft het nu bij deze eerste aanzet tot herstel van het landgoed? Of komt er een vervolg? Zijn er andere plannen met het landgoed? Wat wil de Gemeente als eigenaar en beheerder van het landgoed? Moet het accent liggen op behoud, herstel of ontwikkeling? Hoe houdt de gemeente als eigenaar van het landgoed rekening met de cultuurhistorische, landschappelijke en natuurwaarden en recreatieve belevingswaarden? De Ommer wethouder Klaas Smid is bereid gevonden de (toekomst)visie over dit gemeentelijke eigendom van het landgoed Het Laar te belichten. Aansluitend op deze visie worden de cultuurhistorische en landschappelijke waarden van het landgoed aangereikt door mevrouw drs. G. van Altena van Het Oversticht. De aspecten van integraal water- en natuurbeheer worden behandeld door de heer ir. S. Fortkamp van het Waterschap Vechtstromen. Lees verder Thema-avond over behoud, herstel of ontwikkeling Landgoed Het Laar →

De vier ijskelders in de gemeente Ommen zijn uniek en behoren tot de mooiste ijskelders van Nederland.

De ijskelder van Vilsteren, gelegen nabij het Huis Vilsteren.
Foto: OudOmmen

In een periode van 250 jaar, globaal van het midden van de zeventiende eeuw tot 1914, werden in Nederland speciale kelders gebouwd voor het bewaren van ijs, maar hierover is weinig te vinden in de historische bronnen. De historische kennis over individuele ijskelders in Nederland is complex en heel divers. Per ijskelder is de kennis zeer variabel. Een overzicht van kennis en kennislacunes ontbreekt vooralsnog. Over de totstandkoming van de opdracht, de ontwerpers of uitvoerders is zelden iets bekend. Bouwtekeningen voor ijskelders zijn uiterst schaars; omdat overal verschillende bouw- en metseltechnieken voorkwamen, zijn deze gegevens niet opgetekend. In de zeventiende en achttiende eeuw waren bouwers bekwaam genoeg om een eenvoudig gewelf te metselen zonder tekening, een vaardigheid die in de negentiende eeuw als vanzelfsprekend werd beschouwd.

Sinds de jaren vijftig van de vorige eeuw doet de koelkast in Nederland zijn intrede en tegenwoordig heeft iedereen er een. Fabrieken en ambachtelijke bedrijven konden al vanaf de jaren twintig van de vorige eeuw op grote schaal gebruik maken van koelmachines door de introductie van elektriciteit. Vóór die tijd was natuurijs de aangewezen manier om producten koel te bewaren. Men verzamelde daarvoor in de winter zoveel mogelijk natuurijs uit grachten, vijvers en andere watergangen. Het ijs bewaarde men in speciale ondergrondse bewaarplaatsen, zogenaamde ijskelders. Het meest voor de hand liggende gebruik van ijskelders was voor het welzijn en de gezondheid van de mens. IJs werd gebruikt door medici voor o.a. inwendige ontstekingen. Bezitters van ijskelders waren min of meer sociaal verplicht om op doktersvoorschrift gratis ijs af te staan. Door de tijd heen zijn er verschillende soorten ijskelders gebouwd. In ons land zijn ijskelders vanaf de zeventiende eeuw in gebruik gekomen op de buitenplaatsen. De eerste ijskelders waren eenvoudig van aard; later ontstonden meer geavanceerde typen. IJskelders werden ook heel verschillend gebouwd, omdat de eigenaar de vorm en het volume zelf bepaalde. Lees verder De vier ijskelders in de gemeente Ommen →

In de omgeving van Dedemsvaart werd vroeger veel turf gewonnen. De turf werd naar het westen van het land verscheept, via de Dedemsvaart naar Hasselt en over de Zuiderzee naar Enkhuizen en verder.

Een schelpkalkoven is een oven in een kegelvormige toren, met een hoogte variërend van 15 tot 20 meter en een doorsnede aan de basis van meestal 5 tot 7 meter. Schelpkalkovens werden gebruikt voor de fabricage van metselkalk uit strandschelpen. Schelpkalkovens zijn doorgaans te vinden aan het water en staan vaak in groepjes. Tegenwoordig fungeert de kalkoven in Dedemsvaart als streekmuseum.
Foto: Bert van Os.

