OMMEN – Het doel van het grootscheepse kunstfestival Vechtvlotter dat vorig jaar in het Vechtdal gehouden werd, was kunst onder de mensen brengen en mensen onder de kunst.

Foto: Erna Ekkelkamp
Luuk Vogelzang legt de laatste hand aan de muurschildering die hij maakte voor het Streekmuseum. ‘Het is Ommen zoals het er volgens mij uitzag in de Middeleeuwen.’

Die opzet is in ieder geval voor één inwoner van Ommen geslaagd: dankzij Vechtvlotter is Luuk Vogelzang als kunstenaar uit de kast gekomen. Sinds jaar en dag zet de voormalige elektricien en energieadviseur in zijn vrije tijd zijn gedachten en gevoelens op het witte doek. In warme kleuren en met geoefende hand verbeeldt hij in geheel eigen stijl zaken die hem bezig houden. Maar niemand die het wist, met uitzondering van een handjevol familieleden. Zijn schilderijen zijn verbazingwekkend mooi. Fijntjes, natuurgetrouw en tegelijkertijd surrealistisch.

Een stoomlocomotief over de bodem van de zee, een boerenlandschap op een geblokte theedoek of de zeven dwaze maagden, dansend rond een grote lamp. Hoe komt hij op het idee? “Dat vraagt mijn vrouw ook vaak”, lacht hij. “Wat zit er toch allemaal in dat hoofd van jou, zegt ze dan. Maar ik weet het niet. Van tevoren kan ik nooit zeggen hoe het eruit komt te zien. Al schilderend gaat het schilderij met mij op de loop.” Hoewel zijn vaste penseelstreek en bijzondere perspectief anders doet vermoeden, heeft de kunstschilder nooit les gehad. “Nee, nog nooit. Ik heb tekenen gewoon altijd mooi gevonden en de laatste paar jaar ben ik begonnen met schilderen, maar als ik vijftig schilderijen gemaakt heb is het al veel”, zegt hij bescheiden. “Ik moet er ook nog een beetje aan wennen om mijzelf als kunstenaar te zien hoor.

Tot vorig jaar wist op een handjevol familieleden en vrienden na, bijna niemand dat ik schilderde. Dat werd pas bekend nadat ik meedeed met Vechtvlotter en toen voor het eerst als schilder naar buiten trad.” Tijdens de Vechtdagen van dit jaar presenteerde de kunstenaar via de kunstmarkt zijn werk aan het grote publiek. “Er waren zelfs mensen die mij vroegen of ze een schilderij konden kopen, maar daar had ik nog nooit over nagedacht. Eigenlijk zijn het echt kinderen voor mij, en kinderen verkoop je niet.” Van een heel andere orde, maar even bijzonder, is de muurschildering die Vogelzang onlangs voltooide in het Streekmuseum. “We hadden een passend decor nodig voor de gerestaureerde klok. Omdat ze wisten dat ik schilderde vroegen ze mij daar wat voor te maken.” Ondanks het enorme oppervlak, schilderde Vogelzang ook ditmaal vanuit de losse pols. “Ik wist alleen dat ik iets wilde met de Brugstraat en de hervormde kerk. Het eindresultaat is mijn idee van Ommen in de Middeleeuwen. Een klein en compact dorpje, dat voornamelijk bestond uit kleine keuter-boerderijtjes.”

Bron: Ommer Nieuws – 8 oktober 2008