Onlangs zijn er door de Stichting Klooster Sibculo in eigen beheer enkele informatiepanelen geplaatst op het voormalige kloosterterrein in Sibculo. Het kleine oude paneel bij de kloosterput voldeed niet meer en was aan vervanging toe.

Leden van de Stichting Klooster Sibculo voor een zojuist geplaatst informatiepaneel.

Deze was in 1983 geplaatst bij de restauratie van de kloosterput door Plaatselijk Belang Sibculo. Op de nieuwe panelen is in een beknopte beschrijving de geschiedenis van het voormalige klooster Galilea Maior weergegeven. Verder wordt met een plattegrond ‘een korte wandelroute over het terrein aangegeven met daarin geplaatst het hypotheseplan van pastoor Rientjes uit 1928. Zo krijgt men een indruk waar en hoe het klooster precies gestaan heeft. Een en ander is ook . met foto’s verduidelijkt. Bezoekers worden opgeroepen met de nodige eerbied het terrein te betreden en om vooral geen kloosterresten mee te nemen. Het door de IJsselacade-mie uit Kampen uitgegeven boek ‘Moderne Devoten in Monnikspij’, dat op vrijdag 26 oktober in Sibculo is gepresenteerd, is ook via de Stichting Klooster Sibculo verkrijgbaar. Zie hiervoor http://www.kloostersibculo.nl of neem contact op met één van de bestuursleden.

Bron: De Toren – 07 november 2007

CREIL – Dat er op kavel B 36 aan het Wrakkenpad tussen Rutten en Creil een scheepswrak ligt, was bekend. Het is ontdekt in de winter van 1985, bij de aanleg van een tussendrainage. Maar het was toen te koud voor nader onderzoek. Daarom nemen archeologen er deze week alsnog een kijkje.

Met het onderzoek naar het wrak willen de archeologen extra informatie verzamelen voor een lopend onderzoek naar scheepswrakken in Flevoland. Ook wordt onderzocht in hoeverre het scheepshout na het lange verblijf in de bodem is aangetast. Studenten van de Rijksuniversiteit Groningen leren met de verkenning van het wrak de methoden en technieken van een scheepsarcheologisch onderzoek kennen. Het veldwerk is een initiatief van Nieuw Land Erfgoedcentrum en de Rijksuniversiteit Groningen. Bij de samenwerking is ook de Rijksdienst voor Archeologie, Cultuurlandschap en Monumenten (RACM) – Lelystad (voorheen NISA) betrokken.

Door middel van proefsleuven zijn delen van het voor-, midden- en achterschip blootgelegd. Het is een uitermate gaaf schip, dat ondersteboven in de zeebodem terecht is gekomen. Het wrak dateert zeer waarschijnlijk uit de vijftiende eeuw. Het heeft een overnaadse scheepshuid, waarbij de overlappende planken met ijzeren klinknagels zijn vastgezet. De constructie van het schip vertoont elementen die wijzen op een Scandinavische herkomst. Houtonderzoek moet hier verdere duidelijkheid over geven. Vermoedelijk gaat het om een vrachtschip afkomstig uit Scandinavië, dat lang voor de tijd van de Zuiderzee, op het toenmalige Almere heeft gevaren. Het onderzoek geeft dus meer inzicht in de handelsbetrekkingen tussen ons land en Scandinavië in de vijftiende eeuw.

Bron: Flevopost

Op het erf van de Bronzezeithof in Uelsen worden op zaterdag 9 en zondag 10 juni de Bronstijddagen gehouden. Specialisten tonen dan de verschillende technieken die mensen drieduizend jaar geleden toepasten bij de productie van verschillende voorwerpen.

Foto: www.bronzezeithof.de

De activiteiten duren op zaterdag van 12.00 tot 17.00 uur en op zondag van 11.00 tot 17.00 uur. Een tiental specialisten dat zich, soms jarenlang, in de technieken van drieduizend jaar geleden verdiept heeft, laat op de bronstijddag zien hoe de mensen toen bronzen voorwerpen goten, op verschillende manieren vuur maakten (zonder lucifers), teer maakten, weefden, wol verfden, potten bakten, botten bewerkten, enzovoort. Verder kan de bezoeker er genieten van brood, zo uit de lemen veldoven, versge-rookte vis uit de lemen rookoven en andere heerlijke gerechten en dranken, deels op de manier van de bronstijd klaargemaakt.