De turf werd in het westen afgeleverd bij een schelpkalkbranderij. Vervolgens werden aldaar schelpen gekocht (gewonnen) die dan weer als retourlading naar Dedemsvaart en Hasselt werden verscheept, zodat ook daar schelpkalk gebrand kon worden. De kalkovens in Dedemsvaart zijn een mooi voorbeeld van gerestaureerd Industrieel erfgoed.

Industrieel erfgoed in Nederland
De term “Industrieel Erfgoed” is vrij jong en werd vroeger “Industriële Archeologie” genoemd. Industriële archeologie is het registreren, in bepaalde gevallen behouden en het interpreteren van terreinen en structuren van voegindustriële activiteiten, vooral de monumenten van de industriële revolutie. In Nederland is deze term ook gebruikt, maar daarnaast kwam ook de term “monumenten van bedrijf en techniek” in zwang. Hierbij lag het zwaartepunt op het onroerend goed. Tegenwoordig is de gebruikelijke term: Industrieel Erfgoed”, waarmee zowel het onroerend (gebouwen) als het roerend erfgoed (machines e.d.) wordt aangeduid. In vergelijking tot de ons omringende landen is Nederland vrij laat gaan industrialiseren.

Normen en criteria
Een van de meest knellende vragen is op grond van welke normen en criteria een gefundeerde beslissing over het behoud van een monument in de zin van industrieel erfgoed kan worden genomen. Los van de officiële formulering van het begrip monument zal in het denken over monumenten de traditionele koppeling aan iets dat mooi is, iets dat schoonheid uitstraalt, gerelativeerd moeten worden. De oorspronkelijke notie van het begrip monument, n.l. “gedenkteken” verschaft hiertoe de aanknopingspunten: voor een object, waaraan een waarde als gedenkteken wordt toegekend, is het minder relevant of het mooi is: een gedenkteken aan een donkere bladzijde uit de geschiedenis (sociaal-economisch, architectonisch) kan zelfs naar gangbare opvattingen uiterst lelijk worden bevonden zonder iets aan de waarde als monument te verliezen. Lees verder Industrieel Erfgoed, de kalkovens in Dedemsvaart →

Donderdag 8 november waren actievoerders bij de muziektent om deze actie kracht bij te zetten.

Wil jij ook dat dit karakteristieke bouwwerk niet uit Ommen verdwijnt en dat er een andere locatie voor gezocht wordt, laat dan jou stem ˝horen˝ op het hiervoor speciaal opengestelde e-mail adres:
samensterkinactie@gmail.com

Er is ook een optie om de muziektent zonder podium op een andere locatie te zetten. Hij zou dan op een veredelde hooiberg lijken, maar dit heeft ook wel een aantal voordelen. De kosten worden dan aanzienlijk lager, hij is beter toegankelijk voor minder validen en de muziek die er op wil treden hebben vaak wel een mobiel podium.

De Dunnewindgroep, van de Linde , Lareco (is nu eigenaar van de muziektent), de gemeente Ommen en een aantal burgers willen hier graag aan meewerken, maar we zijn nog op zoek naar meer bedrijven en vrijwilligers die willen en kunnen helpen. Dit kan ook door te mailen naar het mailadres of door te bellen met Harold Dokter: 06-36057926. Dus met deze actie willen we een laatste poging doen om de muziektent een tweede leven te gunnen.
SAMEN STAAN WE STERK.

Bron: Harold Dokter – 9 november 2012

In Holland in de staat Michigan, Verenigde Staten, vindt een conferentie plaats over dominee Van Raalte. Wethouder Scheele die hier op uitnodiging is, pleitte voor het behoud van het Van Raaltehuis in Ommen.

Foto’s: Gemeente Ommen
Bron: http://www.ommen.nl

OMMEN – De heer Ab Goutbeek geeft woensdag 20 oktober om 20.00 uur een lezing over Kasteel Rechteren in het Theaterzaal van De Caroussel, Van Reeuwijkstraat 5 voor Groei en Bloei.

Foto: OudOmmen.nl
Kasteel Rechteren.

Drie dingen staan deze avond centraal: het kasteel Rechteren, het gebouw op zich. Daarnaast de Nederlands Hervormde kerk in Dalfsen en als derde het adelijke geslacht Van Rechteren, dat met deze twee gebouwen door de eeuwen heen zoveel te maken heeft gehad.

