De huidige Hessel Mulertbrug over de Vecht in Ommen ligt er sinds 1970.

1936. De Vechtbrug. De betonnen brugleuningen zijn in de oorlog beschadigd en later vervangen voor ijzeren brugleuningen.
Zie voor meer foto’s het album “Vechtbrug”.

Bouwkunst
Kritiek of de Hessel Mulertbrug qua vormgeving wel of niet past in het landelijke karakter is niet bekend. De huidige brug werd aangelegd ter vervanging van de brug uit 1936, die ongeveer 50 meter in westelijke richting was gelegen.

Over de bouwkunst van deze brug was niet iedereen enthousiast. In het huisorgaan van Heemschut is te lezen dat de hoeveelheid beton van de brug niet past in de landelijke omgeving. “Dit monster had voorkomen moeten worden”, luidde toen de kritische noot.

“In dit landelijke stadje, gelegen aan de vriendelijk kronkelende Vecht, verwacht men een brug van landelijk karakter. Zo’n brug schijnt er vroeger geweest te zijn, maar heeft een tien jaar geleden voor het verkeer moeten wijken. De bouwmeester van de nieuwe brug heeft toen heel modern willen doen door er een betonnen brug voor in de plaats te zetten. Een mastbos van welgeteld vijf en dertig betonnen palen, vijf rijen van zeven, heeft hij in het smalle riviertje gerammeid, alle even hard, stijf en grijs, en daar overeen bijna vlak brugdek gelegd. Daar er een ringweg om het stadje gelegd moest worden waren er walkanten nodig. Dat men die van baksteen zou kunnen maken is bij de bouwmeester niet opgekomen, en zo heeft hij gemeend de beste oplossing te vinden door het langs de wal inheien van betonnen platen, waardoor nu aan weerszijden van de brug een grijze betonnen wand van een vijftig meter breed ontstaan is. En om de kroon op al die grauwe narigheid te zetten werden walkanten en brug voorzien van een betonnen muur, die echter later verwijderd en door een eenvoudig hek vervangen is daar hij gevaar opleverde voor het verkeer. In een fabriekswijk in een grote stad zou zo’n brug misschien op zijn plaats zijn; hier vloekt hij volkomen tegen de landelijke omgeving. En het ergste is dat het ding er zo soliede uitziet, dat men mag aannemen dat Ommen nog wel een eeuw of langer met het monster opgescheept zit. Was er geen schoonheidscommissie in Overijssel die zo iets had kunnen voorkomen?”, tot zover de kritiek over de brug die in 1936 over de Vecht geslagen werd.

Nieuwe brug
De brug waarmee Ommen het sinds 1868 moest doen vormde jaren een flessenhals voor het verkeer tussen het noorden en het zuiden van ons land. De ijzeren ophaalbrug was aftands en was veel te smal voor het drukke doorgaande verkeer. De bouw van een nieuwe brug wordt voor de gemeente Ommen vergemakkelijkt als er via het Rijk een subsidie komt van 46.500 gulden Als het besluit tot het bouwen van een nieuwe betonnen brug wordt genomen wordt daarin ook opgenomen de aanleg van een rondweg langs de zuidoostzijde van de kom (de huidige Julianastraat). In de zomer in 1936 wordt een begin gemaakt met het vervangen van de ijzeren brug voor een betonnen brug.

Minister Slingenberg, verantwoordelijk voor werkverschaffingsprojecten, komt tijdens de bouw een kijkje nemen en wordt ter plekke rondgeleid door burgemeester C.E.W.Nering Bögel en gemeenteopzichter P. Postma. De minister toont grote ingenomenheid. Nog net voor Kerst kan de nieuwe brug in gebruik genomen worden. Het zijn de muzikanten van muziekvereniging Crescendo die als eerste over de brug marcheren gevolgd door een grote menigte met onder anderen de burgemeester als openingshandeling. De officiële plechtigheid moet nog even wachten. Vervolgens wordt een begin gemaakt met de aanleg van een nieuwe weg aan de zuidoost kant van de kom. Het terrein van de gedempte haven wordt met zand gebaggerd uit de Vecht opgehoogd. Gadegeslagen door vele Ommenaren en wederom muzikaal ondersteund door Crescendo, worden brug en nieuwe weg officieel opengesteld op 29 september 1937.

Rondweg
Met de komst van een nieuwe betonnen brug kwam een einde aan het gedaver van boerenwagens en auto’s over de oude ijzeren brug. De aanleg van de rondweg – de huidige Julianastraat – betekende voor Ommen de eerste grote infrastructurele ingreep voor het verkeer. Vanaf dat moment hoefde het (auto)verkeer niet meer door de Brugstraat, Kruisstraat en Bouwstraat om hun weg richting Twente, richting Hardenberg of naar het Noorden te vervolgen. De nieuwe brug kreeg de naam Hessel Mulertbrug en werd voorzien met aan de ene zijde het wapen van Ommen en aan de andere zijde van de brug het wapen van Hessel Mulert, die in 1492 de eerste brug te Ommen liet leggen. Na 1492 werden er nog vier bruggen over de Vecht gelegd: in 1689, in 1868, in 1937 en de huidige Hessel Mulertbrug die in 1970 werd gebouwd.

De ijzeren ophaalbrug uit 1868

Tekst: Harry Woertink – Foto’s: collectie OudOmmen.nl