Voor kinderen zijn er doeactiviteiten en op zondag is er de mogelijkheid om een echte lure te bespelen. Omdat het een Euregio project is, zijn er Duits- en Nederlandssprekende gidsen (allen vrijwilligers) om te vertellen van de grote opgravingen in 2003, toen er 120 urnen werden opgegraven en over de boerderij Bronzezeithof die daarna gebouwd werd naar grondsporen van een boerderij bij Hijken aan het Oranjekanaal in Drenthe. Meer informatie op http://www.bronzezeithof.de.

Bron: De Toren – 6 juni 2007

Naar aanleiding van de opgraving van 120 urnen uit de late bronstijd, 1100 tot 700 voor Christus in 2003 in Uelsen, werd met onder andere Europese en Overijsselse bijdragen een boerderij uit die tijd gebouwd. Vele bordjes verwijzen in Uelsen naar de Bronze-zeithof.

Zaterdag 24 juni en zondag 25 juni komen daar van 12.00 tot 17.00 uur veel specialisten bijeen om de bezoekers te demonstreren hoe men in die tijd bronzen voorwerpen goot, botten en geweien bewerkte, snel vuur kon maken, zonder lucifers, wol spon en weefde, potten bakte en muziek maakte op luren. Verder wordt er brood gebakken in de leemoven en vis gerookt in de rookoven. Ook kan men er van verschillende gerechten genieten die bereid zijn volgens ‘bronstijdrecepten’.

Lezingen

Op 22, 23 en 24 juni zijn er van 19.00 tot 21.00 uur lezingen in de Bronzezeithof door archeologische specialisten over begrafenisrituelen, handelsbetrekkingen en rotstekeningen. Voor een totaal programma van deze bronstijddagen zie: http://www.bronzezeithof.de

Bron: De Toren – 21 juni 2006 (excl. foto)

Zo’n vijftien kilometer van stad Hardenberg ligt Uelsen. Hier verwijzen vele bordjes naar de Bronzezeithof. Dit is een nagebouwde boerderij met een rieten dak tot bijna op de grond, zoals die ooit te vinden waren onder andere in Drenthe (Hijken), maar ook in Uelsen tussen 1.100 – 700 v. Chr., de late bronstijd.

Foto http://www.bronzezeithof.de
De Boerderij uit de Bronstijd

Bij de bouw van de nieuwbouwwijk Am Riedberg in Uelsen in 2003, werd een grafveld ontdekt met meer dan 100 urnen. Alle urnen zijn voorzichtig in gips verpakt en met inhoud en al en vervoerd naar een museumdepot in Oldenburg.
Lees verder Boerderij uit de Bronstijd →

Op woensdag 6 november 2002 geeft de heer Ab Goutbeek uit Dalfsen een dia-lezing in de bibliotheek aan de Chevalleraustraat in Ommen. In deze lezing staat De ontwikkeling van de mens langs de Vecht centraal.

Ongeveer 8000 voor Christus zijn de eerste mensen naar het Vechtdal gekomen. Aanvankelijk om hier enkel in het zomerseizoen te jagen. Maar rond 4000 voor Christus werden er vaste woonplaatsen gezocht, waardoor er veestapels ontstonden en akkers aangelegd werden. Er begint stilaan handel te komen en het brons en het ijzer worden ontdekt en toegepast. De eerste boeren in de middeleeuwen hebben de buurschappen gevormd en daaruit zijn de latere dorpen en steden in het Vechtdal ontstaan.
Lees verder Ab Goutbeek in de bibliotheek Ommen →

OMMEN – De gemeente Ommen trekt 100.000 gulden uit om een aantal oudheidkundige vondsten te redden die vorige week aan het licht zijn gekomen bij de restauratie van Huize Het Laar. Met de Rijksdienst voor Monumentenzorg is een plan opgesteld die uitgaat dat de bodemvondsten zoveel mogelijk in tact gehouden worden bij de restauratie.