Kasteel Rechteren is nog het enige middeleeuwse kasteel in Overijssel. Nog steeds woont er sinds de middeleeuwen dezelfde familie; een geslacht dat nauw verweven is met de familie Van Rechteren in Almelo en dat zo samen voor een groot deel het leven, niet alleen in Dalfsen, maar ook langs de Vecht en in Overijssel bepaald heeft.

Toegang leden gratis , niet-leden betalen 3 euro.

Bron: Ommer Nieuws – 15 oktober 2010

OMMEN – Rondom het statige kasteel Eerde bij Ommen wordt de komende vijf maanden hard gewerkt. Eigenaar Natuurmonumenten restaureert er de zogenaamde natte muren.

Foto: Natuumonumenten

Dat zijn de kasteel- en tuinmuren onder het water in de slot- en buitengracht. Voordat het werk van start kan, moet het waterpeil in de grachten omlaag en krijgen de aanwezige karpers tijdelijk een nieuw onderkomen. Dankzij een rijkssubsidie van de Federatie Instandhouding Monumenten kan Natuurmonumenten aan de slag om het 18de eeuwse Rijksmonument voor toekomstige generaties te behouden. Deze restauratiewerkzaamheden vallen buiten de reguliere onderhoudswerkzaamheden die elk jaar worden uitgevoerd.

Voegen en vissen
De restauratie bestaat uit het plaatselijk opnieuw voegen van muurdelen en het herstel van zwakke delen. Om aan de betreffende muurdelen te kunnen werken wordt het waterpeil in de twee grachten verlaagd. De slotgracht is de gracht direct rondom het kasteel en de buitengracht ligt buitenom de tuinmuur. In de grachten leven veel karpers. Het verlagen van het waterpeil kan nadelige gevolgen voor hen hebben. Daarom zijn deze vissen gevangen en naar het deel van de buitengracht verhuisd waar het waterpeil met een pomp hoger wordt gehouden. Na de restauratie gaan ze weer terug naar hun oude vertrouwde plek.

Regulier onderhoud
Natuurmonumenten, sinds 1982 eigenaar van kasteel Eerde en het omringende parkbos, hanteert een meerjarenplan voor het onderhoud van het kasteel en de directe omgeving. Ieder jaar worden er onderhoudswerkzaamheden uitgevoerd aan bepaalde onderdelen van het kasteel, de beide bouwhuizen, de bruggen, de muren en het voorplein. Zo komt alles eens in de tien jaar aan de beurt. Maar af en toe is een forse ingreep zoals deze nodig om het kasteel in goede conditie te houden. Lees verder Restauratie kasteel Eerde →

De kern van het oude Ommen lag vroeger langs de Brugstraat en rondom de kerk. In de nabijheid van de kom lagen nog betrekkelijk veel onbebouwde terreinen, waar ruimte was voor boerenbedrijfjes van niet al te grote omvang.

Foto: Dia Ruiter
Fig. 1. Bouwstraat 6-7 Ommen “gemeentelijk monument” april 2010

Zo ontstonden in de 18e eeuw langs de Bouwstraat (de naam zegt het al) bouw- of boerenbedrijven. Enkele hiervan waren begin 20e eeuw nog in gebruik als boerenbedrijf. In de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw zijn veel oude panden in de kern van Ommen gesloopt en hebben plaats gemaakt voor woon- en winkelpanden. Oorspronkelijk was het pand in de Bouwstraat een stadsboerderij, daarna koetshuis en weer later een winkel.

Het pand is sinds de tachtiger jaren van de vorige eeuw een gemeentelijk (gevel) monument. Een gemeente kan besluiten een bijzonder pand op de gemeentelijke monumentenlijst te plaatsen. Dit gebeurt vaak als een pand van plaatselijk of regionaal belang is. In tegenstelling tot een Rijksmonument is er voor een gemeentelijk monument nauwelijks of geen subsidie beschikbaar. Ook mag een gemeentelijk monument in vervallen staat niet worden afgebroken omdat het een beschermde status heeft. De eigenaar van het pand moet alle restauratiekosten zelf betalen. In het economische verkeer heeft een gemeentelijk monument daarom maar een geringe waarde.

