Het oude- en nieuwe jaar raken elkaar. Jan Woelders maakte er het volgende gedicht over, geschreven in het dialect.

Oald en ni’j

In de tied, dat oald en ‘t ni’j-je joar mekare goat raak’n,
is dat een oaverdenk moment, van gedoane zaak’n.

De klokke slut twaalf, de nacht wut verlicht,
vuurwark ontbraand, ‘t is’n gloep’s mooi gezicht.

‘t oale joar nem’p afscheid, met’n lach en een troan,
herinnering’n wut koestert, oaver ‘t joar dat veurbie is ‘e goan.

Der bint deur’n ‘e slut’n, ma ni’j goat weer van slot,
verwachtig’n wut ‘e wekt, wens’n wut vertolkt.

Een ni’j joar, met höp op ni’j begin,
pak’t mekare bie de haand, dat gef de burger zin.

Met goeie veur neems en’n frisse start,
stappe wie ut ni’j joar in, met höp in oos hart.

Wie höpt dat ‘t ni’j-je joar oos vreugde mag geem,
met veul leefde en gezondheid in oos leem.

Wie heft ut glas op um te proost’n met mekaar,
op gezondheid en leefde veur’t hele ni’j-je joar.

Jan Woelders, december 2024