De commissie Bestuur die met het aanvullend krediet van een ton werden geconfronteerd ging zonder discussie akkoord.
De kosten komen boven de 1,3 miljoen gulden die de raad al eerder voor de verbouw en restauratie van de havezathe Het Laar heeft uitgetrokken.
Lees verder Gemeente trekt ton uit voor oudheidkundige vondsten →

Woensdag 31 maart j.l. werd tijdens een bijeenkomst in het Hervormd Centrum de Oudheidkundige Vereniging Ommen opgericht. Alle aanwezigen gaven zich als lid op, zodat het leden aantal al boven de 30 is gestegen.

De bijeenkomst stond onder leiding van de heer G.J. te Rietstap. Deze zette uiteen hoe men op de gedachte is gekomen een dergelijke vereniging in Ommen in het leven te roepen. Er is in Ommen niet zoveel bekend op het gebied van gebruiken, taal, bestaansmiddelen en natuurlijke gesteldheid, wat terug te vinden is in publicaties. Er is geen vereniging op dit gebied werkzaam, terwijl Ommen toch een zo rijk verleden heeft. Wel was het bekend dat sommige Ommenaren enthousiast op dit terrein bezig zijn. Onder anderen de heer G. Steen, medeauteur van het boek “De geschiedenis van Ommen”, uitgave 1948 en schrijver van het boek, dat dit jaar uitkomt “De geschiedenis van Ommen, rond de 19e eeuw”. De heer H. Breukelman, al jaren bezig met de geschiedenis van de kerken in Hardenberg en Ommen. Voorts is hij bezig met het bezoeken van boerderijen voor het vinden van de Markeboeken. De heren H. van Dorsten en M. Gerrits, vinders van vele interessante archeologische opgravingen en M. Makkinga, publicist van verhalen van vroegere tijden. Genoemde personen hebben allen hun medewerking toegezegd aan de vereniging.

De heren van Dorsten en Gerrits hadden op de bijeenkomst allerlei archeologische vondsten uit het stenen en bronzen tijdperk uitgestald, waarbij ook voorwerpen die gevonden waren in de bouwput van het nieuwe gemeentehuis. Lees verder Nieuws van de oudheidkundige vereniging Ommen →

Bij het turfgraven zijn al heel wat prehistorische vondsten gedaan, die ons een vrij duidelijk beeld en inzicht hebben gegeven van het doen en laten van de mensen, die hier een paar duizend jaar geleden hebben gewoond: van hun woningen, kleding en gereedschappen, van hun dodenbestel, ja zelfs van hun uiterlijk.

Dit gevoegd bij de toepassing van nieuwe onderzoekingsmethoden, maakt het archeologen mogelijk de absolute ouderdom van de vondsten te bepalen. De meeste van deze, werkelijk opzienbarende vondsten zijn in Denemarken gedaan, waarom we met het lijk van de Tollundman beginnen, dat het meest tot de verbeelding heeft gesproken.

Tollund is een klein plaatsje in het midden van Jutland, waar turf gravers in 1950 bij hun werk een veenlijk aantroffen. Ze ontblootten het halverwege en waarschuwden ondertussen de archeologische dienst. Het lijk werd daarna verder ontgraven. Het lag op zij in een gebulte houding, met opgetrokken knieën en gebogen armen. Het kwam geheel ongeschonden bloot. Het zure veenwater had alles bruin gekleurd, de kleur van getaande visnetten. In de 2000 jaar van ongestoorde rust, waren het hoofd en de zintuigen ook nog intact. De rust was nu echter verstoord. Het lijk werd opnieuw met vochtig veen bedekt en is met veen en al als een grote turf naar het nationaal museum vervoerd waar men onmiddellijk met de conservering begon. De man was bijna geheel naakt. Slechts een leren gordel om de lendenen, een kapje van zeven stukjes leer gemaakt op zijn hoofd en om zijn hals een leren riem als strop, waaraan hij was opgehangen, was zijn tenue, waarmee hij in de veenput was geworpen. Onder een twee meter dikke laag veen had hij nu 2000 jaar gerust. Lees verder Drenthe- vroeger en nu →