Van 1700 tot 1900 woonden in de Bouwstraat op nummer 6 en 7 voornamelijk landbouwers en ambachtslieden. In 1904 brandde de oude stadsboerderij gedeeltelijk af. Het restant werd gesloopt en herbouw vond plaats door Hendrik Jan Gerrits, hotelhouder van Het Zwarte Paard. In de voorgevel van het pand werd een grote deur geplaatst voor het stallen van koetsen ten behoeve van de gasten van hotel Het Zwarte Paard. Na de 2e wereldoorlog kwam het koetshuis in het bezit van de familie Bemboom. In het pand werd een winkel gevestigd i n huishoudelijke artikelen en speelgoed. Het pand heeft 35 jaar lang deze winkelfunctie gehad. De familie Bemboom heeft nooit overwogen het pand te verkopen. Een van de familieleden heeft in 2009 het initiatief genomen om het pand te laten restaureren. Lees verder Als een Phoenix uit de as herrezen, icoon in de Bouwstraat authentiek hersteld →

OMMEN – De oude pastorie waar ooit dominee Dr. A. C van Raalte heeft gewoond is weer terug in Ommen. Op schildersdoek wel te verstaan.

Foto: Harry Woertink
De aquarel (links) met daarop de oude pastorie heeft een plekje gekregen aan de muur in een van de zalen van het kerkelijk centrum De Kern.

De schilderij is onlangs aangeboden aan het kerkbestuur door familie van dominee W. de Graaf die in de dertigerjaren van de vorige eeuw het initiatief nam tot de bouw van de tegenwoordige kerk aan de Bouwstraat. De aquarel met daarop de oude pastorie heeft een plekje gekregen aan de muur in een van de zalen van het kerkelijk centrum De Kern.

Op de locatie waar de pastorie heeft gestaan aan Den Lagen Oordt kwam later het verenigingsgebouw de Olde Wheeme. Nu is er een bankfiliaal van de Rabobank Vaart en Vechtstreek gevestigd. De pastorie zelf werd zestig jaar geleden afgebroken. Het enige wat nog zichtbaar stamt uit de periode van dominee Van Raalte is de majestueuze beuk naast het bankgebouw, die ooit door Van Raalte zou zijn geplant.

Van Raalte is één van de grondleggers van de Gereformeerde kerk na de Afscheiding in 1834. In Ommen was hij de eerste gereformeerde predikant toen hij in 1839 vanuit Genemuiden in Ommen kwam wonen aan Den Lagen Oordt tot 1844 toen hij Ommen weer verliet. Bij zijn komst had Van Raalte twee kinderen. In Ommen kreeg het gezin nog twee kinderen. De tuin van de pastorie was zo groot dat de dominee er een koe op nahield om zijn gezin van melk te kunnen voorzien. Lees verder Oude pastorie van dominee Dr. A. C van Raalte weer terug in Ommen →

OMMEN – De Historische Kring Ommen (HKO) houdt donderdag 26 maart haar jaarvergadering in het Hervormd Centrum in Ommen (aanvang 20.00 uur).

Foto: OudOmmen
Een foto uit 1983 van het Van Raaltehuis genoemd naar predikant A.C. van Raalte (insteek rechts boven).

Behalve de gebruikelijke punten staan er twee interessante lezingen op de agenda. De plannen voor de Ommerschans worden toegelicht en de ontwikkelingen rondom het van Raaltehuisje komen aan de orde.

Ommerschans
Er zijn plannen om de Ommerschans op te knappen en de rijke historie weer zichtbaar te maken. Vertegenwoordigers van vereniging de Ommerschans hebben zich gebogen over de toekomst van het buurtschap tussen Witharen en Balkbrug. In de zeventiende eeuw was de Ommerschans een verdedigingswerk tegen de Spaanse troepen. Later diende het als strafkamp voor bedelaars. Om het gebied aantrekkelijker te maken voor toeristen zullen de grachten uitgediept moeten worden. Ook een deel van de schans zal dan hersteld moeten worden. Aan de leden van de HKO zal een en ander worden toegelicht.

Van Raaltehuis
Het bestuur van de Stichting Van Raaltehuis komt vertellen wat het belang is om het huisje aan de Dr. A.C. van Raaltestraat te bewaren en te restaureren. Gezocht wordt naar een herbestemming, waarbij onder andere gedacht wordt aan het inrichten van een museum. Dominee A. C. van Raalte (1811-1876) was betrokken bij de Afscheiding en leidde er predikanten op.

Bron: Harry Woertink – 19 maart 2009